- Έ, υπάρχει και λίγη υπερηφάνεια.
Τουλάχιστον να έχουμε την κανονική
υπερηφάνεια, όση προβλέπει
«ο νόμος».
- Υπάρχει, Γέροντα, και «κανονική» υπερηφάνεια ;
- Κοίταξε να σού πώ:
- Αν κάποιος έχη ικανότητες, γνώσεις κ.λπ., και να υπερηφανευθή λίγο, έχει ελαφρυντικά.
- Όχι βέβαια πώς είναι καλή και αυτή η υπερηφάνεια, αλλά δικαιολογείται κατά κάποιον τρόπο.
- Ένας όμως που δεν έχει ούτε ικανότητες ούτε γνώσεις,
δεν δικαιολογείται να υπερηφανεύεται· επιβάλλεται να είναι ταπεινός.
- Αν υπερηφανεύεται, είναι τελείως χαμένος.
- Βλέπεις, μια νοσοκόμα που κάνει μια ένεση πενικιλίνης στον άρρωστο και του πέφτει ο πυρετός, μπορεί να έχη υπερήφανο λογισμό,
ενώ ο Φλέμινγκ που ανακάλυψε την πενικιλίνη και βοήθησε τόσον κόσμο, πόση ταπείνωση είχε !
- Ο Φλέμινγκ μετά την ανακάλυψη της πενικιλίνης είχε πάει στην Αμερική.
- Εκεί τον χειροκροτούσαν οι άλλοι,
χειροκροτούσε και αυτός.
Κάποια στιγμή ρώτησε :
- Τί συμβαίνει ;
- Για ποιον χειροκροτούν ;
- Για σένα χειροκροτούν, του είπαν.
Τα’ χασε.
Δεν είχε καταλάβει για ποιον χειροκροτούσαν !
- Θέλω να πώ, εκείνος που βρήκε την πενικιλίνη δεν υπερηφανεύτηκε,
και η νοσοκόμα που κάνει την ένεση και πέφτει ο πυρετός καμαρώνει.
Γι᾿ αυτό ο Μέγας Βασίλειος λέει :
« Το σπουδαιότερο είναι να έχει
ο άνθρωπος υψηλή θέση και ταπεινό φρόνημα».
Αυτό έχει μεγάλη αξία
και ανταμείβεται από τον Θεό !
+ Αγίου Παϊσίου Αγιορείτου*
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου