«Η κόρη που 'φερνε ο Βοριάς»

Σε μεγάλη απόσταση μέσα στην ευωδιά του δυόσμου αναλογίστηκα πού πάω κι είπα για να μη μ’ έχει του χεριού της η ερημιά να βρω εκκλησάκι να 'χω να μιλήσω... Έσπρωξα τη μικρή ξύλινη πόρτα και άναψα κερί Που μια ιδέα μου είχε γίνει αθάνατη.

Οδυσσέας Ελύτης