Η ατελείωτη ελληνική τραγωδία

Τα προβλήματα της χώρας μας συσσωρεύονται επικίνδυνα, ενώ μετά το 2019 έχουν σπαταληθεί περί τα 130 δις €, χωρίς να έχει εισρεύσει ούτε ένα ευρώ στην παραγωγή – με αποτέλεσμα όχι μόνο να συνεχίζεται η ελληνική τραγωδία, αλλά να επιδεινώνεται ημέρα με την ημέρα. Ακόμη χειρότερα, παρά το ότι υπάρχουν πολλές λύσεις για μία πάμπλουτη χώρα, όπως η Ελλάδα – όχι όμως όταν δεν

υπάρχουν ισχυροί θεσμοί, κράτος δικαίου, σοβαρό οικονομικό πρόγραμμα, κοινωνική εμπιστοσύνη και συνοχή.

Οι δώδεκα πληγές της Ελλάδας

(1) Η υποθήκευση της δημόσιας περιουσίας της για έναν αιώνα και το ξεπούλημα της – κάτι μοναδικό στην παγκόσμια ιστορία. Ξεκίνησε με τη συγκυβέρνηση Σαμαρά/Βενιζέλου και το ΤΑΙΠΕΔ – ενώ ολοκληρώθηκε από την κυβέρνηση Τσίπρα, με την ίδρυση του Υπερταμείου των ξένων (ανάλυση).

(2) Η παράδοση των εφοριών της στους ξένους, με την ίδρυση της ανεξάρτητης από το υπουργείο οικονομικών ΑΑΔΕ των ξένων (ανάλυση), από την κυβέρνηση Τσίπρα – ως προϋπόθεση του τρίτου μνημονίου που υπεγράφη το 2015 από τους ΣΥΡΙΖΑ/ΠΑΣΟΚ/ΝΔ. Η ΑΑΔΕ δήθεν ελέγχεται από τη Βουλή, αλλά προσχηματικά αφού δεν συμβαίνει – ενώ όλα τα φορολογικά νομοσχέδια έρχονται από το εξωτερικό και οι εκάστοτε υπουργοί έχουν μόνο διακοσμητικό ρόλο.

(3) Η εκούσια κυλιόμενη χρεοκοπία, από την οποία θα υποφέρουν πολλές γενιές Ελλήνων (ανάλυση), για να διασωθούν τότε οι γαλλικές και οι γερμανικές τράπεζες, με το PSI (ΠΑΣΟΚ-ΝΔ 2012) – με μείωση του χρέους μας μόλις κατά 51,3 δις €, όταν μόνο την τριετία 2019/2022 αυξήθηκε το δημόσιο χρέος της χώρας μας κατά 44 δις € και το ιδιωτικό κατά 40 δις €.

(4) Η στήριξη των τραπεζών πέντε φορές από τους φορολογουμένους (τρεις ανακεφαλαιοποιήσεις περί τα 44 δις, αναβαλλόμενος φόρος 20 δις € από την κυβέρνηση Σαμαρά και τον Χαρδούβελη το 2014, πρόγραμμα Ηρακλής 23 δις €) και ο μετέπειτα αφελληνισμός τους σε εξευτελιστικές τιμές, παρά το ότι είχαν κρατικοποιηθεί – με επί πλέον δώρο το hive down(ανάλυση) και με αποτέλεσμα να θησαυρίζουν εις βάρος μας, αφού μόνο τα τελευταία χρόνια είχαν καθαρά και αφορολόγητα κέρδη 17 δις €!

(5) H θεσμοθέτηση των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών εν μέσω κρίσης, από την κυβέρνηση Τσίπρα το 2017, καθώς επίσης των εισπρακτικών εταιριών – οι οποίες ληστεύουν ανεξέλεγκτα τα σπίτια των Ελλήνων, με αποτέλεσμα από το 2019 έως το 2025 να έχει μειωθεί η ιδιοκατοίκηση κατά 6 μονάδες και να έχουν χαθεί 260.000 κατοικίες (γράφημα)!

(6) Η ενεργειακή εξάρτηση σχεδόν κατά 80% πια που ξεκίνησε από την απολιγνιτοποίηση της κυβέρνησης Τσίπρα και συνεχίσθηκε από την κυβέρνηση Μητσοτάκη – με αποτέλεσμα, μεταξύ άλλων, να πεταχτούν στα σκουπίδια αποθέματα λιγνίτη αξίας 300 δις € και σήμερα να ανατινάζονται εκσκαφείς, όπως στο ορυχείο λιγνίτη της Κοζάνης, τους οποίους έχουν πληρώσει οι Έλληνες με τους φόρους τους!

(7) Το ενεργειακό χρηματιστήριο που ψηφίσθηκε από την κυβέρνηση Τσίπρα και λειτούργησε από την κυβέρνηση Μητσοτάκη, από τον Κ. Χατζηδάκη – με το οποίο ληστεύονται οι Έλληνες από το ενεργειακό καρτέλ που θησαυρίζει, μέσω των τιμών του ηλεκτρικού.

Επιπλέον, η εγκατάσταση φωτοβολταϊκών σε εύφορη αγροτική γη και ανεμογεννητριών σε βουνά που καίγονται – με αποτέλεσμα την καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος. Φυσικά μπαταρίες δεν κατασκευάζονται, για να θησαυρίζει το ενεργειακό καρτέλ και να διευκολύνονται οι εισαγωγές του αμερικανικού LNG – καθώς επίσης αυτών που το εισάγουν.

(8) Ο πληθωρισμός λόγω των Ολιγοπωλίων και των καρτέλ που λυμαίνονται ανεξέλεγκτα τους Έλληνες, μεταξύ άλλων με τη βοήθεια της κυβέρνησης Μητσοτάκη – η οποία αδιαφορεί αφού τη συμφέρει, επειδή έτσι αυξάνονται τα φορολογικά έσοδα του κράτους, επιπλέον της τρομακτικής υπερφορολόγησης των Ελλήνων και μειώνεται ο δείκτης χρέος/ΑΕΠ.

(9) Η ληστεία του ΕΦΚΑ και των λοιπών ταμείων, από τα οποία έχει δανεισθεί το κράτος πάνω από 65 δις €, για την κάλυψη παγίων αναγκών του και δεν μετρούν στο δείκτη χρέος/ΑΕΠ – με αποτέλεσμα να μην μπορούν να πληρωθούν κάποια στιγμή στο μέλλον οι συντάξεις των εργαζομένων, αφού το κράτος δεν έχει τη δυνατότητα να καλύψει αυτά τα 65 δις € με δανεισμό από τις αγορές, ενώ είναι αδύνατον να πετύχει τέτοια δημοσιονομικά πλεονάσματα.

(10) Τα χρέη, δηλαδή το υπέρογκο κρατικό χρέος που έχει ήδη υπερβεί τα 427 δις € (γράφημα), το εξωτερικό χρέος που ξεπέρασε τα 590 δις €, το ιδιωτικό χρέος των 410 δις € εκ των οποίων πάνω από 240 δις € κόκκινο (παγκόσμιο ρεκόρ), τα συνεχή ελλείμματα τρεχουσών συναλλαγών πάνω από 6% του ΑΕΠ και οι εξευτελιστικοί πραγματικοί μισθοί, στην τελευταία θέση πλέον της ΕΕ – κυρίως λόγω της μονοκαλλιέργειας του τουρισμού που μας επιβλήθηκε με τα μνημόνια, αφού η παραγωγικότητα του είναι 3,8 φορές χαμηλότερη από τη μεταποίηση!

(11) Το μεταναστευτικό, το οποίο κοστίζει τεράστια ποσά στους Έλληνες – αφού το κόστος ενός παράνομου μετανάστη είναι 800 € μηνιαία και ενός ασυνόδευτου παιδιού περί τα 3.000 € μηνιαία, όταν πολλές συντάξεις των Ελλήνων είναι στα 500 €!

(12) Το δημογραφικό (γράφημα), αφενός μεν λόγω της φτωχοποίησης των Ελλήνων, οπότε της αδυναμίας τους να κάνουν οικογένειες και παιδιά, αφετέρου της συνεχιζόμενης μετανάστευσης των νέων μας για να επιβιώσουν – με αποτέλεσμα μία δημογραφική κατάρρευση άνευ προηγουμένου.

Ρυθμός ανάπτυξης

Ο αναιμικός ρυθμός ανάπτυξης της Ελλάδας που, αν και υψηλότερος από το μέσο της ΕΕ, μας κατατάσσει το 2026 στη 15η θέση, οφείλεται στα εξής:

(α) Στη μείωση της ανεργίας που προσθέτει στο ΑΕΠ και στις ασφαλιστικές εισφορές, αν και με μισθούς πείνας – η οποία όμως έχει φτάσει στα ανώτατα όρια της,

(β) στην αύξηση της απασχόλησης, με 283.000 εργαζόμενους συνταξιούχους – που επίσης είναι στα ανώτατα όρια,

(γ) στην καταπολέμηση της φοροδιαφυγής, μέσω των MyData, της σύνδεσης των POS με τις ταμειακές, των απαράδεκτων τεκμηρίων στους ελεύθερους επαγγελματίες κλπ. – με αποτέλεσμα η παραοικονομία που όμως ήδη υπήρχε, να εμφανισθεί στο ΑΕΠ, ενώ επίσης έχει φτάσει στα όρια της και

(δ) στα πάνω από 130 δις € που διέθεσε η κυβέρνηση (50 δις δαπάνες με δανεισμό από τα ασφαλιστικά ταμεία και ανάλογη αύξηση του χρέους, 36 δις του ΤΑΑ με υπερδιπλασιασμό λόγω μόχλευσης, ΕΣΠΑ, ΚΑΠ κλπ. – εκτός από τα 50 δις με τα οποία στηρίχθηκαν οι τράπεζες το 2020 με αρνητικά επιτόκια από την ΕΚΤ) – από τα οποία απομένουν κάποια λίγα από το ΤΑΑ και τα υπόλοιπα των ΕΣΠΑ/ΚΑΠ. Όλα αυτά, με εξαίρεση μέρος του τελευταίου, έχουν πια εξαντληθεί – ενώ σχεδόν τίποτα δεν οδηγήθηκε στην παραγωγή, με αποτέλεσμα η κατανάλωση να έχει φτάσει στο παγκόσμιο ρεκόρ του 87,7% του ΑΕΠ μας! Φαίνεται άλλωστε από το γεγονός ότι, δεν έχουμε συγκλίνει καθόλου με την ΕΕ (γράφημα) – ενώ σύντομα θα μας ξεπεράσει και η Βουλγαρία που μοιράζεται την τελευταία θέση μαζί μας (μας έφθασε πια).

Ακόμη χειρότερα, τα εξωτερικά μας ελλείμματα έχουν εκτοξευθεί ξανά στα ύψη – ενώ τα δημοσιονομικά μας πλεονάσματα στηρίζονται αποκλειστικά και μόνο στην υπερφορολόγηση. Πώς λοιπόν θα συνεχίσει να αναπτύσσεται στο μέλλον η Ελλάδα, έστω και με τους σημερινούς αναιμικούς ρυθμούς;

Πώς θα συνεχίσουμε να έχουμε δημοσιονομικά πλεονάσματα, όταν ο πληθωρισμός είναι στα ύψη, ενώ η αγοραστική δύναμη των Πολιτών στο ναδίρ, όπως επίσης η φοροδοτική τους ικανότητα; Προβλέπουμε δυστυχώς πολύ δυσάρεστες εξελίξεις – αφού, αντί να χρησιμοποιήσει όλα τα παραπάνω η κυβέρνηση για να εξυγιάνει την οικονομία μας, έχοντας χρόνο λόγω των κρίσεων, τα σπατάλησε ανεύθυνα.

13ος μισθός και 13η σύνταξη

Φυσικά πρέπει να δώσει η κυβέρνηση άμεσα 13ο μισθό στους ΔΥ (κοστίζει 1,05 δις €, αφού οι κρατήσεις επιστρέφουν στο δημόσιο) και 13η σύνταξη (κόστος περί το 1,4 δις €) – καθώς επίσης να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για να αυξηθεί ο μέσος μισθός τουλάχιστον στα 2.500 € όπως στην Κύπρο, από μόλις 1.363 € στην Ελλάδα, δηλαδή κατά 1.137 €.

Άλλωστε τα παραπάνω είναι υποχρέωση της (αυτό θα κάναμε εμείς), για να καταπολεμηθεί άμεσα η ακρίβεια – η οποία είναι η σχέση μισθών και πληθωρισμού. Δεν είναι πάντως λαϊκισμός, αφού είναι εύλογα και εύκολα εφικτά – αρκεί φυσικά να εφαρμοσθεί η οικονομική πολιτική που εμείς προτείνουμε από το 2018.

Το πρόβλημα πάντως ασφαλώς δεν είναι δημοσιονομικό, όπως ισχυρίζεται ο Κ. Μητσοτάκης και δυστυχώς έχουν πιστέψει αρκετοί Έλληνες μέσω της προπαγάνδας, αλλά καθαρά μακροοικονομικό – ενώ εμείς, επειδή θεωρούμε υποχρέωση μας να λειτουργούμε εποικοδομητικά ως αντιπολίτευση, το τονίζουμε συνεχώς.

Ειδικότερα, δεν είναι δημοσιονομικό, επειδή αυτά τα χρήματα θα οδηγούνταν στο σύνολο τους στην κατανάλωση, αφού θα δίνονταν στη χαμηλή εισοδηματική τάξη – αυξάνοντας ανάλογα το ΑΕΠ και τα δημόσια έσοδα.

Είναι μακροοικονομικό, επειδή η Ελλάδα λόγω των καρτέλ έχει σχεδόν διπλάσιο πληθωρισμό από την Ευρωζώνη (5,2% έναντι 3,2%), εις βάρος της ανταγωνιστικότητας της, δεν παράγει επαρκώς και έχει τεράστια εξωτερικά ελλείμματα στα ισοζύγια της – οπότε αυτές οι αυξήσεις θα οδηγούνταν στην άνοδο του πληθωρισμού, στην ακόμη μεγαλύτερη μείωση της ανταγωνιστικότητας της και στην κατανάλωση εισαγομένων προϊόντων, αυξάνοντας ακόμη περισσότερο τα ελλείμματα και το εξωτερικό χρέος.

Η λύση για όλα, είναι αυτή που προτείναμε από το 2018, με το λεπτομερές πρόγραμμα μας των 400 σελίδων, καθώς επίσης με τις προγραμματικές μας δηλώσεις του 2019 – χωρίς όμως ποτέ να την εφαρμόσει η κυβέρνηση.

Δυστυχώς, παρά το ότι είχε στη διάθεση της τα πάνω από 50 δις € που αύξησαν το κρατικό μας χρέος και σπαταλήθηκαν (τα δανείσθηκε από τον ΕΦΚΑ κλπ.), τα 36 δις € του Ταμείου Ανάκαμψης που θα μπορούσαν να υπερδιπλασιαστούν με τη σωστή μόχλευση, τα ΕΣΠΑ και την ΚΑΠ. Συνολικά δηλαδή πάνω από 130 δις € που τελικά τα πέταξε στον αέρα – με τον αναιμικό μας ρυθμό ανάπτυξης να στηρίζεται στην κατανάλωση, αντί στις παραγωγικές επενδύσεις.

Με απλά λόγια, η λύση είναι η αλλαγή του χρεοκοπημένου οικονομικού και ζημιογόνου τουριστικού μας μοντέλου – με τη στήριξη της εγχώριας μεταποίησης και με τη σύνδεση του τουρισμού με την εγχώρια παραγωγή, δίνοντας έμφαση στην άνοδο της τουριστικής κατά κεφαλήν δαπάνης που είναι η χαμηλότερη στην Ευρώπη και όχι στις αφίξεις.

Εν τούτοις, όλα αυτά τα χρόνια η κυβέρνηση στήριξε και στηρίζει σχεδόν κατά 80% ένα τουριστικό μοντέλο που παράγει ζημίες, εξαντλεί τις υποδομές μας και αυξάνει τις εισαγωγές, οπότε τα εξωτερικά ελλείμματα – ενώ η παραγωγικότητα της εργασίας του τουρισμού, από την οποία εξαρτώνται οι μισθοί, είναι 3,8 φορές χαμηλότερη από τη μεταποίηση! Αυτός είναι δε ο κύριος λόγος που η παραγωγικότητα της εργασίας στην Ελλάδα είναι στο ντροπιαστικό 54% της ΕΕ ανά εργαζόμενο – ενώ στο 43% ανά ώρα εργασίας.

Στήριξε και στηρίζει επίσης την κατανάλωση (έχει εκτοξευθεί στο θηριώδες 87,7% του ΑΕΠ μας, εκ των οποίων των νοικοκυριών στο 75% και στην κορυφή της ΕΕ, γράφημα), τις ανεμογεννήτριες και τα φωτοβολταϊκά, ακόμη και σε εύφορη αγροτική γη – χωρίς καν να έχει διαμορφώσει ανάλογα το δίκτυο και χωρίς να έχει μεριμνήσει για την αποθήκευση της ενέργειας τους (μπαταρίες για τις ΑΠΕ), με αποτέλεσμα να αυξάνουν τον πληθωρισμό, να εκτοξεύουν τις τιμές του ηλεκτρικού κοκ.

Συμπερασματικά λοιπόν, πρόκειται ξεκάθαρα για ένα μακροοικονομικό πρόβλημα και όχι για δημοσιονομικό – με την κυβέρνηση, αντί να βελτιώνει τη δημοσιονομική μας κατάσταση με την παραγωγή βιώσιμων πλεονασμάτων και βιώσιμης μείωσης του χρέους, να την επιδεινώνει συνεχώς.

Το να προσπαθεί δε να τη βελτιώσει εις βάρος των Πολιτών, με την υπερφορολόγηση που έχει ισοπεδώσει τη μεσαία τάξη, έχει εξαθλιώσει τη χαμηλότερη και έχει οδηγήσει σε απόγνωση τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, καθώς επίσης με τους μισθούς και τις συντάξεις πείνας, είναι κάτι περισσότερο από ερασιτεχνικό και κοντόφθαλμο – ενώ διώχνει επιπλέον τους παραγωγικούς νέους μας στο εξωτερικό, επιδεινώνει το δημογραφικό, επίσης το στεγαστικό, αυξάνει το κρατικό μας χρέος (πλησιάζει τα 430 δις €, όταν χρεοκοπήσαμε με 299 δις €), αυξάνει τα εξωτερικά μας ελλείμματα, οπότε το εξωτερικό χρέος (έχει υπερβεί τα 590 δις €) κοκ.

Πονηρά παιχνίδια με το χρέος

Αναρωτιόμαστε πάντοτε εάν τα ΜΜΕ χειραγωγούνται ή απλά δεν έχουν τις απαιτούμενες γνώσεις – οπότε προωθούν ότι τους προσφέρεται έτοιμο από την κυβέρνηση. Για παράδειγμα, όταν δημοσιεύθηκε το δελτίο χρέους για το πρώτο τρίμηνο του 2026, σχεδόν όλα τα ΜΜΕ ανέφεραν ότι, το δημόσιο χρέος μειώθηκε κατά 6 δις € στα τέλη Μαρτίου – σε σχέση με τα τέλη του 2025.

Η μείωση αυτή αφορούσε το ακαθάριστο χρέος του κράτους (=κεντρικής διοίκησης) – από τα 406,16 δις € στα 400,52 δις € (στο οποίο βέβαια δεν συμπεριλαμβάνονται οι παγωμένοι τόκοι του EFSF που θα πρέπει να είναι έως σήμερα πάνω από 15 δις €). Όταν όμως πρόσφατα (09.06.26) δημοσιεύθηκαν τα στοιχεία του Απριλίου, όπου το ακαθάριστο χρέος εμφανίσθηκε στα 407,71 δις €, δηλαδή αυξήθηκε μέσα σε ένα μήνα κατά 7,19 δις € (γράφημα), δεν υπήρξε καμία αναφορά από τα ΜΜΕ – σιγή ιχθύος!

Ούτε όσον αφορά το σημαντικότερο, τα Repos που αποτελούν δανεισμό του δημοσίου από τον ΕΦΚΑ και τα υπόλοιπα ταμεία, δηλαδή από τις κρατήσεις των εργαζομένων (!), τα οποία αυξήθηκαν από 62,51 δις € στις 31.12.25 στα 65,8 δις € τον Απρίλιο – καταγράφοντας ένα νέο εθνικό ρεκόρ!

Φυσικά βέβαια το χρέος δεν διαφοροποιείται σε τέτοιο βαθμό από μήνα σε μήνα ή σε τρίμηνο, αλλά τα ΜΜΕ δεν επιτρέπεται απλά να αναπαράγουν ότι τους «σερβίρει» ο Κ. Πιερρακάκης, όποτε θέλει – ο οποίος φαίνεται να ανταγωνίζεται πια αντάξια σε λαϊκισμό και σε προπαγάνδα τον Κ. Χατζηδάκη.

Προφανώς τεκμηριώνεται ότι, η επικοινωνιακή εικόνα της κυβέρνησης είναι πολύ διαφορετική από την πραγματική – οπότε πολύ φοβόμαστε πως, παρά τα μεγάλα λόγια του πρωθυπουργού, υπάρχει σημαντικός κίνδυνος να βουλιάξει ξανά κάποια στιγμή το ελληνικό πλοίο.

Καταλαβαίνουμε βέβαια πως όλα αυτά είναι κάπως εξειδικευμένα και δεν γίνονται κατανοητά από τους Πολίτες, όπως ούτε πόσο επικίνδυνος είναι ο δανεισμός του κράτους από τα Ταμεία για τους εργαζομένους, στον οποίο έχουμε αναφερθεί πολλές φορές, αλλά τα ΜΜΕ οφείλουν να ενημερώνουν σωστά και υπεύθυνα – όχι να παίζουν τα πονηρά παιχνίδια της κυβέρνησης.

Βασίλης Βιλιάρδος

https://analyst.gr/