Το ενδιαφέρον, όμως, σημειώνεται στην ιδεολογική μετατόπιση των Δημοκρατικών. Οι απόλυτοι υπερασπιστές της woke ατζέντας υποχώρησαν άτακτα.
Ο Τζέιμς Ταλαρίκο, ο Δημοκρατικός πολιτικός του Τέξας είχε δηλώσει το 2021 ότι ο Θεός είναι «non-binary». Το 2026 τα πήρε όλα πίσω και μάλιστα παραδέχτηκε ότι ξεστόμισε και ανοησίες (αστοχίες, είπε ο ίδιος). Έφθασε επίσης να δηλώσει ότι θα υπερψήφιζε ομοσπονδιακή απαγόρευση επεμβάσεων φυλομετάβασης σε ανηλίκους.
Ακόμη πιο εντυπωσιακή η ριζοσπαστική Οκάσιο-Κορτές που δήλωσε ότι η πρώτη woke φάση ήταν μια τρέλα.
Η ίδια μετατόπιση διαπιστώνεται και στην πολιτική των Μπέρνι Σάντερς και του δημάρχου της Νέας Υόρκης Ζόραν Μαμντάνι.
Η νέα τους έμφαση στρέφεται στην οικονομική ανισότητα, τη φορολόγηση των πολύ πλουσίων, τις δημόσιες υπηρεσίες, το κόστος στέγασης και την πολιτική επιρροή των δισεκατομμυριούχων.
Πρόκειται άραγε για επαναπροσδιορισμό της «αριστεράς» στα βασικά της προτάγματα (φτώχεια, μισθοί, εκμετάλλευση κλπ), για ψηφοθηρική τακτική ή για διαπίστωση ότι οι «μόδες» δεν απαντάνε στα σοβαρά κοινωνικά προβλήματα;
Κλίνω προς το τελευταίο. Παρασυρμένοι από μία μόδα που ξεπήδησε από την ελίτ και είχε διάδοση, στήριξη από σταρ, λάμψη κι έδινε την ψευδαίσθηση των δικαιωμάτων την ίδια ώρα που θεμελιώδη δικαιώματα καταπατώνταν πιάστηκαν στο άρμα της εν λόγω ατζέντας. Ξεκάθαρα ήταν μια βολική μόδα αλλά πόσο να αντέξει τη λογική, τη σκληρή αλήθεια και την πραγματικότητα.
Από αυτή η ιδεολογική μετατόπιση προκύπτουν ενδιαφέροντα συμπεράσματα.
Πρώτον, αποδυναμώθηκε η πολιτική ασυλία των ακραίων θέσεων. Δηλώσεις που πριν από λίγα χρόνια μπορούσαν να εμφανιστούν ως αυτονόητες εκφράσεις προοδευτισμού (ναι στη φυλομετάβαση από ανήλικους κ.λπ), σήμερα απαιτούν εξηγήσεις, αναθεωρήσεις και δημόσιες αποστασιοποιήσεις. Δεύτερον, αποκαταστάθηκε η σημασία της υλικής πραγματικότητας. Το εισόδημα, η εργασία, το ενοίκιο, η περίθαλψη και η ασφάλεια απέκτησαν μεγαλύτερο βάρος από την επίδειξη ιδεολογικής ορθότητας που μάλιστα πολλοί διάσημοι την έκαναν και παράσημο ηθικής.
Τρίτον, διαρρήχθηκε η αντίληψη ότι ο πολιτικός που αμφισβητεί μια ταυτοτική ορθοδοξία αποκλείεται αυτομάτως από τον προοδευτικό χώρο και κατατάσσεται στους φασίστες.
Με άλλα λόγια επαναπροσδιορίζεται επιτέλους η έννοια του προοδευτισμού, για να συμπεριλάβει ακόμη και αυτούς που στηρίζουν τις παραδοσιακές αξίες.
https://www.facebook.com/share/p/1Ls6dSaTfg/
https://www.facebook.com/share/p/1Ls6dSaTfg/

Εξαιρετικη η προσεγγιση της κας Στεργιου. Εκφραζει αυτα που ολοι βλεπουμε, αλλα λιγοι συνειδητοποιουν!
ΑπάντησηΔιαγραφή