Τετάρτη, 19 Αυγούστου 2015

O Στέλιος Ράμφος στην συνέντευξή του στον ΣΚΑΪ,λιγο πριν τις εκλογές του Ιανουαρίου πρόβλεψε και ανέλυσε τη σημερινή κατάσταση

Οι Έλληνες «δυστυχώς, δεν αναλαμβάνουμε ευθύνες. Το πρόβλημά μας είναι να μην αναλάβουμε ευθύνες και υπό αυτή την έννοια πρέπει να φταίει κάποιος άλλος».
«Έχουμε πάρει στραβά την έννοια της αξιοπρέπειας. Αξιοπρέπεια δεν είναι η περηφάνια, αλλά ο αυτοσεβασμός. Αξιοπρεπής δεν είναι κάποιος που ζητάει να τον φιλεύουν και
να μην του ζητάνε λογαριασμό. Πόσο αξιοπρεπής είσαι όταν προκειμένου να περάσεις καλά αφήνεις να απολυθούν 1,5 εκατ. ιδιωτικοί υπάλληλοι για να μην θιγεί το Δημόσιο;»

«Είναι πολύ σημαντικό ότι ο κόσμος καταψηφίζει το Πασόκ επειδή το Πασόκ έκανε λαθροχειρίες, η αθλιότητες ας πούμε, η καλλιέργησε ιδιοτέλειες, κ.τ.λ.
Το ενδιαφέρον είναι ότι δεν ψηφίζουν το Πασόκ αλλά ψηφίζουν όλους αυτούς από το Πασόκ  που μετεπήδησαν και που ήταν οι αίτιοι των λαθροχειριών του Πασόκ.  Αυτό για να καταλάβουμε την ψυχολογία των ανθρώπων».

"… Γιατί το κρίσιμο σημείο στην περίπτωση αυτή έγκειται  σε ένα στρατηγικό λάθος  που έκανε ο Σύριζα. Το ότι απεφάσισε να μην εκλέξει Πρόεδρο… 
Την παγίδα την έστησε η ανυπομονησία του αρχηγού του Σύριζα. Νομίζω δηλαδή ότι είναι ένα νεανικό στοιχείο το οποίο κυριάρχησε, ένα άγχος ας πούμε  ανυπομονησίας… 
Νομίζω παγιδεύτηκε και αυτό θα αποτελέσει τη  δυσκολία όλων των επακολούθων, διότι  η απλή αναμονή 16 μηνών ήταν η απλούστερη λύση με λυμένα και καθαρά τα πράγματα. Εδώ υπήρξε μια βιασύνη, καμιά φορά και η ανυπομονησία έχει  και απληστία έχει βιασύνη,  και οδηγούνται τα πράγματα σε δύσκολες ατραπούς… 
Το ατύχημα πια θα το φέρουν τα απροσδόκητα και κυρίως το πόσο θα εμείνει ο ένας απ τους δύο παίχτες, η ελληνική πλευρά αν αυτή είναι ο Σύριζα, γιατί αν είναι η Νέα Δημοκρατία τα πράγματα θα πάρουν το δρόμο τους."
"Γιατί θέλουμε να ελπίζουμε; Θέλουμε να ελπίζουμε για να μην σκεφτόμαστε, ενώ έπρεπε να σκεφτόμαστε για να ελπίζουμε, η περίπτωση εδώ πέρα γίνεται  ένα είδος  άλλης ψυχολογικής παγίδας η οποία μας νομιμοποιεί να μην σκεπτόμαστε. … Είναι η ελληνική κοινή ψυχολογία να φτάσω στο τέλος χωρίς να βαδίσω το δρόμο."
"Σημασία έχει ότι ο ψηφοφόρος έχει ανάγκη από ψέματα. Θέλω να πω ότι καμιά φορά όταν τα πράγματα τα αφήνεις και ο θυμός καλπάζει έχεις μεγάλη ανάγκη από ψέματα, διότι αλλιώς δεν θα ξέρεις πως να ελέγξεις τον εαυτό σου.  Βρισκόμαστε θέλω να πω σε μια εκλογή όπου το κύριο το κυρίαρχο ψυχολογικό στοιχείο είναι το αίτημα του εκλογικού σώματος να δεχθεί και να ασπασθεί και να εγκρίνει ψέματα…. 
Ο φόβος ξεπερνιέται με τη  ελπίδα και η ελπίδα ξεπερνιέται με την ακρισία. Δηλαδή θέλω να πω είναι ένα σύστημα ολόκληρο ψυχολογικών εξισώσεων  που μας ενδιαφέρει πάρα πολύ να το γνωρίσουμε διότι θα οδηγήσει αυτή τη φορά με πλήρη ευθύνη του λαού όπου οδηγήσει. …Το λάθος που έχει γίνει στην πολιτική είναι ότι μιλάνε συνέχεια για οικονομικά και δεν μιλάνε για ψυχές γιατί το πρόβλημα και το αν θα γίνει τούμπα ο Σύριζα, έχει και ένα βάθος ψυχολογικό. "

"Δεν είναι τυχαίο που αυτή η περίσταση που είναι περίπου περίσταση πολεμική  συντηρείται με ψυχολογία διχασμού. Δεν έχει υπάρξει λαός να πηγαίνει σε πόλεμο και να είναι χωρισμένος, όταν έγινε αυτό το 22 ξέρουμε τα αποτελέσματα…. Εδώ συμβαίνει κάτι τηρουμένων των αναλογιών παρεμφερές.
…. Η αριστερή αντίληψη προϋποθέτει διχασμούς ο πολιτισμός προϋποθέτει ενότητα.   Η αδυναμία του αριστερού στην εποχή μας, σε άλλες εποχές ήταν πλεονέκτημα, έγκειται στο γεγονός ότι προϋποθέτει διχασμό κοινωνικό αυτή τη στιγμή απειλούνται απ έξω οι Ευρωπαίοι, κι όχι μόνο, απειλούνται απ έξω, πέρα από το στοιχείο πια το  πολιτισμικό το οποίο ας πούμε εισέρχεται στο θέμα, υπάρχει και μια εύνοια οικονομική τρομακτική.
 Μια έξοδος ελληνική έχει νομίζω υπολογιστεί στα 70 δις , αυτή τη στιγμή έχει καλυφθεί 8 φορές επάνω η έξοδος η ελληνική από τα κέρδη του πετρελαίου  με τις πτώσεις των τιμών, θέλω να πω ότι μπροστά πια στο στοιχείο πολιτισμός τα πράγματα αποκτούν μια νέα ιεράρχηση. Οφείλει λοιπόν εκείνος ο οποίος θα τους αντιμετωπίσει, να τους αντιμετωπίσει η ως Ευρωπαίος οπότε θα κατανοήσει τον πολιτισμικό και γενικότερο κίνδυνο η ως παρείσακτος οπότε θα αποχαιρετιστεί εύκολα."

"οι ενδεχόμενοι ας πούμε  εκβιασμοί θα έχουν πάρα πολύ κακό τέλος. …
Τι θέλει να κάνει; (Ο Κος Τσίπρας)  
Θέλει να κουρέψει το χρέος αυτό είναι το πρώτο. 
Κατ αρχήν το χρέος δεν είναι πρόβλημα, δεν είναι το πρώτιστο για ένα χρέος να κουρεύεται είναι να εξυπηρετείται. 
Και για να εξυπηρετείται ένα χρέος, και για αυτό μπορούν τα γίνουν τα 30 χρόνια 50 η 70, αυτό γίνεται. Για να εξυπηρετηθεί ένα χρέος χρειάζεται ένα υγιές δημόσιο, το οποίο θα είναι φιλικό στους επιχειρηματίες και προς την  κοινωνία, το οποίο δεν θα ξαναμπουκωθεί με παρεισάκτους, με ανθρώπους οι οποίοι θα διορισθούν, με μια νέα ΕΡΤ, η δεν ξέρω με τι άλλο. 
Εάν δεν υπάρξει το δημόσιο, που θα ευνοήσει  την ανάπτυξη, και που θα  συνοδευθεί,  θα συνδυαστεί με μια δικαιοσύνη που θα αποδίδει δικαιοσύνη, και με μια παιδεία που θα αξιοποιεί  τη φαιά ουσία των Ελλήνων που είναι ευφυής λαός, δεν γίνεται τίποτα. 
Παράδειγμα κόψαμε το κούρεμα, τ’ αποτελέσματα τι, ποιά είναι; Η ανάπτυξη είναι που σώζει, όχι το κούρεμα, αν κουρευτεί το χρέος, επομένως αυτό το οποίο  μας ενδιαφέρει είναι λάθος."
"Δεν μπορεί να προχωρήσει ένας τόπος συνεχίζοντας την παράδοση του αιωνίου διχασμού…. 
Το πρόβλημά μας είναι ότι απεχθανόμαστε το πραγματικό πάμε κατ ευθείαν στο τέλος. Για να πας στο τέλος, το πραγματικό χρειάζεται οργάνωση, το τέλος χρειάζεται μόνο ελπίδα.
 Αν θες να πας μόνο με ελπίδα μοιραία διαμορφώνεις την πραγματικότητα κατά τις επιθυμίες σου. Είμαστε ένας λαός που το κάνουμε αυτό, που το παθαίνουμε στο τέλος, και μετά πάλι φτού και απ’ την  αρχή."

". … Το κρίσιμο δεν είναι ότι  θα παίρνουμε λεφτά, πρέπει πάσει θυσία να μείνουμε στην Ευρώπη για να αποκτήσει μέτρο η ζωή μας…"

"… Η Αριστερά ως ιστορική  δύναμη είναι μιά σειρά ιστορικών αποτυχιών, τίποτα δεν πέτυχε.
Για δύο πράγματα δεν πέτυχε ποτέ, δηλαδή είτε πτώματα είτε ερείπια, είτε Βενεζουέλες σήμερα. Δεν μπορεί να πετύχει γιατί βασίζεται στον διχασμό…. 
Η Αριστερά ευνοείται πάντα από τις αντινομίες τις κοινωνικές, ταυτοχρόνως όμως δυστυχεί και αποτυγχάνει όταν είναι να οικοδομήσει, επομένως αυτό είναι δεδομένο.
Ποιά είναι η δομική  της δυσκολία για ποιό λόγο η Αριστερά δεν μπορεί;
 Είπαμε η θεωρία, η ιδεολογία αυτή των τάξεων, δηλαδή ότι είναι η κοινωνία σε μόνιμη σύγκρουση, ώσπου να γίνει αταξική η κοινωνία, με δικτατορίες προλεταριάτου, η με άλλους τρόπους δεν έχει σημασία.
 Η μεγάλη δομική δυσκολία που είναι και μεγάλη δομική δυσκολία γενικότερα του πολιτικού μας συστήματος, είναι ότι δεν έχουμε βρει ένα τρόπο να σκεφθούμε τη σχέση του κράτους και της κοινωνίας. Αντιμετωπίζουμε το κράτος, σαν να είναι κάποιος φοβερός βιαστής, ένας άθλιος  ας πούμε βάρβαρος τύπος, του οποίου ο σκοπός είναι να καταπιέσει τις επιθυμίες των ανθρώπων."

"…. Δεν είναι τυχαίο ότι οι αρχηγοί των κομμάτων στην Ελλάδα είναι φύλαρχοι. Είναι όπως ακριβώς αυτοί που πολεμάνε στη Λιβύη μετά τον Καντάφι. Και είναι φύλαρχοι επειδή δεν έχουν κατανοήσει τη σχέση κράτους κοινωνίας. Η φυλή είναι ,μια κοινωνία χωρίς κράτος με την  εξουσία του ενός. Έχει μεγάλη σημασία να το καταλάβουμε αυτό. Ο σεβασμός των θεσμών, όταν δηλαδή λέει η αντιπολίτευση ότι δεν θα σεβαστώ τον θεσμό του κράτους, οδηγεί σε φυλετική προοπτική την κοινωνία. Σε καθαρά φυλετική προοπτική. Είναι αδιανόητο πως στερούνται στοιχειωδών γνώσεων αυτοί οι άνθρωποι που λένε αυτά τα πράγματα. Πάνε κατ ευθείαν, είναι η ιδεολογία, το όραμα της φυλής…."

απο το ΣΚΑΪ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου