Ευαγγέλιο Κυριακής, Κατά Ιωάννη ΙΒ'(12) 1-18
Ὁ οὖν ᾿Ιησοῦς πρὸ ἓξ ἡμερῶν τοῦ πάσχα ἦλθεν εἰς Βηθανίαν, ὅπου ἦν Λάζαρος ὁ τεθνηκώς, ὃν ἤγειρεν ἐκ νεκρῶν.
ἐποίησαν οὖν αὐτῷ δεῖπνον ἐκεῖ, καὶ ἡ Μάρθα διηκόνει· ὁ δὲ Λάζαρος εἷς ἦν τῶν ἀνακειμένων σὺν αὐτῷ.
ἡ οὖν Μαρία, λαβοῦσα λίτραν μύρου νάρδου πιστικῆς πολυτίμου, ἤλειψε τοὺς πόδας τοῦ ᾿Ιησοῦ καὶ ἐξέμαξε ταῖς θριξὶν αὐτῆς τοὺς πόδας αὐτοῦ· ἡ δὲ οἰκία ἐπληρώθη ἐκ τῆς ὀσμῆς τοῦ μύρου.
λέγει οὖν εἷς ἐκ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ, ᾿Ιούδας Σίμωνος ᾿Ισκαριώτης, ὁ μέλλων αὐτὸν παραδιδόναι·
διατί τοῦτο τὸ μύρον οὐκ ἐπράθη τριακοσίων δηναρίων καὶ ἐδόθη πτωχοῖς;
εἶπε δὲ τοῦτο οὐχ ὅτι περὶ τῶν πτωχῶν ἔμελεν αὐτῷ, ἀλλ’ ὅτι κλέπτης ἦν, καὶ τὸ γλωσσόκομον εἶχε καὶ τὰ βαλλόμενα ἐβάσταζεν.
εἶπεν οὖν ὁ ᾿Ιησοῦς· ἄφες αὐτήν, εἰς τὴν ἡμέραν τοῦ ἐνταφιασμοῦ μου τετήρηκεν αὐτό.
τοὺς πτωχοὺς γὰρ πάντοτε ἔχετε μεθ’ ἑαυτῶν, ἐμὲ δὲ οὐ πάντοτε ἔχετε.
῎Εγνω οὖν ὄχλος πολὺς ἐκ τῶν ᾿Ιουδαίων ὅτι ἐκεῖ ἐστι, καὶ ἦλθον οὐ διὰ τὸν ᾿Ιησοῦν μόνον, ἀλλ’ ἵνα καὶ τὸν Λάζαρον ἴδωσιν ὃν ἤγειρεν ἐκ νεκρῶν.
ἐβουλεύσαντο δὲ οἱ ἀρχιερεῖς ἵνα καὶ τὸν Λάζαρον ἀποκτείνωσιν,
ὅτι πολλοὶ δι’ αὐτὸν ὑπῆγον τῶν ᾿Ιουδαίων καὶ ἐπίστευον εἰς τὸν ᾿Ιησοῦν.
Τῇ ἐπαύριον ὄχλος πολὺς ὁ ἐλθὼν εἰς τὴν ἑορτήν, ἀκούσαντες ὅτι ἔρχεται ᾿Ιησοῦς εἰς ῾Ιεροσόλυμα,
ἔλαβον τὰ βαΐα τῶν φοινίκων καὶ ἐξῆλθον εἰς ὑπάντησιν αὐτῷ, καὶ ἔκραζον· ὡσαννά, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου, ὁ βασιλεὺς τοῦ ᾿Ισραήλ.
εὑρὼν δὲ ὁ ᾿Ιησοῦς ὀνάριον ἐκάθισεν ἐπ’ αὐτό, καθώς ἐστι γεγραμμένον·
μὴ φοβοῦ, θύγατερ Σιών· ἰδοὺ ὁ βασιλεύς σου ἔρχεται καθήμενος ἐπὶ πῶλον ὄνου.
Ταῦτα δὲ οὐκ ἔγνωσαν οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ τὸ πρῶτον, ἀλλ’ ὅτε ἐδοξάσθη ὁ ᾿Ιησοῦς, τότε ἐμνήσθησαν ὅτι ταῦτα ἦν ἐπ’ αὐτῷ γεγραμμένα, καὶ ταῦτα ἐποίησαν αὐτῷ.
᾿Εμαρτύρει οὖν ὁ ὄχλος ὁ ὢν μετ’ αὐτοῦ ὅτε τὸν Λάζαρον ἐφώνησεν ἐκ τοῦ μνημείου καὶ ἤγειρεν αὐτὸν ἐκ νεκρῶν.
διὰ τοῦτο καὶ ὑπήντησεν αὐτῷ ὁ ὄχλος, ὅτι ἤκουσαν τοῦτο αὐτὸν πεποιηκέναι τὸ σημεῖον.
Νεοελληνική Απόδοση
Το μύρωμα στη Βηθανία από τη Μαρία
Ο Ιησούς, λοιπόν, έξι ημέρες πριν από το Πάσχα ήρθε στη Βηθανία όπου ήταν ο Λάζαρος, τον οποίο έγειρε από τους νεκρούς ο Ιησούς.
Έκαναν τότε σ’ αυτόν δείπνο εκεί και η Μάρθα διακονούσε, ενώ ο Λάζαρος ήταν ένας από εκείνους που κάθονταν, για να φάνε μαζί του.
Τότε η Μαρία, αφού έλαβε περίπου μισό κιλό υγρό πολύτιμο μύρο νάρδου, άλειψε τα πόδια του Ιησού και σκούπισε με τα μαλλιά της τα πόδια του. Έτσι η οικία γέμισε από την οσμή του μύρου.
Λέει όμως ο Ιούδας ο Ισκαριώτης, ένας από τους μαθητές του, αυτός που έμελλε να τον παραδώσει:
«Γιατί τούτο το μύρο δεν πουλήθηκε για τριακόσια δηνάρια και δε δόθηκε στους φτωχούς;»
Και είπε αυτό, όχι επειδή τον έμελλε για τους φτωχούς, αλλά γιατί ήταν κλέφτης και, επειδή είχε το ταμείο, βάσταζε αυτά που έβαζαν μέσα.
Είπε τότε ο Ιησούς: «Άφησέ την, για να φροντίσει αυτό για την ημέρα του ενταφιασμού μου.
Γιατί τους φτωχούς πάντοτε τους έχετε μαζί σας, εμένα όμως δε με έχετε πάντοτε».
Lev Gillet (ενός Μοναχού της Ανατολικής Εκκλησίας), Πασχαλινή κατάνυξη, 1η έκδοση, εκδ. Ακρίτας, Αθήνα, 2009
Ο Ιησούς, λοιπόν, έξι ημέρες πριν από το Πάσχα ήρθε στη Βηθανία όπου ήταν ο Λάζαρος, τον οποίο έγειρε από τους νεκρούς ο Ιησούς.
Έκαναν τότε σ’ αυτόν δείπνο εκεί και η Μάρθα διακονούσε, ενώ ο Λάζαρος ήταν ένας από εκείνους που κάθονταν, για να φάνε μαζί του.
Τότε η Μαρία, αφού έλαβε περίπου μισό κιλό υγρό πολύτιμο μύρο νάρδου, άλειψε τα πόδια του Ιησού και σκούπισε με τα μαλλιά της τα πόδια του. Έτσι η οικία γέμισε από την οσμή του μύρου.
Λέει όμως ο Ιούδας ο Ισκαριώτης, ένας από τους μαθητές του, αυτός που έμελλε να τον παραδώσει:
«Γιατί τούτο το μύρο δεν πουλήθηκε για τριακόσια δηνάρια και δε δόθηκε στους φτωχούς;»
Και είπε αυτό, όχι επειδή τον έμελλε για τους φτωχούς, αλλά γιατί ήταν κλέφτης και, επειδή είχε το ταμείο, βάσταζε αυτά που έβαζαν μέσα.
Είπε τότε ο Ιησούς: «Άφησέ την, για να φροντίσει αυτό για την ημέρα του ενταφιασμού μου.
Γιατί τους φτωχούς πάντοτε τους έχετε μαζί σας, εμένα όμως δε με έχετε πάντοτε».
Η συνωμοσία για να σκοτώσουν και το Λάζαρο
Πολύ πλήθος από τους Ιουδαίους έμαθε, λοιπόν, ότι είναι εκεί, και ήρθαν όχι μόνο για τον Ιησού, αλλά για να δουν και το Λάζαρο που τον έγειρε από τους νεκρούς.
Αποφάσισαν τότε οι αρχιερείς να σκοτώσουν και το Λάζαρο,
επειδή πολλοί από τους Ιουδαίους πήγαιναν γι’ αυτόν και πίστευαν στον Ιησού.
Πολύ πλήθος από τους Ιουδαίους έμαθε, λοιπόν, ότι είναι εκεί, και ήρθαν όχι μόνο για τον Ιησού, αλλά για να δουν και το Λάζαρο που τον έγειρε από τους νεκρούς.
Αποφάσισαν τότε οι αρχιερείς να σκοτώσουν και το Λάζαρο,
επειδή πολλοί από τους Ιουδαίους πήγαιναν γι’ αυτόν και πίστευαν στον Ιησού.
Η θριαμβευτική είσοδος στην Ιερουσαλήμ
Την επόμενη ημέρα το πολύ πλήθος που ήρθε στην εορτή, όταν άκουσαν ότι ο Ιησούς έρχεται στα Ιεροσόλυμα,
έλαβαν τα βάγια των φοινίκων και εξήλθαν σε προϋπάντησή του και φώναζαν: «Ωσαννά! Ευλογημένος ο ερχόμενος στο όνομα του Κυρίου!» Και: «Ο βασιλιάς του Ισραήλ!»
Αφού βρήκε λοιπόν ο Ιησούς ένα γαϊδουράκι, κάθισε πάνω του καθώς είναι γραμμένο:
Μη φοβάσαι, θυγατέρα Σιών. Ιδού, ο βασιλιάς σου έρχεται καθισμένος πάνω σε πουλάρι όνου.
Αυτά δεν τα κατάλαβαν οι μαθητές του στην αρχή, αλλά όταν δοξάστηκε ο Ιησούς, τότε θυμήθηκαν ότι αυτά ήταν γραμμένα γι’ αυτόν και ότι αυτά του έκαναν.
Την επόμενη ημέρα το πολύ πλήθος που ήρθε στην εορτή, όταν άκουσαν ότι ο Ιησούς έρχεται στα Ιεροσόλυμα,
έλαβαν τα βάγια των φοινίκων και εξήλθαν σε προϋπάντησή του και φώναζαν: «Ωσαννά! Ευλογημένος ο ερχόμενος στο όνομα του Κυρίου!» Και: «Ο βασιλιάς του Ισραήλ!»
Αφού βρήκε λοιπόν ο Ιησούς ένα γαϊδουράκι, κάθισε πάνω του καθώς είναι γραμμένο:
Μη φοβάσαι, θυγατέρα Σιών. Ιδού, ο βασιλιάς σου έρχεται καθισμένος πάνω σε πουλάρι όνου.
Αυτά δεν τα κατάλαβαν οι μαθητές του στην αρχή, αλλά όταν δοξάστηκε ο Ιησούς, τότε θυμήθηκαν ότι αυτά ήταν γραμμένα γι’ αυτόν και ότι αυτά του έκαναν.
Το πλήθος, λοιπόν, που ήταν μαζί του, όταν φώναξε το Λάζαρο έξω από το μνήμα και τον έγειρε από τους νεκρούς, έδινε μαρτυρία γι’ αυτό.
Γι’ αυτό και τον προϋπάντησε το πλήθος, επειδή άκουσαν πως είχε κάνει αυτό το θαυματουργικό σημείο.
«Ἰδοὺ ὁ Βασιλεύς σου ἔρχεταί σοι»
Lev Gillet
Ήδη, από την πρώτη μέρα της Μεγάλης Εβδομάδος, οφείλουμε να υποδεχθούμε τον Ιησού, εκπληρώνοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο το νόημα της Κυριακής των Βαΐων, και παράλληλα να αναγνωρίσουμε το θέλημά Του επάνω μας ως βασιλικό.
Κατά τον Εσπερινό, που τελείται από το βράδυ του Σαββάτου, διαβάζουμε τρία αναγνώσματα από την Παλαιά Διαθήκη:
Το πρώτο είναι από τη Γένεση (49: 1-2, 8-12): «… πλυνεῖ ἄν οἴνῳ τὴν στολὴν αὐτοῦ καὶ ἐν αἵματι σταφυλῆς τὴν περιβολήν αύτοῦ…».
Το δεύτερο λαμβάνεται από τον προφήτη Σοφωνία (3:14-19): «…Εὐφραίνου καὶ κατατέρπου ἐξ ὅλης τῆς καρδίας σου, θύγατερ Ἱερουσαλήμ. Περιεῖλε Κύριος τὰ ἀδικήματά σου, λελύτρωταί σε ἐκ χειρὸς ἐχθρῶν σου…».
Το τρίτο ανάγνωσμα προέρχεται από την προφητεία Ζαχαρίου (9: 9-15) η οποία βρίσκει την εκπλήρωσή της κατά την Κυριακή των Βαΐων: «Χαῖρε σφόδρα, θύγατερ Σιών… ἰδοὺ ὁ Βασιλεύς σου ἔρχεταί σοι, δίκαιος καὶ σώζων αὐτός, πραῢς καὶ ἐπιβεβηκώς ἐπί ὑποζύγιον καὶ πῶλον νέον…».
Οι ύμνοι του Όρθρου μάς προσκαλούν να προϋπαντήσουμε και εμείς τον Βασιλέα που καταφθάνει: «Ἐξέλθετε ἔθνη, ἐξέλθετε καὶ λαοί, καὶ θεάσασθε σήμερον τὸν Βασιλέα τῶν οὐρανῶν, ὡς ἐπὶ θρόνου ὑψηλοῦ, ἐπὶ πώλου εὐτελοῦς, τὴν Ἱερουσαλὴμ προσεπιβαίνοντα…». Προς το τέλος του Όρθρου, ο επίσκοπος ή ο ιερέας ευλογούν με ειδική ευχή τα κλαδιά της δάφνης, τα οποία στη συνέχεια θα μοιραστούν στους πιστούς.
Ἰδοὺ ὁ Βασιλεύς
Κατά τη Θεία Λειτουργία η επιστολή του αποστόλου Παύλου στους Φιλιππησίους (4:4-9) μας αναγγέλλει ότι «Ὁ Κύριος ἐγγύς», ενώ το Ευαγγέλιο (Ιω. 12:1-18) διηγείται πώς η Μαρία άλειψε στη Βηθανία τα πόδια του Ιησού με μύρο. Η ευχή της Απολύσεως αρχίζει ως εξής: «Ὁ διὰ τὴν ἡμῶν σωτηρίαν ἐπί πῶλον ὄνου καθεσθῆναι καταδεξάμενος…».
Ας προσπαθήσουμε τώρα να συλλέξουμε κάποια από τα διδάγματα αυτής της Κυριακής:
«Ἰδού ὁ Βασιλεύς σου ἔρχεταί σοι…». Ο Ιησούς έρχεται σε σένα σήμερα ως βασιλεύς. Είναι κάτι ανώτερο από τον Διδάσκαλο που διδάσκει τους μαθητές Του.
Γι’ αυτό και τον προϋπάντησε το πλήθος, επειδή άκουσαν πως είχε κάνει αυτό το θαυματουργικό σημείο.
«Ἰδοὺ ὁ Βασιλεύς σου ἔρχεταί σοι»
Lev Gillet
Ήδη, από την πρώτη μέρα της Μεγάλης Εβδομάδος, οφείλουμε να υποδεχθούμε τον Ιησού, εκπληρώνοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο το νόημα της Κυριακής των Βαΐων, και παράλληλα να αναγνωρίσουμε το θέλημά Του επάνω μας ως βασιλικό.
Κατά τον Εσπερινό, που τελείται από το βράδυ του Σαββάτου, διαβάζουμε τρία αναγνώσματα από την Παλαιά Διαθήκη:
Το πρώτο είναι από τη Γένεση (49: 1-2, 8-12): «… πλυνεῖ ἄν οἴνῳ τὴν στολὴν αὐτοῦ καὶ ἐν αἵματι σταφυλῆς τὴν περιβολήν αύτοῦ…».
Το δεύτερο λαμβάνεται από τον προφήτη Σοφωνία (3:14-19): «…Εὐφραίνου καὶ κατατέρπου ἐξ ὅλης τῆς καρδίας σου, θύγατερ Ἱερουσαλήμ. Περιεῖλε Κύριος τὰ ἀδικήματά σου, λελύτρωταί σε ἐκ χειρὸς ἐχθρῶν σου…».
Το τρίτο ανάγνωσμα προέρχεται από την προφητεία Ζαχαρίου (9: 9-15) η οποία βρίσκει την εκπλήρωσή της κατά την Κυριακή των Βαΐων: «Χαῖρε σφόδρα, θύγατερ Σιών… ἰδοὺ ὁ Βασιλεύς σου ἔρχεταί σοι, δίκαιος καὶ σώζων αὐτός, πραῢς καὶ ἐπιβεβηκώς ἐπί ὑποζύγιον καὶ πῶλον νέον…».
Οι ύμνοι του Όρθρου μάς προσκαλούν να προϋπαντήσουμε και εμείς τον Βασιλέα που καταφθάνει: «Ἐξέλθετε ἔθνη, ἐξέλθετε καὶ λαοί, καὶ θεάσασθε σήμερον τὸν Βασιλέα τῶν οὐρανῶν, ὡς ἐπὶ θρόνου ὑψηλοῦ, ἐπὶ πώλου εὐτελοῦς, τὴν Ἱερουσαλὴμ προσεπιβαίνοντα…». Προς το τέλος του Όρθρου, ο επίσκοπος ή ο ιερέας ευλογούν με ειδική ευχή τα κλαδιά της δάφνης, τα οποία στη συνέχεια θα μοιραστούν στους πιστούς.
Ἰδοὺ ὁ Βασιλεύς
Κατά τη Θεία Λειτουργία η επιστολή του αποστόλου Παύλου στους Φιλιππησίους (4:4-9) μας αναγγέλλει ότι «Ὁ Κύριος ἐγγύς», ενώ το Ευαγγέλιο (Ιω. 12:1-18) διηγείται πώς η Μαρία άλειψε στη Βηθανία τα πόδια του Ιησού με μύρο. Η ευχή της Απολύσεως αρχίζει ως εξής: «Ὁ διὰ τὴν ἡμῶν σωτηρίαν ἐπί πῶλον ὄνου καθεσθῆναι καταδεξάμενος…».
Ας προσπαθήσουμε τώρα να συλλέξουμε κάποια από τα διδάγματα αυτής της Κυριακής:
«Ἰδού ὁ Βασιλεύς σου ἔρχεταί σοι…». Ο Ιησούς έρχεται σε σένα σήμερα ως βασιλεύς. Είναι κάτι ανώτερο από τον Διδάσκαλο που διδάσκει τους μαθητές Του.
Μας ζητά να δεχτούμε το δικό Του θέλημα και να παραιτηθούμε από τα δικά μας «θέλω».
Έρχεται προς εμάς για να κυριεύσει με κάθε επισημότητα την ψυχή μας, για να ενθρονιστεί στην καρδιά μας.
«Ἔρχεταί σοι…». Ο Ιησούς δεν έρχεται μόνον προς την ανθρωπότητα γενικώς. Έρχεται προς τον καθένα μας ξεχωριστά.
«Ἔρχεταί σοι…». Ο Ιησούς δεν έρχεται μόνον προς την ανθρωπότητα γενικώς. Έρχεται προς τον καθένα μας ξεχωριστά.
Ο Ιησούς θέλει να γίνει ο βασιλεύς μου και είναι ο βασιλεύς του καθενός μας με μια μοναδική έννοια, απολύτως προσωπική και εξαιρετική.
Ζητά μια συγκατάθεση και μια υπακοή εσωτερική και βαθιά.
Ο βασιλιάς αυτός είναι «πραΰς». Έρχεται πάνω σ’ ένα άσημο ζώο, σύμβολο ταπείνωσης και γλυκύτητας. Κάποια μέρα θα έρθει και πάλι με όλη Του τη δόξα για να κρίνει τον κόσμο. Αλλά σήμερα παραμερίζει κάθε στοιχείο μεγαλοπρέπειας και ισχύος. Δεν ζητά κανένα ορατό βασίλειο. Θέλει να βασιλεύσει στις καρδιές μας: «Υἱέ μου, δός μοι σὴν καρδίαν».
Ωστόσο, το πλήθος είχε ενστικτωδώς δίκιο, όταν επευφημούσε τον Ιησού ως ορατό βασιλιά τού Ισραήλ.
Ο βασιλιάς αυτός είναι «πραΰς». Έρχεται πάνω σ’ ένα άσημο ζώο, σύμβολο ταπείνωσης και γλυκύτητας. Κάποια μέρα θα έρθει και πάλι με όλη Του τη δόξα για να κρίνει τον κόσμο. Αλλά σήμερα παραμερίζει κάθε στοιχείο μεγαλοπρέπειας και ισχύος. Δεν ζητά κανένα ορατό βασίλειο. Θέλει να βασιλεύσει στις καρδιές μας: «Υἱέ μου, δός μοι σὴν καρδίαν».
Ωστόσο, το πλήθος είχε ενστικτωδώς δίκιο, όταν επευφημούσε τον Ιησού ως ορατό βασιλιά τού Ισραήλ.
Ο Ιησούς είναι ο βασιλιάς όχι μόνο του καθενός ατομικά, αλλά και των ανθρώπινων κοινωνιών. Η βασιλεία Του έχει κοινωνικό χαρακτήρα.
Εκτείνεται από τον πολιτικό και οικονομικό τομέα ως τον ηθικό και τον πνευματικό. Όλα επιδέχονται τη δυναμική Του παρουσία.
Το πλήθος που επευφημούσε τον Ιησού κρατούσε δάφνες και κλαδιά, πιθανόν από ελιά – το δέντρο που συναντούμε περισσότερο γύρω από την Ιερουσαλήμ. Τα δαφνόφυλλα και τα ελαιόκλαδα έχουν καθένα τη δική του συμβολική σημασία.
Το πλήθος που επευφημούσε τον Ιησού κρατούσε δάφνες και κλαδιά, πιθανόν από ελιά – το δέντρο που συναντούμε περισσότερο γύρω από την Ιερουσαλήμ. Τα δαφνόφυλλα και τα ελαιόκλαδα έχουν καθένα τη δική του συμβολική σημασία.
Η δάφνη συμβολίζει τη νίκη, η ελιά την ειρήνη. Ας προϋπαντήσουμε τον Κύριο προσκυνώντας ταυτόχρονα τη δύναμη και την αγάπη Του, προσφέροντας Του ταυτόχρονα τις νίκες μας επί της αμαρτίας και του εαυτού μας (που είναι δικές Του νίκες) και την εσωτερική μας ειρήνη (που είναι η δική Του ειρήνη).
«Τοὺς δὲ χιτῶνας ὑπεστρώννυον αὐτῷ…». Ας ρίξουμε στα πόδια του Ιησού τα ρούχα μας, τα υπάρχοντά μας, την ασφάλειά μας, τα εξωτερικά μας αγαθά, καθετί επιτηδευμένο και πλαστό και κυρίως τις ιδέες μας, τις επιθυμίες μας, τα συναισθήματα μας· ας του προσφέρουμε ταπεινά ό,τι μας είναι πολύτιμο.
Το πλήθος έκραζε: «Ὠσαννά! Εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου!».
«Τοὺς δὲ χιτῶνας ὑπεστρώννυον αὐτῷ…». Ας ρίξουμε στα πόδια του Ιησού τα ρούχα μας, τα υπάρχοντά μας, την ασφάλειά μας, τα εξωτερικά μας αγαθά, καθετί επιτηδευμένο και πλαστό και κυρίως τις ιδέες μας, τις επιθυμίες μας, τα συναισθήματα μας· ας του προσφέρουμε ταπεινά ό,τι μας είναι πολύτιμο.
Το πλήθος έκραζε: «Ὠσαννά! Εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου!».
Αν μπορώ να προφέρω αυτή τη φράση με κάθε ειλικρίνεια και υποταγή, αν τα λόγια αυτά εκφράζουν ένα σκίρτημα και μια κίνηση ολόκληρου τού είναι μου προς Αυτόν που από δω και πέρα θα αποδέχομαι ως βασιλέα, τότε, τούτο ακριβώς το δευτερόλεπτο, έχω αποστραφεί τις αμαρτίες μου και έχω δεχθεί μέσα μου τον Ιησού Χριστό.
Ας είναι λοιπόν καλοδεχούμενος και ευλογημένος.
Lev Gillet (ενός Μοναχού της Ανατολικής Εκκλησίας), Πασχαλινή κατάνυξη, 1η έκδοση, εκδ. Ακρίτας, Αθήνα, 2009
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου