Όσιος Πανάρετος Αρχιεπίσκοπος Πάφου (1ῃ Μαΐου )

῾Ο ῞Οσιος Πανάρετος γεννήθηκε στὴν Πε­ριστερωνοπηγὴ Ἀμμοχώστου, περὶ τὸ 1710. Οἱ γονεῖς του ἦταν ἄνθρωποι εὐλα­βεῖς καὶ εὔποροι. Ὁ Ἅγιος ἔμαθε τὰ πρῶτα γράμμα­τα ἀπὸ τοὺς γονεῖς του καὶ μετὰ συ­νέχισε τὶς σπουδές του στὸ Ἑλληνικὸ σχολεῖο στὴ Λευκωσία.

Μετὰ τὸ πέρας τῶν σπουδῶν του ἐγκαταβίωσε στὸ ἐρειπωμένο μοναστήρι τοῦ Ἁγίου Ἀναστασίου, ποὺ βρισκόταν στὸ χωριό του. Ἀργότερα χειροτονήθηκε ἱερέας καὶ διετέλεσε ἡγούμενος γιὰ πολλὰ χρόνια στὸ μοναστήρι τῆς Θεοτόκου στὴν Παλλου­ριώτισσα Λευκωσίας. Ἡ κατάσταση τότε ἦταν μαρτυρι­κή. Μὲ κίνδυνο τῆς ἴδιας τῆς ζωῆς του ὁ Ἅγιος ἔγινε ὁ παρήγορος ἄγγε­λος τῶν πιστῶν. ῾Ο λαός τό 1767 τὸν ἐξέλεξε Μητροπολίτη Πά­φου.

Ἀπὸ τὴ θέση αὐτὴ τοῦ δόθηκε ἡ εὐκαιρία νὰ ἀναπτύξει ὅλα τὰ κρυμμένα χαρίσματά του καὶ ἔγινε τὰ σκοτεινὰ ἐκεῖνα χρό­νια βακτηρία καὶ φάρος φωτεινός. Ποίμανε τὸ ποίμνιό του μὲ αὐταπάρνηση. Σὲ ὅλη του τὴν ζωὴ προετοιμα­ζόταν γιὰ τὴν ὥρα τῆς ἐξόδου του. Ἀξιώθηκε δὲ νὰ προγνώσει τὴν ὥρα τῆς κοιμή­σεώς του. Πρὶν τὴν κοίμησή του εἶπε στὸν πρωτοσύγκελό του ὅτι θὰ ἔλθει ὁ φίλος του Ἐπίσκοπος πρώην Καρπάθου Παρ­θένιος, γιὰ νὰ τὸν ἐξομολογήσει.
Αὐτός νόμισε ὅτι ὁ ῞Αγιος παραμιλοῦ­σε λόγω τῆς ἀρρώστιας του καὶ παράκουσε ῞

Ομως, μετὰ τὴν ἐπι­μονὴ τοῦ ῾Αγίου, ὑπάκουσε καὶ πράγματι βρῆκε στὴν προκυμαία ἕνα πλοῖο, μέσα στὸ βρισκόταν ὁ Ἐπί­σκοπος Παρθένιος, ὁ ὁποῖ­ος ἔσπευσε νὰ συναντήσει τὸν Ἅγιο. Ἀφοῦ τὸν ἐξομολόγησε, τὴν ἑπόμενη ἡμέρα λειτούργησε καὶ τὸν κοι­νώνησε. 

Ὁ ῞Αγιος τὸν παρακάλεσε νὰ παραμείνει ἄλλη μία ἡ­μέρα, γιὰ νὰ τελέσει καὶ τὴν ἐξόδιο Ἀκολουθία του. Ἐκεῖ­νος παρέμεινε καὶ κήδευσε τὸ ἱε­ρὸ λείψανο τοῦ ῾Αγίου, τὸ ὁποῖο εὐωδίαζε καὶ μάλιστα θερά­πευσε καὶ πολλοὺς ἀσθενεῖς.

aktines