Τετάρτη 4 Ιανουαρίου 2012

Τέλος εποχής…


Η αποχώρηση του Βιεϊρίνια σηματοδοτεί το τέλος μια εποχής στον ΠΑΟΚ. Ήταν, είναι και θα συνεχίσει να είναι τεράστιο μέγεθος ως ομάδα, αλλά θα κάνει καιρό να αναπληρώσει το κενό του Πορτογάλου. Ενός ποδοσφαιριστή με στόφα ηγέτη και εκτελεστική δεινότητα και επινοήσεις που σπάνια συναντάμε στα μέρη μας. Πλέον ανοίγει τα φτερά του και ετοιμάζεται να ξεσηκώσει και την Γερμανία με την φανέλα της Βόλφσμπουργκ.

πηγη:sport-fm.gr


Η Ελλάδα και ιδιαίτερα η Θεσσαλονίκη θα έχουν για πάντα περίοπτη θέση στην καρδιά του. Σε αυτήν γνώρισε δύο μεγάλες αγάπες. Τον ΠΑΟΚ και την γυναίκα της ζωής του. Στη συμπρωτεύουσα είδε το όνειρο της καταξίωσης να γίνεται πραγματικότητα, ενώ κέρδισε ένα ακόμη στοίχημα, την κλήση του στην εθνική Πορτογαλίας, δίπλα σε παίκτες όπως ο Κριστιάνο Ρονάλντο και ο Νάνι. Παρόλο που δεν πήρε ακόμη το βάπτισμα του πυρός, του ‘φυγε ένας μεγάλος καημός. Ποιος όμως αμφιβάλει ότι αργά ή γρήγορα δεν θα βρει θέση και στους Ίβηρες;

Άλλωστε έχει αποδείξει ότι από πείσμα έχει περίσσεμα. Η Πόρτο τον «τσίμπησε» σε νεαρή ηλικία, αλλά δεν κατάφερε να τον αξιοποιήσει. Το άστρο του δεν έλαμψε στους «δράκους», ωστόσο δεν το έβαλε κάτω. Μπορεί η μεταγραφή του στην Ελλάδα να μην ήταν ότι είχε φανταστεί στο ξεκίνημα της καριέρας του, όμως με τον καιρό συνειδητοποίησε ότι ήταν η ιδανική επιλογή.

Το 2008, ο ΠΑΟΚ, υπό τις οδηγίες του συμπατριώτη του Φερνάντο Σάντος, τον αποκτά με την μορφή δανεισμού. Βέβαια η σεζόν δεν ξεκίνησε με τους καλύτερους οιωνούς. Στο ντέρμπι με τον Άρη, ο Βιτόλο με τον οποίο αργότερα έγιναν συμπαίκτες, ήταν ο υπαίτιος του σοβαρού τραυματισμού του, που τον άφησε εκτός για μεγάλο χρονικό διάστημα. Ουσιαστικά στο δεύτερο μισό άρχισε να δείχνει την αξία του.

Το 2009 ο ΠΑΟΚ έρχεται σε συμφωνία με την Πόρτο για το 66% των δικαιωμάτων του Βιεϊρίνια. Οι Πορτογάλοι φημίζονται για την ικανότητά τους να βρίσκουν ταλαντούχους άσους, μέσα σε λίγο καιρό να εκτινάσσουν την τιμή τους στο ποδοσφαιρικό χρηματιστήριο κι έπειτα να τους μοσχοπουλούν. Στην προκειμένη περίπτωση, ήταν μια από τις ελάχιστες φορές που πιάστηκαν κορόιδα. Οι Θεσσαλονικείς τον κλείνουν σε τιμή ευκαιρίας και τρίβουν τα χέρια τους από ικανοποίηση βλέποντάς την εξέλιξή του.

Με τις εμφανίσεις του κέρδισε νέο συμβόλαιο, με αισθητά βελτιωμένες αποδοχές, αλλά και έναν όρο (ρήτρα 15 εκατομμυρίων ευρώ) ικανό να αποτρέψει κάθε ενδιαφερόμενο «μνηστήρα» να τον πάρει κοψοχρονιά. Είτε από το εξωτερικό, με πιο πρόσφατη και χειροπιαστή κίνηση την επίσημη πρόταση της Μπλάκμπερν το καλοκαίρι, είτε από την Ελλάδα, με τους μεγάλους να «φλερτάρουν» με την ιδέα της απόκτησής του. Ως εκεί διότι ήταν αντιληπτό πως ακόμη κι αν τελικά βρισκόταν η χρυσή τομή στο οικονομικό, μια τέτοια μετακίνηση θα αναβίωνε αντιδράσεις παρόμοιες με εκείνες από την εποχή που ο Γιώργος Κούδας πρόβαρε τα ερυθρόλευκα του Ολυμπιακού.

Ωστόσο οι αμαρτίες του παρελθόντος και η δύσκολη οικονομική συγκυρία, καθιστούσαν επιβεβλημένη την πώληση του Βιεϊρίνια. Όχι στην αντικειμενική αξία του, αλλά σίγουρα με ένα ποσό που θα ανακουφίσει τα ταμεία της ΠΑΕ, της οποίας τα χρέη «σφίγγουν» σαν θηλιά γύρω από τον λαιμό της. Κανείς δεν θέλει να το πιστέψει, αντιδράσεις αναμενόμενα υπάρχουν, αλλά δεν μπορούσε να γίνει διαφορετικά.

Ο Βιεϊρίνια αφήνει μόνο θετικές αναμνήσεις στους φίλους του ΠΑΟΚ
(και γενικότερα αφού ήταν από τις πιο συμπαθητικές φιγούρες των ελληνικών γηπέδων), που όπως θα δείτε και παρακάτω έχουν αρκετούς λόγους για να τον νοσταλγούν και ταυτόχρονα να ελπίζουν πως μια μέρα θα τον ξαναδούν να αγωνίζεται με τον δικέφαλο στο στήθος…

«Χαρούμενος για μένα και τον ΠΑΟΚ»



Για μια επιθυμία (να αγωνιστεί σε υψηλότερο επίπεδο) που εκπληρώνεται έκανε λόγο ο Αντελίνο Βιεϊρίνια στις πρώτες του δηλώσεις ως ποδοσφαιριστής της Βόλφσμπουργκ, ενώ δεν παρέλειψε να σταθεί στην συμβολή του ΠΑΟΚ στην εξέλιξη της καριέρας του.

Η μετακίνηση του Πορτογάλου άσου στην Bundesliga είναι ένα από τα βασικά θέματα συζήτησης στην πατρίδα του. Το “maisfutebol” κατάφερε να τον εντοπίσει...

Αναλυτικά όσα είπε:

Ανακουφισμένος που όλα τέλειωσαν γρήγορα και παράλληλα ικανοποιημένος για την μεταγραφή του εμφανίστηκε στις πρώτες του δηλώσεις. «Ήταν μια εύκολη και γρήγορη διαδικασία. Ένα μεγάλο βήμα στην καριέρα μου και είμαι πολύ χαρούμενος. Είμαι ικανοποιημένος από την μεταγραφή και όποιος με ζούσε ξέρει πως έψαχνα αυτή την προοπτική».

Στην Σούπερ Λίγκα ήταν σούπερ σταρ, πλέον καλείται να αποδείξει την αξία του και ένα πιο απαιτητικό πρωτάθλημα, όπως αυτό της Bundesliga: «Είναι ένα σπουδαίο πρωτάθλημα και εγώ θα αντιπροσωπεύω μια ομάδα με ιστορία σε αυτό. Έχω την επιθυμία να παίξω άμεσα και να δώσω τον καλύτερό μου εαυτό στην Βόλφσμπουργκ».

Επίσης αισθάνθηκε την ανάγκη να ευχαριστήσει τον ΠΑΟΚ που πίστεψε στις δυνατότητές του, ενώ η χαρά του ήταν διπλή αφού κατάφερε να προσφέρει σημαντική οικονομική βοήθεια στον «Δικέφαλο»: «Είμαι ικανοποιημένος και από τα οικονομικά οφέλη που κερδίζουν ΠΑΟΚ και Πόρτο και ειδικά για τον ΠΑΟΚ γιατί επένδυσε πάνω μου. Δεν είμαι πληγωμένος που δεν πήρα ευκαιρίες στην Πορτογαλία. Εκεί οι άνθρωποι έκαναν τις επιλογές τους και εγώ ακολούθησα την καριέρα μου».

Εν τω μεταξύ εξήγησε πως η έντονη επιθυμία από ελληνικής πλευράς να φορέσει τα γαλανόλευκα, δεν έχει να κάνει με την κλήση του στην εθνική Πορτογαλίας. «Είχα κληθεί για το ματς με την Βοσνία και θα κάνω τα πάντα για να επιλεγώ για την αποστολή στο Εuro 2012. Θα είναι ψέματα εάν πω πως δεν σκέφτηκα να παίξω στην Εθνική Ελλάδας όταν εμφανίστηκε η ευκαιρία. Ήμουν πολύ περήφανος γι αυτό, αλλά πάντα όνειρό μου ήταν να παίξω στην Εθνική Πορτογαλίας. Όταν βγήκε αυτό το σενάριο με την Ελλάδα κλήθηκα άμεσα στην Πορτογαλία. Δεν πιστεύω πως έγινε γι’ αυτό τον λόγο, εάν συνέβαινε αυτό ο Μπέντο θα με έβαζε να παίξω για ένα λεπτό για να εκμηδενίσει την πιθανότητα να παίξω στην Ελλάδα».
Διαβάστε περισσότερα...
read more “Τέλος εποχής…”

Θεσσαλονίκη: Σύλληψη για χρέη-μαμούθ προς το Δημόσιο


Συνελήφθη σήμερα το πρωί στη Θεσσαλονίκη, από αστυνομικούς του Τμήματος Αναζητήσεων της Διεύθυνσης Ασφάλειας Θεσσαλονίκης, 66χρονος ημεδαπός, νόμιμος εκπρόσωπος της εταιρείας εμπορίας ειδών υγιεινής «ΒΙΕΚΑ», για μη καταβολή χρεών προς το Δημόσιο κατ΄εξακολούθηση, συνολικού ύψους 19.333.927,62 ευρώ.

Πρόκειται για τον Αναστάσιο Κιόλογλου, νόμιμο εκπρόσωπο της ανώνυμης εταιρείας ειδών υγιεινής ''ΒΙΕΚΑ'' που στο παρελθόν είχε καταδικαστεί για εικονικά τιμολόγια.

Ο συλληφθείς οδηγήθηκε στον κ. Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Θεσσαλονίκης, πήρε προθεσμία να απολογηθεί και αφέθηκε ελεύθερος.

Οι κατηγορίες που τον βαρύνουν αφορούν στις διατάξεις του άρθρου 98 Π.Κ «Εγκλήματα τελούμενα κατ΄εξακολούθηση», καθώς και του άρθρου 25 παρ. 1δ’ του Ν. 1882/90, όπως πλέον ισχύει μετά τη τροποποίηση με το άρθρο 3 παρ.1 του Ν.3943/11 «Μη καταβολή χρεών προς το Δημόσιο».

πηγη:voria.gr και NewsIt
Διαβάστε περισσότερα...
read more “Θεσσαλονίκη: Σύλληψη για χρέη-μαμούθ προς το Δημόσιο”

Τρίτη 3 Ιανουαρίου 2012

Tech: Οι κυριότερες εξελίξεις που απασχόλησαν τον κόσμο το 2011...


Από το telecomnews.gr

Αμείωτο παρέμεινε, για μια ακόμη χρονιά, το ενδιαφέρον των πολιτών και των καταναλωτών τόσο από τις θετικές, κυρίως, όσο κι από τις αρνητικές, ειδήσεις κι ανακαλύψεις που προέρχονται από τη σύγχρονη τεχνολογία.
Ακολουθεί μια -κατ’ ανάγκην υποκειμενική- σύνοψη ορισμένων γεγονότων που ξεχώρισαν και συζητήθηκαν περισσότερο από το...
ευρύ κοινό το 2011, με βάση σχετικές αξιολογήσεις του «Scientific American», του «New Scientist» και του CBC.
- Σημαδιακή υπήρξε η νίκη του υπερυπολογιστή «Γουότσον» της ΙΒΜ πάνω στους ανθρώπους αντιπάλους του -και μάλιστα διακεκριμένους πρωταθλητές- στο τηλεπαιγνίδι γνώσεων «Jeopardy» (Κίνδυνος). Το 2012 οι προωθημένες ικανότητες του «Γουότσον» να κατανοεί ερωτήματα, να επεξεργάζεται με κριτικό πνεύμα τα δεδομένα και να δίνει σωστές απαντήσεις, θα τεθούν σε πρακτική εφαρμογή στον ιατρικό τομέα, σε διαγνώσεις ασθενειών και προτάσεις θεραπειών.
- Ο θάνατος από καρκίνο του 56χρονου ιδρυτή της Apple Στιβ Τζομπς ανέδειξε, ακόμα και με το τέλος της ζωής του, την καθοριστική σημασία της καινοτομίας στη σημερινή οικονομία και κοινωνία.
- Επιταχύνθηκε η εξάπλωση διεθνώς των υπολογιστών-ταμπλετών (tablet PCs) και των έξυπνων κινητών τηλεφώνων (smartphones), καθώς μια πλειάδα νέων μοντέλων βγήκε στην αγορά, μεταξύ άλλων το iPad 2. Παράλληλα, οι κάθε είδους «εφαρμογές» (apps) κατέκλυσαν τις συσκευές και μετέβαλαν τη σχέση των χρηστών με τα «γκάτζετ» τους. Αξιοσημείωτη ήταν και η εμφάνιση του λογισμικού τεχνητής νοημοσύνης Siri που δίνει ανθρώπινη φωνή στα νέα iPhone 4S της Apple, τα οποία παρουσιάστηκαν φέτος.
- Μεγάλη απήχηση είχε η αξιοποίηση της νέας τεχνολογίας και ιδιαίτερα των κοινωνικών δικτύων για επαναστατικές πολιτικές επιδιώξεις, όπως έδειξε η αποτελεσματική χρήση αυτών των νέων τύπου «εργαλείων» κατά την «Αραβική Άνοιξη» και την ανατροπή αποστεωμένων καθεστώτων, όπως του Μουμπάρακ στην Αίγυπτο. Γενικότερα, κατά το 2011 το Facebook (που έφθασε τα 800 εκατ. χρήστες) και το Twitter γνώρισαν νέες μέρας δόξας και διεθνούς εξάπλωσης, χωρίς να λείψουν όμως και οι διαμαρτυρόμενοι, κυρίως για ζητήματα παραβίασης της επικράτειας της ιδιωτικής σφαίρας τους.
- Η πυρηνική κρίση στην Ιαπωνία, μετά το σεισμό και το τσουνάμι, που οδήγησε στην καταστροφή ορισμένων από τις πιο εξελιγμένες τεχνολογικά πυρηνικές εγκαταστάσεις στον κόσμο, στην παραθαλάσσια Φουκουσίμα, έδειξε ανάγλυφα πόσο ευάλωτος παραμένει ο κόσμος, παρά την τεχνολογική πρόοδό του, μπροστά στη δύναμη και τον απρόβλεπτο χαρακτήρα της φύσης. Λίγο πριν εκπνεύσει το τέλος του έτους, μετά από ηρωικές προσπάθειες, κατέστη εφικτή η «ψυχρή διακοπή» των πυρηνικών εγκαταστάσεων, μια εξέλιξη που περιορίζει τη ραδιενεργή μόλυνση.
- Εξελιγμένα τσιπ έδωσαν φέτος νέα ώθηση στη βιολογία και τη γενετική, καθώς έκαναν ακόμα πιο γρήγορη, φθηνή και προσιτή την ανάγνωση του γονιδιώματος του ανθρώπου κι άλλων οργανισμών, ανανεώνοντας τις ελπίδες στο πεδίο της βιοϊατρικής και της φαρμακευτικής. Η πολυδιαφημισμένη «επανάσταση των γονιδίων», που ακόμα δεν έχει αποδώσει τα αναμενόμενα, φάνηκε να κερδίζει έδαφος και πάλι.
- Το 2011 μπορεί να θεωρηθεί και «έτος του γραφένιου», καθώς το νέο υλικό (φύλλο άνθρακα πάχους ενός ατόμου), που είναι 200 φορές ισχυρότερο από τον χάλυβα, αφού χάρισε το Νόμπελ Φυσικής του 2010 σε δύο ρωσικής καταγωγής επιστήμονες (Κ. Νοβοσέλοφ και Α. Γκάιμ), φέτος κατέστη φανερό ότι έχει ποικίλες και θαυμαστές εφαρμογές, γι’ αυτό υπόσχεται να φέρει μια νέα τεχνολογική επανάσταση στην ηλεκτρονική, την πληροφορική κι όχι μόνο.
- Στο χώρο της αυτοκινητοβιομηχανίας συνεχίστηκε κι εντάθηκε η εμφάνιση νέων ηλεκτρικών και υβριδικών οχημάτων που εξοικονομούν καύσιμα και είναι πιο φιλικά στο περιβάλλον. Παράλληλα, τα «έξυπνα» και διαδικτυωμένα αυτοκίνητα έκαναν σημαντικά βήματα προόδου στην ενσωμάτωση ποικιλίας εξελιγμένων ηλεκτρονικών και ψηφιακών χαρακτηριστικών, που πλέον θολώνουν τα όρια ανάμεσα στον οδηγό και τον χρήστη υπολογιστών/κινητών.
- Εκπληκτικές ήσαν οι εξελίξεις στο πεδίο της τρισδιάστατης εκτύπωσης (3D-printing), σε σημείο που «τυπώθηκε» το πρώτο τηλεκατευθυνόμενο αεροπλάνο, αλλά και τα πρώτα φαγώσιμα προϊόντα.
- Στον τομέα της παραγωγής ενέργειας, υπήρξαν διάφορες πρόοδοι στη δημιουργία νέων πιο αποδοτικών μπαταριών, καλύτερων φωτοβολταϊκών, καθώς κι ένα τεχνητό «φύλλο», που μιμείται την φωτοσύνθεση των φυτών και παράγει ηλεκτρισμό.
- Εξάλλου, το 2011 υπήρξε νέα επιδείνωση στο πρόβλημα των κυβερνο-επιθέσεων, καθώς οι χάκερ έγιναν όλο και πιο θρασείς, «χτυπώντας» από το δίκτυο Sony Playstation μέχρι στρατιωτικές εγκαταστάσεις του Ιράν.
Διαβάστε περισσότερα...
read more “Tech: Οι κυριότερες εξελίξεις που απασχόλησαν τον κόσμο το 2011...”

ΛΕΦΤΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ


Tα κράτη και οι τράπεζες της Ευρωζώνης θα χρειαστούν να δανειστούν 2,3 τρισ. ευρώ το 2012, προκειμένου να αναχρηματοδοτήσουν τα δάνεια που λήγουν και τους τόκους.
Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ), αυτές τις μέρες χορήγησε 490 δισ. ευρώ σε 523 ευρωπαϊκές τράπεζες με επιτόκιο 1%, για τρία χρόνια το οποίο, μάλιστα, θα μειωθεί μέχρι το 0,5% εντός του 2012.
Παράλληλα οι δανειστές της Ελλάδας θέλουν τα 70 δισ. ευρώ των νέων τίτλων που θα εκδώσει η ελληνική κυβέρνηση σε ανταλλαγή των παλαιών ομολόγων να έχουν επιτόκιο γύρω στο 5%.

πηγη:deltio11.blogspot.com
Διαβάστε περισσότερα...
read more “ΛΕΦΤΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ”

«Καυτή πατάτα» η υπόθεση Καπελέρη


Σε «καυτή πατάτα» για την κυβέρνηση, τείνει να εξελιχθεί η υπόθεση μη είσπραξης προστίμων για λαθρεμπόριο καυσίμων, μετά την παραγγελία για άσκηση δίωξης, σε βάρος του γενικού γραμματέα του ΥΠΟΙΚ, κ Ι. Καπελέρη, και τους ισχυρισμούς του τελευταίου ότι η είσπραξη «πάγωσε», κατόπιν ….πολιτικής απόφασης νομοθετικής ρύθμισης του θέματος.

Τη Δευτέρα, μια μόλις εργάσιμη μετά την ανάκληση της παραίτησής του, ο οικονομικός εισαγγελέας κ. Γρ. Πεπόνης έδωσε στην Εισαγγελία Πρωτοδικών παραγγελία για την άσκηση κακουργηματικής δίωξης σε βάρος του κ. Καπελέρη και της πρώην επικεφαλής της Διεύθυνσης Ελέγχου Τελωνείων, κας Ευαγγελίας Πανταζή για το αδίκημα της απιστίας περί την υπηρεσία σε βαθμό κακουργήματος.

Ταυτόχρονα ζητά να ερευνηθεί κατά την ανάκριση που θα διενεργηθεί για την υπόθεση το ενδεχόμενο ύπαρξης ηθικών αυτουργών και εφόσον διαπιστωθεί αυτό να ασκηθεί ανάλογη ποινική δίωξη.

Όλα αυτά την ώρα που οι δύο οικονομικοί εισαγγελείς (κ. κ. Πεπόνης και Μουζακίτης) άνοιξαν και πάλι το θέμα των καταγγελιών για παρεμβάσεις στο έργο τους, το οποίο όδευε για το αρχείο, διευκρινίζοντας ότι θα καταθέσουν συμπληρωματικό υπόμνημα με στοιχεία και ονόματα.

Η άσκηση δίωξης εγείρει, σύμφωνα με τη Ν.Δ. και τα υπόλοιπα κόμματα, μέγα πολιτικό και ηθικό ζήτημα, πρώτον επειδή η δικαστική έρευνα ξεκίνησε μετά τις καταγγελίες του παραιτηθέντος κ. Σπινέλλη για ύπαρξη «παραμηχανισμού» εντός του υπουργείου, και δεύτερον μετά τους ισχυρισμούς Καπελέρη ότι το θέμα ήταν εις γνώση του αναπληρωτή υπουργού Οικονομικών κ. Παντελή Οικονόμου και αποφασίστηκε η αναστολή της επιβολής των προστίμων ως ότου υπάρξει νομοθετική ρύθμιση.

Η υπόθεση αφορά σε εκπρόθεσμες καταχωρήσεις για παραδόσεις πετρελαίου θέρμανσης σε δικαιούχους (μόνο κατοικίες). Βάσει του συστήματος Ήφαιστος, για να νομιμοποιηθεί παράδοση ποσότητας πετρελαίου θέρμανσης σε δικαιούχο, θα πρέπει ο μεταπωλητής να κοινοποιήσει στο Σύστημα Ήφαιστος καταστάσεις με τα στοιχεία των παραληπτών.

Euro2day
Διαβάστε περισσότερα...
read more “«Καυτή πατάτα» η υπόθεση Καπελέρη”

Πότε πέφτουν μεγάλες γιορτές και αργίες το 2012;


«Απώλειες» ως προς τις εθνικές αργίες θα φέρει το 2012 καθώς 25η Μαρτίου και 28η Οκτωβρίου πέφτουν Κυριακή, αλλά ταυτόχρονα όλες οι άλλες γιορτές και αργίες πέφτουν σε «καθημερινές».Δείτε τις γιορτές και τις αργίες του 2012:

Θεοφάνια 2012: Παρασκευή, 6 Ιανουαρίου (αργία)
Τσικνοπέμπτη 2012: 16η Φεβρουαρίου
Καθαρή Δευτέρα 2012: Δευτέρα 27 Φεβρουαρίου (αργία)
Αποκριά 2012: 19η Φεβρουαρίου
25η Μαρτίου 2012: Κυριακή 25η Μαρτίου (αργία)
Κυριακή του Πάσχα 2012: 15 Απριλίου (αργία)
Πρωτομαγιά 2012: Τρίτη, 1η Μαίου (αργία)
Αγίου Πνεύματος 2012: Δευτέρα 4η Ιουνίου (αργία)
Mεταμόρφωση Σωτήρος 2012: Δευτέρα, 6 Αυγούστου
Kοίμηση της Θεοτόκου 2012 2012: Τετάρτη 15 Αυγούστου (αργία)
28η Οκτωβρίου: Κυριακή (αργία)
17η Νοέμβρη 2012: Σαββάτο (σχολική αργία)
Χριστούγεννα 2012: Τρίτη 25 Δεκεμβρίου (αργία)
Πρωτοχρονιά 2012: Τρίτη, 1η Ιανουαρίου 2013 (αργία)


πηγη:fimes.gr
Διαβάστε περισσότερα...
read more “Πότε πέφτουν μεγάλες γιορτές και αργίες το 2012;”

Ο ΕΛΛΗΝΑΣ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ 2011


Ηλίας Χρονάκης

Πιο θλιβερή από την οικονομική κατάρρευση της χώρας πιστεύουμε ήτανε η ξεδιάντροπη εμμονή των κρατικοδίαιτων συντεχνιών να παρασιτούν στο σώμα (πτώμα;) της κοινωνίας. Είναι ιδιαίτερα σημαντικό λοιπόν να βλέπουμε ανθρώπους που λένε το μεγάλο όχι στις επιδοτήσεις και τον παρασιτισμό και αποφασίζουν σαν στάση ζωής να πληρώνονται από τους συνανθρώπους τους για αυτό που προσφέρουν.

Φωτεινό παράδειγμα ο Ηλίας Χρονάκης, ένας 77χρονος αγρότης από την Κρήτη που αποφάσισε να πάρει το ρίσκο και να ξεκινήσει κάτι καινουριο. Σήμερα διατηρεί την μεγαλύτερη φάρμα αλόης της Ευρώπης, με περίπου 300.000 φυτά και ήδη κάνει εξαγωγές, ενώ στα σχέδιά του είναι και η κατασκευή μονάδας δευτερογενούς επεξεργασίας του προϊόντος. Και όλα αυτά βασιζόμενος μόνο στις δικές του δυνάμεις, χωρίς να πάρει "ούτε μια δραχμή, ούτε ένα σεντ", όπως λέει με υπερηφάνεια, από εθνικές ή κοινοτικές επιδοτήσεις. Μάλιστα, ο ίδιος πιστεύει πως οι επιδοτήσεις ήταν αυτές που κατέστρεψαν την ελληνική αγροτική παράγωγή. Λέει σχετικά: "Η πρώτη ερώτηση που κάνουν είναι αν υπάρχει επιδότηση. Δηλαδή πώς μπορούμε να καταστρέψουμε την Ελλάδα περισσότερο. Γιατί εγώ πιστεύω πως οι επιδοτήσεις κάναν τον Έλληνα τεμπέλη".

Ο κύριος Χρονάκης αποδεικνύει πως μια άλλη Ελλάδα είναι εφικτή. Μια Ελλάδα που θα στέκεται μόνη της στα πόδια της χωρίς να ζητάει βοήθεια και επιδοτήσεις από πουθενά. Μια Ελλάδα της σκληρής δουλειάς, του ρίσκου και της δημιουργίας.

πηγη:blemilo.blogspot.com
Διαβάστε περισσότερα...
read more “Ο ΕΛΛΗΝΑΣ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ 2011”

Βιομηχανία Αναψυκτικών Λουξ: H ελληνική βιομηχανία που κερδίζει τις πολυεθνικές


Ανεβάζει ταχύτητα μέσα στην κρίση

Tης Ρίτας Καραγιώργου

(Φωτο: Γιάννης Μαρλαφέκας, Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος της Λουξ Μαρλαφέκας)

Κόντρα στο ρεύμα βαδίζει η πατρινή βιομηχανία αναψυκτικών Λουξ Μαρλαφέκας, η οποία εν μέσω κρίσης καταφέρνει όχι μόνο να κινείται ανοδικά, αλλά και να μάχεται τις πολυεθνικές εταιρίες, κατακτώντας τη δεύτερη θέση στα super markets ανάμεσα στην Coca- Cola 3Ε και την Pepsico- Ήβη.

Συγκεκριμένα, όπως ανακοίνωσε η διοίκηση της εταιρίας σε συνάντηση με δημοσιογράφους, σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία της NIELSEN για το δίμηνο Οκτώβριο - Νοέμβριο 2011 η Λουξ στην κατηγορία all flavors καταλαμβάνει τη δεύτερη θέση πανελλαδικά με μερίδιο αγοράς 15%. Στην κατηγορία αναψυκτικών τύπου cola, η Loux Cola καταγράφει αύξηση περίπου 40%, γεγονός που αποδίδεται από την εταιρία στη στροφή των καταναλωτών στα ελληνικά προϊόντα.

Παράλληλα, ενώ η κατανάλωση αναψυκτικών υποχωρεί με ρυθμούς που ξεπερνούν το 10%, οι πωλήσεις της εταιρείας για το 2011 αναμένεται να αγγίξουν τα 22 εκατ. ευρώ, σημειώνοντας αύξηση 10-15%, ενώ τα καθαρά κέρδη θα κυμανθούν στα περσινά επίπεδα και θα διαμορφωθούν στα 2,5 εκατ. ευρώ, σύμφωνα με τις δηλώσεις του Προέδρου και Διευθύνοντος Συμβούλου, Γιάννη Μαρλαφέκα. Σημειωτέον ότι η εταιρία έχει μηδενικές τραπεζικές υποχρεώσεις, ενώ παράλληλα με την ανάπτυξή της κατορθώνει να διατηρεί το ανθρώπινο δυναμικό της, το οποίο μάλιστα το έχει αυξήσει ελαφρώς, χωρίς ωστόσο να έχει προχωρήσει σε περικοπές μισθών.

Η ανοδική πορεία της Λουξ αλλά και η αύξηση των μεριδίων της αποδίδονται από τη διοίκηση στην ποιότητα των προϊόντων, αλλά και στην επιθετική τιμολογιακή πολιτική που ακολουθεί. Από το 2008 η εταιρία έχει διατηρήσει σταθερές τις τιμές της και σε πολλές περιπτώσεις τις έχει μειώσει έως και 12%, ενώ παράλληλα πραγματοποιεί προσφορές στις πολύ-συσκευασίες των προϊόντων της, πρακτική που θα συνεχιστεί και το 2012. Μάλιστα στο επόμενο έτος θα δούμε να γίνεται ένας πόλεμος τιμών, από τον οποίο θα επιβιώσουν μόνο οι ισχυροί παίκτες, ενώ οι μικρότεροι θα βρεθούν αντιμέτωποι με σοβαρά προβλήματα.

Η Λουξ εκτός από τα αναψυκτικά και τους χυμούς σχεδιάζει τη δραστηριοποίησή της στην αγορά του εμφιαλωμένου νερού, γι’ αυτό και πραγματοποιεί επαφές σ' έναν τελικό γύρω διαπραγματεύσεων για αξιοποίηση πηγών προκειμένου να στηθεί σχετική μονάδα στην περιοχή της Πελοποννήσου.

Παράλληλα, όσον αφορά στην επένδυση για τη δημιουργία στο Αίγιο μίας ολοκαίνουργιας μονάδας παραγωγής ενός πρωτοποριακού αναψυκτικού που θα κατευθυνθεί κυρίως στις αγορές του εξωτερικού, η οποία είχε ενταχθεί στον παλιό αναπτυξιακό νόμο, η εταιρία συνεχίζει τις επαφές με εν γένει επενδυτές προκειμένου να προχωρήσει στην υλοποίηση της.

Τέλος, με το βλέμμα σταθερά στραμμένο στις ξένες αγορές όπου ήδη δραστηριοποιείται με παρουσία σε Γερμανία, Καναδά, ΗΠΑ, Ιταλία, Αυστραλία και Κύπρο, η Λουξ επιδιώκει άνοιγμα στην περιοχή της Μέσης Ανατολής, γι’ αυτό και πρόκειται να συμμετάσχει στη διεθνή έκθεση τροφίμων και ποτών Gulfood, η οποία θα πραγματοποιηθεί στο Ντουμπάι το Φεβρουάριο του 2012.

Η Λουξ έχει καταφέρει να κερδίσει το στοίχημα και έχει αναδειχθεί σε σημαντικό παίκτη της εγχώριας, και όχι μόνο, αγοράς. Ενδεικτικό της εκτίμησης που τρέφει η αχαϊκή κοινωνία στην βιομηχανία Λουξ και τους μετόχους της είναι και το γεγονός ότι ο κ. Πλάτων Μαρλαφέκας εκλέχθηκε με σημαντική πλειοψηφία πρόεδρος του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου. Ήδη ο κ. Μαρλαφέκας είχε δραστηριοποιηθεί έντονα στον τομέα της εξωστρεφούς δραστηριότητας των παραγωγικών επιχειρήσεων της περιοχής γεγονός που θα συνεχίσει να πράττει και ως πρόεδρος.

Ένα ακόμη σημαντικό γεγονός που θα απασχολήσει τον κ. Μαρλαφέκα είναι και το μεγάλο σχέδιο δημιουργίας πίστας Formula 1 στην περιοχή της Αχαΐας, ένα επενδυτικό σχέδιο της τάξεως των 95 εκατ. ευρώ που ήδη έχει εξασφαλίσει την κρατική επιχορήγηση 27 εκατ. ευρώ.

πηγη:statbank.gr
Διαβάστε περισσότερα...
read more “Βιομηχανία Αναψυκτικών Λουξ: H ελληνική βιομηχανία που κερδίζει τις πολυεθνικές”

Γερμανικός Τύπος: Μοιραίο το 2012 για την Ελλάδα


Στο πόσο κρίσιμο για την οικονομία της Ελλάδας είναι το 2012, αλλά και της ευρωζώνης επικεντρώνεται ο γερμανικός τύπος.

Πιο συγκεκριμένα η εφημερίδα Handelsblatt δημοσίευσε ρεπορτάζ με τίτλο «Η μοιραία χρονιά για τους Έλληνες», στο οποίο περιλαμβάνονται και οι δηλώσεις του Έλληνα πρωθυπουργού, Λουκά Παπαδήμου, με τις προτροπές του να μη σταματήσουν οι προσπάθειες που καταβάλλονται για να μην χρεοκοπήσει η χώρα.

Επιπλέον ο συντάκτης του άρθρου αναφέρεται και στα προνόμια των Ελλήνων βουλευτών, αλλά και σε νέες περικοπές που έρχονται στο επόμενο διάστημα.
Αναφορά στην χώρα μας κάνει και η εφημερίδα Kleine Zeitung με άρθρο που φέρει τον ίδιο ακριβώς τίτλο, ενώ η Tagesspiegel, επισημαίνει πως «Ξεκινάει μια πολύ δύσκολη χρονιά».

Η Financial Times Deutschland
επικεντρώνεται στο ενδεχόμενο η κρίση να χτυπήσει πιο σκληρά την Ευρώπη, καθώς η κυβέρνηση της Ελλάδας πιέζει τράπεζες και ασφαλιστικές εταιρείες να παραιτηθούν από το μεγαλύτερο μέρος των απαιτήσεών τους.
Το ρεπορτάζ έχει τίτλο «Οι πιστωτές της Αθήνας απειλούνται με ακόμα μεγαλύτερες ζημίες»

Πηγή: newsbomb.gr
Διαβάστε περισσότερα...
read more “Γερμανικός Τύπος: Μοιραίο το 2012 για την Ελλάδα”

Δευτέρα 2 Ιανουαρίου 2012

Αδ. Πεπελάσης: «Το µεγαλύτερο πρόβληµα είναι το µεγάλο πολιτικό έλλειµµα»


∆εν βλέπει φως στο τούνελ ο πρώην διοικητής της Αγροτικής και της Εµπορικής Τράπεζας, σύµβουλος...
του Ανδρέα Παπανδρέου και καθηγητής κ. Αδαµάντιος Πεπελάσης. Επιρρίπτει πολύ σοβαρές ευθύνες για την κατάντια της χώρας στον Γιώργο Παπανδρέου. «Θα µπορούσαµε να είχαµε αποφύγει το Μνηµόνιο», λέει. «Έχω την αίσθηση πως έκανε ό,τι ήταν δυνατόν –ό,τι προετοίµασε το έδαφος– για να φτάσουµε ως εδώ...».



Απογοητευµένος δηλώνει και από τον Ευάγγελο Βενιζέλο, του οποίου την υποψηφιότητα για την προεδρία του ΠΑΣΟΚ είχε στηρίξει το Σεπτέµβριο του 2007 µε έξι ακόµη πανεπιστηµιακούς, τους Γ. Γραµµατικάκη, Ι. Κουκιάδη, Μ. Σταθόπουλο, Κ. Τσουκαλά, ∆. Φατούρο και ∆. Τσάτσο. Απέναντι στην κυβέρνηση Παπαδήµου είναι πολύ επιφυλακτικός καθώς, αν και τραπεζίτης, προτιµά έναν πρωθυπουργό εκλεγµένο.

πηγη:epikaira.gr
Διαβάστε περισσότερα...
read more “Αδ. Πεπελάσης: «Το µεγαλύτερο πρόβληµα είναι το µεγάλο πολιτικό έλλειµµα»”

Ε.Μπάρακ: "Σε λίγες εβδομάδες πέφτει ο Άσαντ"


"Οι ημέρες του καθεστώτος του Σύρου προέδρου Μπασάρ Αλ 'Ασαντ είναι μετρημένες και η οικογένειά του δεν θα παραμείνει παρά μερικές εβδομάδες ακόμη στην εξουσία", δήλωσε πριν λίγο ο Ισραηλινός υπουργός 'Αμυνας Εχούντ Μπαράκ.

«Η οικογένεια 'Ασαντ δεν θα ασκεί εξουσία στη Συρία παρά για μερικές εβδομάδες ακόμη», δήλωσε ο Μπαράκ στην επιτροπή Εξωτερικών Θεμάτων και Αμύνης του ισραηλινού κοινοβουλίου, όπως δήλωσε ο εκπρόσωπος της επιτροπής.

«Είναι αδύνατο να προβλέψουμε στην παρούσα κατάσταση τι θα συμβεί μετά την πτώση του Μπασάρ Αλ 'Ασαντ», πρόσθεσε ο Μπαράκ, καθώς συνεχίζεται στη Συρία το κίνημα αμφισβήτησης του σύρου προέδρου που ξεκίνησε στα μέσα Μαρτίου.

Πρόσφατα ο Μπαράκ είχε εκτιμήσει ότι «η πτώση του 'Ασαντ θα είναι ευλογία για τη Μέση Ανατολή».

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr
Διαβάστε περισσότερα...
read more “Ε.Μπάρακ: "Σε λίγες εβδομάδες πέφτει ο Άσαντ"”

H Ρωσία ζητά αποζημιώσεις για τον αγωγό Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη



Έλαβε έγκαιρα μέτρα και σήμερα τίποτα δεν απειλεί τη σταθερότητα των ρωσικών εξαγωγών πετρελαίου

Ο υπουργός Ενέργειας της Ρωσίας, Sergey Shmatko, δήλωσε ότι η Ρωσία θα απαιτήσει αποζημίωση από τη Βουλγαρία για τα έξοδα που έγιναν για το σχέδιο του πετρελαιαγωγού Μπουργκάς- Αλεξανδρούπολη, από το οποίο η βουλγαρική πλευρά αποχώρησε αρχές Δεκεμβρίου.



«Θα πρέπει να γίνει απογραφή των εξόδων που έχουν γίνει. Τα έξοδα αυτά θα παρουσιαστούν στη βουλγαρική πλευρά για αποζημίωση, σύμφωνα με τις υφιστάμενες διαδικασίες» δήλωσε ο Ρώσος Υπουργός.

Ο Ρώσος Υπουργός σημείωσε ότι η Ρωσία έχει λάβει εγκαίρως μέτρα για την κατασκευή νέων αγωγών, προκειμένου να διαφοροποιήσει τους κινδύνους και σήμερα η σταθερότητα των ρωσικών εξαγωγών πετρελαίου σε καμία περίπτωση δεν κινδυνεύει.



πηγή: newsbeast.gr
Διαβάστε περισσότερα...
read more “H Ρωσία ζητά αποζημιώσεις για τον αγωγό Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη”

Μέσα στο α΄ 6μηνο του 2012 η οικονομία θα υποστεί σοκ, για τις τράπεζες τα χειρότερα είναι εμπρός ενώ θα καταγραφούν και τα ιστορικά χαμηλά σε ΧΑ ...


Το 2012 θα είναι η χειρότερη χρονιά για την Ελλάδα και το τραπεζικό σύστημα.
Με όρους οικονομίας μέσα στο 2012 και ειδικά στο α΄ 6μηνο του 2012 θα διαφανεί αν η χώρα θα οδηγηθεί στην χρεοκοπία ή όχι.
Ο ρόλος του PSI+ θα αποδειχθεί καθοριστικός έως σημαντικότατος.

Κατά το πιθανότερο σενάριο η διαδικασία συμμετοχής των ιδιωτών πιθανότατα δεν θα στεφθεί με επιτυχία δηλαδή δεν θα συγκεντρωθεί το maximum του στόχου που θα τεθεί και τότε μπορεί να επανέλθει στο προσκήνιο των ζήτημα των ρητρών συλλογικής δράσης οι οποίες σημειωτέον νομικά δεν υφίστανται στα ελληνικά ομόλογα.
Μια λύση είναι να υπάρξει με αναδρομικό χαρακτήρα ενεργοποίηση των ρητρών συλλογικής δράσης εφόσον υπάρχει και νομική κάλυψη από το ελληνικό δίκαιο που διέπουν τα ομόλογα.
Μια άλλη λύση και ίσως η πιο πιθανή είναι οι ρήτρες συλλογικής δράσης να ενεργοποιηθούν μετά από νομοθετική έγκριση του ελληνικού κοινοβουλίου δηλαδή το ελληνικό κοινοβούλιο να εγκρίνει το default της Ελλάδος.
Είναι γεγονός ότι η έννοια ρήτρες συλλογικής δράσης σημαίνει απλά και κατανοητά ότι παύει η εθελοντική συμμετοχή στο haircut και καθίσταται υποχρεωτική. Βεβαίως αν το haircut τελικώς καθοριστεί σε πάνω από 50% τότε η διαδικασία εκ των πραγμάτων δεν θα είναι εθελοντική και θα υποχρεώσει την ISDA την διεθνή ένωση swaps και παραγώγων να πιστοποιήσει credit event.
Η υποχρεωτική συμμετοχή σημαίνει σε απλά και κατανοητά ελληνικά χρεοκοπία default.
Η Ελλάδα ακόμη βρίσκεται σε πολύ σοβαρό κίνδυνο και όσοι εφησυχάσουν δεν θα προσφέρουν καλές υπηρεσίες στην πατρίδα ούτε και στην περιουσία τους.
Πέραν του PSI+ ρόλο κλειδί θα διαδραματίσουν τα εκλογικά αποτελέσματα καθώς αν όχι τον Φεβρουάριο τον Μάρτιο θα προκηρυχθούν εκλογές καθώς και η μεγάλη δόση του Μαρτίου αλλά και η νέα δανειακή σύμβαση για την Ελλάδα.
Όμως όλα αυτά δεν απαντούν στο πως η Ελλάδα θα εξέλθει από την βαθιά ύφεση. Η Ελλάδα και το 2012 θα βρεθεί σε οικονομικό τέλμα, την κοινωνία τελείως αποδυναμωμένη και τις προοπτικές της χώρας όχι απλά θολές αλλά και επικίνδυνα δυσδιάκριτες.

Γιατί θα είναι χειρότερο το 2012 για τις ελληνικές τράπεζες

Το 2012 θα είναι χειρότερο για τις ελληνικές τράπεζες για προφανείς και λιγότερο προφανείς λόγους
1)Το PSI+ με το haircut που θα κινηθεί σε ένα εύρος μεταξύ 50% και 60% ενώ το καθαρό μπορεί να φθάσει και στο 65% θα σηματοδοτήσει μια τεράστια κεφαλαιακή ζημία 20 δις ευρώ στις ελληνικές τράπεζες. Αν το haircut είναι 80% οι ζημίες θα φθάσουν τα 30 δις ευρώ.
Αρχές της άλλης εβδομάδας θα παραδοθεί η διαγνωστική μελέτη της Blackrock στην ΤτΕ στην οποία θα καταγράφονται οι νέες προβλέψεις για επισφαλή δάνεια στην 3ετία. Τέλη Φεβρουαρίου θα ανακοινωθούν επίσημα.
Από το μέτωπο της Blackrock δεν αναμένονται ιδιαίτερα αρνητικές ειδήσεις. Οι ζημίες στην 3ετία 2011 με 2013 θα είναι 8-9 δις ευρώ.
Το PSI+ αποτελεί το μεγάλο πρόβλημα στις ελληνικές τράπεζες.
Το PSI+ θα υποχρεώσει τις τράπεζες σε μεγάλης κλίμακας κεφαλαιακές ενισχύσεις οι οποίες υπό αυτές τις συνθήκες είναι αδύνατο να υλοποιηθούν.
Εκ των πραγμάτων οι τράπεζες θα κάνουν μεγάλη ή μικρή χρήση του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας.
Αυτό πρακτικά σημαίνει μερική κρατικοποίηση, dilution, και βεβαίως ιστορικά χαμηλά στις τραπεζικές μετοχές και στο ΧΑ.

Γιατί θα είναι χειρότερο το 2012 για το ΧΑ και τις μετοχές

Με δεδομένο ότι θα καταγραφούν ραγδαίες εξελίξεις με επίκεντρο τις τράπεζες είναι προφανές ότι ο τραπεζικός κλάδος θα υποστεί σημαντική πίεση χρηματιστηριακά.
Οι ζημίες των 20 δις από τα ομόλογα αλλά και οι μεγάλες αυξήσεις κεφαλαίου σε τιμές που θα αγγίξουν σε ιστορικά χαμηλά επίπεδα είναι προφανές ότι θα επιδράσουν στην αποτίμηση των τραπεζών.
Με βάση όλες τις ενδείξεις μέσα στο α΄ 6μηνο του 2012 θα καταγραφούν τα ιστορικά χαμηλά στις τραπεζικές μετοχές και στις αποτιμήσεις των τραπεζών.
Επίσης θα υπάρξει ιστορικών διαστάσεων πληθωρισμός μετοχών καθώς και dilution λόγω της εμπλοκής του ΤΧΣ.
Η προσδοκία εστιάζεται στο β΄ 6μηνο όπου αναμένεται μετά το σοκ η οικονομία και η αγορά να περάσουν σε φάση σταθεροποίησης αν βεβαίως δεν έχει υπάρξει εκτροπή….


Πέτρος Λεωτσάκος
www.bankingnews.gr
Διαβάστε περισσότερα...
read more “Μέσα στο α΄ 6μηνο του 2012 η οικονομία θα υποστεί σοκ, για τις τράπεζες τα χειρότερα είναι εμπρός ενώ θα καταγραφούν και τα ιστορικά χαμηλά σε ΧΑ ...”

π. Νεκτάριος Μουλατσιώτης: «Ο Σημίτης εκβίαζε τον Εφραίμ!»




Του Μιχάλη Βαρδαρού

Βαρύτατες αιτιάσεις και πολιτικές ευθύνες εναντίον του πρώην πρωθυπουργού Κωνσταντίνου Σημίτη εξαπέλυσε με δηλώσεις του στο newsbomb.gr, ο αρχιμανδρίτης Νεκτάριος Μουλατσιώτης.

Μάλιστα, ο πατέρας Μουλατσιώτης προχώρησε στην αποκάλυψη ότι: «Ο κ. Σημίτης, επί πρωθυπουργίας του, είχε καλέσει στο γραφείο του τον ηγούμενο Εφραίμ, όπου τον εκβίασε να συνηγορήσει και κατά συνέπεια να υπογράψει την μεταβίβαση οικοπέδων που ανήκουν στη Μονή Βατοπεδίου».

«Έρχεται η ώρα της… εκκλησίας!»

Ξεκαθάρισε πως οι έντονες αντιδράσεις από πλευράς τόσο της Ελληνικής Eκκλησίας όσο και των ξένων Πατριαρχείων είναι δικαιολογημένες, καθώς η προφυλάκιση του γέροντα Εφραίμ «δεν αποτελεί ένα απλά προσωπικό ζήτημα, όπως στην περίπτωση του πατέρα Ιάκωβου Γιοσάκη» καθώς όπως υπογράμμισε: «απώτερος στόχος πολιτικών και δικαστικών κύκλων είναι η Ελληνορθόδοξη Εκκλησία».

Παράλληλα, τόνισε πως η Ελληνική κυβέρνηση «βρίσκεται υπό Γερμανική κατοχή πλέον, με αποτέλεσμα τον απόλυτο εξευτελισμό και την καταδυνάστευση του ελληνικού λαού» καθώς και ότι «υπακούει πιστά κάθε εντολή που λαμβάνει από την Αμερική και την Γερμανία».

Επισήμαινε ότι εκτός της Αρχιεπισκοπής Αθηνών και 50 μητροπολιτών, υπέρ του ηγούμενου της Μονής Βατοπεδίου, έχουν ταχθεί και «τα Πατριαρχεία της Ρουμανίας και της Γεωργίας, τα οποία τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης αποφεύγουν να αναφέρουν».

«Δεν είναι ανεξάρτητη η δικαιοσύνη!»

Σαφείς αιχμές κατά της Ελληνικής Δικαιοσύνης άφησε με δηλώσεις του στο newsbomb.gr (ηχητικό ντουμέντο στο κάτω μέρος του θέματος), ο πατέρας Μουλατσιώτης.

Συγκεκριμένα, τόνισε πως: «Δυστυχώς η Ελληνική Δικαιοσύνη δεν είναι ανεξάρτητη, παρά το γεγονός ότι υπάρχουν αξιόπιστοι δικαστικοί με κύρος και προσωπικότητα. Ωστόσο, δεν τους αφήνουν να τελέσουν ορθώς την δουλειά τους, όπως για παράδειγμα οι οικονομικοί Εισαγγελείς Γρηγόρης Πεπόνης και Σπύρος Μουζακίτης, οι οποίοι αναγκάστηκαν να παραιτηθούν».

Υπογράμμισε πως «δεν μπορεί να κρίνεται ένοχος ο Εφραίμ χωρίς να υπάρχει καμία απολύτως πολιτική ευθύνη. Όταν χωρίζει ένα ζευγάρι φταίνε και οι δύο» και συμπλήρωσε: «Η ίδια η Βουλή αθώωσε όλους τους πολιτικούς που εμπλέκονταν στην εν λόγω υπόθεση. Είναι προφανές ότι παίζονται πολιτικά παιχνίδια».

«Όλα άρχισαν από ρουσφέτια βουλευτών του ΠΑ.ΣΟ.Κ!»


O πατέρας Μουλατσιώτης χαρακτήρισε τον πρώην πρωθυπουργό ως τον «μοναδικό ιθύνοντα νου της πολύκροτης υπόθεσης», ενώ αποκάλυψε πως: «Όλα ξεκίνησαν από ρουσφέτια που έταξαν οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, Σωκράτης Ξυνίδης και Γιώργος Πεταλωτής σε ιδιοκτήτες σπιτιών που είχαν χτίσει σε οικόπεδα που ανήκαν στη Μονή Βατοπεδίου».

«Οι περισσότεροι εκ των ιδιοκτητών ήταν ψηφοφόροι του ΠΑ.ΣΟ.Κ και ζήτησαν από βουλευτές και στελέχη του κόμματος να τους μεταβιβάσουν τους τίτλους ιδιοκτησίας που ανήκαν στη Μονή. Ωστόσο, αυτό δεν ήταν εφικτό καθώς σε Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου, όπως η Μονή Βατοπεδίου δεν ισχύει η χρησικτησία».

Τέλος, υποστήριξε ότι είναι: «Τουλάχιστον αυστηρή η προφυλάκιση του γέροντα Εφραίμ» ενώ εξέφρασε την απορία του για το γεγονός ότι στο βούλευμα κατά του ηγούμενου της Μονής Βατοπεδίου αναφέρεται πως ο κατηγορούμενος είναι πιθανόν στο μέλλον να διαπράξει και άλλα εγκλήματα.

«Πώς είναι δυνατόν να αναφέρεται ότι ο γέροντας είναι επικίνδυνος να προβεί και σε άλλα αδικήματα; Ουδέποτε απασχόλησε ξανά την δικαιοσύνη τα τελευταία τρεισήμισυ χρόνια, γιατί πολύ απλά πιέστηκε να υπογράψει από τον κ. Σημίτη», ολοκλήρωσε ο αρχιμανδρίτης.
Διαβάστε περισσότερα...
read more “π. Νεκτάριος Μουλατσιώτης: «Ο Σημίτης εκβίαζε τον Εφραίμ!»”

Κυριακή 1 Ιανουαρίου 2012

Αλήθειες και ψέματα για την δραχμή



απο τον ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΑΖΑΚΗ

Τι θα γίνει έτσι και επιστρέψουμε στη δραχμή; Προφανώς θα πέσει ο ουρανός να μας πλακώσει. Η Ελλάδα θα γίνει Αλβανία του Εμβέρ Χότζα, Βόρεια Κορέα του Κιμ Ιλ Σουνγκ, ή θα γυρίσουμε στην λίθινη εποχή. Ακριβώς δηλαδή όπως ήταν πριν αποκτήσουμε το ευρώ. Διότι, αν δεν με γελά η μνήμη μου, οι Έλληνες πριν το ευρώ κατοικούσαν στις σπηλιές και στα δέντρα, φορούσαν δέρματα, ζεσταίνονταν με κοπριές και έτρωγαν κουκουνάρια. Μιας και ποιος δεχόταν τότε την ξεφτιλισμένη πληθωριστική δραχμούλα;
Η αλήθεια είναι ότι η ελληνική οικονομία επιβίωνε – με όλα τα προβλήματά της – πολύ καλύτερα εκτός ευρώ παρά με το «ισχυρό ευρώ». Είχε διεθνείς σχέσεις και πριν το ευρώ και μάλιστα καλύτερες, με περισσότερες χώρες και πιο προσοδοφόρες. Και παρά το γεγονός ότι το εθνικό νόμισμα, δηλαδή τη δραχμή, την μεταχειρίζονταν οι κυβερνήσεις με κύριο σκοπό να διευκολυνθεί η κερδοσκοπία και να αυξηθεί η λεγόμενη ανταγωνιστικότητα με διαρκείς υποτιμήσεις, τα αποτελέσματα ήταν τα εξής:

§ Τα εξωτερικά ελλείμματα της χώρας ποτέ δεν έφτασαν στα ύψη που βρέθηκαν επί ευρώ. Μάλλον ήταν αδιάφορο σ’ όλους όσοι εμπορεύονταν με την χώρα η κατάσταση της δραχμούλας. Οι εξωτερικές σχέσεις της χώρας ήταν σαφώς πιο εκτεταμένες και πιο πολύπλευρες απ’ ότι σήμερα που 3 χώρες ελέγχουν ουσιαστικά το εξωτερικό εμπόριό της.
§ Παρά τον πληθωρισμό και τις διαρκείς υποτιμήσεις οι εξωτερικοί όροι εμπορίου της χώρας ήταν πολύ καλύτεροι απ’ ότι την δεκαετία του ευρώ. Το ίδιο και η εσωτερική αγοραστική δύναμη της οικονομίας.
§ Χάρις στη δραχμούλα το χρέος ήταν απολύτως διαχειρίσιμο και παρά την εκτίναξή του επί Μητσοτάκη και Σημίτη δεν μας οδήγησε σε χρεοκοπία. Κι ούτε θα μπορούσαμε να οδηγηθούμε στη σημερινή χρεοκοπία, όσο διατηρούσαμε τη δραχμή.
Αυτά είναι τα γεγονότα. Να θυμίσουμε μόνο ότι από την υποτίμηση της δραχμής έναντι του δολαρίου επί Μαρκεζίνη (1954), το εθνικό νόμισμα έχασε πάνω από 10 φορές την αξία του έως ότου μπήκαμε στο ευρώ. Στην μεταπολίτευση χάρις στις τρεις επίσημες υποτιμήσεις και την τακτική της διολίσθησης, η δραχμή έχασε το 90% της αξίας της. Καταστράφηκε η οικονομία; Μήπως χρεοκόπησε και δεν το γνωρίζουμε; Χάθηκαν οι καταθέσεις; Εξαφανίστηκε το νόμισμα; Κατέρρευσαν οι εξωτερικές οικονομικές δοσοληψίες; Τίποτε απ’ όλα αυτά. Γιατί άραγε;
Επιπλέον, μήπως χρεοκόπησε ποτέ η Ελλάδα λόγω εθνικού νομίσματος; Ποτέ! Το 1893 η Ελλάδα χρεοκόπησε λόγω υπερδανεισμού σε χρυσό φράγκο, λόγω της ένταξης στην νομισματική Λατινική Ένωση, η οποία διαφημίστηκε και τότε ως ιδανική για φτηνά δάνεια προς το δημόσιο. Το 1932 η Ελλάδα χρεοκόπησε λόγω χρυσής δραχμής και υπερδανεισμού σε χρυσές λίρες, μιας και τότε ανήκε στην νομισματική ένωση της χρυσής λίρας στερλίνας.
Δεν υπάρχει «διεθνής λύση»
Το ίδιο και αμέσως μετά την απελευθέρωση όταν η Βρετανία επέβαλε την συμφωνία του Λονδίνου (1944) στην Ελλάδα με βάση την οποία η χρυσή λίρα λειτουργούσε ως βασικό γενικό ισοδύναμο της ελληνικής οικονομίας. Έτσι φτάσαμε να στοιχίζει ένα καρβέλι ψωμί μερικά εκατομμύρια δραχμές και ο μαυραγοριτισμός να σαρώνει. Αυτή η συμφωνία του Λονδίνου και η έκδοση κατόπιν της στρατιωτικής βρετανικής λίρας για το εσωτερικό της Ελλάδας, σηματοδότησε την δεύτερη περίοδο της κατοχής, την βρετανική κατοχή.
Οι παγκόσμιες κρίσεις του οικονομικού στερεώματος της αγοράς δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν σε διεθνές επίπεδο. Εκτός κι αν αποζητάμε εμπόλεμες συρράξεις ανάμεσα στους ισχυρούς με οικονομικούς, είτε πολιτικούς όρους. Μόνο έτσι ξέρει η παγκόσμια αγορά να αναζητά διεθνείς λύσεις. Αυτό αποτελεί θέσφατο για όποιον έχει στοιχειωδώς μελετήσει τις μεγάλες περιόδους παγκόσμιας κρίσης από την εποχή της πρώτης Μεγάλης Ύφεσης του 1873-1896.
Η ανάγκη εθνικού νομίσματος, ειδικά για τις πιο ασθενικές οικονομίες, γεννήθηκε ως αδήριτη ανάγκη αντιμετώπισης και θωράκισης των εθνικών οικονομιών από τις παγκόσμιες κρίσεις και αναταράξεις των αγορών. Εντελώς ενδεικτικά μόνο, θα άξιζε τον κόπο να αναφέρουμε ότι ο Τζον Μέϊναρτ Κέϊνς, που παπαγαλίζουν ορισμένοι σύγχρονοι idiotus ignoramus με πανεπιστημιακούς τίτλους, όταν βρέθηκε σε μια ανάλογη παγκόσμια κρίση χρέους, τι πρότεινε; Όταν μετά τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο, όλα τα εμπόλεμα κράτη βρέθηκαν καταχρεωμένα κυρίως προς την μόνη χώρα πιστωτή που είχε απομείνει, τις ΗΠΑ, ο Κέϊνς ξάφνιασε το αστικό κατεστημένο με δυο καίριες προτάσεις: Αφενός, ισχυρίστηκε ότι τα χρέη είναι αδύνατο να εξυπηρετηθούν και προκειμένου να επιβάλλουν οι εξεγερμένοι λαοί τη διαγραφή τους, θα έπρεπε να πειστούν οι ΗΠΑ να προβούν αυτές σε διαγραφή των χρεωστικών της απαιτήσεων. Αφετέρου, να καταργηθεί ο χρυσός κανόνας, οι σταθερές ισοτιμίες και το ιδιωτικά εκδιδόμενο χρήμα και οι οικονομίες να μεταβούν τάχιστα σε εθνικό νόμισμα που εκδίδει το οικείο κράτος με βάση τις ανάγκες του.
Όταν τόλμησε να τα προτείνει για πρώτη φορά το 1920, αντιμετωπίστηκε ως «γραφικός» και ανόητος από τους μεγάλους τραπεζίτες και χρηματιστές. Ο μεγαλοχρηματιστής Λέφινγουελ και συνεταίρος του Μόργκαν, όταν πρωτάκουσε τον Κέινς να προτείνει τόσο αιρετικές ιδέες, σχολίασε: « Ο Κέινς… φλερτάρει με περίεργους θεούς και προτείνει να εγκαταλείψουμε για πάντα τον χρυσό κανόνα και να τον αντικαταστήσουμε με ένα «κατευθυνόμενο» νόμισμα… είναι καλύτερα να έχουμε κάποια σταθερά παρά να παραδώσουμε τις υποθέσεις μας στην ευφυΐα των δημοσιολογούντων οικονομολόγων και των πολιτικών…» Εκεί βρισκόταν το κουμπί. Η αντικατάσταση του παγκόσμιου σταθερού νομίσματος με εθνικά «κατευθυνόμενα» νομίσματα με βάση τις ανάγκες των εθνικών οικονομιών, περιόριζε δραστικά τον έλεγχο από τους μεγάλους χρηματιστές και τραπεζίτες που λειτουργούσαν στην παγκόσμια αγορά. Κι αυτό ήταν κάτι αδιανόητο. Τι θα συνέβαινε αν γινόταν κάτι τέτοιο; Οι ουρανοί θα άνοιγαν και θα κατέστρεφαν τους ασεβείς! Μα είναι δυνατόν να λειτουργήσει η οικονομία χωρίς σταθερό νόμισμα με παγκόσμιο αντίκρισμα; Θα εξαφανιστεί το διεθνές εμπόριο. Θα χαθούν οι αποταμιεύσεις και κανείς δεν θα θέλει να συναλλάσσεται με ένα πληθωριστικό εθνικό νόμισμα, το οποίο το μόνο που θα κάνει είναι να υποτιμάται διαρκώς. Αυτά κι άλλα πολλά, σαν σήμερα, επικαλούνταν όσοι θεωρούσαν τον Κέϊνς τρελό, γραφικό και ανόητο που προτείνει τέτοια πράγματα.
Βέβαια ο Κέϊνς πίστευε λανθασμένα ότι μπορεί να πείσει τις κυβερνήσεις και κυρίως τις ΗΠΑ να το κάνουν από μόνες τους, πριν προλάβουν να τους το επιβάλουν οι λαοί. Όπως κάποιοι σήμερα πιστεύουν πώς μπορούν να πείσουν την ΕΕ και την ΕΚΤ να ασκήσει άλλη πολιτική από αυτή που ασκούν και να κρατήσουν άλλη στάση από αυτήν που κρατούν.

«Ισχυρό ευρώ» και πόλεμος

Το κλου της ιστορίας είναι ότι η κρίση του 1929 έφερε όλα αυτά που οι πολέμιοι του Κέϊνς χρέωναν ως δήθεν αναπόφευκτες συνέπειες των προτάσεων για διαγραφή του χρέους και αποκατάσταση του εθνικού νομίσματος. Οι λαοί εξεγέρθηκαν τελικά και οι ίδιοι που δεν ήθελαν με τίποτε να δουν να χάνονται τα χρηματιστικά κέρδη τους, έφεραν τον φασισμό και τον ναζισμό οδηγώντας τον κόσμο στο ολοκαύτωμα του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου.
Το ίδιο θα συμβεί και σήμερα, αν αφήσουμε τις ίδιες δυνάμεις της ανοιχτής δικτατορίας του χρηματιστικού κεφαλαίου να επιμείνουν στην εξυπηρέτηση του χρέους και στην κατοχύρωση του «ισχυρού ευρώ». Κι αυτό ήδη συμβαίνει με τον διορισμό τραπεζιτών επικεφαλής δοτών κυβερνήσεων, όπως έγινε στην Ελλάδα με τον κ. Λουκά Παπαδήμο και στην Ιταλία με τον κ. Μάριο Μόντι.

Η επινόηση του ευρώ

Ορισμένοι λένε ότι μπορεί η είσοδος στο ευρώ να ήταν λάθος, αλλά τώρα που μπήκαμε η έξοδος θα ήταν καταστροφή. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη ανοησία από κάτι τέτοιο. Το ευρώ αποτελεί μια χρηματοπιστωτική επινόηση που δεν βασίζεται, ούτε απηχεί την πραγματική οικονομία ακόμη και σε επίπεδο ευρωζώνης. Η σταθερότητα του ευρώ εξαρτάται όχι από την πραγματική δυναμική της οικονομίας, αλλά από συγκεκριμένες αξιωματικές πολιτικές παραδοχές, από ορισμένες υποθέσεις εργασίας: (1) Σταθερή νομισματική κυκλοφορία, που δεν επιτρέπει την έκδοση πρόσθετου νομίσματος. (2) Χαμηλά επίπεδα χρέους και κρατικών ελλειμμάτων. (3) Συντονισμός οικονομικής και δημοσιονομικής πολιτικής.
Η οικονομία όμως δεν κινείται με βάση πολιτικές παραδοχές και μάλιστα αξιωματικού χαρακτήρα, αλλά με βάση την αντικειμενική κατάσταση των συναλλαγών και της παραγωγής στην πραγματική οικονομία. Κι αυτή η κατάσταση είναι πάντα κυμαινόμενη σε τέτοιον βαθμό που καμιά σταθερά δεν μπορεί να λειτουργήσει. Όταν μια οικονομία είναι διαρκώς ελλειμματική στο επίπεδο της παραγωγής και των συναλλαγών, όσο κι αν προσπαθεί είναι αδύνατο να τηρήσει τις όποιες παραδοχές και αξιώματα. Ότι κι αν κάνει.
Έτσι και με το ευρώ. Ένα νόμισμα που βασίζεται σε εξωπραγματικά αξιώματα δεν μπορεί να διασωθεί ενισχύοντας τις υποθέσεις εργασίας πάνω στις οποίες στηρίχθηκε. Είναι αδύνατον. Όσο ενισχύονται οι αξιωματικές πολιτικές παραδοχές σε βάρος της πραγματικής κατάστασης της οικονομίας, τόσο περισσότερο θα σπέρνει την χρεοκοπία, την καταστροφή και την ισοπέδωση. Σε βαθμό μάλιστα πρωτάκουστο για τους λαούς της Ευρώπης.

Μέχρι εδώ το παραμύθι περί «λίθινης εποχής»

Επομένως η λίθινη εποχή δεν είναι ένα ενδεχόμενο που συνδέεται με την επιστροφή σε εθνικό νόμισμα, αλλά με την ίδια την παραμονή στο ευρώ. Άλλωστε στη λίθινη εποχή ζουν ήδη οι πάνω από 1 εκατομμύριο άνεργοι της χώρας, αλλά και τα 4 εκατομμύρια εργαζόμενοι που βιώνουν μια κατάσταση όπου είτε βρίσκονται με δουλειά χωρίς μέλλον, είτε με μέλλον χωρίς δουλειά, όπως το 50% και πλέον της νέας γενιάς. Δεν συζητάμε βέβαια για την ανέχεια που έχει ενσκήψει στην πλειοψηφία των ελληνικών νοικοκυριών. Οι συνθήκες μέσα στις οποίες ζει η μέση ελληνική οικογένεια μπορεί να συγκριθεί μόνο με την κατοχική και την πρώτη μετακατοχική περίοδο.
Κι επειδή η κατάσταση αυτή θα επιδεινωθεί σε βαθμό ανήκουστο, θα πρέπει να ρωτήσουμε που βρίσκεται η «κόκκινη γραμμή»; Που πρέπει να φτάσουμε για να πούμε «φτάνει, ως εδώ»; Πόσοι από τους νέους μας πρέπει να μεταναστεύσουν μαζικά γιατί δεν βρίσκουν ούτε δουλειά του ποδαριού; Πόσοι εργαζόμενοι και μικρομεσαίοι πρέπει να ζήσουν σε συνθήκες πείνας και εξαθλίωσης; Πόσοι από τους ηλικιωμένους πρέπει να πεθάνουν γιατί δεν έχουν ούτε καν να πληρώσουν για την θέρμανσή τους; Πόσα άτομα με ειδικές ανάγκες πρέπει να ριχτούν στον Καιάδα γιατί καταργείται ακόμη και η πιο στοιχειώδης κοινωνική πρόνοια; Πόσοι θα πρέπει να αφήσουν την τελευταία τους αναπνοή σε κάποιο ράντσο, ή στα χέρια των δικών τους, γιατί διαλύεται ακόμη και η πρωτοβάθμια υγεία;
Είναι ή δεν είναι η λίθινη εποχή αυτή που ζουν σήμερα εκατομμύρια Έλληνες; Τι έχουν να φοβηθούν οι άνεργοι, οι κατεστραμμένοι επαγγελματίες και οι αφανισμένοι μικρομεσαίοι, τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά και οι εργαζόμενοι που ζουν κυριολεκτικά στο όριο; Τι έχουν να φοβηθούν όλοι αυτοί από την επιστροφή στο εθνικό νόμισμα; Μην χάσουν τις (ανύπαρκτες) καταθέσεις τους; Μην και χάσουν ακόμη κι αυτά τα λίγα που τους έχουν απομείνει; Μόνο ένας ανόητος ή ένα τυπικό κομματικό στέλεχος, μπορεί να πιστεύει στα σοβαρά σήμερα ότι δεν οδηγούμαστε με μαθηματική βεβαιότητα σε ολοκαύτωμα ενός ολόκληρου λαού προκειμένου να διατηρηθεί μια τυχάρπαστη κερδοσκοπική επινόηση των τραπεζιτών: το ευρώ.
Νέα αρχή να επιβάλλει ο ελληνικός λαός
Με το εθνικό νόμισμα μπορεί να γίνει μια νέα αρχή προς το συμφέρον της μεγάλης πλειοψηφίας του λαού. Αρκεί να το επιβάλει ο ίδιος και όχι οι καταχτητές του και οι ντόπιοι δοσίλογοι. Με το εθνικό νόμισμα μπορεί να κερδίσει την ελευθερία του από τους δυνάστες των αγορών και να διεκδικήσει την κυριαρχία του σ’ αυτόν τον τόπο. Κι αυτό είναι το ζουμί της όλης υπόθεσης.
Μπορεί ένας λαός σαν τον ελληνικό να σταθεί στα πόδια του και να προχωρήσει με ίδιες δυνάμεις; Ή είναι καταδικασμένος να χρειάζεται πατερίτσες, προστάτες και νταβατζίδες; Αυτό είναι το δίλλημα που συνδέεται πρώτα και κύρια με το ζήτημα του εθνικού νομίσματος. Η τερατολογία που συνδέεται με την επιστροφή σε εθνικό νόμισμα συνδέεται με την ανάγκη ο λαός να πιστέψει ότι δεν μπορεί να τα βγάλει πέρα μόνος του, ότι αν και κατοικεί σε μια από τις πιο ευλογημένες χώρες της Ευρώπης δεν μπορεί να παράγει τίποτε, δεν έχει τα μέσα για να σταθεί όρθιος με τις δικές του δυνάμεις.
Δεν είναι καινούργια αυτή η προσπάθεια. Λίγο μετά την ναζιστική κατοχή οι ίδιες δυνάμεις που υπηρέτησαν το καθεστώς κατοχής πάσχιζαν να πείσουν τον Έλληνα ότι η ανεξαρτησία και η εθνική κυριαρχία είναι ένας μύθος. Ο Γεώργιος Βλάχος της Καθημερινής, συνεργάτης των γερμανικών δυνάμεων κατοχής, έγραψε το 1958 ότι το σύνθημα της εθνικής ανεξαρτησίας είναι «κενό ουσίας πυροτέχνημα», ενώ ο διευθυντής του γνωστού συγκροτήματος Χρ. Λαμπράκης, που διέπρεψε στην κατοχή, έγραφε την ίδια χρονιά πώς «η ανεξαρτησία στον σημερινό κόσμο είναι μια ουτοπία…» Στον χορό αυτού του νεοδοσιλογισμού και ονομαστοί διανοούμενοι της εποχής όπως ο κ. Γ. Θεοτοκάς, ο οποίος έγραφε ότι η «ιστορική αναγκαιότητα» οδηγεί στο ξεπέρασμα των εθνών και στη δημιουργία υπερεθνικών σχηματισμών, γιατί μόνο έτσι μπορεί «να αξιοποιηθεί εντελώς η σύγχρονη τεχνική» και να πραγματοποιηθεί η «σταθερή εξύψωση του βιοτικού και μορφωτικού επιπέδου των λαϊκών μαζών του κόσμου.»

Αυθυπαρξία ή υποτέλεια;

Την εποχή εκείνη με νωπές της μνήμες των αγώνων κατά του καταχτητή παλιού και νέου, για την λαϊκή και εθνική κυριαρχία, δεν περνούσαν εύκολα οι ενδοτισμοί. Έτσι ο Ε. Παπανούτσος απαντώντας στον Θεοτοκά έγραφε: «ομολογώ πώς άμα βάζω στο νου μου πραγματοποιημένο το καθεστώς που προφητεύει ο καλός φίλος με πιάνει φόβος. Μεγάλος φόβος… Ας θυμηθούμε ότι ο Χίτλερ προόριζε την Ελλάδα για τουριστικά ταξίδια και για καλλιέργεια της αγριόμεντας…». Πολύ σωστά ο κ. Παπανούτσος διαβλέπει τους κινδύνους που συνεπάγονται για την Ελλάδα σε τέτοιες «υπερεθνικές ενώσεις» και σωστά υπογραμμίζει πως η «εθνική μας προσωπικότητα, η πολιτική μας παράδοση, το πνεύμα και το ήθος του λαού μας… ένας μόνο σίγουρος τρόπος υπάρχει να διαφυλαχθούν: η αυθυπαρξία, το δικαίωμα να διαθέτει κανείς τον εαυτό του όπως θέλει, να κυβερνάει αυτός το σπίτι του και όχι οι άλλοι – ας είναι και οι καλύτεροι φίλοι».
Αυθυπαρξία ενός λαού χωρίς οικονομική αυτοδυναμία και εθνική ανεξαρτησία δεν μπορεί να υπάρξει κάτω από οποιοδήποτε καθεστώς. Και αφετηρία για μια τέτοια αυθυπαρξία αποτελεί η επιστροφή στο εθνικό νόμισμα.

πηγη:Δημήτρης Καζάκης

σχόλια:

OMADEON είπε...

Κ. Καζάκη στο θέμα αυτό πρέπει να επιμείνετε, να σταθείτε, να εξηγήσετε ξανά και ξανά, αν και είναι κουραστικό...

Κάποτε, ο κ. Γιάννης Βαρουφάκης είπε (σωστός σε πολλά άλλα, κατά τα άλλα)... "μόλις πάμε στη δραχμή όλοι θα θέλουν να μαζεύουν ευρώ και να μετατρέπουν στις δραχμές σε ευρώ" (το λέω με δικά μου λόγια). Και κατέληξε (σε διάλεξη):

"Εξάλλου, η οικονομική κατάρρευση θα βλάψει την εργατική τάξη παντού στην Ευρώπη, διότι μόλις η Ελλάδα πάει σε δραχμή, ΑΜΕΣΩΣ το Ευρώ θα... καταρρεύσει, εντός 24 ωρών!"

Οπότε, γεννάται κωμικόν ερώτημα (που σκέφτηκα - κι ετοιμάζω video μ' αυτό):

Μα... ΑΝ "το Ευρώ καταρρεύσει εντός 24 ωρών", τότε ΓΙΑΤΙ να θέλουν όλοι να μετατρέπουν δραχμές σε Ευρώ? ΧΑΧΑΧΑ... :-)

(clopyright/copyleft δικό μου. Δέχομαι πληρωμές σε άτοκα εύσημα... χαχαχα)

archaeopteryx είπε...

είμαι στην κατηγορία αυτών που εδώ και 1,5 προτιμούν σταση εξωτερικών πληρωμών (και αναπόφευκτα δραχμή), τόσο σαν ουσία, όσο και σαν διαπραγματευτική τακτική.

Κατ εμέ, το δίλημμα ευρώ ή δραχμή, καθ εαυτό, είναι πλαστό και παραπλανητικό. Το δίλημμα είναι στάση εξωτερικών πληρωμών ή όχι. Και φυσικά είμαι υπέρ της στάσης, χωρίς υποθήκες και άλλες εκχωρήσεις, αλλά ...μειοψηφώ.

Για τό πότε δημιουργήθηκε το πολύ χρέος, έβαλα ένα πινακάκι, με όλες τις ατέλειές του εδώ. Το πινακάκι υποτιμά το μεγάλο ύψος του off balance sheet debt των συγχρηματοδοτούμενων έργων (κυρίως επί Σημίτη)

Βασικά, η άρνηση ή ο φόβος της δραχμής στηρίζεται από τους εισαγωγείς, και σέρνει και το κόμπλεξ της ανικανότητας αυτοδιαχείρισης. Επιστροφή σε δραχμή δεν συνεπάγεται αναγκαστικά τύπωμα πληθωριστικού χρήματος, και προϋποθέτει περιορισμό ή μηδενισμό, νομίζω, πρωτογενών ελλειμμάτων, με ότι αυτό συνεπάγεται.

Το ευρω ήταν μια χαρά για να καταναλώνουμε ακριβά εισαγώμενα πράγματα, με δανεικά σε σκληρό νόμισμα, και να πληρωνόμαστε για να ΜΗΝ παράγουμε. Τα αποτελέσματα είναι να περιμένουμε να ζούμε από εισαγώμενα αποφάγια.

OMADEON είπε...

Το πρώτο μέτρο που πήρε η Ισλανδία, όταν έκανε τη δική της στάση πληρωμών, ήταν να διασφαλίσει τις καταθέσεις Ισλανδών πολιτών σε τράπεζές της. Η στάση πληρωμών έπληξε ξένους οργανισμούς και διεθνείς τράπεζες, αλλά έγινε με τον πιο ανώδυνο τρόπο για τους Ισλανδούς πολίτες.

Το πρώτο μέτρο που πήρε το πουλημένο ελληνικό κράτος των δωσιλόγων και οι αφέντες του, μόλις έγινε εδώ προσπάθεια για μικρό κουρεματάτι... είναι να υποστούν άμεσες ζημιές τα ελληνικά ασφαλιστικά ταμεία, δηλαδή οι Ελληνες πολίτες.

Hermes είπε...

Από την στιγμή που σχεδόν όλοι χρησιμοποιούμε το χρήμα: αυτός που δημιουργεί το χρήμα έχει μια δύναμη ελέγχου στην οικονομία, το ερώτημα είναι ποιοί ωφελούνται από την εξάσκηση αυτής της δύναμης; Ο απλός πολίτης μπορεί να συμμετέχει σ' αυτόν τον έλεγχο αν πρώτα μπορεί να απαντήσει στο πιό πάνω ερώτημα, δεύτερον πρέπει να μπορεί να διώχνει γρήγορα από την εξουσία αυτόν που εκδίδει το χρήμα και το διαχειρίζεται εναντίον του κοινού καλού, καθώς επίσης να προωθήσει στην εξουσία τους ενάρετους και τους κατάλληλους.
Πρέπει επίσης να θυμόμαστε ποιό είναι το κοινό καλό:
Είναι πρώτον: τουλάχιστον επιβίωση του καθενός από εμάς που σημαίνει ποιοτικό φαγητό, ένδυση, κατάλυμα και εκπαίδευση του καθενός από εμάς.
Και δεύτερον: ελευθερία του πολίτη μαζί με σεβασμό τών πολιτών μεταξύ τους.

Είναι δύσκολα τα παραπάνω; Αν απαντήσεις ναι, συγγνώμη αλλά η δημοκρατία δεν μπορεί να υπάρξει μεταξύ ανεύθυνων.

arhon είπε...

Όλα όσα λέτε Κε Καζάκη είναι πέρα για πέρα αλήθειες,μας τρομοκρατούν πως θα χαθούμε,αν γυρίσουμε στην δραχμή,αλλά δεν μας λένε πως το μόνο που τους νοιάζει είναι μην χάσουν οι τράπεζες τα δάνεια που έδιναν αφειδώς με μόνο σκοπό να μας βάλουν στο λούκι και να μας ελέγχουν.Εγώ θέλω να ζω με αξιοπρέπεια,άρα να έχω δουλειά και χρήμα,τώρα,αν αυτό λέγεται ευρό ή δραχμή,λίγο με νοιάζει.ΥΓ:Πρόβατα υπάρχουν πολλά,τσοπαναρέους που θα βρούμε;

Dimitris D είπε...

Εγώ πιστεύω πως θα βγούνε όλες οι χώρες ταυτόχρονα από το ευρώ.
Δεν γράφετε ένα άρθρο που να εξηγεί τι θα γίνει αν όλοι βγούμε ταυτόχρονα από το ευρώ;
Αν βγούμε μόνο εμείς «θα είναι καταστροφή» λένε, αν το κάνει μόνο η γερμανία «θα είναι καταστροφή», αν το κάνουν όλοι ταυτόχρονα τι θα είναι;

costageo είπε...

Συμφωνώ εν μέρει με την ανάλυσή σας, όμως έχω να θέσω δύο ερωτήματα (τα οποία αναδεικνύουν και τη θέση μου): Η επιστροφή στη Δραχμή θα δημιουργήσει για μερικά χρόνια μία εξαθλίωση στην Ελληνική κοινωνία (που θα έρθει όμως έτσι κι αλλιώς ακόμη και με το Ευρώ, οπότε συμφωνώ με τη Δραχμή). Το μοναδικό ζητούμενο κατ' εμέ είναι η ανάπτυξη των παραγωγικών διαδικασιών της χώρας μας. Χωρίς παραγωγή είμαστε χαμένοι. Ερώτημα #1: Με ποιους μηχανισμούς και κυβερνητική διαχείριση θα αναπτύξουμε την παραγωγή; και 2# Ως ελληνικός λαός, είμαστε διατεθημένοι να εργαστούμε σκληρά ώστε να παράγουμε, ή απλώς θα θέλαμε να ξαναγυρίσουμε μαγικά στην εποχή των παχιών αγελάδων, χωρίς κόπο; Δυστυχώς δεν εμπιστεύομαι την κουλτούρα που έχουμε καλλιεργήσει τις τελευταίες δεκαετίες και αυτό με κάνει απαισιόδοξο. Δεν έχω σε υπόληψη το πολιτικό μας σύστημα, αλλά δυστυχώς αισθάνομαι ότι ως ελληνικός λαός... το αξίζουμε. Δεν είμαι εναντίων μας, απλώς διαπιστώνω την κατάντια μας.

Hermes είπε...

Απ' ότι ξέρω οι παραγωγικές δυνάμεις έχουν ξεκινήσει ήδη, ιδίως στην επαρχία και είναι πρωτοβουλίες απλών πολιτών. Το πιό χοντρό εμπόδιο που βλέπω είναι οι 99% των πολιτικών και δημοσιογράφων που βλέπουμε στην τηλεόραση μαζί με την πολιτική που έχουν διαμορφώσει και διαμορφώνουν. Μετά είναι οι επενδυτές ντόπιοι και ξένοι οι οποίοι ενδιαφέρονται να ελέγχουν τις οικονομίες για να κερδίζουν μόνο οι ίδιοι, όπου μερικές φορές η ντόπια παραγωγή μειώνει τα κέρδη τους.
Ψηφίζω παραγωγή η οποία μας κάνει ανεξάρτητους όχι μόνο οικονομικά αλλά και ποιοτικά σε όλους τους τομείς τής ζωής μας, ένας τομέας για παράδειγμα είναι η υγεία που οφείλεται όχι στα φάρμακα αλλά στην ευτυχία του πολίτη και στην φρέσκια βιολογικής παραγωγής τροφή.
Διαβάστε περισσότερα...
read more “Αλήθειες και ψέματα για την δραχμή”

Η δραχμή και οι μύθοι της



απο τον Δημήτρη Μάρδα


Σε προηγούμενο άρθρο μας, υποστηρίξαμε ότι στην περίπτωση επιστροφής στη δραχμή, οι υποτιμήσεις – διολισθήσεις του εθνικού νομίσματος δε θα βελτιώσουν την ανταγωνιστικότητα των ελληνικών εξαγωγών. Αυτό το σενάριο το ζήσαμε για είκοσι χρόνια, από το 1980-2000 όταν ή δραχμή απαξιωνόταν θεαματικά έναντι του δολαρίου και των άλλων νομισμάτων, (1980: 1 $ = 42,6 δρχ., 2000: 1$ = 308,9 δρχ.) ενώ οι εξαγωγές μετά βίας διπλασιάστηκαν από 5 δις δολάρια σε 10 δις δολάρια. Οι ελληνικές εξαγωγές υπερδιπλασιάστηκαν από το 2001-2008. Αυτά είναι δεδομένα που δεν αμφισβητούνται καθώς τα βλέπουμε!
Στο παρόν άρθρο αναφερόμαστε μόνο σε κάποιες από τις απαντήσεις-κριτικές, που αναρτήθηκαν στο διαδίκτυο προτάσσοντας ένα σύνολο σκέψεων και επιχειρημάτων υπέρ της δραχμής. Για τις υπόλοιπες απόψεις-θέσεις αναγνωστών απλά σημειώνουμε το εξής: Με άναρθρες κραυγές και συνθηματολογία, δε κτίζεται οποιαδήποτε μορφή διαλόγου.

Ορισμένοι παρομοιάζουν την Ελλάδα με την Αργεντινή ή την Ισλανδία ή την Ουγγαρία υιοθετώντας ένα υπεραπλουστευμένο σκεπτικό. Ως προς την Αργεντινή ειδικότερα, υποστηρίζεται ότι εφόσον η αποσύνδεση της εθνικού της νομίσματος από το δολάριο και η απαξίωσή του εκτίναξε τις εξαγωγές της χώρας εκείνης, το ίδιο θα συμβεί και στην Ελλάδα!.

Πρώτο μεθοδολογικό λάθος: Συγκρίνονται δύο ανόμοιες οικονομίες. Ενδεικτικά σημειώνεται ότι η Αργεντινή, στη χειρότερη περίοδο της δεκαετίας του 2000 είχε εμπορικό πλεόνασμα, ενώ η Ελλάδα έχει ένα υπερμέγεθες εμπορικό έλλειμμα. Δεύτερο λάθος: Η δομή και η σύνθεση των ελληνικών εξαγωγών δεν έχει το παραμικρό κοινό με την αντίστοιχη της Αργεντινής. Μεγάλο μέρος των ελληνικών εξαγωγών δεν αντιδρά θετικά στις διολισθήσεις-υποτιμήσεις της δραχμής γιατί απλούστατα η ζήτησή τους δεν επηρεάζεται από τις τιμές. Αυτά τα ζήσαμε, οπότε μη ψάχνουμε αντιγραφές παραδειγμάτων που, δεν έχουν την παραμικρή σχέση με τη δική μας οικονομία.

Επίσης, πώς είναι δυνατόν να συγκρίνεται η Ισλανδία με την Ελλάδα, όταν πηγή της κρίσης της Ισλανδίας ήταν το τραπεζικό σύστημα; Ως προς την Ουγγαρία, αν μελετηθεί ακόμη πιο προσεκτικά η δομή της οικονομίας της εύκολα θα διαπιστωθούν οι διαφορές της με την Ελλάδα.

Κάποιος ορθά έθιξε την ποιότητα των προϊόντων, που αποτελεί κύριο ανασταλτικό παράγοντα των ελληνικών εξαγωγών. Αυτή άραγε θα αλλάξει με την επιστροφή στη δραχμή ή η εύκολη λύση της δραχμής θα οδηγήσει αποτρεπτικά (όπως έκανε κατά το 1980-2000) στο θέμα της βελτίωσης της ποιότητας; Και ποια ήταν τέλος πάντων αυτή η πετυχημένη συνταγή της παλιάς δραχμής, που σημειώνει ένας άλλος αναγνώστης; Ας δοθούν κάποια στοιχεία επιτυχίας από τους ένθερμους υποστηρικτές της!

Στο άρθρο μας θίξαμε κατά κύριο λόγο το θέμα της ανταγωνιστικότητας, αναφερόμενοι ακροθιγώς στη θέση «δεν πληρώνουμε το χρέος». Δεν αγγίξαμε άλλα ζητήματα στα οποία συνοπτικά θα αναφερθούμε ακολούθως, καθώς 'διαφεύγουν' των υποστηρικτών της επιστροφής στη δραχμή.

Σύμφωνα με ξένους αναλυτές και μελέτες (όπως της τράπεζας UBS, ακόμη και των υποστηρικτών της επίμαχης επιστροφής) η ελληνική οικονομία θα γνωρίσει ένα μοναδικό σοκ βραχυχρόνια: Θα μειωθεί η παραγωγή κατά 30-40% την πρώτη χρονιά της επιστροφής, θα μειωθούν τα εισοδήματα ετησίως από 3000-9000 ευρώ, θα εκτιναχθεί το χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ, θα υπάρχει φυγή κεφαλαίων στο εξωτερικό κ.λπ.

Βέβαια όσοι έχουν χρήματα στο εξωτερικό θα αγοράσουν 'κοψοχρονιάς' τα πάντα στην Ελλάδα. Δεν είναι ίσως τυχαίο το γεγονός, ότι μεγάλο μέρος των ένθερμων υποστηρικτών της επιστροφής στη δραχμή διαμένουν στο εξωτερικό, έχοντας αμοιβές, περιουσία και καταθέσεις σε δολάρια ή αγγλικές λίρες.

Εύκολες και βολικές λύσεις, δε πρόκειται να μας βγάλουν από το αδιέξοδο που είμαστε. Η αναπαραγωγή της κουλτούρας της δεκαετίας του 1980-2000, δε θα μας κάνει Αργεντινή ή Ισλανδία ή Ουγγαρία. Καλό είναι να ακούμε από ανάμεσα και τους Αργεντινούς! Η ίδια αντίληψη για την οικονομία με τα ίδια άτομα (και αναφερόμαστε σε όλους στη Βουλή) δε θα δώσουν τις καταλληλότερες λύσεις ακόμη και με τη δραχμή.

Χρειαζόμαστε πολιτικούς παντός καιρού και όχι μαθημένους μόνο στην καλοκαιρία χωρίς δεξιότητες, ανεπάγγελτους, ή εγκάθετους των πολιτικών γραφείων της χώρας που αναδείχθηκαν με τις ευλογίες των μεντόρων τους ή παιδιά του κομματικού σωλήνα αλλά καλούς συνδικαλιστές. Χρειαζόμαστε άλλες προτάσεις!

Αρκετά ζήσαμε μια επίπλαστη ευτυχία ακολουθώντας εύκολες λύσεις τόσα χρόνια, που συχνά εκλογικεύονται χωρίς ιδιαίτερη δυσκολία, αγγίζοντας ενίοτε με την ίδια ευκολία, τα όρια του λαϊκισμού!

πηγη:reporter.gr

5 comments

Comment Link ΑΠΑΠ 13:44 - 29 Δεκ 2011 posted by ΑΠΑΠ

Κε Μαρδα, να προσθεσω σε οσα σωστα λετε,
και πως θα αγοραζουμε προιντα που δεν παραγουμε και τα εχουμε απολυτη αναγκη (πετρελαιο, φαρμακα, στρατιωτικο υλικο, ανταλακτικα μηχανηματα και τοσα αλλα, τα οποια λογω της χρεοκοποιας καιτης επιστροφης στη δραχμη θα πληρωνονται ΜΕΤΡΗΤΟΙΣ και σε ξενο συναλλαγμα!!!!
Το συναλλαγμα απο τον τουρισμο και τις εξαγωγες (εστω και αυξανονται) θα φθανει;;;;;
Εδω δεν παραγουμε στοιχειωδη προιοντα και τα εισαγουμε (πατατες, αγγουρια ακομη και κρεμυδια, λαδι απο την Γερμανια!!!!) ετσι παμε στην δραχμη, ξυπολυτοι στα αγκαθια!!!
Αυτα τα λενε και περιμενουν να πιασουν τοπο, οι εχοντες λεφτα εξω, που θα τα φερουν και θα αγοραζουν οτι θελουν κοψοχρονιας!!!!!!ΟΥ.

Comment Link ΠΑΛΗΟΣ 09:47 - 30 Δεκ 2011 posted by ΠΑΛΗΟΣ

Κύριε Μάρδα, Τον τελευταίο καιρό, άρχισαν να αναπτύσσονται δυο αντίθετες σχολές για την παραμονή ή μη στο ευρω και την επιστροφή στην δραχμή. Διαβάζοντας τα σχετικά άρθρα και αναλύσεις των δύο πλευρών, οι αναγνώστες έχουν κυριολεκτικά μπερδευτεί για το τι είναι καλύτερο από τα δύο. Μήπως μπορείτε να μας αναλύσετε το εξής : Αν η Ελλαδα δεν προσχωρούσε στο Ευρω και παρέμενε στην Δραχμή, όπως έπραξαν άλλες χώρες της ΕΕ, ποιά θα ήταν η σημερινή κατάσταση της οικονομίας και της κοινωνίας, στην χώρα μας. Καλύτερη, χειρότερη ή ίδια;;

Comment Link Ηρ. Παν. 12:42 - 30 Δεκ 2011 posted by Ηρ. Παν.

enter your comment here...
“Σύμφωνα με ξένους αναλυτές και μελέτες (όπως της τράπεζας UBS, ακόμη και των
υποστηρικτών της επίμαχης επιστροφής) η ελληνική οικονομία θα γνωρίσει ένα μοναδικό
σοκ βραχυχρόνια:Θα μειωθεί η παραγωγή κατά 30-40% την πρώτη χρονιά της
επιστροφής, θα μειωθούν τα εισοδήματα ετησίως από 3000-9000 ευρώ, θα εκτιναχθεί το
χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ, θα υπάρχει φυγή κεφαλαίων στο εξωτερικό κ.λπ. “

Μήπως αυτά ακριβώς δεν συμβαίνουν και σήμερα; Ένας μισθωτός ο οποίος δέχεται μια μείωση της τάξης των 500 ευρώ μηνιαίως δεν χάνει 6.000 ευρώ ετησίως (χωρίς το υπολογισμό της φορολογίας); Το ίδιο απόσπασμα πάντως θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί και για την υπεράσπιση της άλλης άποψης. Κλειδί γι αυτό είναι η λέξη “βραχυχρόνια“. Δυστυχώς εδώ το απόσπασμα χρησιμοποιείται με “εκφοβιστική“ διάθεση και τελικά δεν γίνεται πουθενά λόγος για την επόμενη μέρα.

“Αρκετά ζήσαμε μια επίπλαστη ευτυχία ακολουθώντας εύκολες λύσεις τόσα χρόνια...“

Φαντάζομαι ότι αναφέρεστε τόσο σε πολιτικές όσο και σε οικονομικές πρακτικές αλλά εγώ θα σταθώ στο τελευταίο. Αρκετοί έχουν μιλήσει γι αυτή την “επίπλαστη ευτυχία“ ή όπως το θέτουν οι Γερμανοί στο ότι “ζούσαμε πάνω από της δυνάμεις μας. Δεν καταλαβαίνω όμως, το λόγο για τον οποίο αυτές οι φράσεις εκφράζονται τώρα ως κατηγορία. Μήπως το παγκόσμιο οικονομικό σύστημα δεν οικοδομήθηκε πάνω στο χρέος και το δανεισμό; Μήπως η παγκόσμια ανάπτυξη από το 80' και μετά δεν στηρίχθηκε στο άφθονο χρήμα; Ε λοιπόν η Ελλάδα δεν ήταν ούτε η μόνη χώρα που δανείστηκε, ούτε αυτή που χρωστούσε τα περισσότερα. Το πρόβλημα όπως και άλλοι έχουν διαπιστώση ήταν (και είναι) η έλλειψη παραγωγικών/διοικητικών δομών, αντιλήψεων κ.α.

Το “δυστυχέστερο“ όμως εδώ, είναι ότι με τον όρο “επίπλαστη ευτυχία“ οι περισσότεροι αναφέρονται στις κοινωνικές παροχές στοχοποιώντας έτσι έμμεσα το κοινωνικό κράτος, αφήνοντας έτσι “αλώβητη“ την διοικητική ανικανότητα και την διαφθορά του πολιτικού συστήματος, το οποίο τελικά επιβιώνει έστω και ως παρενέργεια της οικονομικής καχεξίας.

Κατ' εμέ κύριε Μάρδα το εύκολο είναι να διολισθήσουμε σε έναν νεο-φιλελεύθερο κυνισμό, σε έναν μετακομματικό μηδενισμό και σε μια γερμανο-λουθηρανική αντίληψη της κοινωνίας όπου ο καθένας παίρνει ότι του “αξίζει“. Αν αυτοί οι “πολιτικοί παντός καιρού“ για τους οποίους μιλάτε έρθουν για να μας εξαγνίσουν, εξαθλιώνοντάς μας χωρίς συναισθηματισμούς, έτσι, γιατί μας αξίζει, προτιμώ ειλικρινά να γυρίσμουμε στη δραχμή και να ξαναχτίσουμε από την αρχή.

Comment Link Jag51 16:34 - 30 Δεκ 2011 posted by Jag51

Ηρ. Παν.
προτιμώ ειλικρινά να γυρίσμουμε στη δραχμή και να ξαναχτίσουμε από την αρχή.

Δεν ειναι απαραιτητο φιλε μου να γυρισουμε στην δρχ για να ξαναχτίσουμε από την αρχή. Οταν δεν εχεις ουτε ...τουβλα τι χτισιμο να κανεις. Το θεμα ειναι με δρχ θα παμε ακομη παρακατω απο οτι ειμαστε σημερα ή απο οτι θα βρεθουμε αυριο με το ευρω. Αν εσυ το θελεις ...ΟΚ.
Το σπουδαιοτερο μειονεκτημα της δρχ ειναι οτι οι πολιτικοι μας θα συνεχισουν να κανουν οτι γουσταρουν (κοβοντας δρχ) και εμεις να ...υποφερουμε. Κερδη δεν βλεπω να υπαρχουν. Λενε οτι ο τουρισμος θα ...ανεβει. Να παει που? Αν ερθουν αλλα 10 εκ τουριστες που θα τους βαλουμε? Αλλα και αν βρουμε ...κρεββατια, πληρωνοντας τα μισα και λιγοτερα χρηματα ποιο τοι κερδος μας? Γιαυτο ασε καλυτερα να ελπιζουν στην επιστροφη μονον πολιτικοι και καταχρεωμενοι επιχειρηματιες.

Comment Link Δημήτρης-Αθήνα 20:25 - 30 Δεκ 2011 posted by Δημήτρης-Αθήνα

Πλέον η αναφορικά με την οικονομική πλευρά της καθημερινοτητας μας, για μένα, το τοπίο έχει ξεκαθαρίσει και είναι τελικά ανεξάρτητο νομίσματος, με νομοτελειακό αποτέλεσμα κάθε κατεργάρης να καταλήξει στον πάγκο του.
Εντωμεταξύ περιμένοντας να εξαφανισθεί το πληθωριστικό χρήμα (μετ/νες επιταγές) και να εξορθολογισθούν τα ακίνητα θα φχαριστηθούμε ΤΟ ΞΕΚΑΤΙΝΙΑΣΜΑ της τρέχουσας άρχουσας, μην ξεράσω, τάξης... τόσο απλά.
Και θυμηθήτε, σχεδόν ποτε δεν επιβεβαιώνονται οι χειρότεροι φόβοι μας καθώς και οι υπερβολικές προσδοκίες μας.

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ

Μήτσος
Διαβάστε περισσότερα...
read more “Η δραχμή και οι μύθοι της”

«Το 2012 θα είναι η πιο κρίσιμη χρονιά για την επιβίωση του ελληνικού εμπορίου και τη σωτηρία της χώρας»


Η ΕΣΕΕ στέλνει το μύνημά της ενόψει της νέας χρονιάς


(φωτό: ο πρόεδρος της ΕΣΕΕ, Βασίλης Κορκίδης)



Ο νέος χρόνος αναμένεται να φέρει μία περαιτέρω εμβάθυνση της ύφεσης που έχει στην κυριολεξία «γονατίσει» την ελληνική αγορά. Από ό,τι φαίνεται θα συνεχιστεί η ολέθρια πολιτική της υπερφορολόγησης, η οποία είναι και το βασικότερο εμπόδιο για την ανάκαμψη της οικονομίας. Το οικονομικό επιτελείο προσπαθεί να διασφαλίσει πόρους από εκεί που δεν υπάρχουν και κάνει φορολογικό ποδαρικό το 2012 με δώδεκα παλαιά και νέα φορολογικά χαράτσια, ώστε να εισπραχθούν σύμφωνα με τον προϋπολογισμό επιπλέον 10 δις ευρώ κατά τη διάρκεια του νέου έτους.

Σύμφωνα με τη δική μας εκτίμηση, το 2012 αντί για έτος ανάπτυξης ή έστω ανάκαμψης, θα είναι ίσως η δυσκολότερη χρονιά μέχρι σήμερα. Για το ελληνικό εμπόριο θα είναι χρονιά επιβίωσης. Δυστυχώς, μέχρι την 20η Μαρτίου κανείς δεν μπορεί με ακρίβεια να προδιαγράψει τις μελλοντικές εξελίξεις. Οι οίκοι αξιολόγησης μας θανατώνουν αργά και προτρέπουν τους ομολογιούχους πελάτες τους να μην δεχθούν το κούρεμα και να κερδίσουν από τα CDS της χρεοκοπίας μας. Τα «κοράκια» των αγορών δίνουν ραντεβού για κέρδη στην κόλαση της Ελλάδας. Επιπλέον, το PSI προχωρά με κουρεμένες προσδοκίες. Εάν μάλιστα οι μαθητευόμενοι μάγοι που έχουν αναλάβει τη σωτηρία της χώρας μας συνεχίσουν να στραγγαλίζουν την ανάπτυξη τότε το 2012 θα είναι για όλους μας μία οδυνηρή και καταστροφική εξέλιξη.

Από την άλλη πλευρά και σε πολιτικό επίπεδο δεν διαφαίνεται λύση στο αδιέξοδο. Η ελληνική κοινωνία απορεί καταρχάς για το διάστημα κατά το οποίο θα συνεχίσει η παρούσα «μεταβατική» Κυβέρνηση, το πότε θα γίνουν εκλογές, ποια είναι τα σενάρια παράτασης, ποιο όπλο χρησιμοποιούν οι δανειστές για την δόση μαμούθ και ποιον λογαριασμό, συνολικά μας άφησε η τρόικα για το 2012. Όλα τα παραπάνω δείχνουν ένα πολιτικό σύστημα το οποίο αδυνατεί να ανταποκριθεί στις ανάγκες των πολιτών. Και ακόμα περισσότερο αδυνατεί να δώσει υποσχέσεις, αφού οι αποφάσεις λαμβάνονται απο άλλους και αλλού.
Η κρίση δεν δημιουργεί ευκαιρίες, δεν εμπνέει νέες ιδέες, ούτε υποστηρίζει οράματα. Η κρίση δημιουργεί δυστυχία, χρέη, λουκέτα, ανεργία, παράνομα ενεχυροδανειστήρια, τοκογλύφους, τζογαδόρους, 819 μίνι καζίνο, περισσότερους απατεώνες, ακριβότερη διαφθορά και μεγαλύτερη εγκληματικότητα.

Οι φόροι μας κυνηγούν από παντού, από το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον. Η ελληνική αγορά έχει ξεπεράσει κάθε όριο κόπωσης και η φοροδοτική της ικανότητα έχει εξαντληθεί προ πολλού. Το 2012 θα ξεκινήσει ένα ανηλεές κυνήγι φόρων από αμειβόμενες εισπρακτικές εταιρίες και ξένους «ερευνητές» οι οποίοι θα αναλάβουν την είσπραξη χρεών από 900.000 Έλληνες οφειλέτες. Υπάρχει, ωστόσο, και μια λεπτή γραμμή που δεν πρέπει να ξεπεραστεί και το φοροκυνηγητό πρέπει να σταματά εκεί που αρχίζουν τα ατομικά δικαιώματα. Ένα κράτος το οποίο στρέφεται ενάντια στους πολίτες του χάνει στην ουσία το λόγο ύπαρξής του. Χρειαζόμαστε, λοιπόν, άμεσα ένα κράτος πιο υπεύθυνο, πιο ακέραιο, πιο δίκαιο, που θα μπορούμε όλοι να εμπιστευτούμε.

Σε καμία, όμως, περίπτωση η ΕΣΕΕ δεν επιθυμεί να εγκαλέσει συλλήβδην όλους τους παράγοντες του μεταπολιτευτικού πολιτικού συστήματος για τη σημερινή κατάσταση. Για όσους το λησμονούν, η Μεταπολίτευση πέρα από όλα τα άσχημα που έχουμε και εμείς επισημάνει, σηματοδότησε το πέρασμα της ελληνικής κοινωνίας σε καθεστώς δημοκρατικής ομαλότητας για πρώτη φορά στην ιστορία του ελληνικού κράτους. Από την άλλη πλευρά, διαμόρφωσε και προϋποθέσεις συγκρότησης ενός παρεμβατικού και ενίοτε ανορθολογικού κράτους το οποίο διένειμε εύνοιες και ωφελήματα, όχι μόνο σε εκλογικούς πελάτες αλλά και σε επιχειρηματίες, οι οποίοι αποκόμιζαν τεράστια κέρδη στις πλάτες των υπολοίπων. Επομένως, η πλήρης απαξίωση της μεταπολιτευτικής εμπειρίας μας φέρνει σε μία κατάσταση, όπου τίποτε το καλό δε συνέβη σε αυτή τη χώρα και χρειαζόμαστε μία εκ βάθρων αναδιάρθρωση κοινωνικών, πολιτικών και οικονομικών δομών για να επιβιώσουμε. Αυτή είναι μία ερμηνεία που υποτιμά τις θυσίες των Ελλήνων πολιτών και δεν προτείνει κάποια βιώσιμη λύση για το μέλλον.

Εάν όμως πτωχεύσουν οι πολίτες της χώρας θα πτωχεύσει και το κράτος. Ας το καταλάβουν αυτό ορισμένοι, προτού η Ελλάδα οδηγηθεί και καταλήξει σε «ανατολικο- βαλκανική» χώρα, με ανυπέρβλητα χάσματα πλουσίων και φτωχών. Το κοινωνικό συμφέρον δεν αντιστοιχεί στο συμφέρον των λίγων. Αντιστοιχεί στο συμφέρον του συνόλου. Τα κοινωνικά πειράματα ανήκουν σε άλλες εποχές και σε άλλα καθεστώτα. Επίσης, δεν υπάρχουν εκβιαστικοί μονόδρομοι. Οι πολιτικές λύσεις πρέπει να τείνουν στη σύνθεση των διαφορετικών απόψεων παρά στην επιβολή της μίας και μοναδικής άποψης. Η κοινοβουλευτική δημοκρατία είναι για εμάς το όριο κάθε πράξης και ως μικρομεσαίοι θα την υπερασπιστούμε. Σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΣΕΕ, η κατάσταση στο ελληνικό εμπόριο θα ακολουθήσει το 2012 την καθοδική πορεία του 2011, αφού 9 στις 10 επιχειρήσεις δεν θα είναι πλέον κερδοφόρες, 7 στις 10 θα πληρώνουν τους μισθούς με τουλάχιστον ένα μήνα καθυστέρηση και 6 στις 10 θα αναγκαστούν να μειώσουν μισθούς, είτε περιορίζοντας μέρες και ώρες εργασίας, είτε εφαρμόζοντας τις επιχειρησιακές συμβάσεις. Τα «κεφάλαια του χελιδονιού» από τις ελληνικές τράπεζες θα συνεχίσουν να πετάνε σε νέους φορολογικούς παραδείσους και οι καταθέσεις των Ελλήνων θα φύγουν από την Ελβετία για τη Σιγκαπούρη. Οι τάσεις αλλαγής νομίσματος και φυγής των καταθέσεων θα συνεχίστει με αμείωτη ένταση, καταδεικνύοντας ποιος σκέφτεται πατριωτικά και ποιος όχι.

Ο πρόεδρος της ΕΣΕΕ κ. Βασίλης Κορκίδης ευχήθηκε καλή χρονιά, υγεία και πολύ δύναμη σε όλους και υπογράμμισε:

«Εάν το 2012 δεν διώξουμε τα φαντάσματα της ανεργίας, της χρεοκοπίας και της επιστροφής στη δραχμή δεν θα αλλάξουν πολλά πράγματα στην ελληνική αγορά. Η γραμμή της οικονομικής ζωής μας είναι εντός της ευρωζώνης, εκεί ανήκουμε δικαιωματικά, εκεί είναι το μέλλον μας και εκεί πρέπει να δώσουμε την μάχη μας.

Οι Έλληνες έμποροι ελπίζουμε το 2012 να μας αντιμετωπίσουν οι εταίροι μας με σεβασμό. Ζητάμε ρευστότητα και όχι ελεημοσύνη. Ζητάμε υποστήριξη και όχι εμπόδια. Ζητάμε ανάπτυξη και όχι στραγγαλισμό της αγοράς. Ζητάμε πίσω την αξιοπρέπεια και την εμπορική πίστη μας».

πηγη:statbank.gr
Διαβάστε περισσότερα...
read more “«Το 2012 θα είναι η πιο κρίσιμη χρονιά για την επιβίωση του ελληνικού εμπορίου και τη σωτηρία της χώρας»”

Η Ιρλανδία έκανε ό, τι ζήτησε το ΔΝΤ, αλλά πού είναι η ανταμοιβή;


Άρθρο που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Guardian. Όπως θα διαβάσετε, και στην Ιρλανδία ακολουθείται παρόμοια συνταγή λιτότητας και ίδια μέθοδος χειραγώγησης.

____

“Παρά την εξαιρετική προσπάθεια που κατέβαλε η Ιρλανδία για να επιτύχει τους στόχους του ΔΝΤ, το έλλειμμα συνεχίζει να αυξάνεται, η ανεργία είναι στα επίπεδα του 15%, ενώ συνεχίζεται και η μετανάστευση.

H πολιτική της λιτότητας θεωρείται πλέον ότι απέτυχε, και αυτή η αποτυχία είναι ολοένα και πιο εμφανής στη χώρα. Η κατάρρευση των τραπεζών, και οι επακόλουθες συνέπειες από τις έκτακτες τραπεζικές εγγυήσεις που έδωσε το Ιρλανδικό κράτος τον Σεπτέμβριο του 2008 , οδήγησαν την κοινωνία της Ιρλανδίας στο να γίνει το πειραματόζωο του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και της ΕΚΤ. Η τρόικα, σε αντάλλαγμα για τα δάνειά που έδωσε, απαίτησε αλλεπάλληλες περικοπές, οι οποία τέθηκαν σε εφαρμογή χωρίς αντίσταση (αν όχι με κάποιο βαθμό ενθουσιασμού) από τις δύο κυβερνήσεις της “μετα-χρεοκοπίας” εποχής.

Η δημοσιονομική προσαρμογή, σύμφωνα με τον οικονομολόγο Karl Whelan, αντιστοιχεί σε “4.600 δολάρια ανά άτομο … η μεγαλύτερη δημοσιονομική προσαρμογή που έχει εφαρμοστεί σε προηγμένη οικονομικά χώρα την σύγχρονη εποχή”. Η προγραμματισμένη ετήσια «προσαρμογή» της τάξης των 3-4 δισ. δολαρίων έως το 2015, παρά τον ευφημισμό της «αποτελεσματικής και χρήσιμης λιτότητας», δεν μπορεί να συγκαλύψει τη συντονισμένη επίθεση κατά του – ήδη μινιμαλιστικού – κοινωνικού κράτους.

Με αυτό τον όλεθρο να φτάνει στο τέταρτο έτος, δεν είναι εύκολο να θυμηθούμε ότι το 2008 υπήρχε η υπόσχεση ότι θα ξεκινούσε δημόσια συζήτηση σχετικά με τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα που έφτασαν πια να κρατούν στα χέρια τους την τύχη των εθνών. Όπως έγραψε ο David McNally (καθηγητής πολιτικής επιστήμης στο πανεπιστήμιο York), η υπόσχεση αυτή ήταν απλώς μια εισαγωγή στο «νεοφιλελεύθερη μετάλλαξη» που θεωρεί ότι τα κράτη θα πρέπει να περικόψουν τις δαπάνες για να “διασφαλίσουν ότι η εργατική τάξη και οι φτωχοί θα πληρώσουν το κόστος της παγκόσμιας διάσωση των τραπεζών».

Στην Ιρλανδία, αυτή η δημόσια συζήτηση δεν έγινε ποτέ. Η επιτάχυνση της επιδείνωσης των δημοσιονομικών μεγεθών, επικαλύπτεται από την καθίζηση του ιστορικά κυρίαρχου κόμματος Fianna Fáil, ενώ οι τραπεζίτες και οι οι πολιτικοί έγιναν το επίκεντρο της δημόσιας οργής. Η καθαρτική ήττα του κόμματος Fianna Fáil στις εκλογές του Φεβρουαρίου διασφάλισε ότι η αγανάκτηση των πολιτών εκτονώθηκε στην κάλπη», με λίγο δημόσιο προβληματισμό, πόσο μάλλον κινητοποίηση, σχετικά με τη δυνατότητα αντιμετώπισης της αβίαστης υιοθέτησης λιτότητας από τη νέα κυβέρνησης της .

Αυτή η έλλειψη λαϊκής αντιπολίτευσης είναι δύσκολο να εξηγηθεί.
Δημόσια πρόσωπα - τόσο εγχώρια όσο και της ΕΕ – έχουν εγκωμιάσει την «ωριμότητα» του εκλογικού σώματος. Το πετυχαίνουν βάζοντας σε κόντρα τον δημόσιο με τον ιδιωτικό τομέα, τον ένα ενάντια στην άλλο, σε μια «κούρσα προς τα κάτω». Ισχυρίζονται ότι «όλοι συμμετείχαν στο «πάρτυ», και χρησιμοποιούν μια ηθικολογική προσέγγιση πατριωτισμού, για να στρέψουν την προσοχή από την κοινωνικοποίηση του τραπεζικού χρέους, και από την σοβαρή εξέταση εναλλακτικών προσεγγίσεων. Ο τρέχων κυβερνητικός συνασπισμός έχει επενδύσει σε μεγάλο βαθμό στο σύνθημα να “μην γίνουμε Ελλάδα”. Η επιχειρηματολογία είναι ότι επιδεικνύοντας η Ιρλανδία περαιτέρω και ταχύτερη μείωση του ελλείμματος, θα ανταμειφθεί με μείωση των επιτοκίων, επιστροφή στις αγορές ομολόγων νωρίτερα από τις προβλέψεις, και ως εκ τούτου θα ανακτήσει την “κυριαρχία”.

Όσο αφορά την Ελλάδα, το ΔΝΤ αποδίδει την αποτυχία των μέτρων λιτότητας και των προβλέψεων του σχετικά με τον ρυθμό ανάπτυξης, στα προβλήματα και την αντίσταση του δημόσιου τομέα. Ωστόσο, και στην Ιρλανδία που επιδεικνύει καλή συμπεριφορά, το ίδιο κακό φάρμακο έχει οδηγήσει στην αύξηση του ελλείμματος, σε οικονομική στασιμότητα, συνεχή μετανάστευση, και ποσοστό ανεργίας περίπου 15%. Το ΔΝΤ στην τελευταία τριμηνιαία έκθεσή του, εξήρε την Ιρλανδία για τις «εξαιρετικές» τις προσπάθειες να επιτύχει τους στόχους , αλλά αυτός ο έπαινος έρχεται σε μια στιγμή που καταρρέει η ελπίδα για κάποια ανταμοιβή για την καλή συμπεριφορά .

Ο υπουργός Εργασίας ανέλαβε την υλοποίηση της ατζέντας της λιτότητας στον προϋπολογισμό του Δεκεμβρίου, καθώς και της εφαρμογής πιο μαζικών περικοπών στις δημόσιες δαπάνες και το κοινωνικό κράτος. Αυτό έχει οδηγήσει σε αναταραχή στο κόμμα των Εργατικών, και σε αυξανόμενη διαμαρτυρία κατά της περαιτέρω επιβάρυνσης των νοικοκυριών. Στο πλαίσιο αυτό, η προοπτική ενός δημοψηφίσματος για τους νέους κανόνες της ευρωζώνης που προβλέπουν διαρκή λιτότητα, μπορεί να λειτουργήσει ως αμορτισέρ για τις πιέσεις της αντιπολίτευσης και του κόσμου.”

Πηγή: Gavan Titley και John O’Brennan / Guardian

by Αντικλείδι
Διαβάστε περισσότερα...
read more “Η Ιρλανδία έκανε ό, τι ζήτησε το ΔΝΤ, αλλά πού είναι η ανταμοιβή;”

Φώτης Κόντογλου - Τὸ βλογημένο μαντρί (πρωτοχρονιάτικο διήγημα)


Κάθε χρόνο ὁ Ἅγιος Βασίλης τὶς παραμονὲς τῆς Πρωτοχρονιᾶς γυρίζει ἀπὸ χώρα σὲ χώρα κι ἀπὸ χωριὸ σὲ χωριό, καὶ χτυπᾶ τὶς πόρτες γιὰ νὰ δεῖ ποιὸς θὰ τὸν δεχτεῖ μὲ καθαρὴ καρδιά. Μία χρονιὰ λοιπόν, πῆρε τὸ ραβδί του καὶ τράβηξε. Ἤτανε σὰν καλόγερος ἀσκητής, ντυμένος μὲ κάτι μπαλωμένα παλιοράσα, μὲ χοντροπάπουτσα στὰ ποδάρια του καὶ μ᾿ ἕνα ταγάρι περασμένο στὸν ὦμο του. Γι᾿ αὐτὸ τὸν παίρνανε γιὰ διακονιάρη καὶ δὲν τ᾿ ἀνοίγανε τὴν πόρτα. Ὁ Ἅγιος Βασίλης ἔφευγε λυπημένος, γιατὶ ἔβλεπε τὴν ἀπονιὰ τῶν ἀνθρώπων καὶ συλλογιζότανε...
τοὺς φτωχοὺς ποὺ διακονεύουνε, ἐπειδὴς ἔχουνε ἀνάγκη, μ᾿ ὅλο ποὺ αὐτὸς ὁ ἴδιος δὲν εἶχε ἀνάγκη ἀπὸ κανέναν, κι οὔτε πεινοῦσε, οὔτε κρύωνε.

Ἀφοῦ βολόδειρε(1) ἀπὸ δῶ κι ἀπὸ κεῖ, κι ἀφοῦ πέρασε ἀπὸ χῶρες πολλὲς κι ἀπὸ χιλιάδες χωριὰ καὶ πολιτεῖες, ἔφταξε στὰ ἑλληνικὰ τὰ μέρη, πού ῾ναι φτωχὸς κόσμος. Ἀπ᾿ ὅλα τὰ χωριὰ πρόκρινε τὰ πιὸ φτωχά, καὶ τράβηξε κατὰ κεῖ, ἀνάμεσα στὰ ξερὰ βουνὰ ποὺ βρισκόντανε κάτι καλύβια, πεινασμένη λεμπεσουριά(2).

Περπατοῦσε νύχτα κι ὁ χιονιᾶς βογκοῦσε, ἡ πλάση ἤτανε πολὺ ἄγρια. Ψυχὴ ζωντανὴ δὲν ἀκουγότανε, ἐξὸν ἀπὸ κανένα τσακάλι ποὺ γάβγιζε.

Ἀφοῦ περπάτηξε κάμποσο, βρέθηκε σ᾿ ἕνα ἀπάγκιο ποὺ ἔκοβε ὁ ἀγέρας ἀπό ῾να μικρὸ βουνό, κι εἶδε ἕνα μαντρὶ κολλημένο στὰ βράχια. Ἄνοιξε τὴν αὐλόπορτα ποὺ ἤτανε κανωμένη ἀπὸ ἄγρια ρουπάκια(3) καὶ μπῆκε στὴ μάντρα. Τὰ σκυλιὰ ξυπνήσανε καὶ πιάσανε καὶ γαβγίζανε. Πέσανε ἀπάνω του νὰ τὸν σκίσουνε· μά, σὰν πήγανε κοντά του, σκύψανε τὰ κεφάλια τους καὶ σερνόντανε στὰ ποδάρια του, γλείφανε τὰ χοντροπάπουτσά του, γρούζανε φοβισμένα καὶ κουνούσανε παρακαλεστικὰ τὶς οὐρές τους.

Ὁ Ἅγιος σίμωσε στὸ καλύβι τοῦ τσομπάνου καὶ χτύπησε τὴν πόρτα μὲ τὸ ραβδί του καὶ φώναξε:

«Ἐλεῆστε με, χριστιανοί, γιὰ τὶς ψυχὲς τῶν ἀποθαμένων σας! Κι ὁ Χριστὸς μᾶς διακόνεψε σὰν ἦρθε σὲ τοῦτον τὸν κόσμο!».

Ἡ πόρτα ἄνοιξε καὶ βγῆκε ἕνας τσομπάνης, παλικάρι ὡς εἰκοσιπέντε χρονῶ, μὲ μαῦρα γένια· καὶ δίχως νὰ δεῖ καλὰ καλὰ ποιὸς χτυποῦσε τὴν πόρτα, εἶπε στὸ γέροντα:

«Πέρασε μέσα στ᾿ ἀρχοντικό μας νὰ ζεσταθεῖς! Καλὴ μέρα καὶ καλὴ χρονιά!».

Αὐτὸς ὁ τσομπάνης ἤτανε ὁ Γιάννης ὁ Μπάικας, ποὺ τὸν λέγανε Γιάννη Βλογημένον, ἄνθρωπος ἀθῶος σὰν τὰ πρόβατα ποὺ βόσκαγε, ἀγράμματος ὁλότελα.

Μέσα στὴν καλύβα ἔφεγγε μὲ λιγοστὸ φῶς ἕνα λυχνάρι. Ὁ Γιάννης, σὰν εἶδε στὸ φῶς πὼς ὁ μουσαφίρης ἤτανε γέροντας καλόγερος, πῆρε τὸ χέρι του καὶ τ᾿ ἀνασπάστηκε καὶ τό ῾βαλε ἀπάνω στὸ κεφάλι του. Ὕστερα φώναξε καὶ τὴ γυναίκα του, ὡς εἴκοσι χρονῶ κοπελούδα, ποὺ κουνοῦσε τὸ μωρό τους μέσα στὴν κούνια. Κι ἐκείνη πῆγε ταπεινὰ καὶ φίλησε τὸ χέρι τοῦ γέροντα, κι εἶπε:

«Κόπιασε, παπποῦ, νὰ ξεκουραστεῖς».

Ὁ Ἅγιος Βασίλης στάθηκε στὴν πόρτα καὶ βλόγησε τὸ καλύβι κι εἶπε:

«Βλογημένοι νά ῾σαστε, τέκνα μου, κι ὅλο τὸ σπιτικό σας! Τὰ πρόβατά σας νὰ πληθαίνουν ὡς τοῦ Ἰὼβ μετὰ τὴν πληγὴν καὶ ὡς τοῦ Ἀβραὰμ καὶ ὡς τοῦ Λάβαν! Ἡ εἰρήνη τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ νὰ εἶναι μαζί σας!».

Ὁ Γιάννης ἔβαλε ξύλα στὸ τζάκι καὶ ξελόχισε(4) ἡ φωτιά. Ὁ Ἅγιος ἀπίθωσε σὲ μία γωνιὰ τὸ ταγάρι του, ὕστερα ἔβγαλε τὸ μπαλωμένο τὸ ράσο του κι ἀπόμεινε μὲ τὸ ζωστικό του. Τὸν βάλανε κι ἔκατσε κοντὰ στὴ φωτιά, κι ἡ γυναίκα τοῦ ῾βαλε καὶ μία μαξιλάρα ν᾿ ἀκουμπήσει.

Ὁ Ἅγιος Βασίλης γύρισε κι εἶδε γύρω του καὶ ξανάπε μέσα στὸ στόμα του:

«Βλογημένο νά ῾ναι τοῦτο τὸ καλύβι!».

Ὁ Γιάννης μπαινόβγαινε, γιὰ νὰ φέρει τό ῾να καὶ τ᾿ ἄλλο. Ἡ γυναίκα του μαγείρευε. Ὁ Γιάννης ξανάριξε ξύλα στὴ φωτιά.

Μονομιᾶς φεγγοβόλησε τὸ καλύβι μὲ μίαν ἀλλιώτικη λάμψη καὶ ἐφάνηκε σὰν παλάτι. Τὰ δοκάρια σὰν νά ῾τανε μαλαμοκαπνισμένα, κι οἱ πυτιὲς(5) ποὺ ἤτανε κρεμασμένες σὰν νὰ γινήκανε χρυσὰ καντήλια, καὶ τὰ τυροβόλια κι οἱ καρδάρες καὶ τ᾿ ἄλλα τὰ σύνεργα ποὺ τυροκομοῦσε ὁ Γιάννης, λὲς κι ἤτανε διαμαντοκολλημένα. Καὶ τὰ ξύλα ποὺ καιγόντανε στὴ φωτιὰ εὐωδιάζανε σὰν μοσκολίβανο καὶ δὲν τρίζανε, ὅπως τρίζανε τὰ ξύλα τῆς φωτιᾶς, παρὰ ψέλνανε σὰν τοὺς ἀγγέλους πού ῾ναι στὸν Παράδεισο.

Ὁ Γιάννης ἤτανε καλὸς ἄνθρωπος, ὅπως τὸν ἔφτιαξε ὁ Θεός.

Φτωχὸς ἤτανε, εἶχε λιγοστὰ πρόβατα, μὰ πλούσια καρδιά: «Τῇ πτωχείᾳ τὰ πλούσια!». Ἤτανε αὐτὸς καλός, μὰ εἶχε καὶ καλὴ γυναίκα. Κι ὅποιος τύχαινε νὰ χτυπήσει τὴν πόρτα τους, ἔτρωγε κι ἔπινε καὶ κοιμότανε. Κι ἂν ἤτανε καὶ πικραμένος, ἔβρισκε παρηγοριά. Γι᾿ αὐτὸ κι ὁ Ἅγιος Βασίλης κόνεψε στὸ καλύβι τους, ξημερώνοντας Πρωτοχρονιά, παραμονὴ τῆς χάρης του, κι ἔδωσε τὴν εὐλογία του.

Κείνη τὴ νύχτα τὸν περιμένανε ὅλες οἱ πολιτεῖες καὶ τὰ χωριὰ τῆς οἰκουμένης, ἀρχόντοι, δεσποτάδες κι ἐπίσημοι ἀνθρώποι, πλὴν ἐκεῖνος δὲν πῆγε σὲ κανέναν τέτοιον ἄνθρωπο, παρὰ πῆγε στὸ μαντρὶ τοῦ Γιάννη τοῦ Βλογημένου.

Σὰν βολέψανε τὰ πρόβατα, μπῆκε μέσα ὁ Γιάννης καὶ λέγει στὸ γέροντα:

«Γέροντα, μεγάλη χαρὰ ἔχω ἀπόψε ποὺ ἦρθες, ν᾿ ἀκούσουμε κι ἐμεῖς κανένα γράμμα, γιατὶ δὲν ἔχουμε ἐκκλησία κοντά μας, μήτε κἂν ῥημοκλήσι. Ἐγὼ ἀγαπῶ πολὺ τὰ γράμματα τῆς θρησκείας μας, κι ἂς μὴν τὰ καταλαβαίνω, γιατὶ εἶμαι ξύλο ἀπελέκητο. Μία φορὰ μᾶς ἦρθε ἕνας γέροντας Ἁγιονορίτης καὶ μᾶς ἄφησε τούτη τὴν ἁγιωτικὴ φυλλάδα, κι ἂν λάχει νὰ περάσει κανένας γραμματιζούμενος καμιὰ φορά, τὸν βάζω καὶ τὴ διαβάζει. Ἐγὼ ὅλα ὅλα τὰ γράμματα ποὺ ξέρω εἶναι τρία λόγια ποὺ τά ῾λεγε ἕνας γραμματιζούμενος, ποὺ ἔβγαζε λόγο στὸ χωριό, δυὸ ὧρες ἀπὸ δῶ, κι ἀπὸ τὶς πολλὲς φορὲς ποὺ τά ῾λεγε, τυπωθήκανε στὴ θύμησή μου. Αὐτὸς ὁ γραμματικὸς ἔλεγε καὶ ξανάλεγε: ῾Σκώνιτι οὐ μήτηρ του κι τοὺν ἀνισπάζιτι κι τοῦ λέγ᾿: Τέκνου μου! Τέκνου μου!᾿. Αὐτὰ τὰ γράμματα ξέρω...».

Ἤτανε μεσάνυχτα. Ὁ ἀγέρας βογγοῦσε. Ὁ Ἅγιος Βασίλης σηκώθηκε ἀπάνου καὶ στάθηκε γυρισμένος κατὰ τὴν ἀνατολὴ κι ἔκανε τὸ σταυρό του τρεῖς φορές. Ὕστερα ἔσκυψε καὶ πῆρε ἀπὸ τὸ ταγάρι του μία φυλλάδα κι εἶπε:

«Εὐλογητὸς ὁ Θεὸς ἡμῶν πάντοτε, νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων!».

Ὁ Γιάννης πῆγε καὶ στάθηκε ἀπὸ πίσω του καὶ σταύρωσε τὰ χέρια του. Ἡ γυναίκα του βύζαξε τὸ μωρὸ καὶ πῆγε κι ἐκείνη καὶ στάθηκε κοντὰ στὸν ἄντρα της.

Κι ὁ γέροντας εἶπε τὸ «Θεὸς Κύριος» καὶ τ᾿ ἀπολυτίκιο τῆς Περιτομῆς «Μορφὴν ἀναλλοιώτως ἀνθρωπίνην προσέλαβες», χωρὶς νὰ πεῖ καὶ τὸ δικό του τ᾿ ἀπολυτίκιο, ποὺ λέγει : «Εἰς πᾶσαν τὴν γῆν ἐξῆλθεν ὁ φθόγγος σου». Ἔψελνε γλυκὰ καὶ ταπεινά, κι ὁ Γιάννης κι ἡ Γιάνναινα τὸν ἀκούγανε μὲ κατάνυξη καὶ κάνανε τὸ σταυρό τους. Κι εἶπε ὁ Ἅγιος Βασίλης τὸν ὄρθρο καὶ τὸν κανόνα τῆς ἑορτῆς «Δεῦτε λαοί, ἄσωμεν», χωρὶς νὰ πεῖ τὸ δικό του κανόνα «Σοῦ τὴν φωνὴν ἔδει παρεῖναι, Βασίλειε». Κι ὕστερα εἶπε ὅλη τὴ λειτουργία κι ἔκανε ἀπόλυση.

Καθίσανε στὸ τραπέζι καὶ φάγανε, ὁ Ἅγιος Βασίλειος ὁ Μέγας, ὁ Γιάννης ὁ Βλογημένος, ἡ γυναίκα του κι ὁ μπάρμπα - Μάρκος ὁ Βουβός, ποὺ τὸν εἶχε συμμαζέψει ὁ Γιάννης καὶ τὸν βοηθοῦσε.

Καί, σὰν ἀποφάγανε, ἔφερε ἡ γυναίκα τὴ βασιλόπιτα καὶ τὴν ἔβαλε ἀπάνω στὸ σοφρᾶ. Κι ὁ Ἅγιος Βασίλης πῆρε τὸ μαχαίρι καὶ σταύρωσε τὴ βασιλόπιτα κι εἶπε:

«Εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος!».

Κι ἔκοψε τὸ πρῶτο τὸ κομμάτι κι εἶπε: «τοῦ Χριστοῦ», ἔκοψε τὸ δεύτερο κι εἶπε: «τῆς Παναγίας», κι ὕστερα ἔκοψε τὸ τρίτο καὶ δὲν εἶπε: «τοῦ Ἁγίου Βασιλείου», ἀλλὰ εἶπε: «τοῦ νοικοκύρη τοῦ Γιάννη τοῦ Βλογημένου!».

Πετάγεται ὁ Γιάννης καὶ τοῦ λέγει:

«Γέροντα, ξέχασες τὸν Ἅη-Βασίλη!».

Τοῦ λέγει ὁ Ἅγιος:

«Ἀλήθεια, τὸν ξέχασα!».

Κι ἔκοψε ἕνα κομμάτι κι εἶπε:

«Τοῦ δούλου τοῦ Θεοῦ Βασιλείου!».

Ὕστερα ἔκοψε πολλὰ κομμάτια, καὶ σὲ κάθε ἕνα ποὺ ἔκοβε ἔλεγε: «τῆς νοικοκυρᾶς», «τοῦ μωροῦ», «τοῦ δούλου τοῦ Θεοῦ Μάρκου τοῦ μογιλάλου(6)», «τοῦ σπιτιοῦ», «τῶν ζωντανῶν», «τῶν φτωχῶν».

Λέγει πάλι ὁ Γιάννης στὸν Ἅγιο:

«Γέροντα, γιατί δὲν ἔκοψες γιὰ τὴν ἁγιοσύνη σου;».

Τοῦ λέγει ὁ Ἅγιος:

«Ἔκοψα, εὐλογημένε!».

Μὰ ὁ Γιάννης δὲν κατάλαβε τίποτα, ὁ καλότυχος!

Ἔστρωσε ἡ γυναίκα, γιὰ νὰ κοιμηθοῦνε. Σηκωθήκανε νὰ κάνουνε τὴν προσευχή τους. Ὁ Ἅγιος Βασίλης ἄνοιξε τὶς ἀπαλάμες του κι εἶπε τὴν δική του τὴν εὐχή, ποὺ τὴ λέγει ὁ παπᾶς στὴ λειτουργία:

«Κύριος ὁ Θεός μου, οἶδα ὅτι οὔκ εἰμι ἄξιος, οὐδὲ ἱκανός, ἴνα ὑπὸ τὴν στέγην εἰσέλθῃς τοῦ οἴκου τῆς ψυχῆς μου...».

Σὰν τελείωσε τὴν εὐχὴ κι ἑτοιμαζόντανε νὰ πλαγιάσουνε, τοῦ λέγει ὁ Γιάννης :

«Ἐσύ, γέροντα, ποῦ ξέρεις τὰ γράμματα, πές μας σὲ ποιὰ παλάτια ἄραγες πῆγε ἀπόψε ὁ Ἅη-Βασίλης; Οἱ ἀρχόντοι κι οἱ βασιλιάδες τί ἁμαρτίες μπορεῖ νά ῾χουνε; Ἐμεῖς οἱ φτωχοὶ εἴμαστεν ἁμαρτωλοὶ καὶ κακορίζικοι, ἐπειδὴς ἡ φτώχεια μᾶς κάνει νὰ κολαζόμαστε!».

Ὁ Ἅγιος Βασίλης δάκρυσε. Σηκώθηκε πάλι ἀπάνω, ἅπλωσε τὶς ἀπαλάμες του καὶ ξαναεῖπε τὴν εὐχὴ ἀλλιώτικα:

«Κύριε ὁ Θεός μου, οἶδας ὅτι ὁ δοῦλος Ἰωάννης ὁ ἁπλοῦς, ἄξιός ἐστιν καὶ ἱκανός, ἵνα ὑπὸ τὴν στέγην αὐτοῦ εἰσέλθῃς, ὅτι νήπιος ὑπάρχει, καὶ τῶν τοιούτων ἐστὶν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν...».

Καὶ πάλι δὲν κατάλαβε τίποτα ὁ Γιάννης ὁ καλότυχος, ὁ Γιάννης ὁ Βλογημένος.


ethniki-paideia
Διαβάστε περισσότερα...
read more “Φώτης Κόντογλου - Τὸ βλογημένο μαντρί (πρωτοχρονιάτικο διήγημα)”

Οι «κερδισμένοι» και οι «χαμένοι» του 2011


Εντοπίζουμε τους έξι πολιτικούς που ξεχώρισαν είτε θετικά, είτε αρνητικά μέσα στο 2011.

Τα πρόσωπα αυτά είναι βέβαιο ότι θα πρωταγωνιστήσουν και το 2012, αλλά το '11 μάλλον θα πρέπει να θεωρηθεί χρονιά – σταθμός για τους ίδιους.


Οι κερδισμένοι

Ανδρέας Λοβέρδος

Κατάφερε να διασωθεί από την παπανδρεική απάθεια στην κοινωνική δυσαρέσκεια που προκάλεσαν τα ....
νέα μέτρα. Αυτό το πιστώθηκε και φάνηκε στις δημοσκοπήσεις, στις οποίες προηγείται. Στο τελευταίο Πολιτικό Συμβούλιο του ΠΑΣΟΚ «έσυρε» στην τακτική του όλα τα πρωτοκλασάτα στελέχη, τα οποία αμφισβήτησαν μαζί του τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ κ. Γιώργο Παπανδρέου. Όποιες και να είναι οι αποφάσεις του κ. Παπανδρέου για τις εσωκομματικές διαδικασίες ο κ. Λοβέρδος θα αποτελεί τον απόλυτο πρωταγωνιστή του 2012.

Αντώνης Σαμαράς

Η επιμονή του στη ανάπτυξη ανέδειξε τα κενά της πολιτικής του μνημονίου. Ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας κ. Αντώνης Σαμαράς με ποικίλους ελιγμούς έπεισε ότι η Τρόικα δεν έχει το αλάθητο. Τις δηλώσεις του επανέλαβαν καιρό μετά, όλοι οι ευρωπαίοι ηγέτες. Η συμμετοχή του στην κυβέρνηση Παπαδήμου παραμένει διακριτική, ενώ ζητώντας εκλογές εκφράζει τη βασική πολιτική επιθυμία του ελληνικού λαού να εκφραστεί επιτέλους!

Αλέκα Παπαρήγα

Οι αντίπαλοί της δεν θα μπορούσαν να το περιμένουν. Οι φίλοι της όμως ξέρουν την υπευθυνότητα που τη διακρίνει. Σε αντίθεση με τον πρόεδρο του Συνασπισμού κ. Αλέξη Τσίπρα, η γενική γραμματέας του ΚΚΕ, Αλέκα Παπαρήγα δεν πόλωσε το κλίμα, κατάφερε να κρατήσει τις ισορροπίες στο στοίχημα του δρόμου κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων και επωφελήθηκε από την κρίση. Αν προσέξει θα μπορούσε να εξελιχθεί στην πραγματική νικήτρια των επόμενων εκλογών, έστω και αν παραμείνει τρίτο κόμμα.

Οι... loosers

Γιώργος Παπανδρέου

Δεν έχασε μόνο την πρωθυπουργία, δεν κινδυνεύει απλά να χάσει και την προεδρία στο ΠΑΣΟΚ, κατάφερε να γίνει μέσα σε δύο χρόνια ο πιο αντιπαθητικός πολιτικός της γενιάς του. Όσο κυβερνούσε τη χώρα υποτάχθηκε σε όλα στους δανειστές, δεν διαπραγματεύτηκε τις κρίσιμες ώρες και όλα αυτά για να φτιάξει το προσωπικό του προφίλ διεθνώς. Αλλά ούτε αυτό κατάφερε. Σήμερα βρίσκεται στο περιθώριο της διεθνούς σκηνής. Δύσκολα θα ανακάμψει, όσο και να προσπαθήσει.

Γ. Καρατζαφέρης

Μπορεί να κατόρθωσε... να πάρει ένα υπουργείο, όπως είχε πει ο κ. Αντώνης Σαμαράς, όμως αυτό λειτουργεί σαν μπούμερανγκ. Είναι ο μόνος που ζητά παράταση της κυβέρνησης Παπαδήμου για δυο χρόνια. Οι πολίτες δεν εκτίμησαν τη στάση του, αλλά επίσης κατάλαβαν ότι η τακτική της «κωλοτούμπας» εξυπηρετεί μόνο τον ίδιο και όχι τη χώρα.

Ο κ. Γιώργος Καρατζαφέρης ψήφισε το μνημόνιο και μετά το κατήγγειλε, ύστερα καθύβριζε την κυβέρνηση Παπανδρέου και έπειτα συνεργάστηκε με το σύνολο των μελών της και τέλος, ζητούσε την τιμωρία του γέροντα Εφραίμ και σήμερα είναι τιμητής του. Μετά τις εθνικές εκλογές είναι βέβαιο ότι θα έχει πρόβλημα.

Ντόρα Μπακογιάννη

Όσο και να προσπάθησε ένα χρόνο τώρα να πείσει ότι αποτελεί το «νέο» στην πολιτική δεν τα κατάφερε. Το κόμμα που ίδρυσε η Ντόρα Μπακογιάννη αποχωρώντας από τη Νέα Δημοκρατία, σε καμία δημοσκόπηση δεν ξεπερνάει το 3%. Οι φίλοι της στα θεσμικά media κάνουν ό,τι μπορούν για να την ενισχύσουν χωρίς αποτέλεσμα. Δήλωσε πως αν δεν μπει στη Βουλή θα αποχωρήσει από την πολιτική. Ποιος την πιστεύει;

newsbomb.gr
Διαβάστε περισσότερα...
read more “Οι «κερδισμένοι» και οι «χαμένοι» του 2011”