Κυριακή, 6 Νοεμβρίου 2016

Τα βρετανικά πανεπιστήμια μοιράζουν μιζέρια στον πλανήτη…


Άντε λοιπόν, στο καλό να πας Γιάνη Βαρουφάκη. Ήσουν κάποτε ο υπουργός Οικονομικών της Ελλάδας. Στη συνέχεια παραιτήθηκες, ή μήπως σε έδιωξαν;
Απέκτησες τον έλεγχο της ελληνικής οικονομίας τότε που αναπτύσσονταν. 
Πράγματι, η
ανάπτυξη πέρσι ήταν στο 0.8%, με προβλέψεις για 3% φέτος.
Η κυβέρνηση είχε πετύχει πρωτογενές πλεόνασμα, η ανεργία έπεφτε,  και μετά εμφανίστηκες εσύ!

Ο Βαρουφάκης είναι προϊόν των βρετανικών πανεπιστημίων. Έμαθε οικονομικά στο Essex, και στατιστική των μαθηματικών  στο Birmingham, επιστρέφοντας και πάλι στο Essex για να πάρει διδακτορικό στην οικονομία.
Με αυτές τις βρετανικές πανεπιστημιακές σπουδές πίσω του, επέστρεψε στην Ελλάδα, και μέσα σε ελάχιστο διάστημα εξουσίας, διέλυσε την όποια ανάκαμψη

Τώρα η οικονομία της χώρας αναμένεται να συρρικνωθεί κατά 4%, μια φοβερή μεταστροφή, με το ελληνικό χρέος να έχει αυξηθεί κατά δεκάδες δισεκατομμύρια, ενώ πολλοί έχουν ήδη μεταναστεύσει.

Ο Βαρουφάκης όμως δεν είναι μόνος του. Πολλοί που έχουν σπουδάσει στα βρετανικά ΑΕΙ, επηρεάστηκαν από τις διδαχές τους, και επέστρεψαν στις πατρίδες τους για να σπείρουν τον όλεθρο.
Ο Jawaharlal Nehru, ο πρώτος πρωθυπουργός στην ανεξάρτητη Ινδία, εκλαμβάνεται από πολλούς ως ήρωας. Δυστυχώς όμως για τη χώρα του, σπούδασε στο Trinity College του Cambridge. 
Εκεί επηρεάστηκε από Βρετανούς διανοούμενους όπως ο σοσιαλιστής George Bernard Shaw,  ο Bertrand Russell που κάποτε είχε πει ότι ο κομμουνισμός είναι απαραίτητος για τον κόσμο, και ο John Maynard Keynes.
Επέστρεψε λοιπόν στην Ινδία και ξεκίνησε να εφαρμόζει στην πράξη την ιδεολογία τους με κεντρικό οικονομικό σχεδιασμό, ρυθμιστικούς ελέγχους και κανόνες. Αυτό όμως ήταν καταστροφή. 
Όταν έφυγε από την εξουσία, το μερίδιο της Ινδίας στο παγκόσμιο εμπόριο μειώθηκε και μια ολόκληρη γενιά βυθίστηκε στην φτώχια. 
Μόνο όταν εγκαταλείφθηκε αυτή η ιδεολογία, και ήρθαν οι μεταρρυθμίσεις της ελεύθερης αγοράς στη δεκαετία του 1980, μόνο τότε ξεκίνησε η ανάπτυξη της Ινδίας, και η ραγδαία μείωση της πενίας.
Ένας άλλος περίφημος κυβερνήτης του 20ου αιώνα ήταν και ο Julius Nyerere της Τανζανίας, που έγινε διάσημος για τον πραγματικά λιτό του βίο και τον αδιάφθορο χαρακτήρα του. 
Αν και σε αυτό ήταν αξιοθαύμαστος, εν τούτοις η χώρα του είχε την ατυχία ο πρόεδρος της να έχει σπουδάσει ιστορία και οικονομικά στο Εδιμβούργο. 
Εκεί (φυσικά) ήταν περιστοιχισμένος από αριστερούς ακαδημαϊκούς, και εκεί γνωρίστηκε με την φαβιανή σκέψη. 
Το αποτέλεσμα ήταν η Τανζανία να υποστεί μια διογκωμένη κρατική γραφειοκρατία, ελλείψεις, και μηδαμινή ανάπτυξη.
Ο Nyerere πέρασε και από το University of Fort Hare της Νοτίου Αφρικής, το οποίο στήθηκε από Βρετανούς ιμπεριαλιστές για μη Βρετανούς σπουδαστές της Αφρικής. Από εκεί μέσα ξεπήδησε μια σειρά από μελλοντικούς Αφρικανούς ηγέτες, που δυστυχώς για την Αφρική, στους κόλπους του ανέπτυξαν αριστερή ιδεολογία. Ανάμεσά τους ήταν και ο Robert Mugabe, ο εξολοθρευτής της οικονομίας της Ζιμπάμπουε.
Τα βρετανικά πανεπιστήμια έχουν την τιμή να μοιράζουν ισομερώς την οικονομική αποτυχία στον πλανήτη, αλλά το London School of Economics ξεχωρίζει. 
Ο Jomo Kenyatta, πρώτος πρωθυπουργός της Κένυας μετά την ανεξαρτησία της, εκεί σπούδασε.
Σίγουρα στη διάρκεια της πρωθυπουργίας του η οικονομία της Κένυας δεν ήταν η χειρότερη στην Αφρική, αλλά οι διογκωμένες και διεφθαρμένες κρατικές επιχειρήσεις έκαναν το θαύμα τους, έτσι ώστε το ΑΕΠ να μειωθεί και μερικές χρονιές να είναι αρνητικό.
Ο Kwame Nkrumah επίσης σπούδασε στο LSE και στη συνέχεια στο  University College London, αν και για να είμαστε ειλικρινείς μάλλον είχε ήδη ριζοσπαστικοποιηθεί από το πέρασμά του στο Lincoln University της Pennsylvania.
 Μετά λοιπόν από αυτή την υπερδόση σοσιαλιστικής κατήχησης, επέστρεψε στη Γκάνα και επέβαλλε «βίαιη εκβιομηχάνιση», σε συνδυασμό με κρατικές επιχειρήσεις και δεκαετή οικονομικά πλάνα. 
Η συνηθισμένη συνταγή δηλαδή, με το συνηθισμένο αποτέλεσμα: Δεκαετίες χαμηλής ανάπτυξης, διαφθορά, και αβάσταχτο χρέος!
Σε δυο άλλες περιπτώσεις, η Βρετανία μπορεί να μοιραστεί το βάρος της διάχυσης της μιζέριας με την Αμερική.
 Ο Pierre Trudeau γνώρισε τον μαρξισμό στο  Harvard και μετά πήγε στο  LSE για διδακτορικό. Δεν το πήρε, αλλά εκεί έμαθε την αριστερή οικονομία.
 Επί πρωθυπουργίας του, ο Καναδάς εφάρμοσε τιμολογιακούς και εισοδηματικούς ελέγχους, με τον πληθωρισμό, την ανεργία, και το εθνικό χρέος να αυξάνονται αλματωδώς.

Ο Zulfikar Ali Bhutto, άλλοτε πρόεδρος και άλλοτε πρωθυπουργός του Πακιστάν σπούδασε στο University of California, στο Berkeley, αλλά και στο Christ Church της Οξφόρδης. 
Δεν είναι ξεκάθαρο ποιο από αυτά τα πανεπιστήμια είναι πιο υπεύθυνο για τον οικονομικό κρατισμό που διδάχτηκε, αλλά μόλις ανέβηκε στην εξουσία εξήγγειλε πως «ο σοσιαλισμός είναι η οικονομία μας». 
Κρατικοποίησε τις βιομηχανίες χάλυβα, τσιμέντου, χημικών, καθώς και τις τράπεζες, αλλά και τους αλευρόμυλους, κλπ. Η οικονομική ανάπτυξη έπεσε στο 1.3%.
Τα περισσότερα βρετανικά πανεπιστήμια ποτίζουν τους ξένους φοιτητές τους με δηλητηριώδεις ιδέες, ενώ τα ίδια παραμένουν απόμακρα στον κόσμο τους εδώ στη Βρετανία, χωρίς να έχουν καμιά σχέση με την μιζέρια που μοιράζουν σε παγκόσμιο επίπεδο.
Μια ηρωική (τραγική) εξαίρεση ήταν αυτή του κομμουνιστή λέκτορα στο School of  Oriental and African Studies*, Malcolm Caldwell, που ήταν τόσο φανατικός οπαδός του… Pol Pot και του δολοφονικού καθεστώτος του, που το επισκέφθηκε για να το δει από κοντά. Είχε μάλιστα  μια προσωπική κατ ιδίαν συνάντηση με τον ίδιο τον Pol Pot, αλλά … δολοφονήθηκε μερικές ώρες αργότερα!
Υπάρχουν άραγε εξαιρέσεις στον κανόνα που θέλει τα βρετανικά ανώτατα ιδρύματα να προκαλούν παγκόσμια δυστυχία; 
Ναι, αλλά μόνο όταν κάποιος επαναστατεί απέναντι σε αυτά που διδάσκεται εκεί.
Η επιτυχία της Σιγκαπούρης οφείλεται στον πρώτο της πρωθυπουργό Lee Kuan Yew, που σπούδασε στο Fitzwilliam College του  Cambridge, καθώς και στον οικονομικό του γκουρού Goh Keng Swee, που αποφοίτησε από το LSE. 
Αμφότεροι επηρεάστηκαν από την σοσιαλιστική σκέψη, αλλά μόλις ξέφυγαν από τον βρετανικό ακαδημαϊκό κόσμο, και άρχισαν να σκέφτονται ανεξάρτητα, είδαν το πώς λειτουργεί ο πραγματικός κόσμος. 
Έτσι κατάφεραν να ξεπεράσουν τον σοσιαλισμό που τους είχε ποτίσει η Βρετανία, και δημιούργησαν μια από τις πιο πετυχημένες οικονομίες του πλανήτη.
Ξαναγυρνώντας στην Ελλάδα, ίσως κάποιος να θεωρεί ότι τώρα που έφυγε ο Βαρουφάκης, μπορεί να επέλθει κάποια βελτίωση στην οικονομία. 
Δυστυχώς, ο αντικαταστάτης του είναι ο Ευκλείδης Τσακαλώτος, που σπούδασε στο Queen’s College της Οξφόρδης. 
Την διδακτορική του διατριβή την έκανε κάτω από την επίβλεψη ενός καθηγητή που πιο παλιά ήταν κομματικός  σταλινικός απαράτσικ στην Πολωνία.
Άρα, η βρετανική συνεισφορά στην παγκόσμια ανθρώπινη δυστυχία, μάλλον δεν έχει τελειωμό…
James Bartholomew
Απόδοση: S.A.
*Σημ. Ο- Στο School of  Oriental and African Studies, νομίζω «διδάσκει» και ο μισάνθρωπος Λαπαβίτσας… αυτός που ζητούσε διακαώς δελτία στα τρόφιμα και στα καύσιμα, «επειδή ο λαός συνήθισε τις ουρές στα ΑΤΜ»!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου