Αντί η γαλλική ηγεσία να δώσει άμεσες και πειστικές απαντήσεις για την υποχρηματοδότηση της εκπαίδευσης, την ακρίβεια και την επιδείνωση των συνθηκών διαβίωσης, προχωρά σε μια τεράστια αστυνομική κινητοποίηση, προκαλώντας σοβαρά ερωτήματα για τα όρια της κρατικής παρέμβασης και τον σεβασμό του δικαιώματος στη διαδήλωση.
Η εικόνα που διαμορφώνεται στη Γαλλία είναι ενδεικτική της πολιτικής πίεσης που αντιμετωπίζει ο Emmanuel Macron.
Συνολικά 70.000 αστυνομικοί και χωροφύλακες κινητοποιούνται το Σάββατο 24 Οκτωβρίου 2026 σε ολόκληρη τη χώρα, με τις αρχές να προετοιμάζονται για νέες μαζικές συγκεντρώσεις και ενδεχόμενα επεισόδια.
Συνολικά 70.000 αστυνομικοί και χωροφύλακες κινητοποιούνται το Σάββατο 24 Οκτωβρίου 2026 σε ολόκληρη τη χώρα, με τις αρχές να προετοιμάζονται για νέες μαζικές συγκεντρώσεις και ενδεχόμενα επεισόδια.
Η κινητοποίηση δεν περιορίζεται στις συμβατικές αστυνομικές δυνάμεις.
Περιλαμβάνει ειδικές μονάδες, τεθωρακισμένα οχήματα, ελικόπτερα και οχήματα εκτόξευσης νερού, σε ένα επιχειρησιακό σχέδιο που παραπέμπει περισσότερο σε αντιμετώπιση μεγάλης κρίσης ασφαλείας παρά σε μια συνηθισμένη ημέρα κοινωνικών διαδηλώσεων.
Ο υπουργός Εσωτερικών Laurent Nuñez ξεκαθάρισε ότι οι αρχές θα επιδείξουν εξαιρετική αυστηρότητα, προειδοποιώντας πως δεν θα ανεχθούν βίαιες ενέργειες.
Περιλαμβάνει ειδικές μονάδες, τεθωρακισμένα οχήματα, ελικόπτερα και οχήματα εκτόξευσης νερού, σε ένα επιχειρησιακό σχέδιο που παραπέμπει περισσότερο σε αντιμετώπιση μεγάλης κρίσης ασφαλείας παρά σε μια συνηθισμένη ημέρα κοινωνικών διαδηλώσεων.
Ο υπουργός Εσωτερικών Laurent Nuñez ξεκαθάρισε ότι οι αρχές θα επιδείξουν εξαιρετική αυστηρότητα, προειδοποιώντας πως δεν θα ανεχθούν βίαιες ενέργειες.
Ωστόσο, η επιλογή μιας τόσο εκτεταμένης αστυνομικής παρουσίας δημιουργεί ένα κρίσιμο πολιτικό ερώτημα: πώς μια κυβέρνηση που δηλώνει ότι επιδιώκει τον διάλογο με την κοινωνία καταλήγει να αντιμετωπίζει τις κινητοποιήσεις με μια πρωτοφανή επίδειξη κατασταλτικής ισχύος;
Από τις σχολικές αίθουσες στους δρόμους της Γαλλίας
Η κοινωνική έκρηξη δεν εμφανίστηκε ξαφνικά.
Οι πρώτες κινητοποιήσεις ξεκίνησαν στα τέλη Σεπτεμβρίου από μαθητές που διαμαρτύρονταν για τις σοβαρές ελλείψεις εκπαιδευτικών, τις προβληματικές σχολικές υποδομές και την κατάσταση του δημόσιου εκπαιδευτικού συστήματος.
Σχολεία με ανεπαρκείς εγκαταστάσεις, εκπαιδευτικά κενά και αιτήματα για καλύτερες συνθήκες μάθησης αποτέλεσαν το αρχικό επίκεντρο των αντιδράσεων.
Σταδιακά, όμως, το μαθητικό κίνημα απέκτησε ευρύτερα κοινωνικά χαρακτηριστικά.
Εργατικά συνδικάτα, φοιτητές και πολίτες που αντιμετωπίζουν την άνοδο του κόστους ζωής άρχισαν να συμμετέχουν στις κινητοποιήσεις, μετατρέποντας μια εκπαιδευτική διεκδίκηση σε γενικευμένη διαμαρτυρία.
Από τις σχολικές αίθουσες στους δρόμους της Γαλλίας
Η κοινωνική έκρηξη δεν εμφανίστηκε ξαφνικά.
Οι πρώτες κινητοποιήσεις ξεκίνησαν στα τέλη Σεπτεμβρίου από μαθητές που διαμαρτύρονταν για τις σοβαρές ελλείψεις εκπαιδευτικών, τις προβληματικές σχολικές υποδομές και την κατάσταση του δημόσιου εκπαιδευτικού συστήματος.
Σχολεία με ανεπαρκείς εγκαταστάσεις, εκπαιδευτικά κενά και αιτήματα για καλύτερες συνθήκες μάθησης αποτέλεσαν το αρχικό επίκεντρο των αντιδράσεων.
Σταδιακά, όμως, το μαθητικό κίνημα απέκτησε ευρύτερα κοινωνικά χαρακτηριστικά.
Εργατικά συνδικάτα, φοιτητές και πολίτες που αντιμετωπίζουν την άνοδο του κόστους ζωής άρχισαν να συμμετέχουν στις κινητοποιήσεις, μετατρέποντας μια εκπαιδευτική διεκδίκηση σε γενικευμένη διαμαρτυρία.
Για τον Macron, αυτή η εξέλιξη αποτελεί σοβαρό πολιτικό πρόβλημα.
Η κυβέρνησή του δεν καλείται πλέον να διαχειριστεί ένα μεμονωμένο ζήτημα εκπαιδευτικής πολιτικής, αλλά μια συσσωρευμένη κοινωνική δυσαρέσκεια που συνδέεται με το εισόδημα, τις δημόσιες υπηρεσίες και την εμπιστοσύνη στους κρατικούς θεσμούς.
Οι διαδηλώσεις της προηγούμενης περιόδου συγκέντρωσαν από 550.000 έως 800.000 συμμετέχοντες ενώ ενδεικτικό της κοινωνικής οργής είναι το σύνθημα: Αποκεφαλίστε τον Macron.
Η κυβέρνησή του δεν καλείται πλέον να διαχειριστεί ένα μεμονωμένο ζήτημα εκπαιδευτικής πολιτικής, αλλά μια συσσωρευμένη κοινωνική δυσαρέσκεια που συνδέεται με το εισόδημα, τις δημόσιες υπηρεσίες και την εμπιστοσύνη στους κρατικούς θεσμούς.
Οι διαδηλώσεις της προηγούμενης περιόδου συγκέντρωσαν από 550.000 έως 800.000 συμμετέχοντες ενώ ενδεικτικό της κοινωνικής οργής είναι το σύνθημα: Αποκεφαλίστε τον Macron.
Για τις νέες κινητοποιήσεις, οι εκτιμήσεις των υπηρεσιών πληροφοριών έκαναν λόγο για εκατοντάδες χιλιάδες διαδηλωτές.
Ανεξάρτητα από τον ακριβή αριθμό, η έκταση της κινητοποίησης αποδεικνύει ότι η δυσαρέσκεια έχει ξεπεράσει τα όρια ενός συγκεκριμένου κοινωνικού χώρου.Επτά κόμματα προσφεύγουν κατά των περιορισμών
Η πολιτική αντιπαράθεση εντείνεται από την απόφαση κομμάτων της αντιπολίτευσης να προσφύγουν επειγόντως στο Συμβούλιο της Επικρατείας της Γαλλίας, αμφισβητώντας τη νομιμότητα των περιορισμών στις δημόσιες συγκεντρώσεις.
Ανεξάρτητα από τον ακριβή αριθμό, η έκταση της κινητοποίησης αποδεικνύει ότι η δυσαρέσκεια έχει ξεπεράσει τα όρια ενός συγκεκριμένου κοινωνικού χώρου.Επτά κόμματα προσφεύγουν κατά των περιορισμών
Η πολιτική αντιπαράθεση εντείνεται από την απόφαση κομμάτων της αντιπολίτευσης να προσφύγουν επειγόντως στο Συμβούλιο της Επικρατείας της Γαλλίας, αμφισβητώντας τη νομιμότητα των περιορισμών στις δημόσιες συγκεντρώσεις.
Μεταξύ των πολιτικών δυνάμεων που συμμετέχουν στην πρωτοβουλία βρίσκονται οι Οικολόγοι, η Ανυπότακτη Γαλλία (LFI), το Σοσιαλιστικό Κόμμα και το Κομμουνιστικό Κόμμα.
Στο επίκεντρο βρίσκεται η θέση του Macron ότι δεν πρέπει να επιτρέπονται κινητοποιήσεις από ομάδες χωρίς, κατά την κυβερνητική αντίληψη, αναγνωρισμένη νομιμοποίηση.
Η προσέγγιση αυτή προκαλεί ιδιαίτερη ανησυχία, διότι το δικαίωμα στη διαδήλωση δεν μπορεί να εξαρτάται αποκλειστικά από το εάν οι διοργανωτές είναι πολιτικά αποδεκτοί από την εκτελεστική εξουσία.
Η απαγόρευση μιας συγκέντρωσης οφείλει να στηρίζεται σε συγκεκριμένους, τεκμηριωμένους κινδύνους και να υπόκειται σε δικαστικό έλεγχο.
Διαφορετικά, η κρατική προστασία της δημόσιας τάξης κινδυνεύει να μετατραπεί σε μηχανισμό περιορισμού της πολιτικής διαφωνίας.
Αυτό ακριβώς υποστηρίζουν οι αντιπολιτευόμενες δυνάμεις, κατηγορώντας την κυβέρνηση για διολίσθηση προς μια αυταρχικότερη αντιμετώπιση των κοινωνικών κινημάτων.
Απαγόρευση κυκλοφορίας και στρατιωτικού τύπου εξοπλισμός - Ιδιότυπα lockdown
Το εύρος των περιορισμών αποτυπώνεται στις αποφάσεις που έχουν ληφθεί σε διάφορες γαλλικές πόλεις.
Στη Λυών έχουν επιβληθεί απαγορεύσεις συγκεντρώσεων, ενώ περιορισμοί ισχύουν επίσης στη Λιμόζ, στη Besançon, στη Clermont-Ferrand και στη Laval.
Στη Λιμόζ προβλέπεται διατήρηση της απαγόρευσης κυκλοφορίας έως τη Δευτέρα.
Στη Μασσαλία, οι αρχές επέτρεψαν τελικά συνδικαλιστική πορεία, παρά τους ευρύτερους περιορισμούς.
Στο Παρίσι, ιδιαίτερη αντιπαράθεση προκάλεσαν οι συζητήσεις για την τροποποίηση της διαδρομής των συγκεντρώσεων.
Τα συνδικάτα εξέφρασαν αντιρρήσεις στην προτεινόμενη αλλαγή της πορείας από τη διαδρομή Bastille–Nation προς τη διαδρομή Porte de Vincennes–Porte d’Italie, επικαλούμενα ζητήματα ασφάλειας.
Η κυβέρνηση υποστηρίζει ότι τα μέτρα αποτελούν αναγκαία απάντηση σε προηγούμενα σοβαρά επεισόδια, λεηλασίες και επιθέσεις σε δημόσια κτίρια.
Υπάρχει ασφαλώς υποχρέωση του κράτους να προστατεύει πολίτες, εργαζομένους και περιουσίες από πραγματικές βίαιες ενέργειες.
Αυτό, όμως, δεν αναιρεί την υποχρέωσή του να διακρίνει τους ειρηνικούς διαδηλωτές από όσους διαπράττουν αδικήματα.
Η γενικευμένη αστυνόμευση και οι εκτεταμένες απαγορεύσεις ενδέχεται να ενισχύσουν την ένταση, εάν δημιουργήσουν την εντύπωση ότι η κυβέρνηση αντιμετωπίζει συλλογικά ως ύποπτη μια ολόκληρη κοινωνική κινητοποίηση.Πάνω από 6.500 συλλήψεις – Στο επίκεντρο ανήλικοι μαθητές
Μία από τις σοβαρότερες πτυχές της κρίσης αφορά τον πρωτοφανή αριθμό συλλήψεων, με τις αρχές να έχουν προχωρήσει σε περισσότερες από 6.500 προσαγωγές και συλλήψεις από την έναρξη των κινητοποιήσεων.
Σύμφωνα με στοιχεία που δημοσιοποιήθηκαν στις 11 Οκτωβρίου, είχαν πραγματοποιηθεί 6.877 συλλήψεις, με περίπου το 86% να αφορά ανηλίκους.
Η έκταση της αστυνομικής επέμβασης έχει προκαλέσει αντιδράσεις οργανώσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ιδιαίτερη ανησυχία προκάλεσαν περιστατικά σοβαρών τραυματισμών εφήβων, μεταξύ των οποίων μαθητής 15 ετών που έχασε το χέρι του από αστυνομική χειροβομβίδα κρότου-λάμψης.
Η γαλλική κυβέρνηση βρίσκεται έτσι αντιμέτωπη με ένα ιδιαίτερα δύσκολο ερώτημα: πώς μπορεί να αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη της νέας γενιάς όταν η αντίδρασή της συναντά τόσο εκτεταμένη αστυνομική καταστολή;
Η Διεθνής Αμνηστία έχει ζητήσει τον τερματισμό των δυσανάλογων αστυνομικών επεμβάσεων, ενώ οι καταγγελίες για περιστατικά υπέρμετρης βίας καθιστούν αναγκαία την ανεξάρτητη διερεύνηση των ευθυνών.
Ο Macron συναντά μαθητές, αλλά η δυσαρέσκεια παραμένει
Αντιλαμβανόμενος τη σοβαρότητα της κατάστασης, ο Emmanuel Macron συναντήθηκε την Παρασκευή με εκπροσώπους μαθητικών οργανώσεων.
Ωστόσο, η συνάντηση δεν φαίνεται να αρκεί για την αποκλιμάκωση.
Ο Nathanael Combary, επικεφαλής της οργάνωσης Renouveau Lycéen, κάλεσε τους μαθητές να συνεχίσουν τις κινητοποιήσεις, υπογραμμίζοντας την ανάγκη συγκεκριμένων αποτελεσμάτων.
Αντίστοιχα, η 18χρονη Soumaya Sarre, εκπρόσωπος της Fédération des Lycéens, τόνισε ότι οι μαθητές δεν αρκούνται σε υποσχέσεις αλλά απαιτούν πραγματικές αλλαγές στα σχολεία τους.
Στο επίκεντρο βρίσκεται η θέση του Macron ότι δεν πρέπει να επιτρέπονται κινητοποιήσεις από ομάδες χωρίς, κατά την κυβερνητική αντίληψη, αναγνωρισμένη νομιμοποίηση.
Η προσέγγιση αυτή προκαλεί ιδιαίτερη ανησυχία, διότι το δικαίωμα στη διαδήλωση δεν μπορεί να εξαρτάται αποκλειστικά από το εάν οι διοργανωτές είναι πολιτικά αποδεκτοί από την εκτελεστική εξουσία.
Η απαγόρευση μιας συγκέντρωσης οφείλει να στηρίζεται σε συγκεκριμένους, τεκμηριωμένους κινδύνους και να υπόκειται σε δικαστικό έλεγχο.
Διαφορετικά, η κρατική προστασία της δημόσιας τάξης κινδυνεύει να μετατραπεί σε μηχανισμό περιορισμού της πολιτικής διαφωνίας.
Αυτό ακριβώς υποστηρίζουν οι αντιπολιτευόμενες δυνάμεις, κατηγορώντας την κυβέρνηση για διολίσθηση προς μια αυταρχικότερη αντιμετώπιση των κοινωνικών κινημάτων.
Απαγόρευση κυκλοφορίας και στρατιωτικού τύπου εξοπλισμός - Ιδιότυπα lockdown
Το εύρος των περιορισμών αποτυπώνεται στις αποφάσεις που έχουν ληφθεί σε διάφορες γαλλικές πόλεις.
Στη Λυών έχουν επιβληθεί απαγορεύσεις συγκεντρώσεων, ενώ περιορισμοί ισχύουν επίσης στη Λιμόζ, στη Besançon, στη Clermont-Ferrand και στη Laval.
Στη Λιμόζ προβλέπεται διατήρηση της απαγόρευσης κυκλοφορίας έως τη Δευτέρα.
Στη Μασσαλία, οι αρχές επέτρεψαν τελικά συνδικαλιστική πορεία, παρά τους ευρύτερους περιορισμούς.
Στο Παρίσι, ιδιαίτερη αντιπαράθεση προκάλεσαν οι συζητήσεις για την τροποποίηση της διαδρομής των συγκεντρώσεων.
Τα συνδικάτα εξέφρασαν αντιρρήσεις στην προτεινόμενη αλλαγή της πορείας από τη διαδρομή Bastille–Nation προς τη διαδρομή Porte de Vincennes–Porte d’Italie, επικαλούμενα ζητήματα ασφάλειας.
Η κυβέρνηση υποστηρίζει ότι τα μέτρα αποτελούν αναγκαία απάντηση σε προηγούμενα σοβαρά επεισόδια, λεηλασίες και επιθέσεις σε δημόσια κτίρια.
Υπάρχει ασφαλώς υποχρέωση του κράτους να προστατεύει πολίτες, εργαζομένους και περιουσίες από πραγματικές βίαιες ενέργειες.
Αυτό, όμως, δεν αναιρεί την υποχρέωσή του να διακρίνει τους ειρηνικούς διαδηλωτές από όσους διαπράττουν αδικήματα.
Η γενικευμένη αστυνόμευση και οι εκτεταμένες απαγορεύσεις ενδέχεται να ενισχύσουν την ένταση, εάν δημιουργήσουν την εντύπωση ότι η κυβέρνηση αντιμετωπίζει συλλογικά ως ύποπτη μια ολόκληρη κοινωνική κινητοποίηση.Πάνω από 6.500 συλλήψεις – Στο επίκεντρο ανήλικοι μαθητές
Μία από τις σοβαρότερες πτυχές της κρίσης αφορά τον πρωτοφανή αριθμό συλλήψεων, με τις αρχές να έχουν προχωρήσει σε περισσότερες από 6.500 προσαγωγές και συλλήψεις από την έναρξη των κινητοποιήσεων.
Σύμφωνα με στοιχεία που δημοσιοποιήθηκαν στις 11 Οκτωβρίου, είχαν πραγματοποιηθεί 6.877 συλλήψεις, με περίπου το 86% να αφορά ανηλίκους.
Η έκταση της αστυνομικής επέμβασης έχει προκαλέσει αντιδράσεις οργανώσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ιδιαίτερη ανησυχία προκάλεσαν περιστατικά σοβαρών τραυματισμών εφήβων, μεταξύ των οποίων μαθητής 15 ετών που έχασε το χέρι του από αστυνομική χειροβομβίδα κρότου-λάμψης.
Η γαλλική κυβέρνηση βρίσκεται έτσι αντιμέτωπη με ένα ιδιαίτερα δύσκολο ερώτημα: πώς μπορεί να αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη της νέας γενιάς όταν η αντίδρασή της συναντά τόσο εκτεταμένη αστυνομική καταστολή;
Η Διεθνής Αμνηστία έχει ζητήσει τον τερματισμό των δυσανάλογων αστυνομικών επεμβάσεων, ενώ οι καταγγελίες για περιστατικά υπέρμετρης βίας καθιστούν αναγκαία την ανεξάρτητη διερεύνηση των ευθυνών.
Ο Macron συναντά μαθητές, αλλά η δυσαρέσκεια παραμένει
Αντιλαμβανόμενος τη σοβαρότητα της κατάστασης, ο Emmanuel Macron συναντήθηκε την Παρασκευή με εκπροσώπους μαθητικών οργανώσεων.
Ωστόσο, η συνάντηση δεν φαίνεται να αρκεί για την αποκλιμάκωση.
Ο Nathanael Combary, επικεφαλής της οργάνωσης Renouveau Lycéen, κάλεσε τους μαθητές να συνεχίσουν τις κινητοποιήσεις, υπογραμμίζοντας την ανάγκη συγκεκριμένων αποτελεσμάτων.
Αντίστοιχα, η 18χρονη Soumaya Sarre, εκπρόσωπος της Fédération des Lycéens, τόνισε ότι οι μαθητές δεν αρκούνται σε υποσχέσεις αλλά απαιτούν πραγματικές αλλαγές στα σχολεία τους.
Η παρέμβασή τους αναδεικνύει ένα σημαντικό πολιτικό πρόβλημα για τον Γάλλο πρόεδρο.
Η αποκατάσταση της εμπιστοσύνης δεν επιτυγχάνεται μόνο με συναντήσεις στο προεδρικό μέγαρο ούτε με διαβεβαιώσεις περί κατανόησης.
Απαιτούνται συγκεκριμένες δεσμεύσεις για την εκπαίδευση, τη χρηματοδότηση των δημόσιων υπηρεσιών και την αντιμετώπιση των οικονομικών πιέσεων που επιβαρύνουν τη γαλλική κοινωνία.
Η κρίση ξεπερνά τα γαλλικά σύνορα
Οι εξελίξεις στη Γαλλία εντάσσονται σε ένα ευρύτερο ευρωπαϊκό περιβάλλον κοινωνικής δυσφορίας.
Κινητοποιήσεις για διαφορετικά κοινωνικά, οικονομικά και πολιτικά αιτήματα έχουν πραγματοποιηθεί επίσης στο Βέλγιο, στην Αλβανία, στην Ιταλία, στην Πορτογαλία, στην Ισπανία, στην Αυστρία, στην Ιρλανδία, στη Σερβία και στη Γερμανία.
Οι διαφορετικές αυτές κινητοποιήσεις δεν αποτελούν κατ' ανάγκην ενιαίο κίνημα, αποτυπώνουν όμως τις πιέσεις που ασκούνται στις ευρωπαϊκές κοινωνίες.
Στη Γαλλία, η κρίση αποκτά πρόσθετη σημασία ενόψει των προεδρικών εκλογών του 2027, με τον Macron να ολοκληρώνει τη δεύτερη θητεία του μέσα σε κλίμα έντονης αμφισβήτησης.
Το βασικό πολιτικό πρόβλημα για τον Γάλλο πρόεδρο δεν είναι μόνο η αποκατάσταση της δημόσιας τάξης, αλλά η αντιμετώπιση των αιτίων που οδήγησαν εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες στους δρόμους.
Η ασφάλεια αποτελεί υποχρέωση κάθε δημοκρατικού κράτους.
Όμως, όταν η αστυνομική κινητοποίηση γίνεται το κυρίαρχο χαρακτηριστικό της κυβερνητικής απάντησης, υπάρχει ο κίνδυνος η κοινωνική δυσαρέσκεια να μετατραπεί σε βαθύτερη θεσμική κρίση.
Η Γαλλία βρίσκεται μπροστά σε μια καθοριστική δοκιμασία: είτε θα βρεθεί ουσιαστική πολιτική διέξοδος μέσω του διαλόγου και συγκεκριμένων μεταρρυθμίσεων είτε η αντιπαράθεση θα συνεχίσει να επιβαρύνει τη σχέση πολιτών και εξουσίας.
Για τον Emmanuel Macron, αυτή είναι ίσως η δυσκολότερη πλευρά της κρίσης.
Οι 70.000 αστυνομικοί μπορούν να επιβάλουν μέτρα ασφαλείας στους δρόμους.
Δεν μπορούν, όμως, από μόνοι τους να αποκαταστήσουν την εμπιστοσύνη μιας κοινωνίας που απαιτεί απαντήσεις
bankingnews.gr
Η αποκατάσταση της εμπιστοσύνης δεν επιτυγχάνεται μόνο με συναντήσεις στο προεδρικό μέγαρο ούτε με διαβεβαιώσεις περί κατανόησης.
Απαιτούνται συγκεκριμένες δεσμεύσεις για την εκπαίδευση, τη χρηματοδότηση των δημόσιων υπηρεσιών και την αντιμετώπιση των οικονομικών πιέσεων που επιβαρύνουν τη γαλλική κοινωνία.
Η κρίση ξεπερνά τα γαλλικά σύνορα
Οι εξελίξεις στη Γαλλία εντάσσονται σε ένα ευρύτερο ευρωπαϊκό περιβάλλον κοινωνικής δυσφορίας.
Κινητοποιήσεις για διαφορετικά κοινωνικά, οικονομικά και πολιτικά αιτήματα έχουν πραγματοποιηθεί επίσης στο Βέλγιο, στην Αλβανία, στην Ιταλία, στην Πορτογαλία, στην Ισπανία, στην Αυστρία, στην Ιρλανδία, στη Σερβία και στη Γερμανία.
Οι διαφορετικές αυτές κινητοποιήσεις δεν αποτελούν κατ' ανάγκην ενιαίο κίνημα, αποτυπώνουν όμως τις πιέσεις που ασκούνται στις ευρωπαϊκές κοινωνίες.
Στη Γαλλία, η κρίση αποκτά πρόσθετη σημασία ενόψει των προεδρικών εκλογών του 2027, με τον Macron να ολοκληρώνει τη δεύτερη θητεία του μέσα σε κλίμα έντονης αμφισβήτησης.
Το βασικό πολιτικό πρόβλημα για τον Γάλλο πρόεδρο δεν είναι μόνο η αποκατάσταση της δημόσιας τάξης, αλλά η αντιμετώπιση των αιτίων που οδήγησαν εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες στους δρόμους.
Η ασφάλεια αποτελεί υποχρέωση κάθε δημοκρατικού κράτους.
Όμως, όταν η αστυνομική κινητοποίηση γίνεται το κυρίαρχο χαρακτηριστικό της κυβερνητικής απάντησης, υπάρχει ο κίνδυνος η κοινωνική δυσαρέσκεια να μετατραπεί σε βαθύτερη θεσμική κρίση.
Η Γαλλία βρίσκεται μπροστά σε μια καθοριστική δοκιμασία: είτε θα βρεθεί ουσιαστική πολιτική διέξοδος μέσω του διαλόγου και συγκεκριμένων μεταρρυθμίσεων είτε η αντιπαράθεση θα συνεχίσει να επιβαρύνει τη σχέση πολιτών και εξουσίας.
Για τον Emmanuel Macron, αυτή είναι ίσως η δυσκολότερη πλευρά της κρίσης.
Οι 70.000 αστυνομικοί μπορούν να επιβάλουν μέτρα ασφαλείας στους δρόμους.
Δεν μπορούν, όμως, από μόνοι τους να αποκαταστήσουν την εμπιστοσύνη μιας κοινωνίας που απαιτεί απαντήσεις
bankingnews.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου