Το Μεγάλο Ταξίδι: Περπατώντας πλάι στον Χριστό

Η Μεγάλη Εβδομάδα δεν είναι απλώς μια σειρά από ημέρες, αλλά ένα μονοπάτι που οδηγεί από το σκοτάδι στο πιο λαμπρό Φως. Για να το περπατήσουμε σωστά, ας θυμόμαστε πως η Εκκλησία ξεκινά την κάθε ημέρα από το προηγούμενο απόγευμα. Κάθε βράδυ, λοιπόν, μπαίνουμε σε μια «μηχανή του χρόνου» για να ζήσουμε όσα θα συμβούν την επομένη.

Μ. Δευτέρα

Ξεκινάμε με τον Ιωσήφ τον Πάγκαλο, έναν νέο πανέμορφο στην ψυχή. Αν και τα αδέλφια του τον αδίκησαν και τον πούλησαν ως σκλάβο, εκείνος δεν άφησε την κακία να μπει μέσα του. Με υπομονή, έγινε άρχοντας και τους έσωσε όλους, διδάσκοντάς μας πως η συγχώρεση είναι η μεγαλύτερη νίκη. Την ίδια στιγμή, ο Χριστός μάς ζητά να είμαστε αληθινοί. 

Με το «Ουαί υμίν Γραμματείς και Φαρισαίοι υποκριταί» ελέγχει την υποκρισία. Παράλληλα το γεγονός της στείρας συκιάς την οποία καταράστηκε ο Χριστός και ξεράθηκε αμέσως συμβολίζει τόσο την συναγωγή των Εβραίων όπως και κάθε άνθρωπο που στερείται αρετών, αφού δεν αρκούν τα όμορφα λόγια, αλλά οι καρποί αγάπης.

Μ. Τρίτη

Καθώς προχωράμε, συναντάμε τις Δέκα Παρθένες. Μαθαίνουμε πως η «λάμπα» της ψυχής μας πρέπει να έχει πάντα λάδι —δηλαδή καλές πράξεις— για να είναι έτοιμη να υποδεχθεί το Φως. Το βράδυ, οι φωνές χαμηλώνουν για το τροπάριο της Κασσιανής, μιας γυναίκας που μετάνιωσε ειλικρινά και άλειψε τα πόδια του Χριστού με μύρο.

Μ. Τετάρτη

Νωρίς το απόγευμα γίνεται το μεγάλο Ευχέλαιο στο οποίο ζητάμε από τον Θεό να θεραπεύσει το σώμα και την ψυχή μας και να συγχωρέσει τα λάθη μας. Μετά έχουμε τον Μυστικό Δείπνο, εκεί που ο Χριστός, Υιός του Θεού πλένει τα πόδια των μαθητών Του διδάσκοντας το μεγαλείο της ταπείνωσης. Στον Μυστικό Δείπνο καθιερώνεται το Μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας μέσα από το οποίο ενωνόμαστε με τον Χριστό μας 2026 χρόνια τώρα. Στον Μυστικό Δείπνο αποκαλύπτεται η ταυτότητα του προδότη Ιούδα .

Μ. Πέμπτη

Σήμερα κρεμάται πάνω στο ξύλο του Σταυρού εκείνος που κρέμασε την γη πάνω στα ύδατα.
Στεφάνι από αγκάθια φοράει στο κεφάλι Του ο Βασιλιάς των Αγγέλων
Ντύνεται με ψεύτικη πορφύρα Εκείνος που τυλίγει τον ουρανό με σύννεφα
Δέχτηκε χτύπημα στο πρόσωπο εκείνος που ελευθέρωσε τον Αδάμ στον Ιορδάνη ποταμό
Καρφώθηκε με καρφιά ο Νυμφίος της Εκκλησίας
Κεντήθηκε με λόγχη στην πλευρά ο Υιός της Παρθένου
Προσκυνούμε τα Πάθη Σου Χριστέ
Αξίωσέ μας να δούμε και την Ένδοξή σου Ανάσταση
Όταν οι καμπάνες χτυπούν πένθιμα και η ακολουθία τελειώνει αρχίεζι ο στολισμός του Επιταφίου. Είναι μια πράξη σεβασμού, μια ανθοστόλιστη αγκαλιά που ετοιμάζεται για να υποδεχθεί τον Κύριο.

Μ.Παρασκευή

Το πρωί της Παρασκευής, η συγκίνηση κορυφώνεται στην Αποκαθήλωση. Ο ιερέας κατεβάζει το Σώμα του Χριστού από τον Σταυρό και το τοποθετεί στον Επιτάφιο που στολίσαμε το βράδυ. Όλα γύρω σιωπούν, μέχρι το απόγευμα, που οι φωνές μας ενώνονται στα Εγκώμια. Ψάλλοντας το «Η ζωή εν τάφω», νιώθουμε πως αυτός ο τάφος δεν είναι το τέλος, αλλά η Ζωή!

Μ. Σαββατο

Το πρωί του Μεγάλου Σαββάτου, η ατμόσφαιρα αλλάζει απότομα. Είναι η Πρώτη Ανάσταση! Ο ιερέας σκορπά δάφνες, οι πιστοί χτυπούν τα στασίδια και το «Ανάστα ο Θεός» αντηχεί παντού. Είναι ο προσεισμός της μεγάλης χαράς! 

Και όταν τελικά έρθουν τα μεσάνυχτα, το Άγιο Φως περνά από χέρι σε χέρι. 

Το «Χριστός Ανέστη», είναι η ομολογία πως η Αγάπη νίκησε τον θάνατο !
ΑΛΗΘΩΣ ΑΝΕΣΤΗ