Τοῦ κ. Κωνσταντίνου Παπαδοπούλου
Τὸ 1952, ἡ Ἐλεονώρα Ροῦζβελτ, πρώην Πρώτη Κυρία τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν καὶ χήρα τοῦ θανόντος προέδρου Φράνκλιν Ροῦζβελτ, ἐξέπληξε τὸ ἀμερικανικὸ κοινό, ἀπαγγέλλοντας μέσῳ ραδιοφώνου μία ἀποκρυφιστικὴ ἐπίκληση.
Ἦταν ἡ «Μεγάλη Ἐπίκληση» ποὺ καλοῦσε τὸ (ἑωσφορικὸ) φῶς νὰ κατέλθει στὴ γῆ καὶ ποὺ εἶχε καθιερώσει ἡ νεοθεοσοφίστρια Ἀλίκη Μπέιλυ. Ἡ Πρώτη Κυρία τὴν ἀπήγγειλε μὲ ἀφορμὴ τὴν
ἀποδοχὴ ἀπὸ τὸν ΟΗΕ τῆς Παγκόσμιας Διακήρυξης τῶν Ἀνθρωπίνων Δικαιωμάτων. Ἡ Μπέιλυ καὶ ἡ κυρία Ροῦζβελτ ἦταν γνώριμες μὲ τὴν πρώτη νὰ θεωρεῖ τὴν δεύτερη σὰν μέλος τοῦ κύκλου διακεκριμένων ἐπαφῶν της. Ἂς δοῦμε καὶ τί εἶπε μέσῳ τοῦ ραδιοφώνου τότε ἡ σύζυγος τοῦ σημαντικοτέρου Ἀμερικανοῦ προέδρου τοῦ 20οῦ αἰώνα.«Ζοῦμε σήμερα σὲ ἕνα ταραγμένο κόσμο. Σὲ πολλὰ μέρη τοῦ κόσμου οἱ ἄνθρωποι αἰσθάνονται ἀποθάρρυνση ὡς πρὸς τὸ ἂν θὰ λύσουν ποτὲ τὶς δυσκολίες τους καὶ μοῦ φαίνεται ὅτι ὅσοι ἀπὸ ἐμᾶς αἰσθανόμαστε ὅτι μία πνευματικὴ ἡγεσία εἶναι ἀπαραίτητη στὸν κόσμο ἀναζητοῦμε τρόπους, γιὰ νὰ ἐκφράσουμε αὐτὰ ποὺ νιώθουμε. Κάποιος μοῦ ἔστειλε προχθὲς μία ἐπίκληση, ποὺ ὀνομάζεται Μεγάλη Ἐπίκληση, καὶ μοῦ φαίνεται ὅτι ἐκφράζει τὶς προσδοκίες ποὺ ἔχουν πολλοὶ ἄνθρωποι σὲ ὅλο τὸν κόσμο, γι’ αὐτὸ θὰ σᾶς τὴν διαβάσω σὲ αὐτὴ τὴν ἐκπομπή».
Προσέξτε ἰδιαίτερα τὴ φράση ποὺ τόνισα στὰ λεγόμενα τῆς Ροῦζβελτ: μία πνευματικὴ ἡγεσία εἶναι ἀπαραίτητη στὸν κόσμο. Οὐσιαστικὰ ὑποστηρίζει τὴν ἀνάγκη μίας νέας γενιᾶς ἡγετῶν ἐμπνευσμένων ἀπὸ τὰ πνευματικὰ ἰδανικὰ μίας νέας θρησκείας μίας καὶ στὴ συνέχεια ἀπήγγειλε ἀντὶ μίας χριστιανικῆς προσευχῆς τὴν Μεγάλη Ἐπίκληση τῆς Μπέιλυ ποὺ προσκαλεῖ τὸ (ἑωσφορικὸ) φῶς νὰ κατέβει στὴ γῆ. Ἀνέφερα ἐξάλλου στὸ προηγούμενο ἄρθρο ὅτι ἡ Μπέιλυ ἦταν σφοδρὴ ὑποστηρίκτρια τοῦ Ἑωσφόρου καὶ εἶχε ἱδρύσει τὸν Ἐκδοτικὸ Οἶκο τοῦ Ἑωσφόρου ἀλλὰ καὶ τὸ Lucis Trust ποὺ σήμαινε τὸ Καταπίστευμα τοῦ (ἑωσφορικοῦ) Φωτός.
Μὴ νομίζετε ὅτι αὐτὴ ἡ νεοεποχίτικη-ἑωσφορικὴ ἐπίδραση στὴν ἀμερικανικὴ πολιτικὴ ἦταν ἕνα μεμονωμένο γεγονὸς τοῦ 20οῦ αἰώνα. Ἡ Χίλαρι Κλίντον, μία ἄλλη Πρώτη Κυρία καὶ ὑποψήφια πρόεδρος στὶς ἐκλογὲς τοῦ 2016, ἐπικοινώνησε μὲ τὸ πνεῦμα τῆς Ἐλεονώρας Ροῦσβελτ ὑπὸ τὴν καθοδήγηση τῆς Τζὶν Χιοῦστον, μίας ἀποκρυφίστριας συμβούλου της, ἡ ὁποία διευθύνει ἕνα «Σχολεῖο Μυστηρίου» καὶ ἐνέπνευσε τὴν παρανοϊκὴ νεοεποχίτικη μόδα τοῦ περπατήματος σὲ λαβυρίνθους!
Ἂς μεταφερθοῦμε ὅμως στὸ 1934, γιὰ νὰ παρακολουθήσουμε ἄλλη μία περίπτωση ἐντυπωσιακοῦ ἐπηρεασμοῦ τῆς πολιτικῆς ἡγεσίας ἀπὸ ἑωσφορικὲς-νεογνωστικὲς δοξασίες. Ἐκείνη τὴ χρονιά, ὁ Ὑπουργὸς Γεωργίας καὶ μελλοντικὸς Ἀντιπρόεδρος τῶν ΗΠΑ (1940-44) Χένρι Γουάλας, ἔκανε μία παράξενη εἰσήγηση στὸν πρόεδρο Φράνκλιν Ντ. Ροῦσβελτ. Ἂς δοῦμε λοιπὸν τί ἀποκαλύπτει ὁ ἴδιος ὁ Γουάλας μέσα ἀπὸ ἐπιστολή του ποὺ ἔχει διασωθεῖ.
«Μὲ ἐντυπωσίασε τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ πίσω ὄψη τῆς Σφραγίδας τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν δὲν εἶχε χρησιμοποιηθεῖ ποτέ. Γι’ αὐτό, πῆγα μία ἀναπαράστασή της στὸν Πρόεδρο Ροῦζβελτ καὶ πρότεινα νὰ κοπεῖ ἕνα νόμισμα μὲ τὴν μπροστινὴ καὶ τὴν πίσω ὄψη τῆς Σφραγίδας.
Ὁ Ροῦζβελτ, καθὼς κοίταζε τὴν ἔγχρωμη ἀναπαραγωγὴ τῆς Σφραγίδας, ἀρχικὰ ἔνοιωσε δέος μὲ τὴν ἀπεικόνιση τοῦ «Παντεπόπτη Ὀφθαλμοῦ», ἑνὸς μασωνικοῦ συμβολισμοῦ τοῦ Μεγάλου Ἀρχιτέκτονα τοῦ Σύμπαντος. Στὴ συνέχεια, ἐντυπωσιάστηκε ἀπὸ τὴν ἰδέα ὅτι τὰ θεμέλια γιὰ τὴ νέα τάξη τῶν αἰώνων εἶχαν τεθεῖ τὸ 1776, ἀλλὰ ὅτι θὰ ὁλοκληρώνονταν μόνο ὑπὸ τὴν ἐπίβλεψη τοῦ Μεγάλου Ἀρχιτέκτονα. Ὁ Ροῦζβελτ, ὅπως κι ἐγώ, ἦταν Τέκτονας 32ου βαθμοῦ.
Πρότεινε νὰ τοποθετηθεῖ ἡ Σφραγίδα στὸ χαρτονόμισμα τοῦ ἑνὸς δολλαρίου ἀντὶ σὲ νέο νόμισμα καὶ παρέπεμψε τὸ θέμα στὸν Ὑπουργὸ Οἰκονομικῶν. Τὸ ἔθεσε σὲ μία συνεδρίαση τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ ρώτησε τὸν Τζέιμς Φάρλεϊ [Γενικὸ Διευθυντὴ Ταχυδρομείου καὶ Ρωμαιοκαθολικὸ], ἂν πίστευε ὅτι οἱ Καθολικοὶ θὰ εἶχαν κάποια ἀντίρρηση γιὰ τὸν «Παντεπόπτη Ὀφθαλμό», τὸν ὁποῖο ὡς Μασῶνος θεωροῦσε μασωνικὸ σύμβολο τῆς Θεότητας. Ὁ Φάρλεϊ εἶπε ὄχι, “δὲν θὰ ὑπῆρχε ἀντίρρηση”».
Τί κοινὸ μοιραζόντουσαν ὁ Ροῦζβελτ καὶ ὁ Γουάλας, ὅπως ἀποκαλύπτουν οἱ ἐπιστολὲς τοῦ Γουάλας; Ἦταν καὶ οἱ δύο Μασῶνοι 32ου βαθμοῦ τὴν ἐποχὴ ποὺ ἀποφάσισαν νὰ τοποθετήσουν τὴν μασωνικὴ-ἑωσφορικὴ ἀναπαράσταση τῆς σφραγίδας τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν στὸ πιὸ δημοφιλὲς νόμισμα τοῦ πλανήτη ποὺ κυκλοφορεῖ καθημερινὰ σὲ ἑκατοντάδες ἑκατομμύρια χέρια (εἶχα ἀναφέρει σὲ παλαιότερο ἄρθρο ὅτι οἱ Μασῶνοι χρησιμοποιοῦν τὸν Παντεπόπτη Ὀφθαλμὸ σὰν δηλωτικό τοῦ Μεγάλου Ἀρχιτέκτονος Τοῦ Σύμπαντος, κάποιοι ὅμως ἀποκρυφιστὲς ἀνάμεσά τους τὸν ταυτίζουν μὲ τὸν Ἑωσφόρο). Ὁ Γουάλας λοιπὸν δὲν ἦταν μόνο ὑψηλόβαθμος Μασῶνος ἀλλὰ καὶ ἔνθερμος Θεοσοφιστὴς ποὺ εἶχε γίνει μέλος τῆς Θεοσοφικῆς Στοᾶς τοῦ Des Moines ἀπὸ τὸ 1925. Εἶχε μάλιστα καὶ ἕνα πνευματικὸ ὁδηγὸ στὴν Θεοσοφία.
Ὁ γκουροὺ τοῦ Γουάλας ὀνομάζοταν Νίκολας Ραίριχ. Ὁ Ραίριχ ἦταν ἕνας Ρῶσος ζωγράφος ἐξώκοσμων τοπίων καὶ ἀρχαιολόγος ποὺ τοῦ ἄρεσε νὰ ταξιδεύει σὲ δύσβατα ὀρεινὰ μέρη τῆς κεντρικῆς Ἀσίας ἀναζητώντας θρύλους καὶ στοιχεῖα γιὰ τὴν ὕπαρξη τῆς Σαμπάλα, τῆς μυστικῆς πόλης ὅπου οἱ Θεοσοφιστὲς πιστεύουν πὼς εἶναι ἡ ἕδρα τῆς Πνευματικῆς Ἱεραρχίας τοῦ πλανήτη! Μὲ τὴ σύζυγό του ἔζησαν τὸ 1921-1923 στὴ Νέα Ὑόρκη καὶ ἔγιναν μέλη τῆς Ἀμερικανικῆς Θεοσοφικῆς Ἑταιρείας. Ἀνακατεύοντας στοιχεῖα τῆς Θεοσοφίας, τοῦ Ἰνδουισμοῦ καὶ τοῦ Θιβετανικοῦ Βουδισμοῦ, τὸ ζεῦγος Ραίριχ δημιούργησε μία δική του θρησκευτικὴ διδασκαλία ποὺ τὴν ὀνόμασε Ἄγκνι Γιόγκα.
Λέγεται ἀπὸ πολλοὺς ὅτι ὁ Ραίριχ ἦταν αὐτὸς ποὺ τὸ 1934 ἔπεισε τὸν Γουάλας νὰ προτείνει στὸν Ροῦζβελτ νὰ τοποθετήσει σὲ νόμισμα τὴν μασωνικὴ-ἑωσφορικὴ ἀπεικόνιση τῆς σφραγίδας τῶν ΗΠΑ. Ἡ ἐπιρροὴ του ὅμως στὸν ἴδιο τὸν Ροῦζβελτ ἔγινε ἀκόμη μεγαλύτερη τὴν ἑπόμενη χρονιὰ μὲ τὴν ψήφιση τοῦ Συμφώνου Ραίριχ. Αὐτὸ ἦταν μία Συνθήκη γιὰ τὴν Προστασία τῶν Καλλιτεχνικῶν καὶ Ἐπιστημονικῶν Ἱδρυμάτων καὶ τῶν Ἱστορικῶν Μνημείων κατὰ τὴν διάρκεια ἔνοπλων συγκρούσεων καὶ σὲ καιρὸ εἰρήνης.
Ὑπογράφτηκε στὶς 15 Ἀπριλίου 1935 στὸν Λευκὸ Οἶκο ἀπὸ τὶς Ἡνωμένες Πολιτεῖες καὶ ἐκπροσώπους 20 λατινοαμερικανικῶν δημοκρατιῶν. Ὁ Ροῦζβελτ περιχαρὴς πόζαρε στὸ μέσο τῶν ἐκπροσώπων ποὺ ὑπέγραψαν τὸ Σύμφωνο, τὸ ὁποῖο τὸν ἔπεισαν νὰ προωθήσει, παρὰ τὶς ἀντιρρήσεις κάποιων μελῶν τῆς κυβέρνησής του, ὁ Γουάλας καὶ ἡ σύζυγός του Ἐλεονώρα ποὺ εἶχαν ἐπηρεαστεῖ ἀπὸ τὸν Ραίριχ καὶ τὶς θεοσοφικὲς διδασκαλίες.
Τὸ Σύμφωνο Ραίριχ ἀποτέλεσε προπομπὸ καὶ τῶν πρωτοβουλιῶν τῆς ΟΥΝΕΣΚΟ (παράρτημα τοῦ ΟΗΕ) γιὰ τὴν προστασία τῶν Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιᾶς. Ὁ Ραίριχ μάλιστα εἶχε ἀρκετὲς ψηλὲς γνωριμίες ποὺ τρεῖς φορὲς τὸν προώθησαν σὰν ὑποψήφιο γιὰ τὸ Νόμπελ Εἰρήνης (1929, 1932 καὶ 1935) ἐξαιτίας τῶν προσπαθειῶν του νὰ ἑνώσει τὰ ἔθνη μέσῳ πολιτιστικῶν πρωτοβουλιῶν. Δὲν ἦταν μόνο ἡ θεοσοφικὴ του λοιπὸν ἰδιότητα ποὺ τὸν ἔφερνε κοντὰ μὲ στενὰ ἄτομα τοῦ περιβάλλοντος Ροῦζβελτ, οὔτε ὅτι ἦταν κι αὐτὸς Μασῶνος ὅπως ἐκεῖνοι. Ἀλλὰ καὶ τὰ παγκοσμιοποιητικὰ ὁράματα ποὺ συμμεριζόταν μαζί τους.
Ὁ Ραίριχ εἶχε δηλώσει τὸ 1921, ὅταν ἵδρυσε στὴ Νέα Ὑόρκη τὸ Master Institute of United Arts: «Ἡ τέχνη θὰ ἑνώσει ὅλη τὴν ἀνθρωπότητα. Ἡ τέχνη εἶναι μία – ἀδιαίρετη. Ἡ τέχνη ἔχει τὰ πολλά της παρακλάδια, κι ὅμως ὅλα εἶναι ἕνα. Ἡ τέχνη εἶναι ἡ ἐκδήλωση τῆς ἐπερχόμενης σύνθεσης».
Ὁ ἴδιος ὁ Ροῦζβελτ ἦταν θερμὸς παγκοσμιοποιητής. Ἀπὸ τὸ 1923 εἶχε προτείνει ἕνα «Σχέδιο γιὰ τὴν Διατήρηση τῆς Παγκόσμιας Εἰρήνης» ποὺ περιλάμβανε ἰδέες γιὰ μία ἀνανεωμένη «Κοινωνία τῶν Ἐθνῶν» ποὺ θὰ ἀντικαταστοῦσε τὸν ὁμώνυμο ὀργανισμὸ ποὺ βρισκόταν σὲ φάση παρακμῆς.
Τὸ 1941 προώθησε τὸ Ἀτλαντικὸ Σύμφωνο, τὸ 1942 τὴ Διακήρυξη τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν (ἀπὸ 26 κράτη συμμάχων ποὺ πολεμοῦσαν τὸν Ἄξονα) καὶ τὸν Ὀκτώβριο τοῦ 1945 τὴν δημιουργία τοῦ ΟΗΕ, παρότι ὁ ἴδιος πέθανε λίγους μῆνες πρὶν τὴν ἐπίσημη ἵδρυσή του.
11 μέλη τῆς κυβέρνησης Ροῦζβελτ 1941-1945 ποὺ ἐργάστηκε σκληρὰ γιὰ νὰ προετοιμάσει τὸν ΟΗΕ ἦταν παράλληλα μέλη τοῦ Συμβουλίου Ἐξωτερικῶν Σχέσεων. Αὐτὸ ἦταν ἕνα κορυφαῖο σὲ ἐπιρροὴ θὶνκ τὰνκ ποὺ δημιούργησαν τὸ 1921 οἱ μεγαλύτερες οἰκονομικὲς δυναστεῖες τῶν ΗΠΑ (ἀνάμεσά τους οἱ Ροκφέλερ καὶ Ρόθτσιλντ), οἱ ἴδιες ποὺ σταδιακὰ σχημάτισαν τὴν σκιώδη κυβέρνηση τοῦ Βαθέως Κράτους. Ἀποστολὴ τοῦ Συμβουλίου Ἐξωτερικῶν Σχέσεων ἦταν νὰ προετοιμάσει τὸ ἔδαφος γιὰ τὴ δημιουργία μίας παγκόσμιας κυβέρνησης καὶ τόσο ἡ Κοινωνία τῶν Ἐθνῶν, ὅσο καὶ ὁ ΟΗΕ, ἦταν οἱ προπομποί της.
Ἀπόλυτα λοιπὸν λογικὸ ἡ κυβέρνηση Ροῦζβελτ ποὺ ἀποτελεῖτο ἀπὸ διακηρυγμένους παγκοσμιοποιητὲς (μὲ πολλοὺς ἀπὸ αὐτοὺς Μασώνους) νὰ συνεργάζεται μὲ Θεοσοφιστές, ὅπως ὁ Γουάλας καὶ ὁ Ραίριχ ποὺ μὲ τὴ σειρὰ τους ἦταν ἀφοσιωμένοι παγκοσμιοποιητές. Τὸ σχέδιο τῶν οἰκονομικῶν δυναστειῶν ποὺ προωθοῦν τὴν παγκόσμια κυβέρνηση ὡς Νέα Τάξη χρειάζεται μία παγκόσμια θρησκεία ποὺ θὰ ἀντικαταστήσει τὶς παραδοσιακές, οἱ ὁποῖες ἀποτελοῦν ἐμπόδια, ὅπως ἐξάλλου καὶ τὰ ἔθνη.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου