Κυριακή, 15 Απριλίου 2018

Η Εκκλησία ως… εχθρός. Η τακτική του αποπροσανατολισμού με αμφισβήτηση της ελευθερίας της έκφρασης

Από τον Βασίλη Παπαγιαννίδη,Δικηγόρο


Είναι δεδομένο πως μια χώρα στην κατάσταση της Ελλάδας δεν βιώνει και την καλύτερη φάση της. Είναι δεδομένο πως η οργή ξεχειλίζει στον κόσμο. 
Και σε ένα καζάνι που βράζει τι χρειάζεται για να διατηρηθεί το υπάρχον status quo; 
Αποπροσανατολισμός.


Ας βρούμε, λοιπόν, κάποιον να χτυπήσουμε και να πείσουμε τον πολίτη πως
αποτελεί τον εχθρό. Ε, ας του βάλουμε και μια ταμπέλα για να τρομοκρατηθεί ο κόσμος: «Μεσαίωνας», «σκοταδισμός» κτλ. Εννοείται πως αποσιωπούμε τον ρόλο της Εκκλησίας σε δύσκολες στιγμές για τον Ελληνισμό. Μην αναφέρουμε πολλά και αρχίσει να τη συμπαθεί ο λαός.

Και ο λαός;
 Η οργή και η δυστυχία αναζητούν κάπου να ξεσπάσουν. Με τον σωστό «χειρισμό» και τη σωστή «κατεύθυνση» η Εκκλησία αποτελεί ιδανικό στόχο.
 Εντάξει, ας αποκρύψουμε τα χιλιάδες συσσίτια και τους ανθρώπους που βρήκαν καταφύγιο στην Εκκλησία.
 Ας αποκρύψουμε την ψυχική δύναμη και τη στήριξη που παρέχονται σε χιλιάδες συμπολίτες μας από την Εκκλησία.
 Κι ας αναδείξουμε κάτι αρνητικό. Με αφορμή έναν ιεράρχη, ας χτυπήσουμε τον θεσμό συνολικά.
 Πώς το λένε; Α ναι, «συλλογική ευθύνη».


Η μισή αλήθεια πάντα λειτουργεί θετικά. Ετσι προβάλλεις μια ακρότητα, που πράγματι είπε ένας ιεράρχης, την ερμηνεύεις -ή μάλλον την παρερμηνεύεις- και «στρέφεις» τον κόσμο εναντίον της Εκκλησίας συνολικά, με την αιτιολογία πως δεν αντέδρασε. 
Μετά διαδίδεις πως η Εκκλησία δεν πρέπει να έχει λόγο, αλλά να περιοριστεί στο πνευματικό της έργο. Δηλαδή, αμφισβητείς ένα εκ των κορυφαίων ατομικών δικαιωμάτων: την ελευθερία έκφρασης.


Στην πραγματικότητα η Εκκλησία δεν είναι εχθρός. 
Ούτε ευθύνεται για τη σημερινή κατάσταση περισσότερο από το μερίδιο που της αναλογεί, όπως στον καθένα μας. Η προσφορά της στον άνθρωπο δεν γίνεται επιλεκτικά, αλλά προσφέρεται στον καθέναν που θα τρέξει να τη ζητήσει.


Και η περιουσία; Είναι πλούσια η Εκκλησία! Μα, από πότε είναι κατηγορία η οικονομική κατάσταση;
Είναι ντροπή η ατομική ιδιοκτησία; 
Ντροπή είναι να κλέβεις, κάτι για το οποίο ουδείς έχει κατηγορήσει την Εκκλησία.

 
Ας αλλάξουμε στάση απέναντι στην Εκκλησία. Η κοινωνία μας νοσεί και η Εκκλησία ως κομμάτι της δεν μπορεί να μείνει ανεπηρέαστη. Αλλά σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να ακούμε όσους μας στρέφουν εναντίον της. 
Διότι ανέκαθεν υπήρξε στήριγμα του γένους μας και ουδέποτε αντίπαλός του.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου