Γράφει ὁ π. Διονύσιος Ταμπάκης, ἐφημέριος Ι. Ναοῦ Παναγίας Ναυπλίου
Πολλοὶ
«καλοδιάθετοι» καὶ ἐνοχλημένοι ἀπὸ τὴν ἀπήχηση καὶ ἐκτίμηση ποὺ τρέφει ὁ
ἁπλὸς λάος στὸν Γέροντα Παΐσιο βγῆκαν νὰ ρίψουνε λάσπη καὶ νὰ
καθυβρίσουν τὴν Ὀσιακὴ μορφή του. «Ἀντικείμενοι καὶ ὑπεραιρόμενοι ἐπὶ
πάντα λεγόμενον θεὸν ἢ σέβασμα» (Πάρβλ. Β΄ Θέσ. Β,4).
Ἀπὸ διάφορες
γνωστὲς καὶ ἀλήστου μνήμης προελεύσεις βγῆκαν μὲ προθυμία νὰ ρίψουν
πέτρες σὲ ἕνα εὐλογημένο δέντρο ποὺ μὲ τόσους ἀγαθοὺς καρποὺς ἔχει
θρέψει τοὺς ταλαιπωρημένους ἀνθρώπους τῆς γενιᾶς μας.
Δὲν θὰ κάνουμε
ἀπέναντί τους διαλεκτικὸ ἀγώνα,οὔτε θὰ ἀντιπαρατεθοῦμε.
Ἄλλωστε ὁ
καλύτερος κριτὴς εἶναι ὁ χρόνος καὶ αὐτὸς ἔχει κρίνει ἐπὶ 20 σχεδὸν
χρόνια τὸ ἔργο καὶ τὸν λόγο τοῦ γέροντος Παϊσίου.
Τὰ θαύματα ἀμέτρητα
ποὺ καὶ ἐν ζωὴ ἀλλὰ καὶ τώρα ἀπὸ τὸν Οὐρανὸ ἐπιτελεῖ μὲ τὴν χάρη Τοῦ
Χριστοῦ μας.
Ἔχουν ἐκδοθεῖ ἀμέτρητα βιβλία ποὺ μὲ ἐπώνυμες μαρτυρίες
εὐαγγελίζονται τὴν ἀνόθευτη ἁγιότητα τοῦ Πατρός.
Θέλω νὰ μείνουμε ὅμως
σὲ ἕνα συγκλονιστικὸ θαῦμα ποὺ ἐπὶ τόσες δεκαετίες