Ξενοδοχείο με δωμάτια αλλά και αυτόνομα διαμερίσματα, εμπορικό κέντρο, συνεδριακό κέντρο, spa και γυμναστήριο θα δημιουργηθούν στο Καραβάν Σαράι, το παλιό δημαρχείο της Θεσσαλονίκης.
Οι νέοι ιδιοκτήτες του ιστορικού εμβληματικού κτηρίου με εμβαδό 24.000 τ.μ., οι εταιρίες SH Projects και Sarai, προχωρούν βήμα – βήμα με στόχο την αξιοποίησή του, δουλεύοντας με προσοχή στις
δαιδαλώδεις και χρονοβόρες γραφειοκρατικές διαδικασίες του ελληνικού δημοσίου, με τη βοήθεια μιας ολόκληρης ομάδας συνεργατών (νομικών, μηχανικών, οικονομικών συμβούλων κ.α.).Πρόκειται για ένα κτήριο που καταλαμβάνει ένα ολόκληρο οικοδομικό τετράγωνο, περικλειόμενο από τις οδούς Βενιζέλου, Ιουστινιανού, Βαμβακά και Ρέμπελου, στην πάνω πλευρά της Εγνατίας, με τη θέση του να είναι πλέον ιδιαίτερα προνομιούχα, λόγω της στάσης του μετρό Βενιζέλου που βρίσκεται ακριβώς από κάτω αλλά και του υπό αναστήλωση ιστορικού Αλκαζάρ.
«Από το 2018, το Καραβάν Σαράι πέρασε σταδιακά στην ιδιοκτησία των εταιριών SH Projects και Sarai, δύο εταιρίες με έδρα την Ελλάδα. Ήταν εξαρχής ένα πολύπλοκο project που είχε προβλήματα (κτιριολογικά, πολυϊδιοκτησιών, χρήσεων) τα οποία έπρεπε να επιλυθούν ένα – ένα, προκειμένου όλα να είναι εντάξει», τονίζει στο TheOpinion η εκπρόσωπος των δύο εταιριών στη Θεσσαλονίκη, δικηγόρος Στέλλα Βαλάνη, λέγοντας χαρακτηριστικά ότι η ομάδα έπρεπε να διαχειριστεί συνολικά 99 ΚΑΕΚ (κωδικούς ακινήτων στο Κτηματολόγιο)!
Όπως επισημαίνει, έπρεπε να γίνει ακόμη και αλλαγή χρήσης του ογκώδους κτηρίου στο Γενικό Πολεοδομικό Σχέδιο Θεσσαλονίκης, διαδικασία επίσης χρονοβόρα. «Το κτήριο προοριζόταν μόνο για πολιτιστικές χρήσεις, κάτι βέβαια που στο πέρασμα των χρόνων δεν τηρήθηκε, αφού φιλοξενούσε καταστήματα εστίασης, γυμναστήριο κλπ ενώ λειτουργούσε για χρόνια ως Δημαρχείο. Πλέον η χρήση του έχει αλλάξει και στο ΓΠΣ, έχει αναθεωρηθεί και πλέον μπορεί να φιλοξενήσει κεντρικές λειτουργίες πόλης», προσθέτει η κ. Βαλάνη.
Τι θα γίνει
Στόχος των επενδυτών είναι το κτήριο να φιλοξενήσει ένα ξενοδοχείο, το οποίο θα διαχειρίζεται κατά πάσα πιθανότητα και αυτόνομα διαμερίσματα που προορίζονται για τουριστική χρήση. Θα δημιουργηθεί επίσης συνεδριακό κέντρο, spa και γυμναστήριο, αλλά και ένα εμπορικό κέντρο, ενώ θα εξακολουθήσει να λειτουργεί και το υπόγειο πάρκινγκ που ήδη λειτουργεί εδώ και πολλά χρόνια. Παράλληλα, θα αξιοποιηθεί και το εσωτερικό αίθριο που υπάρχει στο κέντρο του μεγάλου κτιριακού συγκροτήματος.
«Για οποιαδήποτε αλλαγή ή τροποποίηση απαιτείται η έγκριση των αρμοδίων υπηρεσιών του Υπουργείου Πολιτισμού, καθώς το κτήριο εχει χαρακτηριστεί ως έργο τεχνης.Για τις τακτοποιησεις απαιτήθηκε η έγκριση της Εφορείας Νεοτέρων Μνημείων, στην οποία άλλωστε θα αποσταλούν προς έγκριση και όλες οι μελέτες που ήδη εκπονούνται. Ένα ευρύ δίκτυο συνεργατών δουλεύουν ήδη στις αρχιτεκτονικές, στατικές και λοιπές μελέτες που απαιτούνται», εξηγεί η κ. Βαλάνη.
Ωστόσο, με όλες αυτές τις χρονοβόρες διαδικασίες, το ακριβές πλάνο έναρξης και εξέλιξης των εργασιών είναι ακόμη νωρίς να διατυπωθεί. «Ελπίζουμε ότι οι εργασίες θα ξεκινήσουν εντος διετίας με την έκδοση των απαιτούμενων αδειών και εφόσον δεν υπάρξουν καθυστερήσεις από τους αρμοδιους φορεις », επισημαίνει η κ. Βαλάνη.
Από σαράι, δημαρχείο Θεσσαλονίκης
Έως το 2011, στα 2/3 του οικοδομικού τετραγώνου στεγάζονταν οι υπηρεσίες του δήμου Θεσσαλονίκης, με τελευταίο δήμαρχο τον Βασίλη Παπαγεωργόπουλο. Ήταν ένας χώρος μάλλον ακατάλληλος για δημόσια υπηρεσία, στην οποία προσέρχονταν καθημερινά δεκάδες εργαζόμενοι και πολίτες.
Από το 2011, όταν το δημαρχείο Θεσσαλονίκης μεταφέρθηκε στο νέο, ιδιόκτητο κτήριό του στην οδό Γ’ Σεπτεμβρίου, το εμβληματικό Καραβάν Σαράι στο κέντρο της πόλης, στην Βενιζέλου, πάνω από την Εγνατία, παραμένει άδειο κατά το μεγαλύτερο μέρος του. Άδεια γραφεία, γκράφιτι στους τοίχους, εγκατάλειψη και φθορά είναι η εικόνα που παρουσιάζει σήμερα το ογκώδες κτήριο εμβαδού 24.000 τ.μ.
Στο σημείο από τον 15ο αιώνα υπήρχε σαράι (πανδοχείο) το οποίο όμως είχε καταστραφεί πλέον. Το πρώτο σχέδιο για κτήριο στη θέση αυτή δημιουργήθηκε το 1923 από τον αρχιτέκτονα Δελλαδέτσιμα και με βασική προϋπόθεση να ανταποκρίνεται η αρχιτεκτονική διάταξη του νέου κτιρίου σε αυτήν του βυζαντινού πανδοχείου. Η πρώτη φάση κτισίματος ξεκίνησε το 1932 οπότε και δημιουργήθηκε το ισόγειο
Συγκεκριμένα, το 1932 οι ιδιοκτήτες (Κουκουφλής, Σαπουντζής, Βαρσάνο) παίρνουν άδεια κάθετης επέκτασης για 3 ορόφους γεγονός που προκάλεσε αντιδράσεις από τους περίοικους (καθώς αυτό το ύψος ξεπερνούσε το σύνηθες όριο της περιοχής) και διαμάχες μεταξύ των ιδιοκτητών και των εργολάβων. Ως αποτέλεσμα το κτήριο παρέμενε ημιτελές για 20 τουλάχιστον χρόνια, υποβαθμίζοντας αισθητικά ένα από τα πιο κεντρικά σημεία της πόλης.
Όντας άδειο και μισοτελειωμένο το κτίριο αποτέλεσε καταφύγιο για πολλές οικογένειες από χωριά της Μακεδονίας κατά τη διάρκεια του Εμφύλιου, σύμφωνα με το thessarchitecture. Το 1958 ενοικιάστηκε στον Δήμο αφού λίγα χρόνια νωρίτερα είχε επιτέλους ολοκληρωθεί η κατασκευή του, χωρίς ωστόσο το τελικό αποτέλεσμα να ανταποκρίνεται στα σχέδια του αρχιτέκτονα. Το 1983 κρίθηκε διατηρητέο έργο τέχνης με ΦΕΚ (622/Β/27-10-1983). Στέγασε το Δημαρχείο Θεσσαλονίκης μέχρι το 2009.
Σήμερα το μεγαλύτερο μέρος του κτιρίου είναι άδειο, με ένα γυμναστήριο και ελάχιστα γραφεία στους ορόφους του, αλλά και εμπορικά καταστήματα στο ισόγειο.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου