- Γράφει ο Αλεξάντερ Ντούγκιν
Καταρχάς, είναι πολύ σημαντικό να θυμόμαστε ότι η Χριστιανική διδασκαλία, την οποία η Δύση απέρριψε & αποκήρυξε πριν από περίπου 500 χρόνια, επίσημα και κατηγορηματικά, έχει μια εντελώς διαφορετική ιδέα για το τι είναι μια «λογική οντότητα». Αντίστοιχα, ακόμη και από τότε που εμείς πηγαίναμε στο σχολείο (και το σχολείο μας ήταν πρώτα κομμουνιστικό και στη συνέχεια φιλελεύθερο, δηλαδή ιδεολογικοποιημένο) είχαμε μάθει & συνηθίσει, να πιστεύουμε ότι υπάρχει μόνο ένα
είδος νοήμονος όντος — ο άνθρωπος.Δηλαδή, με λίγα λόγια, έχουμε συνηθίσει να πιστεύουμε ότι μόνο το ανθρώπινο γένος είναι φορέας της λογικής, και ότι όλα τα άλλα θεωρούνται παραμύθια, μύθοι & ανοησίες. Ότι μόνο οι άνθρωποι είναι φορείς της ορθολογικής συνείδησης.
Και ότι κάποτε, οι άνθρωποι εξελίχθηκαν & αναδύθηκαν από τους πιθήκους — και έκτοτε πήραν τη μοίρα τους στα χέρια τους. Και προχωρούν & προοδεύουν, δηλαδή, εξελίσσονται, κινούνται, προς μια όλο και μεγαλύτερη επιβεβαίωση αυτού του ορθολογισμού τους, αυτής της λογικής, ως βάσης της συλλογικής ιστορικής ύπαρξης τους.
Με αυτές τις πεποιθήσεις μεγαλώσαμε, με αυτές τις ιδέες ανατραφήκαμε, και μας φαίνεται ότι αυτή είναι η απόλυτη αλήθεια. Είναι κάτι που θεωρείται δεδομένο, όπως το λένε οι Άγγλοι.
Δηλαδή, κάποια αυτονόητη & αυταπόδεικτη αλήθεια. Αλλά αυτή η αυταπόδεικτη αλήθεια ήταν, στην πραγματικότητα, μια καινοτόμος ιδέα που εμφανίστηκε πριν από περίπου 500 χρόνια (*σ.μ. από την λεγόμενη Αναγέννηση και μετά). Και από τότε, όντας αρχικά μια ιδιωτική άποψη, μάλλον κάποιων περιθωριοποιημένων ανθρώπων, άρχισε να κατακτά όλο και περισσότερο την κοινωνία, και οι ιδέες αυτές εξαπλώθηκαν παντού. Και τώρα εμείς, οι Ρώσοι, στην πλειονότητά μας πιστεύουμε ότι αυτή είναι η αλήθεια, και ότι έτσι ακριβώς είναι τα πράγματα.
Αλλά ο Χριστιανισμός πιστεύει ότι αυτό δεν ισχύει.
Και το Ισλάμ πιστεύει ότι αυτό δεν ισχύει. Και ο Ιουδαϊσμός επίσης. Κάθε παραδοσιακή θρησκεία πιστεύει ότι αυτό δεν είναι αλήθεια. Ότι υπάρχουν τουλάχιστον τρία είδη νοημόνων όντων. Το Υπέρτατο και Απόλυτο Ον είναι ο Θεός. Είναι ευφυής, είναι νοήμων, έχει μυαλό. Και γι’ αυτό μερικές φορές ο ίδιος ο Θεός αποκαλείται Νους ή Νοήμων Φως. Για παράδειγμα, στον Άγιο Μάξιμο τον Ομολογητή (580– 662) ο Πατέρας Θεός ονομάζεται Νους.
Ο Θεός δεν είναι κτιστός, είναι ο Άκτιστος Νους. Υπάρχει όμως και ένας κτιστός νους, ο οποίος χωρίζεται σε δύο είδη όντων: Τους αγγέλους και τους ανθρώπους. Δηλαδή, εκτός από τους ανθρώπους, υπάρχει και ένα άλλο είδος νοημόνων, λογικών όντων που δημιουργήθηκαν από τον Θεό — αυτοί είναι οι άγγελοι, οι ασώματες διάνοιες. Και αυτοί οι άγγελοι είναι ανώτεροι από τους ανθρώπους κατά το ότι είναι μόνο διάνοιες. Αλλά, ενώ οι άνθρωποι είναι διάνοιες τοποθετημένες σε ένα σαρκινο σώμα, και το σώμα αυτό εμποδίζει ή παρεμβαίνει στις σκέψεις, αποσπά την προσοχή τους συνεχώς, τότε οι ασώματοι άγγελοι δεν εμποδίζονται από τίποτα. Και επομένως, έτσι είναι απλά καθαρά ασώματες διάνοιες.
Αλλά υπάρχει και μια διαίρεση μεταξύ των αγγέλων. Αυτή είναι επίσης μια διδασκαλία του Χριστιανισμού και πολλών άλλων παραδοσιακών θρησκειών. Στην αρχή του κόσμου, υπήρξε μια διάσπαση, μια ανταρσία μεταξύ των αγγέλων. Και κάποιοι από αυτούς παρέμειναν πιστοί στον Υπέρτατο Άκτιστο Θεϊκό Νου. Αυτοί είναι που ονομάζονται τώρα άγγελοι. Αλλά κάποια άλλοι άγγελοι έπεσαν. Και εναντιώθηκαν & αντιπαρατέθηκαν σε αυτόν τον Άκτιστο Νου. Αλλά και αυτοί, αυτοί οι εκπεσόντες, οι ξεπεσμένοι άγγελοι, είναι επίσης διάνοιες, έχουν νου.
Έτσι, η κατάσταση έχει γίνει ακόμη πιο περίπλοκη: Υπάρχουν δημιουργημένες διάνοιες που είναι προσανατολισμένες προς τον Θεό — αυτοί είναι άγγελοι. Υπάρχουν και οι εκπεσόντες διάνοιες που έχουν επαναστατήσει εναντίον του Θεού — αυτοί είναι οι δαίμονες (ή διάβολοι σύμφωνα με την Ορθόδοξοι Ρωσική παράδοση). Και υπάρχουν οι ανθρώπινες διάνοιες, οι οποίες κατοικούν σε μια διαστημική σαρκινη στολή, η οποία τους αποσπά την προσοχή από τη μελέτη της φιλοσοφίας, της μεταφυσικής, της προσευχής, απαιτώντας κάποια νέα επιπρόσθετα συναισθήματα & ασχολίες.
Ως αποτέλεσμα όλων αυτών, η ανθρώπινη ύπαρξη, στην διαδρομή της ιστορίας, τοποθετείται ανάμεσα σε αυτή τη σύνθετη δομή των νοημόνων όντων. Υπάρχουν τα δημιουργημένα νοήμονα αγγελικά όντα που βοηθούν τους ανθρώπους να κινηθούν προς τη σωστή κατεύθυνση, στην ιστορία και στα προσωπικά τους πεπρωμένα. Υπάρχουν επίσης οι ξεπεσμένες δαιμονικές νοήμονες οντότητες που εμποδίζουν τους ανθρώπους να προσεγγίσουν τον Θεό, να κινηθούν προς τη σωστή κατεύθυνση, τους οδηγούν σε αδιέξοδα, τους παγιδεύουν & τους μπερδεύουν και τους αποσπούν την προσοχή. Και υπάρχει ο Θεός, ο οποίος είναι ο Υπέρτατος Νους, που ελέγχει όλες αυτές τις διαδικασίες.
Αυτό πιστεύει η Χριστιανική παράδοση. Και αν είμαστε Χριστιανοί, θα πρέπει να πιστεύουμε ακριβώς αυτά.
Αλλά αν δεν είμαστε Χριστιανοί, τότε τι κάνουμε με τα κεριά & τις λαμπάδες μας, τι κάνουμε κατά τη διάρκεια του Πάσχα ή όταν πηγαίνουμε στο νεκροταφείο; Δηλαδή, επομένως, αυτά που συζητάμε τώρα, έχουν μεγάλη σημασία, αν είμαστε Χριστιανοί.
Γιατί αν είμαστε πραγματικοί Χριστιανοί, θα πρέπει να αποδεχτούμε αυτήν την πολύπλοκη εικόνα των διαφορετικών τύπων νοημόντων όντων ότι πράγματι υπάρχουν, όπως τα περιέγραψα παραπάνω. Και αυτό συμπεριλαμβάνει το γεγονός ότι, εκτός από τον ανθρώπινο νου, υπάρχουν και άλλοι δημιουργημένες, κτιστές διάνοιες, άλλα νοήμονα όντα. Και μάλιστα πρέπει να αποδεχτούμε την ύπαρξη τόσο εκείνων των οντοτήτων που είναι ευνοϊκά διακείμενα απέναντι μας όσο και εκείνων που δεν είναι.
Ο Αμερικανός δημοσιογράφος Τάκερ Κάρλσον, τον οποίο γνωρίζω προσωπικά, είναι Χριστιανός. Επομένως, γι’ αυτόν, η ιδέα ότι υπάρχουν μη ανθρώπινες νοήμονες οντότητες που είναι προσανατολισμένες προς το κακό είναι απλώς μέρος της πίστης του και του Χριστιανικού δόγματος. Και για τον καθένα από εμάς, τους Ορθόδοξους Χριστιανούς, αυτό θα έπρεπε επίσης να είναι δόγμα της πίστεως μας.
Αλλά εμείς μεγαλώσαμε & διαπαιδαγωγηθήκαμε σε Σοβιετικά και Φιλελεύθερα σχολεία, και επομένως μάθαμε & «ξέρουμε» ότι «δεν υπάρχει Θεός». Αλλά ακόμη και αν παραδεχτούμε την ύπαρξη του Θεού, «σίγουρα δεν υπάρχουν άγγελοι», έτσι νομίζουμε λανθασμένα. Αλλά στην πραγματικότητα, οι άγγελοι υπάρχουν όπως ακριβώς υπάρχει και ο Θεός. Υπάρχει άνθρωπος, που σημαίνει ότι υπάρχει και ο Θεός που μας δημιούργησε και οι άγγελοι του. Το ένα επιβεβαιώνει το άλλο.
Η αντίληψη ότι υπάρχουν μη ανθρώπινες νοήμονες οντότητες που είναι προσανατολισμένες προς το κακό είναι απλώς μέρος του Χριστιανικού δόγματος μας. Φωτογραφία: Rafael Ben Ari/Globalookpres/IMAGO/Shutterstock
Και σε αυτή την περίπτωση, ο Τάκερ Κάρλσον εννοούσε ότι πίσω από τον σύγχρονο υπερφιλελεύθερο Δυτικό πολιτισμό, εκτός από την ανθρώπινη απόφαση, την ανθρώπινη βούληση, την ανθρώπινη επιλογή, υπάρχει και ένα άλλο κίνητρο, που είναι η συνείδηση & οι απώτερες επιδιώξεις των εκπεσόντων, των ξεπεσμένων αγγέλων, δηλαδή των δαιμόνων. Και αυτές οι επιδιώξεις εκδηλώνονται ολοένα και πιο καθαρά στην διαδρομή της ιστορίας.
Επομένως, όταν κοιτάμε τους σύγχρονους ηγέτες της Δύσης, είναι δύσκολο να απαλλαγούμε από την αίσθηση ότι οι άνθρωποι αυτοί είναι δαιμονισμένοι.
Και για το ποιος τους διακατέχει, ότι είναι δαιμονισμένοι δεν χρειάζεται καθόλου υποθέσουμε ότι είναι ερπετοειδή ή εξωγήινοι. Απλά, είναι δαιμονισμένοι διακατέχονται από τους δαίμονες. Ένας δαίμονας είναι μια οικεία, κατανοητή και γνωστή λέξη στην Ρωσία. Και το να είναι κανείς διακατεχόμενος από αυτούς, να είναι δαιμονισμένος είναι αρκετά χαρακτηριστικό και κατανοητό. (* σ.μ. Είναι κατανοητή αυτή η έννοια στους Ρώσους, πολλούς αιώνες πριν ο κορυφαίος παγκοσμίως συγγραφέας Φιόντορ Ντοστογιέφσκι γράψει τα αριστουργήματα του “Οι Δαιμονισμένοι” (1871) & “Αδελφοί Καραμάζοφ” (1880)].
Αν ένας άνθρωπος ζητάει αλλαγή του βιολογικού φύλου — τότε αυτό σημαίνει ότι έχει καταληφθεί από ένα δαίμονα, ότι είναι δαιμονισμένος. Αν ένας άνθρωπος είναι φιλελεύθερος, είναι κυριευμένος από δαίμονα. Αν κάποιος πιστεύει στην “πρόοδο και την εξέλιξη”, αυτό σημαίνει ότι έχει καταληφθεί από δαίμονα. Αν κάποιος είναι υλιστής, άθεος και υποστηρικτής της σύγχρονης επιστημονικής εικόνας του κόσμου — τότε αυτό σημαίνει ότι αυτός ο άνθρωπος είναι δαιμονισμένος. Ορίστε η απάντησή σας.
Ο Δυτικός πολιτισμός είναι δαιμονισμένος, έχει καταληφθεί από τους δαίμονες. Οι Δυτικοί ηγέτες που καθοδηγούν αυτόν τον πολιτισμό έχουν καταληφθεί από τους δαίμονες, είναι δαιμονισμένοι. Από μια συγκεκριμένη λεγεώνα πολύ απτών πονηρών δαιμόνων.
Ο Δυτικός πολιτισμός, είναι διακατεχόμενος από δαίμονες, είναι δαιμονισμένος. Οι Δυτικοί ηγέτες αυτού του πολιτισμού είναι δαιμονισμένοι. Από μια συγκεκριμένη λεγεώνα πολύ απτών πονηρών δαιμόνων. Φωτογραφία: Kay Nietfeld / Globallookpress
Αν πιστεύουμε στον Θεό, αν είμαστε πραγματικοί Χριστιανοί, τότε όλα αυτά είναι τουλάχιστον πολύ εύλογα & αληθινά. Αλλά αν έχουμε οποιαδήποτε προβλήματα με την ίδια την πίστη μας, τότε και εμείς οι ίδιοι είμαστε επηρεασμένοι από τους δαίμονες. Όλα είναι εξαιρετικά απλά.
Αλλά ο άνθρωπος, όπως είπε ο φιλόσοφος Σωκράτης, είναι η ψυχή, δηλαδή ο άνθρωπος έχει λογικό νου. Και το σώμα μας είναι ένα μειονέκτημα για εμάς, είναι ένα μείον, το οποίο αφαιρεί κάποια στοιχεία, κάποιες δυνατότητες, από αυτόν τον νου, καθιστώντας τον νου πιο ανόητο & πολυάσχολο.
Και οι πεπτωκότες νοήμονες οντότητες, οι δαιμονικές οντότητες, που είναι κατώτερες από τον άνθρωπο, είναι ασώματες, επομένως πλεονεκτούν σε αυτό το σημείο. Αν και ξέπεσαν από τον Ουρανό και βυθίστηκαν τάρταρα, ακόμη πιο χαμηλά από τον άνθρωπο, φτάνοντας σε κάποιο εξωτερικό σημείο του κόσμου, εξακολουθούν να διαθέτουν διάνοια.
ΠΗΓΗ: tsargrad.tv
ΠΗΓΗ: geopolitika.ru
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου