Κάθε ευρωπαϊκή κυβέρνηση έχει ξεπουλήσει τον εθνοτικό πληθυσμό της σε μετανάστες-εισβολείς

«Οι δημοκρατικοί θεσμοί παρέχουν στους πολίτες-ψηφοφόρους μια «βαλβίδα εκτόνωσης» μέσω της οποίας μπορούν να εκφράσουν τη συσσωρευμένη απογοήτευση χωρίς να καταφύγουν στη βία. Το πρόβλημα είναι ότι ένα πολιτικό «μονοκομματικό» λειτουργεί στο Ηνωμένο Βασίλειο, όπως και στο

μεγαλύτερο μέρος της Δύσης. 

Δεν έχει σημασία αν οι Βρετανοί παραδίδουν την εξουσία σε έναν πρωθυπουργό των Εργατικών ή των Τόρις. παίρνουν ασταμάτητα ισλαμική μετανάστευση ανεξάρτητα. 

Όταν οι γηγενείς Βρετανοί διαμαρτύρονται δημόσια για τον «εξισλαμισμό» του Ηνωμένου Βασιλείου, τόσο οι Εργατικοί όσο και οι Τόρις βουλευτές τους αποκαλούν «ρατσιστές» και τους διώκουν για «μίσος». 

Όταν οι ντόπιοι Βρετανοί παρελαύνουν στο κέντρο των πόλεων για να καταδικάσουν τις ισλαμικές συμμορίες βιασμού και την ισλαμική τρομοκρατία, τόσο οι Εργατικοί όσο και οι Τόρις βουλευτές τους αποκαλούν «ρατσιστές» και τους διώκουν για «μίσος». 

Όταν οι γηγενείς Βρετανοί διαδηλώνουν για να αποτρέψουν την κατασκευή υπερ-τζαμιών σε αγροτικές περιοχές της Βρετανίας, τόσο οι Εργατικοί όσο και οι Τόρις βουλευτές τους αποκαλούν «ρατσιστές» και τους διώκουν για «μίσος». Ως εκ τούτου, οι πολίτες στο Ηνωμένο Βασίλειο έχουν μάθει ότι η ψήφος δεν επιτυγχάνει τίποτα και ότι οι λεγόμενοι πολιτικοί «ηγέτες» τους είναι ανίκανοι να υπερασπιστούν τις ζωές των Βρετανών ή τον βρετανικό τρόπο ζωής».

«Μόνο στο Ηνωμένο Βασίλειο, δέκα μεγάλες πόλεις - συμπεριλαμβανομένων του Μπέρμιγχαμ, του Μπράντφορντ, του Μάντσεστερ και τμημάτων του Λονδίνου - είναι καθ' οδόν για να έχουν μουσουλμανικό πληθυσμό την επόμενη δεκαετία ή δύο. Αυτές είναι ιστορικά περιοχές όπου οι γηγενείς Βρετανοί έχουν γίνει φτωχότεροι καθώς οι ξένοι υπήκοοι καταλαμβάνουν γειτονιές που κάποτε οι ντόπιοι αποκαλούσαν σπίτι τους. Τζαμιά υψώνονται παντού. Ισλαμικά παντοπωλεία, εστιατόρια, φεστιβάλ και θρησκευτικές γιορτές αντικαθιστούν το φαγητό και τα έθιμα των ντόπιων οικογενειών των οποίων η παρουσία χρονολογείται από αιώνες. Δεν υπάρχει κανενός είδους κοινωνική ένταξη».

«Η πολιτική «άρχουσα τάξη» της Ευρώπης εμπόδισε τους ψηφοφόρους να κάνουν διορθώσεις πορείας που είναι δημοφιλείς στο κοινό αλλά μη δημοφιλείς στις ευρωπαϊκές «ελίτ». Στη Γαλλία, την Ολλανδία, τη Γερμανία, τη Ρουμανία και αλλού, οι άρχουσες «ελίτ» χρησιμοποιούν θεσμικά παιχνίδια για να εμποδίσουν τα «λαϊκιστικά» πολιτικά κόμματα να έρθουν (ή να ασκήσουν) την εξουσία. Οι πολιτικοί υποψήφιοι κατά της μετανάστευσης διώκονται για «εγκλήματα μίσους», «ρωσική συμπαιγνία» ή άλλα κατασκευασμένα εγκλήματα. 

Μη εκλεγμένοι αριστοκράτες στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο χρηματοδοτούν κρυφά υποψηφίους υπέρ της μετανάστευσης στις εθνικές εκλογές και λογοκρίνουν τους Ευρωπαίους πολίτες που εκφράζουν οργή στις πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης για τη μαζική μετανάστευση από ξένους πολιτισμούς. Στα εθνικά κοινοβούλια και στην Ευρωπαϊκή Ένωση, τα μέλη συνεχίζουν να ψηφίζουν νόμους που ποινικοποιούν αποτελεσματικά τη δημόσια διαφωνία στις επίσημες κυβερνητικές πολιτικές».

«Αντί να αντιμετωπίσει τους λόγους της οργής του κοινού, η ίδια «άρχουσα τάξη» επέλεξε να φιμώσει τους απλούς Ευρωπαίους και να τους απειλήσει με δίωξη και φυλάκιση. Όταν όλες οι βαλβίδες απελευθέρωσης για μια κοινωνία των πολιτών έχουν συγκολληθεί, η κοινωνία σταματά να είναι πολιτισμένη».

https://www.lewrockwell.com/2026/02/no_author/europes-civilizational-war-will-be-bloody/