Το Βέλγιο επιδιώκει να κρατικοποιήσει τον πυρηνικό του τομέα, ανακοίνωσε ο πρωθυπουργός Μπαρτ Ντε Βέβερ, σε μια προσπάθεια να διατηρήσει σε λειτουργία τμήματα του γηράσκοντος στόλου αντιδραστήρων του, τα οποία διαφορετικά θα οδηγούνταν σε κλείσιμο.
Ακόμα και πλήρης εξαγορά
Ο Ντε Βέβερ δήλωσε ότι η κυβέρνηση θα εξετάσει το ενδεχόμενο «πλήρους εξαγοράς» των επτά
πυρηνικών αντιδραστήρων του Βελγίου. Εν τω μεταξύ, τα σχέδια για την αποξήλωση των πέντε αντιδραστήρων που έκλεισαν μεταξύ 2022 και 2025 θα ανασταλούν, διατηρώντας την επιλογή της παράτασης της άδειας λειτουργίας τους ή της ενδεχόμενης επανεκκίνησής τους.Η κίνηση αυτή υπογραμμίζει την αυξανόμενη σημασία της κυβερνητικής παρέμβασης στην πυρηνική βιομηχανία της Ευρώπης, καθώς οι ιδιωτικές εταιρείες αποφεύγουν τα κόστη και τους κινδύνους που συνδέονται με τον τομέα. Έρχεται, δε, σε μια περίοδο που η ΕΕ επενδύει στην ηλεκτροκίνηση, τις ΑΠΕ και την πυρηνική ενέργεια, με στόχο τη μείωση της εξάρτησης από τα ορυκτά καύσιμα, εν μέσω της αύξησης των τιμών της ενέργειας που προκαλεί ο πόλεμος στο Ιράν.
«Πρέπει να μειώσουμε την υπερβολική εξάρτησή μας από τα εισαγόμενα ορυκτά καύσιμα και να ενισχύσουμε την εγχώρια, οικονομικά προσιτή και καθαρή ενεργειακή μας προσφορά. Από τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας έως την πυρηνική ενέργεια, με πλήρη σεβασμό στην τεχνολογική ουδετερότητα», δήλωσε η Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν.
Αλλαγή πορείας
Το Βέλγιο είχε αλλάξει πορεία όσον αφορά την πυρηνική ενέργεια πέρυσι, όταν το κοινοβούλιό του ακύρωσε την προγραμματισμένη σταδιακή κατάργησή της. Η κίνηση αυτή θα συμβάλει στην επίτευξη του στόχου της κυβέρνησης για την εξασφάλιση πυρηνικής ισχύος περίπου 4 γιγαβάτ έως το 2040, δήλωσε ο Σιλβέν Κονιέ-Ντοφέν, ανώτερος αναλυτής της εταιρείας συμβούλων S&P Global.
«Υπάρχουν δύο τρόποι για να επιτευχθεί αυτός ο στόχος: η κατασκευή νέων πυρηνικών σταθμών, η οποία απαιτεί χρόνο, ή η επανεκκίνηση και η παράταση της διάρκειας ζωής των υφιστάμενων μονάδων», ανέφερε ο Κονιέ-Ντοφέν. «Δεν θα υπάρξει σημαντική παράταση της διάρκειας ζωής ή κατασκευή νέων μονάδων χωρίς σημαντική συμμετοχή του δημόσιου τομέα».
Η παράταση της διάρκειας ζωής των γηράσκων αντιδραστήρων και η επανεκκίνηση εκείνων που έκλεισαν πρόσφατα συνεπάγεται σημαντικές επενδύσεις και κινδύνους. «Αν είσαι ιδιωτικός φορέας εκμετάλλευσης, η επένδυση σε πυρηνικά περιουσιακά στοιχεία ανέρχεται σε δισεκατομμύρια, ακόμη και δεκάδες δισεκατομμύρια, και συνοδεύεται από κατασκευαστικούς, περιβαλλοντικούς και πολιτικούς κινδύνους», πρόσθεσε.
Στροφή στη… σχάση
Στις απελευθερωμένες αγορές ηλεκτρικής ενέργειας, όπου τα έσοδα είναι αβέβαια, τέτοια έργα απαιτούν συνήθως κρατική στήριξη ή συμφωνίες καταμερισμού κινδύνου. Η κίνηση του Βελγίου αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης στροφής στην Ευρώπη, όπου άλλες χώρες παρατείνουν τη διάρκεια ζωής των αντιδραστήρων ή επανεξετάζουν τα λουκέτα κι άλλες εξετάζουν επενδύσεις στην πυρηνική ενέργεια.
Στη Σύνοδο Κορυφής για την Πυρηνική Ενέργεια που πραγματοποιήθηκε στο Παρίσι τον Μάρτιο, η φον ντερ Λάιεν (που ήταν μέλος της γερμανικής κυβέρνησης που έκλεισε τα πυρηνικά εργοστάσια της χώρας…) χαρακτήρισε την αποχώρηση της Ευρώπης από την πυρηνική ενέργεια «στρατηγικό λάθος», υποστηρίζοντας ότι αύξησε την εξάρτηση της ηπείρου από τις εισαγωγές ορυκτών καυσίμων.
«Οι αποσύρσεις πυρηνικών σταθμών δεν θεωρούνται πλέον η επικρατούσα τάση στην Ευρώπη», δήλωσε ο Κονιέ-Ντοφέν. «Πρόκειται για μια μεγάλη ανατροπή σε σύγκριση με 10 ή 15 χρόνια πριν». Στο σκηνικό αυτό, οι κυβερνήσεις διαδραματίζουν ολοένα και πιο κεντρικό ρόλο. Για παράδειγμα, η γαλλική EDF είναι κρατική επιχείρηση και τα πυρηνικά σχέδια της Πολωνίας καθοδηγούνται από το κράτος.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου