Το Ισραήλ σέρνει την Ελλάδα σε πόλεμο με την Τουρκία...

Πίσω από την απατηλή ηρεμία του Αιγαίου, η «ελεγχόμενη αστάθεια» κρέμεται από μια κλωστή, με τις αναλύσεις να προειδοποιούν για ένα μοιραίο λάθος στα ραντάρ που θα πυροδοτήσει άμεση κλιμάκωση.
Οι γεωπολιτικές ισορροπίες τεντώνονται επικίνδυνα, καθώς ο

ενεργειακός ανταγωνισμός και το παρελθόν μετατρέπουν κάθε τριβή στον αέρα σε θρυαλλίδα ολοκληρωτικής σύγκρουσης.
Σε ένα περιβάλλον όπου η διπλωματία μοιάζει να έπεται των εξελίξεων, το ερώτημα δεν είναι πλέον αν υπάρχει ένταση, αλλά αν το επόμενο «τυχαίο» επεισόδιο θα αποτελέσει την αρχή μιας μη αναστρέψιμης πολεμικής ανάφλεξης.

Πιο συγκεκριμένα, η εικόνα στο Αιγαίο δεν μπορεί να ερμηνευθεί επιφανειακά.
Πίσω από τη φαινομενική «ηρεμία» κρύβεται μια διαρκής, χαμηλής έντασης αλλά επικίνδυνα σταθερή αντιπαράθεση, όπου η ένταση δεν εκδηλώνεται με πολεμικές αναμετρήσεις, αλλά με συνεχείς τριβές στον αέρα, στη θάλασσα και στο διπλωματικό επίπεδο.
Ο ενεργειακός ανταγωνισμός, η ιστορική καχυποψία και η στρατιωτική δραστηριότητα διαμορφώνουν ένα εκρηκτικό περιβάλλον.

Ωστόσο, όπως τονίζει ο Alper Karaşin, Λέκτορας στο KSÜ, ο πραγματικός κίνδυνος δεν είναι μια συνειδητή απόφαση πολέμου, αλλά η απώλεια ελέγχου μιας κρίσης μέσα από ένα λάθος σήμα, μια λανθασμένη ανάγνωση ραντάρ ή μια καθυστερημένη διπλωματική αντίδραση.

Για να κατανοηθεί η σημερινή πραγματικότητα, πρέπει να επιστρέψει κανείς στο ιστορικό φορτίο.
Το 1974 στην Κύπρο δεν αποτέλεσε απλώς μια στρατιωτική επιχείρηση, αλλά τη θεμελίωση μιας βαθιάς και διαρκούς ρωγμής στις σχέσεις Τουρκίας και Ελλάδας.
Αυτή η ρωγμή εξελίχθηκε σε μόνιμη δυσπιστία, η οποία εξακολουθεί να επηρεάζει την αντίληψη εκατέρωθεν απειλής.
Η ιστορική μνήμη δεν λειτουργεί ως παρελθόν, αλλά ως ενεργό εργαλείο ερμηνείας του παρόντος, σημειώνει ο Alper Karaşin.
Το Αιγαίο δεν αποτελεί πλέον μόνο γεωπολιτικό ή νομικό πεδίο, αλλά και ενεργειακό.
Η διαμάχη για την υφαλοκρηπίδα, τον εναέριο χώρο και το καθεστώς των νησιών έχει αποκτήσει νέα διάσταση μέσω των υδρογονανθράκων και της Ανατολικής Μεσογείου.

Η Ελλάδα επιχειρεί να εδραιώσει τις θέσεις της μέσω του διεθνούς δικαίου, ενώ η Τουρκία προβάλλει τα γεωγραφικά και νομικά της επιχειρήματα, δίνοντας έμφαση σε διμερείς διαπραγματεύσεις.

Η μεταβλητότητα στις διεθνείς ενεργειακές αγορές εντείνει περαιτέρω την αντιπαράθεση, μετατρέποντας την ενέργεια σε άμεσο ζήτημα εθνικής ασφάλειας.

Από τα Ίμια έως το Oruç Reis

Σύμφωνα με τον Τούρκο καθηγητή, η ένταση μεταξύ των δύο χωρών δεν είναι συνεχής, αλλά εκρηκτική σε συγκεκριμένες χρονικές στιγμές.
Το 2018, η αντιπαράθεση στην περιοχή των Ιμίων μεταξύ ακτοφυλακών ανέδειξε τον κίνδυνο άμεσης σύγκρουσης.
Το 2020, οι επιχειρήσεις του Oruç Reis στην Ανατολική Μεσόγειο και η ταυτόχρονη ανάπτυξη ναυτικών και αεροπορικών δυνάμεων οδήγησαν σε πολυεπίπεδη κρίση.
Οι συνεχείς NAVTEX και αντι-NAVTEX μετέτρεψαν το θαλάσσιο πεδίο σε πεδίο ανταγωνιστικών προειδοποιήσεων.
Το 2022, οι καταγγελίες για παραβιάσεις εναέριου χώρου και «κλειδώματα ραντάρ» οδήγησαν την ένταση στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ.
Συνολικά, τέσσερις μεγάλες κρίσεις μέσα σε μία δεκαετία αποκαλύπτουν ότι η περιοχή δεν λειτουργεί σε σταθερή ισορροπία, αλλά σε διαρκή κατάσταση ελεγχόμενης αστάθειας.
Οι στρατιωτικές ασκήσεις, οι παραβιάσεις και οι αερομαχίες δημιουργούν συνθήκες επικίνδυνης εγγύτητας. Ένα περιστατικό στον αέρα του Αιγαίου μπορεί μέσα σε λίγα λεπτά να μετατραπεί σε διπλωματική κρίση.

Σε αυτό το πλαίσιο, σύμφωνα με σενάρια που έχουν αναλυθεί σε δυτικές στρατηγικές μελέτες και αναφορές που αποδίδονται σε εκτιμήσεις της CIA, μια πιθανή σύγκρουση δεν θα ξεκινούσε ως ολοκληρωτικός πόλεμος, αλλά ως περιορισμένο επεισόδιο που θα μπορούσε να κλιμακωθεί ταχύτατα.
Η εκτίμηση αυτή επισημαίνει ότι, παρότι η διάρκεια ενός τέτοιου πολέμου θα ήταν πιθανώς περιορισμένη λόγω υλικοτεχνικών περιορισμών, οι πολιτικές και γεωστρατηγικές συνέπειες θα ήταν εξαιρετικά βαριές για το ΝΑΤΟ και την περιφερειακή σταθερότητα.

Σύμφωνα με τον Karasin, στην ελληνική πολιτική σκηνή, η ενίσχυση εθνικιστικών και λαϊκιστικών φωνών επηρεάζει άμεσα τη διαχείριση της εξωτερικής πολιτικής.
Οι υψηλοί τόνοι μπορεί να αποφέρουν εσωτερικά πολιτικά οφέλη, αλλά περιορίζουν δραματικά τα περιθώρια συμβιβασμού σε περιόδους κρίσης.
Η κλιμάκωση της ρητορικής αυξάνει τον κίνδυνο παρερμηνειών, ενώ καθιστά οποιαδήποτε υποχώρηση πολιτικά δαπανηρή.
Παρά τη σοβαρότητα των εντάσεων, υπάρχουν ισχυρά αναχώματα.
Η κοινή συμμετοχή στο ΝΑΤΟ, το υψηλό οικονομικό κόστος μιας σύγκρουσης και η εξάρτηση από διεθνείς αγορές λειτουργούν αποτρεπτικά.
Οι ΗΠΑ και η ΕΕ παίζουν κρίσιμο ρόλο εξισορρόπησης, χρησιμοποιώντας διπλωματικά, οικονομικά και στρατιωτικά εργαλεία για να αποτρέψουν την κλιμάκωση, καταλήγει ο καθηγητής, ενώ τα μηνύματα που άφησε να εκπέμψουν κάθε άλλο παρά ευοίωνα είναι.

Θα φτάσουμε σε πόλεμο;

Ενώ η περιοχή καίγεται από τις φλόγες του πολέμου με το Ιράν, ένας εξαιρετικά αμφιλεγόμενος ισχυρισμός έχει αναδυθεί σχετικά με τον άξονα Αθήνας–Τελ Αβίβ–Άγκυρας.
Ο παγκοσμίου φήμης ερευνητής, καθηγητής Haim Bresheeth, γιος επιζώντος του Ολοκαυτώματος, απευθύνθηκε στον ελληνικό λαό σε συνέντευξη σε ελληνικό μέσο.
Σύμφωνα με τον καθηγητή Bresheeth, το Ισραήλ θέλει να σύρει την Ελλάδα σε πόλεμο με την Τουρκία για τα δικά του συμφέροντα.
«Η Τουρκία είναι μια πολύ ισχυρή χώρα στρατιωτικά, και αυτό δεν είναι σαν μια βόλτα στο πάρκο για το Ισραήλ.
Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν θα προσπαθήσουν».

Ο Bresheeth είπε: «Αν το Ισραήλ αφεθεί, θα επιτεθεί στην Τουρκία.
Οι Τούρκοι το παίρνουν αυτό σοβαρά. Και είμαι πολύ ευχαριστημένος που το παίρνουν σοβαρά.
Έτσι, όταν επιτεθούν, δεν θα εκπλαγούν και θα είναι προετοιμασμένοι».
Σύμφωνα με τον Bresheeth, το Ισραήλ κερδίζει δύναμη χρησιμοποιώντας κάθε ομάδα στην περιοχή εναντίον των άλλων.
Ο καθηγητής δήλωσε:
«Στο Ιράν, στη Συρία, στο Ιράκ, πρόκειται για μια τεχνολογία ισραηλινής σύγκρουσης. Χρησιμοποιούν τους Κούρδους εναντίον της κυβέρνησης, στη Συρία χρησιμοποιούν την κυβέρνηση εναντίον των Κούρδων.
Χρησιμοποιούν τους Δρούζους εναντίον των Αλαουιτών. Και στην περίπτωση της Κύπρου, χρησιμοποιούν τους Έλληνες εναντίον των Τούρκων. Θα το κάνουν αυτό παντού. Αυτό είναι το Ισραήλ».
Ο μεγαλύτερος φόβος του καθηγητή είναι ότι η ιστορία θα επαναληφθεί και ότι η Ελλάδα θα βρεθεί αντιμέτωπη με την Τουρκία στο πλευρό του Ισραήλ.
Ο Bresheeth τόνισε επίσης ότι κανείς δεν πρέπει να εμπλακεί στον πόλεμο.
Ο Εβραίος καθηγητής δήλωσε: «Ελπίζω μόνο να μην ξανασυμβεί ποτέ κάτι τέτοιο, επειδή γνωρίζουμε ιστορικά τι συνέβη.
Ήταν ένα τρομερό, φρικτό σοκ τόσο για την Ελλάδα όσο και για την Τουρκία.
Νομίζω ότι πρέπει να μάθουμε από την ιστορία και να μην επαναλάβουμε τα λάθη. Όταν πρόκειται για το Ισραήλ, δυστυχώς όλα είναι πιθανά.
Νομίζω ότι ο ελληνικός λαός έχει κάτι να πει γι’ αυτό. Θα πρέπει να πει αν δέχεται ή όχι να συμμετέχει στους παράνομους πολέμους του Ισραήλ.
Νομίζω ότι δεν πρέπει να συμμετέχει. Νομίζω ότι κανείς δεν πρέπει να συμμετέχει».

Η ανταποκρίτρια του CNN TÜRK στην Αθήνα, Duigu Leloglou, έκανε την ακόλουθη εκτίμηση σχετικά με τις συζητήσεις στην Ελλάδα: «Η συμμαχία μεταξύ Ισραήλ και Ελλάδας έχει τεθεί υπό διερεύνηση από την ελληνική κοινή γνώμη, ειδικά τις τελευταίες ημέρες.
Οι αδιάκοποι βομβαρδισμοί του Λιβάνου από το Ισραήλ τις τελευταίες εβδομάδες έχουν φέρει την Αθήνα σε δύσκολη θέση.
Πιο πρόσφατα, οι σκληρές δηλώσεις του υπουργού Εξωτερικών Hakan Fidan, που στοχοποιούν τη συμμαχία μεταξύ Ισραήλ, Ελλάδας και της ελληνοκυπριακής διοίκησης, έχουν γίνει πρωτοσέλιδα στα ελληνικά μέσα ενημέρωσης»…

bankingnews.gr