«...θα γίνουν όμως πράματα και θάματα που δεν θα εξηγούνται με τη λογική...»

ΠΑΡΑΛΟΓΟ 1ο

Θα χρησιμοποιήσω τα λόγια ενός μυστήριου ρώσου τύπου ο οποίος έχει ένα blog (http://mat-rodina.blogspot.com) :

«Για να το πούμε ωμά, με το πόσο τρελός ο κόσμος μπορεί να είναι: Ρωσικά υποβρύχια υπερασπίζονται μια αμερικανική πλατφόρμα γεωτρήσεων (Noble Energy), από την οποία επωφελείται ένα Ορθόδοξο κράτος μέλος της ΕΕ (σε μια αντιχριστιανική ψευτοένωση κρατών της ΕΕ), που είναι το μισό κατεχόμενα από ένα εμπόλεμο έθνος του ΝΑΤΟ επιτιθέμενου.»

ΠΑΡΑΛΟΓΟ 2ο

Η Συρία ενώ απειλείται με πόλεμο από την Τουρκία, αυτή στρέφεται και απειλεί το Ισραήλ, με το οποίο η Τουρκία είναι στα μαχαίρια!!!

Πώς να μην θυμηθεί κανείς πάλι τον γέροντα Παΐσιο...

«...θα γίνουν όμως πράματα και θάματα που δεν θα εξηγούνται με τη λογική...»

-

-«Η Τουρκία θά χάσει τούς συμμάχους της, ακόμη και τους Γερμανούς»



Η είδηση :

Χρηματοδότηση ΡΚΚ από τη Γερμανία λέει ο Ερντογάν!


Πάλι θα θυμηθούμε τα λόγια του γέροντα Παΐσιου...


Καραφεϊζης Βασίλειος, ταξίαρχος έ.ά. , Διδυμότειχο Έβρου

Στίς 10 Ιανουαρίου 1992 έλαβε χώρα ή παρακάτω συνομιλία μου μέ τόν π. Παϊσιο.

-- Γέροντα, πώς βλέπετε τήν διάλυση τής Γιουγκοσλαβίας;

-- Έ, καλό θά βγεί γιά τήν Ελλάδα.

-- Τί θά γίνει όμως μέ τό λεγόμενο " μουσουλμανικό τόξο; "

-- Καί από αυτό, καλό θά βγεί...

Επειδή όμως δέν κατάλαβα τί εννοούσε, μού εξήγησε καί μού είπε.

-- Ο διάβολος επιθυμεί τήν καταστροφή κάθε ανθρώπου. Ο Θεός όμως δέν τόν αφήνει ανεξέλεγκτο αλλά τού επιτρέπει μέχρι ενός ορισμένου σημείου. Καί τό κάνει αυτό γιατί προγνωρίζει ότι από αυτό τό κακό, θά προκύψει καί κάτι καλό.

Η Τουρκία θά χάσει τούς συμμάχους της, ακόμη καί τούς πατροπαράδοτους φίλους της, τούς Γερμανούς...

Μού είπε ακόμη, ότι στήν Ιταλία θά παρουσιασθεί ένας πολιτικός τύπου Μουσολίνι, καί στήν Γερμανία ένας νέος Χίτλερ, καί ότι ή ΕΟΚ θά διαλυθεί !...

Η ΕΟΚ ( Ε.Ε. σήμερα ), δέν έχει καμμιά ομοιότητα μέ τήν Αμερική. Η Αμερική μοιάζει μέ έναν αργαλειό, πού αφομοιώνει όλα τά κουρέλια καί όλες τίς χώρες...

πηγη:hggiken.pblogs.gr Διαβάστε περισσότερα...

read more “«...θα γίνουν όμως πράματα και θάματα που δεν θα εξηγούνται με τη λογική...»”

Όλα όσα πρέπει να ξέρετε για το νομισματικό πόλεμο ΗΠΑ – Κίνας που κλιμακώθηκε χτες

Χτες το βράδυ, η Γερουσία των ΗΠΑ ψήφισε ένα νομοσχέδιο το οποίο θα επιβάλλει δασμούς σε χώρες που χειραγωγούν τα νομίσματα τους (υποτίθεται πως οι ΗΠΑ δεν το κάνουν) με πρώτη στη λίστα να βρίσκεται η Κίνα – Αν και ο Πρόεδρος των ΗΠΑ δεν πρόκειται ποτέ να υπογράψει αυτό το νομοσχέδιο η απάντηση της Κίνας ήταν άμεση.

Υποτίμησε σε μία νύχτα το νόμισμα της κατά 116 pips, στα 6,3598 δολάρια πηγαίνοντας στην ακριβώς αντίθετη κατεύθυνση από αυτήν που η αμερικανική Γερουσία ζήτησε στη συνεδρίαση της.

Παρόλα αυτά η συγκεκριμένη κίνηση φαίνεται περισσότερο ως προειδοποιητικό μήνυμα προς τις ΗΠΑ και όχι ως κήρυξη ενός νομισματικού πολέμου πλήρους κλίμακας σε αυτήν τη φάση.

XrimaNews.gr Διαβάστε περισσότερα...

read more “Όλα όσα πρέπει να ξέρετε για το νομισματικό πόλεμο ΗΠΑ – Κίνας που κλιμακώθηκε χτες”

Αν και η ελληνική κυβέρνηση τον “έφτυσε” ο Πούτιν λέει: «Βάλτε πλάτη» για την Ελλάδα

Να «βάλουν πλάτη» για χώρες όπως η Ελλάδα που βρέθηκαν σε δύσκολη κατάσταση καλεί τις χώρες της Ευρώπης ο πρωθυπουργός της Ρωσίας Βλαντίμιρ Πούτιν, μιλώντας σε κινεζικά ΜΜΕ κατά τη διάρκεια της επίσκεψής του στο Πεκίνο.
Να «βάλουν πλάτη» για χώρες όπως η Ελλάδα που βρέθηκαν σε δύσκολη κατάσταση καλεί τις χώρες της Ευρώπης ο πρωθυπουργός της Ρωσίας Βλαντίμιρ Πούτιν.

Μιλώντας σε κινεζικά ΜΜΕ κατά τη διάρκεια της επίσκεψής του στο Πεκίνο, ο κ. Πούτιν δήλωσε ότι το πρόβλημα είναι πολιτικό γιατί για να συγκεντρωθούν τα απαιτούμενα ποσά «οι κορυφαίες χώρες της Ευρώπης πρέπει να βάλουν πλάτη σε εκείνους, που βρέθηκαν σε δύσκολη κατάσταση και αυτό απαιτεί πολιτική ανδρεία από τους ηγέτες των χωρών αυτών, διότι ο πληθυσμός τους φυσικά δεν είναι πολύ χαρούμενος από αυτήν την εξέλιξη».

Όπως επισήμανε, το πιο οξυμένο πρόβλημα στην ευρωζώνη αφορά στην Ελλάδα.
«Κατά τη γνώμη διαφόρων ειδικών απαιτούνται περίπου 1 – 1,5 τρισεκατομμύρια ευρώ, ποσό βέβαια όχι μικρό, σεβαστό, αλλά απολύτως δυνατό να το “σηκώσει” η ευρωζώνη», ανέφερε.
Σημείωσε ακόμη ότι η διάσωση της Ελλάδα θα ωφελήσει ολόκληρη την Ευρώπη και πρόσθεσε ότι οτιδήποτε συμβαίνει στην Ευρώπη έχει αρνητικές συνέπειες σε ολόκληρη την παγκόσμια οικονομία.
Πηγή: ΑΠΕ – ΜΠΕ, Ναυτεμπορική Διαβάστε περισσότερα...

read more “Αν και η ελληνική κυβέρνηση τον “έφτυσε” ο Πούτιν λέει: «Βάλτε πλάτη» για την Ελλάδα”

Δημήτρης Κουλουριάνος: «Όταν ήμουν υπουργός Οικονομικών, είδα ότι το χρέος άρχισε να παίρνει διαστάσεις πολλαπλασιαστικές»

Όταν ένας πολιτικός (εν προκειμένω ο κ. Βενιζέλος, αλλά δεν είναι ο μόνος ούτε ως προς την πολύχρονη θητεία στον δημόσιο βίο, ούτε ως προς την κομματική παράταξη), μετά από τόσα χρόνια πολιτικής παρουσίας ανακοινώνει ότι «είναι εξαιρετικά δυσάρεστο και προβληματικό, μια χώρα να αναγκάζεται να προσφύγει σε διεθνή οργανισμό για να αντιμετωπίσει το πρόβλημα χρέους της, ώστε να αποφύγει τη πτώχευση και να διαφυλάξει το επίπεδο ζωής των πολιτών της», σημαίνει απλώς ότι κάνει διαπιστώσεις, επιρρίπτοντας τις ευθύνες γενικά και αόριστα σε «κάποιους».

Δεν είναι, όμως, έτσι. Το γνωρίζουμε πως ο υπουργός περνά τις μέρες και τις νύχτες του με την τρόικα, αλλά μια ματιά στις εφημερίδες οφείλει να ρίχνει.

Εκτός κι’ αν αυτάρεσκα διαβάζει μόνο τις δικές του συνεντεύξεις – και όχι των προκατόχων του.

Η πηγή της κακοδαιμονίας

Ένας από αυτούς, ο Δημήτρης Κουλουριάνος, υπουργός των Οικονομικών από το 1982 ως το 1983, οπότε και παραιτήθηκε ο άνθρωπος, μίλησε την Κυριακή στο «Βήμα» και στον Αργύρη Παπαστάθη με τρόπο τόσο αποκαλυπτικό, που θα τον χαρακτηρίζαμε γλαφυρό, αν δεν επρόκειτο για την ψηλάφηση της κακοδαιμονίας μας.

Ο κ. Κουλουριάνος λέει σαφώς πότε, πώς και γιατί ξεχαρβαλώθηκε το άπαν σύμπαν.

Το λέει ξεκάθαρα ο άνθρωπος: «Όταν ήμουν υπουργός Οικονομικών, είδα ότι το χρέος άρχισε να παίρνει διαστάσεις πολλαπλασιαστικές» (από 30% επί του ΑΕΠ το 1981 σε 72% το 1989)!

Και γίνεται ακόμη πιο ξεκάθαρος: «Το προπατορικό αμάρτημα της υπερχρέωσης συνέβη τη δεκαετία του 1980. Το αίτηµα της αποκατάστασης όσων ζούσαν αποκλεισµένοι και κυνηγηµένοι από το κράτος της Δεξιάς, επί δεκαετίες ολόκληρες, ήταν δίκαιο και κυρίαρχο. Οδήγησε όµως σε νοοτροπίες και πρακτικές που σήµερα θεωρούνται από πολλούς η αρχή των δεινών που υφίσταται τώρα η Ελλάδα».

«Ανησυχούσα µε ποιον έφαγε το βράδυ ο Ανδρέας για να δω την άλλη µέρα τι “επιταγή” θα µου έρθει», συνεχίζει, καθώς «παράγοντες του κόµµατος και της κυβέρνησης αποσπούσαν τη συγκατάθεση του Πρωθυπουργού και έµπαιναν µε θράσος στο γραφείο του».

Υποστηρίζει μάλιστα, ότι ο Ανδρέας αν και γνώριζε οικονομικά, «όταν του μίλαγες στενά για οικονομικά, αρρώσταινε»!. Γιατί ήξερε ότι «εκεί ισχύει η λογική της οικονομικής ανάλυσης».

Και ακόμη: «∆ηµιουργήθηκε µια νοοτροπία, ένας τρόπος σκέψης που είχε αποσυνδέσει την αµοιβή από την προσπάθεια. Η αµοιβή είχε γίνει ένα είδος ανθρώπινου δικαιώµατος. Ακόµη και σε υπηρεσίες όπως η ΕΡΤ, για παράδειγµα, όπου υπήρχε πλεονάζον προσωπικό, ερχόταν ο υπεύθυνος και µου ζητούσε να προσλάβω 1.200. Του έλεγα ότι δεν γίνεται. Μου απαντούσε “τώρα θα βάλουµε δικούς µας”, ανεξαρτήτως αν χρειάζονταν ή όχι».

Οπότε, η κυβέρνηση κατέφευγε σε δανεισμό με τις γνωστές ολέθριες συνέπειες.

Μέσα σ’ αυτήν την κατάσταση των πρασινοφρουρών και των ρουσφετιών και των διορισμών, κακόμαθαν και οι «άλλοι». Και ζητούσαν με τη σειρά τους αποκατάσταση, κάθε φορά που η Νέα Δημοκρατία κυβερνούσε τη χώρα δίκην «χαρωπών διαλειμμάτων»!

«Ήλθε η σειρά μας!», έλεγαν κι’ αυτοί. Κι’ όταν τους έλεγες πως «αυτό δεν γίνεται», ερχόταν η μόνιμη επωδός: «Το ΠΑΣΟΚ πώς μπορούσε;».

Μετά, ερχόταν πάλι το ΠΑΣΟΚ στην εξουσία και… ξαναμπορούσε!

Με βάση δε όσα αποκαλυπτικά είπε ο κ. Κουλουριάνος, μπορούμε να πούμε με βεβαιότητα πως όταν ο κ. Πάγκαλος έλεγε το περίφημο «μαζί τα φάγαμε», αναφερόταν στους «πελάτες» του κόμματός του.

Επομένως, δεν πρόκειται για διαχρονικά υπευθύνους γενικά και αόριστα. Πρόκειται για υπευθύνους με ονοματεπώνυμο. Πρόκειται για τους αρχιτέκτονες αυτής της αφόρητης κατάστασης.

Να κοιταχτούν στον καθρέφτη

Και αν τώρα ο κ. Βενιζέλος θέλει, την ώρα της καταστροφής και του «κουρέματος», να αποδώσει ευθύνες, να πάει ο ίδιος και όλα τα στελέχη, ιστορικά και μη, της παράταξής του και να κοιταχτούν στον καθρέφτη.

Αυτοί οι ίδιοι υπεύθυνοι και οι διάδοχοί τους βρίσκονται σήμερα στην εξουσία και παριστάνουν ότι θα επιλύσουν το δραματικό πρόβλημα της χώρας – με τον κ. Βενιζέλο να λέει χθες πως τις εναπομείνασες «λεπτομέρειες» στις συζητήσεις με την τρόικα θα τις χειριστεί ο ίδιος προσωπικά, δίνοντας «πολιτικές λύσεις».

Συγγνώμη, αλλά τι σημαίνει αυτό; Ποιος του έχει δώσει εντολή. Με αυτήν την ατζέντα εξελέγη ο ίδιος και οι άλλοι «σωτήρες»;

Τώρα ανακάλυψε πως η «κατάσταση είναι επικίνδυνη και αβέβαιη;». Πού ήταν ο ίδιος και οι όμοιοί του, όταν η χώρα δανειζόταν αβέρτα για να ικανοποιούν τους ψηφοφόρους – διότι μόνο ως τέτοιους έβλεπαν τους πολίτες, αφήνοντάς τους αδιαπαιδαγώγητους και οδηγώντας τους στα ίδια μονοπάτια του αμοραλισμού που οι ίδιοι είχαν επιλέξει για να εξασφαλίζουν την επανεκλογή τους.

Και τι θα πει, «να σπάσουμε τώρα την φούσκα της ψευδαίσθησης που δημιουργήθηκε εδώ και πολλά χρόνια»;

Πώς δημιουργήθηκε αυτή η «φούσκα»; Ποιες «φούσκες» την δημιούργησαν; Ονοματάκι δεν έχουν; Δεν τους ξέρουμε; Τους ψάχνουμε κι’ αυτούς, όπως τους φοροφυγάδες «χορηγούς», που επί δεκαετίες χρηματοδοτούσαν τις «φούσκες» της πολιτικής, για να τους εκβιάζουν ή να εξασφαλίζουν τις υπογραφές τους;

Το να λέει σήμερα ο κ. Βενιζέλος ότι «φέρουμε όλοι ευθύνη, ανάλογα, με τον ρόλο που διαδραματίζει ο καθένας, μέσα στο πολιτικό σύστημα», αποτελεί αυτοαθώωση.

Διότι ο καθένας μπορεί να υποβαθμίσει τον δικό του ρόλο – στην ώρα της απόδοσης των ευθυνών, ο καθένας δηλώνει «τελευταίος τροχός της αμάξης».

Και επιτέλους, αν φταίνε αυτοί που κυβέρνησαν στο παρελθόν, γιατί επιμένουν να κυβερνούν και σήμερα;

Έβαλαν μυαλό; Αγάπησαν ξαφνικά την πατρίδα τους, αφού κατασπατάλησαν όλα τα δάνεια, χωρίς να δημιουργήσουν τις προϋποθέσεις για ανάπτυξή της;

Μετάνιωσαν και ζητούν μια ακόμη ευκαιρία;

Και πώς συμβαδίζει η άποψη ότι το πρόβλημα δημιουργήθηκε εδώ και δεκαετίες με την άποψη ότι για όλα φταίει η πενταετής διακυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας;

Μα αν αρχίσουμε να τα βάζουμε όλα στη ζυγαριά, τότε γιατί δεν βάρυναν περισσότερο τα τελευταία δύο πιο καταστροφικά για τη χώρα χρόνια, στη διάρκεια των οποίων, αφού προηγήθηκε ένα εξάμηνο απόλυτης αδράνειας, open government, live υπουργικών συμβουλίων και άλλων ανοησιών, η χώρα βυθίστηκε σε ένα θανατηφόρο τέλμα;

Μπορεί να μας πει ο κ. Βενιζέλος και ο προκάτοχός του για ποιο λόγο οδήγησαν τη χώρα στη θανατηφόρα αγκαλιά της τρόικας, ενώ ήταν γνωστό πως αυτή την αντιαναπτυξιακή στρατηγική ακολουθεί το ΔΝΤ, όπου παρεμβαίνει;

Μπορούν να μας πουν γιατί επί δύο χρόνια δεν έχει έλθει στη χώρα ούτε ένα ευρώ από το εξωτερικό – πλην των δανεικών;

Μπορούν να μας πουν πού πήγε το περίφημο fast track, τα μνημόνια με τους Καταριανούς και όλες οι πομφόλυγες που δεν σταματήσαμε να ακούμε;

Θλιβερός απολογισμός

Καμιά απάντηση σε όλα αυτά δεν δίνει ο… απολογισμός πεπραγμένων της διετίας με τον οποίο η κυβέρνηση είχε το θράσος να γιορτάσει τα δυο χρόνια της στην εξουσία αυτής της ταλαίπωρης χώρας.

Κάτι μειώσεις λειτουργικών δαπανών – μέχρι και για οικονομία στην… βενζίνη και στα… ανταλλακτικά από τα κρατικά αυτοκίνητα μιλούν – και κάτι άλλα νούμερα που έχουμε κάθε λόγο να τα αμφισβητούμε.

Η μείωση της φαρμακευτικής δαπάνης των ασφαλιστικών ταμείων που αναφέρεται, οφείλεται στο γεγονός ότι αφαιρέθηκαν από τη λίστα των συνταγογραφούμενων φαρμάκων πολλά από αυτά και επομένως τα πληρώνουν οι ασφαλισμένοι από την τσέπη τους.

Μα αν τα αφαιρούσαν όλα, τότε δεν θα είχαν καμιά δαπάνη τα ασφαλιστικά ταμεία – ή κάνω λάθος;

Και είναι να επαίρεται κανείς ότι μειώθηκαν τα ελλείμματα των ΔΕΚΟ κατά 20%; Ενώ δεν έχουν ακόμη καταφέρει να κλείσουν ή να συγχωνεύσουν ούτε έναν οργανισμό;

Είναι κανένα σπουδαίο κυβερνητικό έργο η απόλυση 23 γιατρών για υποθέσεις διαφθοράς; Τι δηλαδή; Θα έμεναν στις θέσεις τους;

Ή μήπως έχει καμιά ανάμιξη η κυβέρνηση στην αύξηση των εξαγωγών, για την οποία παλεύουν μόνοι τους οι εξαγωγείς και απλώς με τους υπουργούς της κυβέρνησης λαμβάνουν μέρος σε συνέδρια και ημερίδες;

Και άλλα πολλά, όπως η εξοικονόμηση πόρων λόγω… Καλλικράτη και η μείωση του μισθολογικού κόστους κατά 15% στον δημόσιο τομέα.

Μήπως δεν ξέρουμε ότι αυτό συνέβη επειδή διεκόπη η λειτουργία πολλών υπηρεσιών, χρήσιμων για το κοινωνικό σύνολο ή επειδή μένουν συμβασιούχοι απλήρωτοι επί μήνες (βλέπε το πρόγραμμα «Βοήθεια στο Σπίτι») ή επειδή έμειναν οι δήμοι χωρίς συμβασιούχους;

Θα είχε νόημα αυτή η κομπορρημοσύνη αν, μετά από αυτές τις περικοπές, παρέμενε αναλλοίωτο το επίπεδο των υπηρεσιών.

Διαφορετικά, όλοι το ξέρουμε: Απολύουμε, δεν προσλαμβάνουμε, δεν ενοχλούμε τις ΔΕΚΟ και το κόστος πέφτει…

Τέλος, δεν αντελήφθην επίσης τι σημαίνει αυτό που είπε χθες ο κ. Βενιζέλος στους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ: «Είναι ιστορικό, ηθικό και επικοινωνιακό λάθος, να αφήνουμε την ΝΔ να μιλά για την οικονομία και τα ελλείμματα».

Συγγνώμη, αλλά ιστορικό και ηθικό είναι το λάθος που έγινε τον καιρό που, επαναστατικώ δικαίω, ο ίδιος και οι σύντροφοί του καταχρέωναν τη χώρα.

Και ηχεί μάλλον φασιστική η άποψη πως κάποιοι δεν πρέπει να «αφήνουν» τους πολιτικούς τους αντιπάλους να ομιλούν…

Πάμε σε άλλες εποχές. Πάμε πάλι πίσω στην πηγή της κακοδαιμονίας…

Γράφει η
Σοφία Βούλτεψη

πηγη:elzoni.gr Διαβάστε περισσότερα...

read more “Δημήτρης Κουλουριάνος: «Όταν ήμουν υπουργός Οικονομικών, είδα ότι το χρέος άρχισε να παίρνει διαστάσεις πολλαπλασιαστικές»”

Steve Jobs:«please stop, before Ι start».

Θλίψη προκάλεσε στο παγκόσμιο σκηνικό ο θάνατος του συνιδρυτή και διευθύνοντος συμβούλου της Apple, Steve Jobs. Δεν είναι όμως η πρώτη φορά που ο Jobs κάνει τον κόσμο να δακρύσει.
Το 2005 έδωσε μια συγκλονιστική ομιλία στους τελειόφοιτους του Standford και οι παρευρισκόμενοι έκλαιγαν με λυγμούς. Ο ίδιος ο Jobs αναγκάστηκε να διακόψει την ομιλία του, για να πει: «please stop, before Ι start» (σας παρακαλώ, σταματήστε πριν ξεκινήσω και εγώ να κλαίω).
Αυτό που έκανε ιδιαίτερη την ομιλία του ήταν ότι μοιράστηκε με το κοινό τρεις ιστορίες από την ζωή του για να καταλήξει: «Ζήστε πριν πεθάνετε». «Ο χρόνος σας είναι περιορισμένος. Μην τον σπαταλάτε, ζώντας τη ζωή κάποιου άλλου ανθρώπου. Να έχετε πάντα το θάρρος να ακολουθείτε την καρδιά και το ένστικτό σας».
Χαρακτηριστικό της έντονης φόρτισης που προκάλεσε η συγκεκριμένη ομιλία του Jobs είναι ότι πολλοί από τους φοιτητές που βρίσκονταν από κάτω ξέσπασαν σε γοερά κλάματα για να τους διακόψει ο Jobs λέγοντας: "Παρακαλώ σταματήστε πριν αρχίσω κι εγώ (να κλαίω)".

Διαβάστε παρακάτω ολόκληρη την προφητική ομιλία του Steve Jobs:

"Η πρώτη μου ιστορία έχει να κάνει με το πώς να ενώνεις σημεία"
"Εγώ εγκατέλειψα τις σπουδές μου στο Κολέγιο Reed… Γιατί το έκανα αυτό, λοιπόν; Όλα άρχισαν προτού καν γεννηθώ. Η βιολογική μου μητέρα ήταν πολύ νέα, ανύπαντρη φοιτήτρια, και αποφάσισε να με δώσει για υιοθεσία. Πίστευε πολύ βαθιά ότι θα έπρεπε να με υιοθετήσουν απόφοιτοι πανεπιστημίου και έτσι όλα είχαν κανονιστεί ώστε μόλις γεννιόμουν να με υιοθετούσαν ένας δικηγόρος και η γυναίκα του. Μόνο που, μόλις βγήκα από τη κοιλιά της μητέρας μου, οι δύο αυτοί άνθρωποι αποφάσισαν την τελευταία στιγμή ότι ήθελαν κορίτσι. Έτσι, λοιπόν, οι σημερινοί μου γονείς, οι οποίοι ήταν σε λίστα αναμονής τότε, έλαβαν ένα τηλεφώνημα στη μέση της νύχτας και άκουσαν κάποιον να τους λέει: «Έχουμε, αναπάντεχα, ένα νεογέννητο αγόρι. Το θέλετε;». Και είπαν: «Βεβαίως».
Η βιολογική μου μητέρα ανακάλυψε αργότερα ότι η θετή μου μητέρα ποτέ δεν είχε αποφοιτήσει από κανένα πανεπιστήμιο και ότι ο θετός μου πατέρας δεν είχε αποφοιτήσει καν από γυμνάσιο. Έτσι, αρνήθηκε να υπογράψει τα έγγραφα στα οποία χρειαζόταν η συμφωνία της ώστε να οριστικοποιηθεί η υιοθεσία μου. Υποχώρησε, όμως, λίγους μήνες αργότερα, όταν οι θετοί μου γονείς υποσχέθηκαν ότι κάποια μέρα θα με έστελναν σε πανεπιστήμιο. Να μορφωθώ… Πήγα σε ένα ακριβό πανεπιστήμιο και οι οικονομίες των σκληρά εργαζόμενων γονιών μου ξοδεύτηκαν στα δίδακτρα.
Έπειτα από 6 μήνες, όμως, δεν είχα ειλικρινή απάντηση στο ερώτημα εάν άξιζε τον κόπο οι γονείς μου να ξοδεύουν τόσα χρήματα για να σπουδάζω εγώ… Έτσι, λοιπόν, πήρα μια μέρα την απόφαση να εγκαταλείψω τις σπουδές, πιστεύοντας ειλικρινά ότι όλα θα τακτοποιηθούν και ότι θα βρω τελικά το δρόμο μου. Ήταν σχεδόν τρομακτικό, τότε, αυτό που έκανα, αλλά καθώς κοιτάζω πίσω τώρα, νομίζω πως ήταν μία από τις καλύτερες αποφάσεις που πήρα ποτέ.
Έκανα κάποια μαθήματα καλλιγραφίας και κυνήγησα κάποια άλλα ενδιαφέροντα… Τίποτα απ' όλα αυτά δεν είχαν βέβαια καμία ελπίδα πρακτικής εφαρμογής στη ζωή μου. Αλλά δέκα χρόνια αργότερα, όταν σχεδιάζαμε τον πρώτο υπολογιστή τα βρήκα μπροστά μου.


Πρέπει να έχεις εμπιστοσύνη ότι τα σημεία αυτά (ή, τα σημάδια, αν θέλετε), με κάποιον τρόπο, στο μέλλον θα ενωθούν. Πρέπει σε κάτι να έχεις πίστη. Στη διαίσθησή σου, στη μοίρα σου, στη ζωή, στο κάρμα, σε οτιδήποτε. Αυτή η προσέγγιση δεν με πρόδωσε ποτέ, και έχει κάνει όλη τη διαφορά στη ζωή μου".

"Η δεύτερή μου ιστορία είναι για την αγάπη και την απώλεια"
"Ήμουν τυχερός - πολύ νωρίς ανακάλυψα τι ήθελα να κάνω στη ζωή. Ο Woz κι εγώ ξεκινήσαμε την Apple στο γκαράζ του σπιτιού των δικών μου, όταν εγώ ήμουν 20 χρόνων. Δουλέψαμε σκληρά και σε 10 χρόνια η Apple είχε αναπτυχθεί από μια δουλειά που την κάνανε δύο άνθρωποι μέσα σε ένα γκαράζ σπιτιού σε μια εταιρεία αξίας 2 δισεκατομμυρίων δολαρίων με περισσότερους από 4.000 υπαλλήλους.
Είχαμε μόλις βγάλει στην αγορά την καλύτερή μας δημιουργία -το Macintosh- έναν χρόνο νωρίτερα, κι εγώ μόλις είχα γίνει 30 ετών. Και τότε, με απέλυσαν. Πώς μπορείς να απολυθείς από μία εταιρεία που ξεκίνησες και έστησες εσύ; Ε, καθώς η Apple μεγάλωνε, προσλάβαμε κάποιον που εγώ νόμιζα ότι ήταν ταλαντούχος για να διοικεί την εταιρεία μαζί μου. Και για τον πρώτο σχεδόν χρόνο, τα πράγματα πήγαιναν καλά. Αλλά τότε, τα οράματα και τα σχέδιά μας για το μέλλον άρχισαν να αποκλίνουν, και τελικά είχαμε μία «έκρηξη», έναν μεγάλο καβγά μεταξύ μας. Οταν συνέβη αυτό, το διοικητικό συμβούλιο τάχθηκε με το μέρος αυτού του ανθρώπου που εμείς είχαμε προσλάβει για να μας ξαλαφρώσει στη διοίκηση της εταιρείας.
Έτσι λοιπόν, στα 30 μου χρόνια, με πέταξαν έξω. Και μάλιστα με τον πιο «δημόσιο», πιο ταπεινωτικό τρόπο. Ο,τι ήταν έως τότε το επίκεντρο της ενήλικης ζωής μου, γκρεμίστηκε. Και αυτό για μένα ήταν ολέθριο, καταστροφικό.


Για μερικούς μήνες μετά δεν ήξερα τι να κάνω. Πίστευα πως είχα απογοητεύσει φοβερά όλη την προηγούμενη γενιά των επιχειρηματιών - ότι μου έπεσε η σκυτάλη τη στιγμή που μου την έδιναν για να συνεχίσω… Αλλά κάτι άρχισε σιγά- σιγά να ρίχνει λίγο φως στη ζωή μου. Αυτό το «κάτι» ήταν ότι αγαπούσα πολύ αυτό που έκανα. Όσα είχαν συμβεί στην Apple, δεν είχαν καν αγγίξει, για μένα, αυτό το «κάτι». Είχα γευτεί την απόρριψη, αλλά ήμουν ακόμα ερωτευμένος.
Και έτσι, αποφάσισα να ξεκινήσω πάλι από την αρχή. Δεν το έβλεπα τότε, αλλά αποδείχτηκε ότι η απόλυσή μου από την Apple ήταν ό,τι καλύτερο μπορούσε να μου είχε συμβεί. Το βάρος τού να είσαι επιτυχημένος αντικαταστάθηκε από την ελαφράδα τού να μπορείς και πάλι να είσαι πρωτάρης και να έχεις για όλα λιγότερη σιγουριά. Η απόλυσή μου με απελευθέρωσε και με βοήθησε να περάσω σε μία από τις πιο δημιουργικές περιόδους της ζωής μου.
Είμαι σχεδόν σίγουρος ότι τίποτα από όλα αυτά δεν θα είχε συμβεί εάν δεν είχα απολυθεί από την Apple. Ηταν ένα φάρμακο με απαίσια γεύση, αλλά νομίζω πως τελικά ο ασθενής το χρειαζότανε. Μερικές φορές η ζωή σε χτυπάει στο κεφάλι με ένα τούβλο. Μη χάνετε την πίστη σας. Είμαι πεπεισμένος ότι το μόνο πράγμα που με κράτησε όρθιο ήταν ότι αγαπούσα πολύ αυτό που έκανα.
Και ο μόνος τρόπος για να κάνει κάποιος μια σπουδαία δουλειά είναι να την αγαπήσει. Εάν δεν την έχετε ανακαλύψει ακόμα, μην απογοητευθείτε. Συνεχίστε να ψάχνετε. Μην επαναπαυτείτε. Μην συμβιβαστείτε".


"Η τρίτη ιστορία μου έχει να κάνει με το θάνατο"
"Όταν ήμουν 17 ετών, διάβασα μια ρήση που έλεγε: «Εάν ζήσεις κάθε μέρα σαν να ήταν η τελευταία σου, κάποια μέρα είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα δικαιωθείς». Μου έκανε εντύπωση αυτή η ρήση, και έκτοτε, για τα τελευταία 33 χρόνια, κάθε πρωί κοιτάζομαι στον καθρέφτη και ρωτώ τον εαυτό μου: «Εάν η σημερινή μέρα ήταν η τελευταία της ζωής σου, θα ήθελα να κάνω αυτό που ετοιμάζομαι να κάνω σήμερα;». Και όποτε η απάντηση ήταν «όχι» για σειρά ημερών, ήξερα αμέσως ότι κάτι έπρεπε να αλλάξω.
Υπενθυμίζοντας στον εαυτό μου ότι «σύντομα θα πεθάνεις», βρήκα το πιο χρήσιμο εργαλείο ώστε να παίρνω τις σημαντικότερες αποφάσεις στη ζωή μου. Διότι σχεδόν όλα τα πράγματα -όλες οι εξωτερικές προσδοκίες, όλες οι υπερηφάνειες, όλοι οι φόβοι και οι όλες οι ντροπές για πιθανή αποτυχία- όλα αυτά απλώς γκρεμίζονται, εξαφανίζονται όταν βλέπεις μπροστά σου το θάνατο και μένουν μόνο εκείνα που είναι στ' αλήθεια σημαντικά.
Υπενθυμίζοντας στον εαυτό σου ότι μια μέρα θα πεθάνεις, είναι ο καλύτερος τρόπος για να αποφύγεις την παγίδα τού να σκέφτεσαι συνεχώς αυτά που θα χάσεις εάν πάρεις την «Α» ή «Β» απόφαση. Θυμήσου ότι είσαι ήδη γυμνός. Δεν υπάρχει κανένας λόγος, λοιπόν, να μην ακολουθήσεις αυτό που σου ζητάει η καρδιά σου.
Πριν από περίπου έναν χρόνο, μου ανακοίνωσαν οι γιατροί ότι έχω καρκίνο. Έκανα MRI (μαγνητική τομογραφία) στις 7.30 το πρωί και έδειξε ξεκάθαρα ότι είχα καρκίνο στο πάγκρεας. Τότε δεν ήξερα κάν τι είναι το πάγκρεας. Οι γιατροί μού είπαν ότι ο καρκίνος που είχα εγώ εκεί ήταν σχεδόν αθεράπευτος και ότι θα έπρεπε να αρχίσω να συνηθίζω στην ιδέα ότι δεν μου έμενε περισσότερη ζωή από τριών έως εννέα μηνών. Ο προσωπικός μου γιατρός με συμβούλευσε να επιστρέψω στο σπίτι και να αρχίσω αμέσως να τακτοποιώ τις «προσωπικές» μου υποθέσεις, μία φράση που χρησιμοποιούν ως κλισέ οι γιατροί αντί να σου πουν «προετοιμάσου να πεθάνεις».
Η «τακτοποίηση προσωπικών υποθέσεων» είναι να προσπαθήσεις να πεις, σε ελάχιστους μήνες, στα παιδιά σου όσα νόμιζες ότι είχες άλλα τουλάχιστον δέκα χρόνια για να τους τα πεις. Είναι, επίσης, να μην αφήσεις πίσω σου, πεθαίνοντας, εκκρεμότητες που θα ταλαιπωρήσουν τους δικούς σου ανθρώπους που θα μείνουν πίσω.
Σημαίνει, τέλος, αυτό το «τακτοποίηση προσωπικών υποθέσεων», να βρεις τον κατάλληλο χρόνο και τρόπο για να αποχαιρετίσεις τα αγαπημένα σου πρόσωπα.
Ζούσα με αυτήν την καταραμένη διάγνωση κάθε μέρα της ζωής μου. Το ίδιο βράδυ που ανακοίνωσαν οι γιατροί ότι είχα καρκίνο, μου έκαναν και βιοψία ενδοσκοπικά, μέσω του λαιμού μου, στο στομάχι και από εκεί στα έντερα, πέρασαν μία βελόνα στο πάγκρεας και πήραν μερικά κύτταρα από τον καρκίνο. Εγώ ήμουν σε καταστολή, αλλά η γυναίκα μου, που ήταν παρούσα, μου είπε ότι όταν είδα οι γιατροί τα κύτταρα κάτω από ένα μικροσκόπιο, άρχισαν να κλαίνε, διότι αποδείχτηκε ότι είχα μια πολύ σπάνια μορφή καρκίνου του παγκρέατος που είναι θεραπεύσιμη με εγχείρηση. Σχεδόν όλες οι άλλες μορφές τέτοιου καρκίνου είναι καταδικασμένες.
Ετσι, λοιπόν, με βάλανε στο χειρουργείο, και σήμερα είμαι μια χαρά. Αυτό ήταν το κοντινότερο που έχω φτάσει στο θάνατο. Και ελπίζω να είναι το κοντινότερο που θα φτάσω σε αυτόν για τις επόμενες δεκαετίες. Έχοντας ζήσει, λοιπόν, αυτήν την εμπειρία, νομίζω πως μπορώ, με μεγαλύτερη σιγουριά απ' ότι όταν ο θάνατος ήταν για μένα απλώς μία «φιλοσοφική ιδέα», να πω ότι:

Κανείς δεν θέλει να πεθάνει. Ακόμα και οι άνθρωποι που θέλουν να πάνε στον Παράδεισο, δεν θέλουν να πεθάνουν για να φτάσουν εκεί. Και όμως, ο θάνατος είναι ο προορισμός που όλοι μοιραζόμαστε. Κανείς, ποτέ, δεν έχει γλιτώσει από αυτόν. Ο Θάνατος είναι, ίσως, η καλύτερη ανακάλυψη της Ζωής. Και έτσι, μάλλον, πρέπει να είναι. Ο Θάνατος είναι ο ατζέντης, ο μεσίτης, που σε βοηθά να αλλάξεις τη Ζωή σου, προτού έρθει αυτός να σε πάρει. Ξεκαθαρίζει το παλιό, προετοιμάζοντας το έδαφος για να 'ρθει το καινούργιο. Αυτή την στιγμή που σας μιλάω, το καινούργιο είστε εσείς. Αλλά κάποια μέρα, όχι πολύ μακρινή από τώρα, και εσείς θα εξελιχθείτε σιγά σιγά σε «παλιό», και θα... ξεκαθαριστείτε. Συγχωρήστε με που γίνομαι τόσο δραματικός, αλλά αυτή είναι η απλή αλήθεια.

Ο χρόνος σας είναι περιορισμένος. Μην τον σπαταλάτε, λοιπόν, ζώντας τη ζωή κάποιου άλλου ανθρώπου. Μην παγιδευτείτε από το δόγμα τού να ζείτε από τα αγαθά της σκέψης ενός άλλου. Μην αφήστε το θόρυβο από την άποψη άλλων ανθρώπων να πνίξει την δική σας, εσωτερική φωνή. Και, το πιο σημαντικό απ' όλα, να έχετε πάντα το θάρρος να ακολουθείτε την καρδιά και το ένστικτό σας. Αυτά τα δύο, κάπως, πάντοτε, γνωρίζουν ήδη τι εσύ θέλεις πραγματικά να γίνεις. Είναι δευτερεύοντα.

… Μείνε πεινασμένος. Μείνε ανόητος. Αυτό ευχόμουν και εγώ πάντοτε για τον εαυτό μου. Και τώρα, καθώς αποφοιτάτε για να αρχίσετε μια καινούρια ζωή, εύχομαι και για σας το ίδιο, ακριβώς, πράγμα: 'Μείνετε πεινασμένοι. Κάντε την τρέλα σας'".

πηγη:nikopoulos.blogspot.com Διαβάστε περισσότερα...

read more “Steve Jobs:«please stop, before Ι start».”

Η Εκκλησιαστική περιουσία και οι υποχρεώσεις του κράτους

Όλοι αυτοί οι εχθροί της Εκκλησίας που φωνασκούν, περί δήθεν εξόδων του κράτους χάριν της Εκκλησίας, και για την "μεγάλη" Εκκλησιαστική περιουσία που δήθεν δεν την εκμεταλλεύεται ο λαός, ΑΠΟΚΡΥΠΤΟΥΝ την αλήθεια, που είναι πολύ διαφορετική από τις απαιτήσεις τους.
Η φιλολογία περί της εκκλησιαστικής περιουσίας είναι παλιά, δίχως όμως να δικαιολογείται πολλές φορές από τα γεγονότα και την πραγματικότητα. Θα προσπαθήσουμε να ρίξουμε λίγο φως στο
ταλαιπωρημένο αυτό ζήτημα. Παρακάτω, απαντάμε και στο αδαές επιχείρημα περί μισθοδοσίας των Ορθοδόξων κληρικών που έχει άμεση σχέση με την εκκλησιαστική περιουσία. Καταρρίπτεται ο βασικότερος μύθος γύρω από τον οποίο χτίστηκε η επαίσχυντη αντιεκκλησιαστική προπαγάνδα των ημερών μας. Μετά την απελευθέρωση και τη δημιουργία του ελληνικού κράτους (1828), ενώ διατηρείται στη συνείδηση του πληρώματος της εκκλησίας η πίστη στο ιερό και αναπαλλοτρίωτο της εκκλησιαστικής περιουσίας με διάφορα νομοθετήματα επιβάλλεται κατά καιρούς η αναγκαστική απαλλοτρίωση τμημάτων της.

* Η αντιβασιλεία του Όθωνα (αλλοεθνής και προτεσταντική) πιστεύοντας ότι η περιουσία της Εκκλησίας αποτελεί θησαυρό που κληροδοτήθηκε από τους προγόνους στο ελληνικό έθνος και λησμονώντας την ανεκτίμητη προσφορά των ορθοδόξων μοναστηριών στους παλαιότερους και στους ακόμα νωπούς τότε αγώνες της εθνικής παλιγγενεσίας, με τα βασιλικά διατάγματα του 1833 και 1834 απεφάσισε τη διάλυση 416 μοναστηριών και τη διάθεση της κινητής και ακίνητης περιουσίας τους με το πρόσχημα να συσταθεί το "Εκκλησιαστικό Ταμείο". Ήταν όμως τόσο κακή η σύσταση και οργάνωση του ταμείου αυτού, ώστε το μόνο που συνέβη ήταν η διαρπαγή της εκκλησιαστικής περιουσίας και η πώληση - εκ μέρους επιτηδείων - ιερών σκευών και κειμηλίων στα παζάρια. Το 1836 η απαλλοτριωτική διάθεση της Αντιβασιλείας επεκτάθηκε και στην περιουσία των Μοναστηριών που διατηρήθηκαν σε λειτουργία "χάριν θεάρεστων έργων και προς οικοδομήν ιερών και αγαθοεργών καταστημάτων". Έτσι απαλλοτριώθηκαν υποχρεωτικά και άλλες μοναστηριακές εκτάσεις, ενώ σε όσεες απέμειναν επιβλήθηκε βαρύτατη έμμεση φορολογία.


* Στη διάρκεια της δεύτερης και τρίτης δεκαετίας του 20ου αιώνα, μετά τους Βαλκανικούς και τον Α Παγκόσμιο Πόλεμο κυρίως δε έπειτα από τη Μικρασιατική Καταστροφή (1922), το ελληνικό κράτος επέτεινε την απαλλοτριωτική του επιβολή σε βάρος της εκκλησιαστικής περιουσίας. Με τους νόμους 1072/1917 και 2050/1920 ("αγροτικός νόμος") και άλλους μεταγενέστερους απαλοτριώθηκαν αναγκαστικά πολλές μοναστηριακές εκτάσεις για την αποκατάσταση προσφύγων και ακτημόνων και για λόγους "προφανούς ανάγκης και δημόσιας ασφαλείας". Είναι χαρακτηριστικό ότι στην περίοδο 1917 μέχρι 1930 απαλλοτριώθηκαν εκκλησιαστικές εκτάσεις αξίας άνω του ενός δισεκατομυρίου προπολεμικών δραχμών και το Κράτος κατέβαλε στο Γενικό Εκκλησιαστικό Ταμείο μόνο το 4% (40 εκατομύρια δραχμές). Τα υπόλοιπα 960 εκατομύρια οφείλονται ακόμα! Τα περισσότερα μοναστήρια καταδικάστηκαν με τον τρόπο αυτό σε μαρασμό και λειψανδρία! Να σημειωθεί ότι σύμφωνα με υπολογισμούς κατά την πρώτη φάση μόνο, το 50% της γεωργική γης της εκκλησίας δόθηκε σε ακτήμονες, ενώ καη η δεύτερη φάση που ολοκληρώθηκε γύρω στο 1930 ήταν εξίσου μεγάλο το κομμάτι γης της εκκλησίας που απαλλοτριώθηκε.


* Με τον κωδ. νόμο 4684/1931 περί "Οργανισμοί Διοικήσεως Εκκλησιαστικής και Μοναστηριακής Περιουσίας" αποφασίσθηκε από την Πολιτεία η ρευστοποίηση της ακίνητης περιουσίας των Μονών παρά τις επιφυλάξεις της Εκκλησίας. Ό,τι εισπράχθηκε από τη ρευστοποίηση σχεδόν στο σύνολό του εξανεμίστηκε εξαιτίας του Β Παγκοσμίου Πολέμου και της ξενικής κατοχής (1940-44).


* Με την από 18/9/1952 "Σύμβαση περί εξαγοράς υπό του Δημοσίου κτημάτων της Εκκλησίας προς αποκατάστασιν ακτημόνων γεωργικών κτηνοτρόφων", η Εκκλησία της Ελλάδος υποχρεώθηκε να παραχωρήσει στο Κράτος το 80% της καλλιεργούμενης ή καλλιεργίσιμης αγροτικής περιουσίας της με αντάλλαγμα να λάβει κάποια αστικά ακίνητα και 45.000.000 δραχμές νέας (τότε) εκδόσεως. Στη σύμβαση του 1952 περιέχεται η διακύρηξη του κράτους ότι η απαλλοτρίωση αυτή είναι η τελευταία και δεν πρόκειται να υπάρξει νεότερη στο μέλλον, ενώ υπάρχει και η δέσμευση ότι η Πολιτεία θα παρέχει κάθε αναγκαία υποστήριξη (υλική και τεχνική), ώστε η Εκκλησία να μπορέσει να αξιοποιήσει την εναπομείνουσα περιουσία της. Στην ίδια σύμβαση καθιερώθηκε και η "μισθοδοσία" των κληρικών από τον Κρατικό Προϋπολογισμό - του δε Αρχιεπισκόπου και των Μητροπολιτών από το έτος 1980 - ως υποχρέωσις του Κράτους έναντι των μεγάλων παραχωρήσεων γης στις οποίες είχε προβεί η Εκκλησία της Ελλάδος κατά την δεκαετία 1922-32. Δηλαδή, επειδή το Κράτος αδυνατούσε να καταβάλει οποιοδήποτε αντίτιμο - όπως προέβλεπε ο νόμος του 1932 - συνεφωνήθη να μισθοδοτούνται επ' άπειρον οι κληρικοί και το Κράτος δεσμεύθηκε επ' αυτού. Καταρρίπτεται έτσι ο μύθος που προσπαθεί μάταια να διαιωνίσει ο κ. Πάγκαλος με τις αναφορές του σε "δημόσιους υπαλλήλους". Όταν η άγνοια συναντά τη θρασύτητα, το αποτέλεσμα είναι επικίνδυνο για τους θεσμούς και τη δημοκρατία.

Όταν το 1987 ψηφίστηκε από τη Βουλή ο νόμος 1700/87 (νόμος Τρίτση) που αποτελεί μία ακόμη προσπάθεια για την οριστική αποψίλωση της εκκλησιαστικής περιουσίας, δόθηκε αφορμή να δημοσιευθούν σημαντικά κείμενα. Μεταξύ αυτών και ένα υπό τον τίτλο "ιδιοκτησιακό καθεστώς και αξιοποίηση της αγροτικής γης στην Ελλάδα" (περιοδικό "Εκκλησία" 1-15/4/1987, σελίδες 254-55). Με αναμφισβήτητα στοιχεία, στηριγμένο σε μελέτη των Θ. Τσούμα και Δ. Τασιούλα που εκδόθηκε επίσημως από την Αγροτική Τράπεζα της Ελλάδος λίγο αργότερα, το 1988, αποδεικνύεται ότι στο σύνολο της αγροτικής γης της Ελλάδος ανήκουν.
ΔΗΜΟΣΙΟ
43.598.000 στρέμματα
ΤΟΠΙΚΗ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ
15.553.200 στρέμματα
ΕΚΚΛΗΣΙΑ
1.282.300 στρέμματα
ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΟΙ
1.098.400 στρέμματα
Από αυτά τα 1.282.300 στρέμματα ιδιοκτησίας της Εκκλησίας, τα 367.000 είναι δασικές εκτάσεις, τα 745.400 βοσκότοποι και μόνο τα 169.900 γεωργική καλλιεργίσιμη γη. Δηλαδή οι καλλιεργήσιμες εκτάσεις της αντιστοιχούν μόλις στο 0.48% του συνόλου της γεωργικής γης της χώρας μας!
Και να ληφθεί υπόψη ότι κατά τη δεκαετία 1974-1983 "εγκαταλείπονται κάθε χρόνο από τους αγρότες και κτηνοτρόφους κατά μέσο όρο 162.400 αγροτικής γης ακαλλιέργητα και ανεκμετάλλευτα". Το 1983 υπολογίστηκαν ως 4.380.000 στρέμματα οι εγκαταλελειμμένες εκτάσεις γης (σχεδόν 3.5 φορές μεγαλύτερες από το σύνολο της γης που ανήκει στην εκκλησία, ενώ σήμερα θα είναι ασφαλώς πολύ περισσότερο).
Παρά ταύτα, στα μάτια κάποιων και η εναπομείνασα περιουσία φαντάζει μεγάλη. Δε λαμβάνεται όμως υπόψη ότι αυτή δεν ανήκει στην Κεντρική Διοίκηση (Ιερά Σύνοδο), αλλά σε περισσότερα από 10.000 εκκλησιαστικά νομικά πρόσωπα (Μητροπόλεις, Ναούς, Μονές, Προσκυνήματα, Ιδρύματα, Κληροδοτήματα και άλλα) το καθένα από τα οποία αγωνίζεται - μέσα από τον κυκεώνα των νομικών και διοικητικών δεσμέυσεων - να διαφυλάξει την κυριότητα και να αξιοποιήσει τα όσα του ανήκουν περιουσιακά στοιχεία, για το καλό του πληρώματος και της εκκλησίας.
Δηλαδή κάθε Μονή και κάθε Ιερός Ναός που είναι ΝΠΔΔ (Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου), μεριμνούν για τη συνήθως μικρή περιουσία που έχουν, φροντίζοντας για την έντιμη διαχείρισή της και τηρώντας τις αυστηρές διατάξεις που ισχύουν για τα νομικά πρόσωπα. Η διαχείριση αυτή υπόκειται σε τακτικό έλεγχο τόσο από την Εκκλησία όσο και από τα αρμόδια όργανα της Πολιτείας. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα κοινωνικής προσφοράς, όχι και το μοναδικό, αποτελεί η Ιερά Μονή Ασωμάτων Πετράκη (Αθήνα). Έχοντας στην κατοχή της σημαντική περιουσία που την απέκτησε κατά τον 17ο και 18ο αιώνα με αγορές των ηγουμένων της (σώζονται στο αρχείο της τα σχετικά έγγραφα), αναδείχθηκε ο μεγαλύτερος κοινωνικός ευεργέτης των Αθηνών. Σε δωρηθέντα ακίνητά της έχουν ανεγερθεί:

* η Ριζάρειος Σχολή,
* η Ακαδημία Αθνών,
* το Αιγινήτειο Νοσοκομείο,
* το Μετσόβειο Πολυτεχνείο,
* το Σκοπευτήριο,
* το Πτωχοκομείο,
* η Μαράσλειος Ακαδημία,
* το Θεραπευτήριο "Ευαγγελισμός",
* το Αρεταίειο νοσοκομείο,
* η Αγγλική Αρχαιολογική Σχολή,
* οι Αστυνομικές Σχολές στην οδό Μεσογείων,
* το Νοσοκομείο Παίδων,
* το Νοσοκομείο Συγγρού,
* το Λαικό Νοσοκομείο "Σωτηρία",
* το Ασκληπείο Βούλας,
* η Γεννάδειος Βιβλιοθήκη,
* το Ορφανοτροφείο Βουλιαγμένης,
* το ΠΙΠΚΑ Βούλας
* Ιπποκράτειο Νοσοκομείο,
* Γηροκομείο,
* Εθνική Βιβλιοθήκη,
* Πανεπιστήμιο Αθηνών
* 142 Δημοτικά, Γυμνάσια και Λύκεια της Αττικής

και πολλά άλλα...
Βεβαίως, κανείς δε φρόντισε να μνημονεύονται αυτά, έστω σε μία επιγραφή επί των ανεγερθέντων κτιρίων.
Το δε Δημόσιο έχει γίνει πολλές φορές αποδέκτης εκτάσεων μεγάλης αξίας, τις οποίες παραχώρησε η Εκκλησία προκειμένου να λειτουργήσουν κατασκηνώσεις, να ανεγερθούν σχολεία, ιδρύματα, γυμναστήρια, στρατόπεδα ή να δημιουργηθούν κοινόχρηστοι χώροι για την αναψυχή του λαού. Αυτή, εν συντομία, είναι η αλήθεια.
Η Εκκλησια δικαιούται να έχει περιουσία, όπως δέχθηκαν με πληθώρα αποφάσεών τους όχι μόνο ελληνικά δικαστήρια, αλλά και η Ευρωπαική Επιτροπή Δικαιωμάτων του Ανθρώπου του Συμβουλίου της Ευρώπης, στην οποία προσέφυγαν Ορθόδοξες Μονές κατά του νόμου 1700/87. Και είναι σε θέση να την αξιοποιήσουν επωφελώς για τον ελληνικό λαό, αρκεί να αφαιρεθούν τα νομικά και διοικητικά δεσμά που της έχουν κατά καιρούς επιβληθεί.
Μετά από όλα αυτά, μπορούμε να αντιληφθούμε το πραγματικό μέγεθος της προσφοράς της Εκκλησίας στην ανάπτυξη της Ελλάδος, όπως επίσης και το πραγματικό μέγεθος της εναπομείνουσας περιουσίας της, το οποίο επαναλαμβάνουμε, ανήκει σε περισσότερο από δέκα χιλιάδες διαφορετικά νομικά πρόσωπα. Όσο για τη μισθοδοσία την κληρικών, αυτή αποτελεί υποχρέωση του κράτους προς την εκκλησία, την οποία αποδέχτηκε και υπέγραψε με δική του πρωτοβουλία το ίδιο το κράτος το 1952, επειδή ακριβώς αδυνατούσε να καταβάλλει το αντίτιμο που είχε συμφωνηθεί 20 χρόνια νωρίτερα και που είχε διογκωθεί πολλαπλάσια και είχε ήδη καταστεί δυσβάσταχτο χρέος ακόμη και για το κράτος.

Το κείμενο πήραμε από την ιστοσελίδα Αντίβαρο http://www.antibaro.gr
Επιμέλεια αντιγραφή Α. Σταλίδης.
Πηγές: Εστία 21/7/2000 και Ελεύθερη Ώρα 21/8/2000.

Διαβάστε περισσότερα...

read more “Η Εκκλησιαστική περιουσία και οι υποχρεώσεις του κράτους”

ΓΙΑΤΙ ΠΑΙΡΝΟΥΝ ΑΥΤΑ ΤΑ ΜΕΤΡΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ;

Γράφει ο Κωνσταντίνος Παπαθεοδώρου.

ΤΟ 1947 ΣΤΗΝ ΑΡΚΤΙΚΗ ΡΩΣΟΙ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ ΑΝΑΚΑΛΥΨΑΝ ΜΙΑ ΥΠΟΘΑΛΑΣΣΙΑ ΟΡΟΣΕΙΡΑ ΠΟΥ ΕΦΤΑΝΕ ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΓΡΟΪΛΑΝΔΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΟΝΟΜΑΣΑΝ ΛΟΜΟΝΟΣΟΦ.

ΑΥΤΗ Η ΟΡΟΣΕΙΡΑ ΓΕΩΛΟΓΙΚΑ ΕΙΝΑΙ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΗΣ ΣΙΒΗΡΙΑΣ. ΤΟ 1982 ΥΠΟΓΡΑΦΤΗΚΕ ΣΤΟΝ ΟΗΕ ΤΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΔΙΚΑΙΟ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ ΠΟΥ ΚΑΘΟΡΙΖΕΙ ΤΑ ΘΕΜΑΤΑ ΤΗΣ ΥΦΑΛΟΚΡΙΠΙΔΑΣ ΣΤΑ 12 ΝΑΥΤΙΚΑ ΜΙΛΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΚΤΕΣ. ΜΕ ΤΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΔΙΚΑΙΟ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΣΥΜΦΩΝΗΣΕΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΟ ΕΧΟΥΝ ΥΠΟΓΡΑΨΕΙ ΔΥΟ ΧΩΡΕΣ ΟΙ ΗΠΑ (ΛΟΓΩ ΑΡΚΤΙΚΗΣ) ΚΑΙ Η ΤΟΥΡΚΙΑ (ΛΟΓΩ ΑΙΓΑΙΟΥ).

ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΔΙΚΑΙΟ ΤΟΥ ΟΗΕ ΑΝ ΜΙΑ ΧΩΡΑ ΕΧΕΙ ΥΠΟΘΑΛΑΣΣΙΑ ΟΡΟΣΕΙΡΑ Η ΟΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΓΕΩΛΟΓΙΚΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΜΙΑΣ ΕΞΩΤΕΡΙΚΗΣ ΓΕΩΛΟΓΙΚΗΣ ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗΣ ΤΟΤΕ Η ΥΦΑΛΟΚΡΙΠΙΔΑ ΤΗΣ ΕΠΕΚΤΕΙΝΕΤΑΙ ΜΕΧΡΙ 12 ΝΑΥΤΙΚΑ ΜΙΛΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΥΠΟΘΑΛΑΣΣΙΑΣ ΟΡΟΣΕΙΡΑΣ. ΕΠΟΜΕΝΩΣ Η ΥΦΑΛΟΚΡΙΠΙΔΑ ΤΗΣ ΡΩΣΙΑΣ ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΟ ΔΙΚΑΙΟ ΦΤΑΝΕΙ ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΓΡΟΪΛΑΝΔΙΑ ΚΑΙ ΕΤΣΙ ΟΛΗ Η ΑΡΚΤΙΚΗ ΤΗΣ ΑΝΗΚΕΙ. ΣΤΟΝ ΒΟΡΕΙΟ ΠΟΛΟ ΟΜΩΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ 25% ΤΩΝ ΥΔΡΟΓΟΝΑΘΡΑΚΩΝ ΚΑΙ ΑΡΑ Η ΡΩΣΙΑ ΕΧΕΙ ΤΗΝ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΝΑ ΓΙΝΕΙ Η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ ΔΥΝΑΜΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ.

ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΛΟΓΟΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΥΠΟΓΡΑΨΑΝ ΤΟ ΔΙΚΑΙΟ ΟΙ ΗΠΑ. ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΛΗ Η ΤΟΥΡΚΙΑ ΓΝΩΡΙΖΟΝΤΑΣ ΟΤΙ ΑΝ ΕΦΑΡΜΟΣΤΕΙ ΤΟ ΔΙΚΑΙΟ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΥΦΑΛΟΚΡΙΠΙΔΑ ΠΟΥ ΝΑ ΕΧΕΙ ΚΟΙΤΑΣΜΑΤΑ ΔΕΝ ΤΟ ΥΠΟΓΡΑΨΕ ΚΑΙ ΕΘΕΣΕ ΩΣ ΑΙΤΙΑ ΠΟΛΕΜΟΥ ΤΗΝ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΟΥ ΣΤΟ ΑΙΓΑΙΟ.

ΕΠΟΜΕΝΩΣ Η ΕΛΛΑΔΑ ΑΝ ΤΟΛΜΗΣΕΙ ΝΑ ΤΟ ΕΦΑΡΜΟΣΕΙ ΘΑ ΟΔΗΓΗΘΕΙ ΣΕ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ. ΕΤΣΙ Η ΕΛΛΑΔΑ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΥΠΑΡΞΕΙ ΠΟΤΕ Η ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΝΑ ΕΦΑΡΜΟΣΕΙ ΤΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΔΙΚΑΙΟ ΟΔΗΓΗΘΗΚΕ ΣΤΟ ΕΥΡΩ ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ ΝΑ ΔΕΣΜΕΥΘΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΧΑΣΕΙ ΤΑ ΚΥΡΙΑΡΧΙΚΑ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ(ΜΕ ΕΝΑ ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΑΣ ΠΟΥΜΕ) ΑΛΛΑ ΓΙΑ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΑΥΤΟ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΧΡΕΩΚΟΠΗΣΕΙ. ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ ΟΜΩΣ ΟΙ ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΝ ΤΕΤΕΛΕΣΜΕΝΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΜΗ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ ΕΤΣΙ ΩΣΤΕ ΚΑΙ Η ΡΩΣΙΑ ΝΑ ΧΑΣΕΙ ΤΗΝ ΑΡΚΤΙΚΗ.

ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΛΟΓΟΣ ΠΟΥ Ο ΠΟΥΤΙΝ ΠΡΟΣΦΕΡΕ 25 ΔΙΣ ΔΑΝΕΙΟ ΤΟΤΕ ΩΣΤΕ ΝΑ ΜΗΝ ΠΑΕΙ Η ΕΛΛΑΔΑ ΣΤΟ ΔΝΤ ΚΑΙ Η ΚΙΝΑ ΑΛΛΑ ΤΟΣΑ. ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΧΑΣΕΙ ΤΗΝ ΑΡΚΤΙΚΗ.

ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΤΟΝ ΛΟΓΟ ΧΡΕΩΚΟΠΗΣΑΜΕ ΚΑΙ ΜΠΗΚΑΜΕ ΣΤΟ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟ ΣΤΗΡΙΞΗΣ

ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΥΠΑΡΞΕΙ ΠΟΤΕ Η ΠΙΘΑΝΟΤΗΤΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ ΤΕΤΕΛΕΣΜΕΝΟΥ ΣΤΟ ΑΙΓΑΙΟ ΓΙΑ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΟΥ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΔΙΚΑΙΟΥ ΠΟΥ ΘΑ ΜΠΟΡΕΙ Η ΡΩΣΙΑ ΝΑ ΤΟ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΕΙ ΣΤΗΝ ΧΑΓΗ (ΩΣ ΔΕΔΙΚΑΣΜΕΝΟ) ΚΑΙ ΝΑ ΚΕΡΔΙΣΕΙ ΤΗΝ ΥΦΑΛΟΚΡΙΠΙΔΑ ΤΗΣ ΑΡΚΤΙΚΗΣ.

ΟΜΩΣ ΕΝΑ ΜΙΚΡΟ ΚΡΑΤΟΣ ΟΠΩΣ ΕΙΝΑΙ Η ΚΥΠΡΟΣ ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΤΗΣ ΝΑ ΕΠΙΒΙΩΣΕΙ(ΝΑ ΜΗΝ ΜΠΛΕΞΕΙ ΣΤΟ ΔΝΤ) ΤΟΥΣ ΧΑΛΑΣΕ ΤΑ ΣΧΕΔΙΑ. ΕΚΛΕΙΣΕ ΔΙΜΕΡΗΣ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΜΕ ΤΟ ΙΣΡΑΗΛ ΠΟΥ ΟΜΩΣ ΒΑΣΙΖΟΤΑΝ ΣΤΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΔΙΚΑΙΟ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ. ΑΥΤΟ ΟΜΩΣ ΗΤΑΝ ΚΑΙ Η ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΤΗΣ ΡΩΣΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΟΥ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΔΙΚΑΙΟΥ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ. ΓΙΑ ΤΟΝ ΛΟΓΟ ΑΥΤΟ ΚΑΤΕΒΑΖΕΙ ΤΟΝ ΣΤΟΛΟ ΜΕ ΤΟ ΑΕΡΟΠΛΑΝΟΦΟΡΟ ΣΤΗΝ ΜΕΣΟΓΕΙΟ ΤΟΝ ΝΟΕΜΒΡΙΟ. ΟΜΩΣ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΣΤΙΓΜΗ ΤΟ ΙΣΡΑΗΛ ΕΧΕΙ ΠΑΓΙΔΕΥΤΕΙ ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΟΙ ΗΠΑ ΣΤΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΔΙΚΑΙΟ ΠΟΥ ΜΕ ΑΥΤΟ ΚΕΡΔΙΖΕΙ Η ΡΩΣΙΑ ΤΗΝ ΑΡΚΤΙΚΗ ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΤΟ ΘΕΛΟΥΝ ΚΑΘΟΛΟΥ.

Η ΤΟΥΡΚΙΑ ΝΙΩΘΕΙ ΑΠΟΜΟΝΩΣΗ ΚΑΙ ΓΑΥΓΙΖΕΙ. ΕΤΣΙ ΕΙΝΑΙ ΟΛΟΙ ΠΑΓΙΔΕΥΜΕΝΟΙ. ΜΑΣ ΕΣΚΑΨΑΝ ΤΟ ΛΑΚΟ ΚΑΙ ΕΠΕΣΑΝ ΟΙ ΙΔΙΟΙ ΜΕΣΑ. ΕΤΣΙ ΤΩΡΑ Η ΡΩΣΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΙΣΧΥΡΟΠΟΙΗΣΕΙ ΤΗΝ ΘΕΣΗ ΤΗΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΘΕΣΗ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΠΑΙΡΝΕΙ ΚΑΙ ΑΥΤΗ ΑΔΕΙΑ ΜΕ ΤΗΝ GAZPROM ΓΙΑ ΕΞΟΡΥΞΕΙΣ ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ ΤΗΝ ΘΕΩΡΟΥΝ ΔΙΚΗ ΤΟΥΣ ΖΩΝΗ.

ΟΜΩΣ ΑΝ ΓΙΝΕΙ ΑΥΤΟ ΤΕΡΜΑ Η ΥΦΑΛΟΚΡΙΠΙΔΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ ΚΑΙ ΤΕΡΜΑ Η ΑΡΚΤΙΚΗ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΥΣ ΚΑΙ ΕΥΡΩΠΑΙΟΥΣ.

ΓΙΑ ΤΟΝ ΛΟΓΟ ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΜΑΣ ΔΙΝΟΥΝ ΤΗΝ ΕΚΤΗ ΔΟΣΗ ΚΑΙ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΝ ΝΑ ΜΑΣ ΚΑΤΕΒΑΣΟΥΝ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΚΑΤΩ ΚΑΙ ΜΙΛΟΥΝ ΓΙΑ ΕΚΧΩΡΗΣΗ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑΣ (ΤΟ ΑΚΟΥΣΑΤΕ ΠΙΣΤΕΥΩ). ΜΕ ΑΥΤΟ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΘΑ ΜΑΣ ΑΠΟΔΥΝΑΜΩΣΟΥΝ ΗΘΙΚΑ ΚΑΙ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΑ ΓΙΑ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΒΕΒΑΙΟ ΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ.

ΔΥΟ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΑΚΟΜΑ ΠΟΥ ΘΑ ΒΟΗΘΗΣΟΥΝ ΣΤΗΝ ΕΞΑΓΩΓΗ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΩΝ:

1. ΤΟ 2010 ΤΟ ΤΟΥΡΚΙΚΟ ΓΕΕΘΑ ΜΑΖΕΨΕ ΤΟΥΣ ΚΑΘΗΓΗΤΕΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΩΝ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΡΩΤΗΣΕ ΑΝ ΤΑ ΚΟΙΤΑΣΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΜΕΣΟΓΕΙΟ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΟΥΝ ΤΟ ΡΙΣΚΟ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ ΚΑΙ Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥΣ ΗΤΑΝ ΝΑΙ.

2. ΣΤΙΣ 25 ΙΟΥΛΙΟΥ ΤΟΥ 2011 ΤΟ ΥΠΕΞ ΤΗΣ ΡΩΣΙΑΣ ΕΒΓΑΛΕ ΕΠΙΣΗΜΗ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΠΟΥ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΟΥΣΕ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΙΡΑΞΕΙ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ ΕΙΔΑΛΩΣ..........(ΔΕΝ ΤΟ ΛΕΩ).

ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΣΑΣ ΕΙΠΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΣΤΟ ΔΙΑΔΥΚΤΙΟ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΙΠΟΤΑ ΑΠΟΡΡΗΤΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΛΟΓΟ ΑΥΤΟ ΣΑΣ ΤΑ ΛΕΩ.

ΚΑΝΩ ΜΕΡΙΚΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΛΟΙΠΟΝ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΟΣΑ ΣΑΣ ΠΑΡΕΘΕΣΑ:

ΕΡΩΤΗΣΗ 1Η: ΘΑ ΕΠΙΤΕΘΟΥΝ ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ ΕΙΤΕ ΣΕ ΕΜΑΣ ΕΙΤΕ ΣΤΟΥΣ ΚΥΠΡΙΟΥΣ ΜΕ ΤΗΝ ΑΝΟΧΗ ΤΗΣ ΑΜΕΡΙΚΗΣ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΠΙΘΑΝΟ ΕΡΕΘΙΣΜΑ ΤΩΝ ΙΣΡΑΗΛΙΝΩΝ;

ΕΡΩΤΗΣΗ 2Η: ΑΝ ΤΟ ΚΑΝΕΙ Η ΤΟΥΡΚΙΑ, ΔΕΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙ ΤΕΤΕΛΕΣΜΕΝΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΗ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΟΥ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΔΙΚΑΙΟΥ ΧΩΡΙΣ ΤΟ ΙΣΡΑΗΛ ΝΑ ΧΑΣΕΙ ΤΗΝ ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΑΟΖ
ΚΑΙ ΥΦΑΛΟΚΡΙΠΙΔΑ;

ΕΡΩΤΗΣΗ 3Η: ΑΝ ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΟΥΜΕ ΕΘΝΙΚΗ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ ΛΟΓΩ ΤΟΥ ΜΕΣΟΠΡΟΘΕΣΜΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΔΕΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΝ ΠΑΛΙ ΟΙ ΕΤΑΙΡΟΙ ΜΑΣ ΤΕΤΕΛΕΣΜΕΝΟ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΗ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΟΥ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΔΙΚΑΙΟΥ ΚΑΙ ΑΡΑ Η ΡΩΣΙΑ ΘΑ ΧΑΣΕΙ ΤΕΛΙΚΑ ΤΗΝ ΑΡΚΤΙΚΗ;

ΕΡΩΤΗΣΗ 4Η: ΘΑ ΕΠΙΤΕΘΟΥΝ ΟΙ ΡΩΣΟΙ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ ΔΙΟΤΙ ΤΟΥΣ ΧΑΛΑΕΙ ΤΗΝ ΔΟΥΛΕΙΑ ΣΤΟΝ ΒΟΡΕΙΟ ΠΟΛΟ;

ΕΡΩΤΗΣΗ 5Η: ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΑΦΗΝΟΥΜΕ ΝΑ ΣΦΑΓΟΥΝ ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥΣ; Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΒΓΑΛΕΙ ΤΑ ΔΙΚΑ ΤΟΥΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΕΙΤΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΗΝ ΛΟΓΙΚΗ, ΕΙΤΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΤΙ ΤΟΝ ΣΥΜΦΕΡΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ, ΕΙΤΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟΝ ΦΟΒΟ ΠΟΥ ΤΟΝ ΔΙΑΚΑΤΕΧΕΙ.

πηγη:koukfamily.blogspot.com Διαβάστε περισσότερα...

read more “ΓΙΑΤΙ ΠΑΙΡΝΟΥΝ ΑΥΤΑ ΤΑ ΜΕΤΡΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ;”

Δεν προχωρεί σε reverse split η Marfin Investment Group

Αθήνα
Η Marfin Investment Group ανακοίνωσε ότι κατόπιν της υποστήριξης πλέον 3 δεκαδικών ψηφίων στις τιμές των μετοχών που διαπραγματεύονται στην Αγορά Αξιών του Χρηματιστηρίου Αθηνών δεν θα προχωρήσει σε reverse spit των μετοχών.

Ειδικότερα, το Διοικητικό Συμβούλιο της εταιρείας αποφάσισε να προτείνει την ανάκληση της απόφασης της από 26.9.2011 έκτακτης γενικής συνέλευσης των μετόχων περί σύμπτυξης (μείωσης) του αριθμού των μετοχών της εταιρείας χωρίς μεταβολή του μετοχικού κεφαλαίου αυτής με αύξηση της ονομαστικής αξίας κάθε μετοχής (reverse split).

Για το λόγο αυτό, το Διοικητικό Συμβούλιο θα συγκαλέσει νέα γενική συνέλευση των μετόχων η οποία θα αποφασίσει σχετικώς.

πηγη:news.in.gr Διαβάστε περισσότερα...

read more “Δεν προχωρεί σε reverse split η Marfin Investment Group”

Καταρρέουν αλλά ισοπεδώνουν την χώρα εν όψει "πολιτικής σφαγής"

Αποσυντίθεται γοργά η κυβέρνηση η οποία πλέον επιβιώνει απλά και μόνο λόγω του ενστίκτου πολιτικής αυτοσυντήρησης της Κ.Ο. του ΠΑΣΟΚ: Στις επόμενες εκλογές, υπολογίζεται ότι θα επανεκλεγεί το πολύ το 10-15% των σημερινών βουλευτών, περιλαμβανομένων και των κορυφαίων κυβερνητικών στελεχών!

Αν θα μπορούσαμε να παρομοιάσουμε την σημερινή κατάσταση με ένα μεγάλο ιστορικό γεγονός, περισσότερο με την μάχη του Βερολίνου το 1945, θυμίζει η κατάσταση: Όταν οι Γερμανοί με την δύναμη που δίνει η απελπισία προσπαθούσαν να αναχαιτίσουν τις επελαύνουσες σοβιετικές στρατιές. Μάταια, όμως. Το μόνο που κατάφεραν ήταν να ισοπεδώσουν την πόλη.

Όταν ακόμα και το site της φιλοκυβερνητικής εφημερίδας ΤΟ ΒΗΜΑ, βγήκε σήμερα με τίτλο «Κλίμα αποσύνθεσης στην κυβέρνηση-Στα πρόθυρα πολιτικής κρίσης η χώρα» σε ένα ρεπορτάζ-φωτιά του πάντα άριστα ενημερωμένου πολιτικού συντάκτη Άγγελου Κωβαίου, τότε εύκολο είναι να φανταστεί κανείς τι γίνεται στα ενδότερα του κυβερνώντος κόμματος.

Στο ρεπορτάζ σημειώνεται ότι «Η αγωνία για την συνοχή της ίδιας της κυβέρνησης και το ενδεχόμενο εκδήλωσης (και) πολιτικής κρίσης, είναι έκδηλη πλέον στα ανώτερα κυβερνητικά κλιμάκια. (…) Θορυβημένα εμφανίζονται πολλά κυβερνητικά στελέχη από τη συζήτηση περί τροποποίησης των ευρωπαϊκών συνθηκών, όπως αυτή γίνεται στο Παρίσι και το Βερολίνο, σε συνδυασμό με τις επισημάνσεις που έγιναν και χθες από τον κ. Βενιζέλο, ο οποίος μίλησε για συζήτηση χωρίς θεσμικούς περιορισμούς. (…) Σε αυτό το κλίμα, στελέχη της κυβέρνησης σημειώνουν ότι το διάστημα των επόμενων τριών εβδομάδων θα πρέπει όλοι να είναι προετοιμασμένοι για όλα».

Πως επιβιώνει ακόμα η κυβέρνηση; Λόγω του ενστίκτου αυτοσυντήρησης των 154 βουλευτών της Κ.Ο. του ΠΑΣΟΚ και της υστεροφημίας των κορυφαίων στελεχών της κυβέρνησης, αλλά και λόγω της «χαμηλής πίεσης» που δέχεται από τη Ν.Δ. η οποία βλέπει τις εξελίξεις να προσπερνούν ταχύτατα την ενδοκομματική προπαρασκευαστική διαδικασία για ανάληψη της εξουσίας της χώρας: Σε ότι αφορά τα κορυφαία στελέχη της κυβέρνησης, δίνουν τον υπέρ πάντων απελπισμένο αγώνα για την υστεροφημία τους.

Και η απελπισία δίνει δύναμη: Ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου ξέρει ότι θα μείνει στην ιστορία ως αυτός που εκχώρησε εθνική κυριαρχία, ο Ε.Βενιζέλος ως «συνεργάτης του εχθρού», οι λοιποί δελφίνοι Μ.Χρυσοχοϊδης και Α.Λοβέρδος, ως συνεργοί στο έγκλημα. Και πάνω απ’όλα η μεγάλη μάζα της Κ.Ο..

Σήμερα περίπου 1 στους 3 βουλευτές είναι υπουργός ή υφυπουργός και έχει το καλύτερο δυνατό κίνητρο για να μην θέλει να γίνουν εκλογές. Αλλά το χειρότερο δεν είναι αυτό:

Υπολογίζεται ότι στην καλύτερη περίπτωση που το ΠΑΣΟΚ αποσπάσει στις εκλογές 22% θα έχει στην επόμενη Βουλή 55 βουλευτές. Από αυτούς οι 30-35 θα είναι νέοι σε σχέση με τη νυν Κ.Ο. Υπολογίζεται δηλαδή ότι μόλις 20-25 βουλευτές από τη νυν Κ.Ο. θα διασωθούν!

Αν εξαιρέσουμε τον πρωθυπουργό και τους δέκα κορυφαίους υπουργούς, γίνεται αντιληπτή η επερχόμενη σφαγή της νυν Κ.Ο. του ΠΑΣΟΚ.

Πόσο ψυχολογικά έτοιμος μπορεί να είναι κάποιος που οδεύει σε μία «πολιτική σφαγή» στις επόμενες εκλογές; Εξ αυτού του λόγου «τεντώνουν» την υπομονή των πολιτών. Μόνο που κινδυνεύει πλέον να «σπάσει» με συνέπειες που θα είναι ανεξέλεγκτες για τους πάντες.

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr Διαβάστε περισσότερα...

read more “Καταρρέουν αλλά ισοπεδώνουν την χώρα εν όψει "πολιτικής σφαγής"”

Bόμβα Παναγιώτη Ψωμιάδη...

Συγκλονιστική αποκάλυψη Παναγιώτη Ψωμιάδη, πριν από λίγο στο ΑΛΤΕΡ στον Γιώργο Αυτιά.
Μια αποκάλυψη που θα μας απασχολήσει..
Ο κ. Ψωμιάδης είπε:
Κ. Αυτιά ψάξτε το. Στελέχη της τρόικας το καλοκαίρι του 2009 έκαναν διακοπές στην Ελλάδα με δυο υπουργούς της σημερινής κυβέρνησης...
Μάλιστα το επανέλαβε και στο τέλος των δηλώσεών του, λίγο πριν ολοκληρωθεί η σύνδεσή του με το ΑΛΤΕΡ
Ήταν προμελετημένη-προσχεδιασμένη η έλευση της τρόικας στην Ελλάδα.

πηγη:exomatiakaivlepo.blogspot.com Διαβάστε περισσότερα...

read more “Bόμβα Παναγιώτη Ψωμιάδη...”

ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ: Με τρία δεκαδικά ψηφία οι μετοχές του χρηματιστηρίου . . . Προετοιμάζονται για κάποια εξέλιξη;

Μεγάλο ζήτημα έχει ανοίξει με το θέμα του χρηματιστηρίου.

Δεν αναφερόμαστε – σε αυτή τη φάση – στο ότι βρέθηκε χθες στο όριο των 700 μονάδων, αλλά στο γεγονός ότι άλλαξε ο τρόπος υπολογισμού των μετοχών, σε όσες η τιμή τους βρίσκεται κάτω από το 1 ευρώ.

Τι θέλουμε να πούμε; Μέχρι και την Παρασκευή οι μετοχές του ελληνικού χρηματιστηρίου εμφανίζονταν με δυο δεκαδικά ψηφία, ενώ από χθες με τρία.
Στη «γλώσσα» του ευρώ, το τρίτο δεκαδικό ψηφίο δεν έχει κανένα απολύτως νόημα, έχει όμως σε άλλα νομίσματα…

Το ερώτημα που προκύπτει πλέον, είναι το αν η κυβέρνηση μέσω του χρηματιστηρίου θέλει να μας «πει κάτι»! Όλα δείχνουν ότι κάτι προετοιμάζεται, εκτός κι αν αυτό γίνεται για τον ακριβέστερο υπολογισμό των μετοχών που βρίσκονται σε πολύ χαμηλά επίπεδα, μια κίνηση που και πάλι δεν έχει καμία σημασία.!

Δεν γίνεται να πέφτει η τιμή της Εθνικής κάτω από τα 2 ευρώ και να μην μιλάει κανείς, με την κεφαλαιοποίησή της να υποχωρεί σε επίπεδα που δεν μπορεί να υπολογίσει κανείς από πότε έχουμε να τα δούμε!

Η υπόθεση «μυρίζει» από μακρυά. Αναμένουμε επίσημες διευκρινίσεις από την ΕΧΑΕ ή την ακέφαλη – προς το παρόν – Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς για να μας εξηγήσει το τι ακριβώς γίνεται.

Αυτό με τα τρία δεκαδικά πολύ μας έχει μπερδέψει. . . Ή μήπως μας ανοίγει τα μάτια;

πηγη:olympia.gr Διαβάστε περισσότερα...

read more “ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ: Με τρία δεκαδικά ψηφία οι μετοχές του χρηματιστηρίου . . . Προετοιμάζονται για κάποια εξέλιξη;”

Η ΔΙΑΛΥΣΗ ΤΗΣ ΜΕΣΑΙΑΣ ΤΑΞΗΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΝΕΟΤΑΞΙΤΕΣ

Το έχουμε ξαναπεί ότι στρατηγικός στόχος των Νεοταξιτών είναι η εγκαθίδρυση μιας παγκόσμιας κυβέρνησης - δικτατορίας. Για να γίνει όμως αυτό πρέπει να αποδομηθούν τα έθνη. Για να αποδομηθούν τα εθνικά κράτη απαραίτητο βήμα είναι η διάλυση της μεσαίας τάξης. Η μεσαία τάξη αποτελεί την ραχοκοκαλιά μιας κοινωνίας. Ο Αριστοτέλης έλεγε ότι για να λειτουργήσει το πολίτευμα είναι απαραίτητη η ύπαρξη μιας πλατιάς μεσαίας τάξης καθώς αν υπάρχουν λίγοι που είναι πολύ πλούσιοι και πάρα πολλοί που είναι πολύ φτωχοί αυτό θα οδηγούσε αναμφίβολα είτε στην ολιγαρχία είτε στην οχλοκρατία.

Η μεσαία τάξη λοιπόν είναι αυτή που με την παρουσία της απορροφά τους κραδασμούς από τον ανταγωνισμό των άλλων δύο τάξεων και λειτουργεί σαν αμορτισέρ και είναι η τάξη αυτή που παραδοσιακά διαπαιδαγωγεί τα τέκνα της με τις αξίες της πατρίδας και της θρησκείας και της οικογένειας (αυτά για την ελληνική μεγαλοαστική τάξη είναι μικροαστικά....).

Στην χώρα μας η μεσαία τάξη έχει τον πιο καθοριστικό ρόλο στην οικονομία καθώς το 90% των επιχειρήσεων στην Ελλάδα είναι αυτό που λέμε μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Με την πολιτική του μνημονίου που μας επέβαλαν οι ξένοι δανειστές η μεσαία και μικρή επιχείρηση οδηγείται στο κλείσιμο. Για το 2011 και σύμφωνα με επίσημα στοιχεία της ΓΣΕΒΕ 250.000 επιχειρήσεις αναμένεται να βάλουν λουκέτο.

Την ζοφερή αυτή πραγματικότητα την γνωρίζει όποιος κάνει μια βόλτα από το κέντρο της Αθήνας .Κλειστές επιχειρήσεις ακάλυπτες επιταγές απληρωτοι λογαριασμοί και κατήφεια. Αυτή είναι η εικόνα της αγοράς. Η καταστροφή της μεσαίας τάξης στην χώρα μας άρχισε με την κυβέρνηση Σημίτη όταν κάναμε Εθνικό μας στόχο την είσοδο της χώρας στην ΟΝΕ.

Πράγματι μπήκαμε στο ΕΥΡΩ αλλά καταστρέψαμε την παραγωγική μας βάση και τις εξαγωγές μας για να πάρουμε δανεικά με 1% από την ΕΚΤ. Η συνέχεια είναι γνωστή δανεικά, δανεικά, δανεικά και στο τέλος μνημόνιο.

Η διάλυση της μεσαίας τάξης αποτελεί κεντρική επιλογή των Νεοταξιτών παγκοσμίως. Άσχετα αν οι Αμερικάνοι μιλάνε για δημοκρατία και ανθρώπινα δικαιώματα στην πραγματικότητα είναι υποκριτές. Οπου μιλάνε για Δημοκρατία και ελευθερία εννοούν την ασυδοσία των τραπεζών και των πολυεθνικών.

Το έχουμε ξαναπεί οι παγκοσμιοποιητές θέλουν ένα κόσμο ''ελεύθερο'' από ό,τι τους περιορίζει ώστε να διακινούν τα κεφάλαιά τους και να μπαίνουν σε μια χώρα και να αλωνίζουν. Να γιατί το Εθνικό κράτος είναι εμπόδιο για τα συμφέροντά τους.

Διότι συνεπάγεται σύνορα, δασμούς, φόρους, θεσμούς και δημοκρατία και όλα αυτά είναι ''κακά '' πράγματα για την ελίτ και ειδικά η δημοκρατία στον βαθμό που δεν είναι ελεγχόμενη γιατί πάντα μπορεί να ξεπεταχτεί κάποιος Τσέβες ή κάποιος Κίρτσνερ μέσα από την κάλπη και να τους χαλάσει τα σχέδια.

Όλοι αυτοί οι θεωρητικοί του καπιταλισμού οι νεοφιλελεύθεροι μας τάζανε ευημερία και μας φέρανε τα χρέη και την προλεταριοποίηση. Στην πραγματικότητα Καπιταλισμός και κομμουνισμός καταλήγουν στο ίδιο τέρμα. Στον μεν Κομμουνισμό στα παίρνει όλα το κράτος στον δε καπιταλισμό στα παίρνουν όλα οι τράπεζες.

Πρακτικά και στα δύο συστήματα προλετάριος καταλήγεις, δηλαδή άνθρωπος χωρίς ιδιοκτησία εξαρτώμενος αποκλειστικά από την εργασία σου την οποία και πουλάς σε όλο και πιο ανασφαλείς συνθήκες.

Στην Ελλάδα το βιώνουμε αυτό τώρα που καταργούνται εργασιακές κατακτήσεις και δικαιώματα δεκαετιών και θα το νιώσουμε καλά όταν η τρόικα βάλει χέρι και στα σπίτια μας. Γιατί τι άλλο αποτελεί η ειδική εισφορά στα ακίνητα που προωθεί η νεοταξίτικη κυβέρνηση Παπανδρέου;

Τι άλλο από μια μορφή δήμευσης περιουσίας. Κατα τον κ. Ράιχενμπαχ τον τοποτηρητή του Βερολίνου στην χώρα μας είναι αφύσικο οι έλληνες να είμαστε ιδιοκτήτες οικίας σε ποσοστό 85%, το μεγαλύτερο σ όλη την Ευρώπη, όταν Γάλλοι και Γερμανοί μένουν στο νοίκι. Καταλάβατε τι θέλει να πει ο ''ποιητής'';

Στην Ελλάδα η πλατιά μεσαία τάξη ήταν για δεκαετίες ο θεματοφύλακας της κοινωνικής συνοχής και ευημερίας. Εμποροι βιοτέχνες, αυτοαπασχολούμενοι, ελεύθεροι επαγγελματίες, αγρότες, μικροί ιδιοκτήτες όλοι αυτοί στήριξαν την ρημαγμένη μας πατρίδα μετά τον πόλεμο και πίστεψαν σε μια καλύτερη ζωή για τα παιδιά τους και ουσιαστικά έφτιαξαν την Ελλάδα του 2οοο.Ολοι αυτοί σήμερα βλέπουν τα όνειρά τους να συνθλίβονται από την επέλαση της ΝΕΑΣ ΤΑΞΗΣ.

Αν αφήσουμε την ΝΕΑ ΤΑΞΗ να περάσει σύντομα θα βλέπουμε στις Ελληνικές ταινίες την ζωή που είχαμε και θα αναπολούμε τις εποχές που ήμασταν κράτος και τα παιδιά μας έπαιζαν με ασφάλεια στις πλατείες.

Αν αφήσουμε την ΝΕΑ ΤΑΞΗ να περάσει οι περιουσίες μας και τα υπάρχοντά μας σύντομα θα περιέλθουν υπό την κατοχή τραπεζών και πολυεθνικών εταιρειών. Αν αφήσουμε την ΝΕΑ ΤΑΞΗ θα χάσουμε και την Εθνική μας κυριαρχία και τον τρόπο ζωής μας.Το ερώτημα είναι θα τους αφήσουμε;

Του Γιώργου Σταφυλά

πηγη:elora.gr Διαβάστε περισσότερα...

read more “Η ΔΙΑΛΥΣΗ ΤΗΣ ΜΕΣΑΙΑΣ ΤΑΞΗΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΝΕΟΤΑΞΙΤΕΣ”

"Έχουν πάρει διαζύγιο με την αλήθεια;‏..."

Γράφει ο Διογένης ο Κυνικός

Κάθε ημέρα είναι να χάνει κανείς το μυαλό του όλο και περισσότερο από αυτά που ακούει και διαβάζει. Κάθε ημέρα βγαίνει και ένα νέο στοιχείο στην φόρα που διαψεύδει κάποιο προηγούμενο!! Και στο τέλος τι πρέπει να πιστέψει ο λαός; Ή μάλλον δεν πρέπει να πιστεύει τίποτα από όλα αυτά που ακούει και διαβάζει;
Αφορμή για τις σκέψεις αυτές μας έδωσε η ανακοίνωση της Ελληνικής Ένωσης Τραπεζών (ΕΕΤ) η οποία...
λίγο πολύ ΔΙΑΨΕΥΔΕΙ τις δηλώσεις του διευθυντή ελέγχων του ΣΔΟΕ κ. Ν. Λέκκα, περί κωλυσιεργίας των τραπεζών στα αιτήματα της Υπηρεσίας για άνοιγμα λογαριασμών κλπ. Μάλιστα ο κύριος Λέκκας ανέφερε ότι από τα 3.829 αιτήματα του ΣΔΟΕ έχουν μόλις ικανοποιηθεί τα 130! Η ανακοίνωση όμως της ΕΕΤ τι γράφει; Ότι έχει ικανοποιηθεί πάνω από το 80% των αιτημάτων του ΣΔΟΕ!!! Και μάλιστα έχει προτείνει και μεθόδους στο ΣΔΟΕ για την πιο αποτελεσματική συνεργασία! Ποιον να πιστέψουμε τώρα; Ποιος λέει ψέματα και ποιος την αλήθεια; Και ίσως θα είχε μικρή σημασία αν αυτό δεν γινόταν σε καθημερινή βάση και με όλα τα θέματα που μας απασχολούν. Από το πιο μικρό μέχρι το πιο μεγάλο.
Και αν αυτό το παράδειγμα φαίνεται μικρό ή άνευ ουσίας, τότε τι να πούμε για το θέμα των αποθεματικών της χώρας. Από εκεί που έφθαναν μέχρι τα μέσα Οκτωβρίου, πήγαμε στα τέλη Οκτωβρίου για να μάθουμε χθες με δήλωση του κυρίου Βενιζέλου, του καθ’ ύλη αρμοδίου υπουργείου ότι το κράτος έχει χρήματα για τις πληρωμές μισθών και συντάξεων μέχρι τα μέσα Νοεμβρίου!! Μπορεί όμως και για ακόμη πιο πέρα… Ποιος ξέρει!!!! Μάλιστα μέχρι και το Γερμανικό περιοδικό Spiegel βρήκε την ευκαιρία για να ειρωνευτεί για άλλη μία φορά την κατάσταση, την κυβέρνηση, όλους εμάς, γράφοντας ότι οι «Έλληνες πάντα κρύβουν εκπλήξεις» και ότι «από εκεί έλεγαν ότι θα οδηγηθούν σε πτώχευση, τώρα φαίνεται ότι ανακάλυψαν έναν θησαυρό του 1 δισ. ευρώ και αντέχουν μέχρι τα μέσα Νοεμβρίου...». Μάλιστα με ακόμη μεγαλύτερη ειρωνεία αναρωτιέται το περιοδικό αν στο κυνήγι του θησαυρού βοήθησε η τρόικα ή τον «ανακάλυψαν» μόνοι τους οι Έλληνες……
Το πώς βρεθήκαν τα χρήματα δεν μας νοιάζει εκτός και αν τα πληρώσαμε «χρυσά»! Αλλά δεν «αντιλαμβανόμαστε» τι παιχνίδια παίζονται και πάλι σε βάρος του ελληνικού λαού. Πως βρήκαμε ξαφνικά τα χρήματα για να πληρωθούν ΜΟΝΟΝ οι μισθοί και οι συντάξεις του δημοσίου ενώ αφήνουμε απλήρωτους όλους τους άλλους; Σε αυτή την χώρα για άλλη μία φορά μόνον «οι πελάτες» ενδιαφέρουν την κυβέρνηση; Όταν υπάρχουν επιχειρήσεις, προμηθευτές, και δεν αναφερόμαστε στα αρπακτικά του δημοσίου, στα λαμόγια αλλά σε αυτούς που εντίμως συνεργάστηκαν με το δημόσιο, και διακινδυνεύεται η ύπαρξη τους, οι δουλειές ίσως χιλιάδων ανθρώπων, επειδή το δημόσιο δεν πληρώνει εδώ και ένα χρόνο τις υποχρεώσεις της, με αυτούς τι γίνεται; Ή επειδή είναι του ιδιωτικού τομέα να πάνε να χαθούνε; Να πληρωθούνε μόνο οι δικοί μας;
Άλλη μια απόδειξη του ότι η κυβέρνηση αυτή ακολουθεί το ρητό ότι «το να λες ψέματα είναι επάγγελμα, αλλά το να διαψεύδεις είναι τέχνη»! Για αυτό και δεν πείθει κανέναν με τις διαψεύσεις της ….. Αλλά ως που θα πάει η κατάσταση αυτή; Δεν συναισθάνονται την κατάσταση στην οποία βρίσκεται η χώρα, ο λαός μας; Δεν κυκλοφορούν στους δρόμους να δουν ακόμη και στην οδήγηση πως αντιδρά ο κόσμος, πως έχουν «λαλήσει» όλοι; Εμείς θα κάνουμε μια πρόταση. Ας δοκιμάσουν ΟΛΟΙ οι πολιτικοί να πούνε έστω μια φορά την αλήθεια… Έτσι για αλλαγή! Μια και δεν μπόρεσαν να την φέρουν αλλιώς την αλλαγή…. Μπορεί να έχει καλύτερα αποτελέσματα από το ψέμα, την παραπληροφόρηση. Ας έχουν και στο μυαλό τους δε ότι: Η αλήθεια είναι πικρή μόνον όταν έχουν προηγηθεί πολλά ψέματα…..

πηγη:press-gr.blogspot.com Διαβάστε περισσότερα...

read more “"Έχουν πάρει διαζύγιο με την αλήθεια;‏..."”

Εθνική λύση ή διάλυση

Του Δημήτρη Καζάκη
Οικονομολόγου – Αναλυτή
Βρισκόμαστε εν μέσω θύελ­λας στις διεθνείς αγορές κε­φαλαίου και κυρίως στις χρη­ματιστικές αγορές, όπου η κίνηση των χρηματιστηρίων σημειώνει διαρκώς αρνητικά ρεκόρ πιάνοντας πά­το. Τόσο στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ όσο και στην Ασία, όπου μέχρι πρόσφατα στηρίζονταν όλες οι ελπίδες «ανάκαμ­ψης» της παγκόσμιας οικονομίας.
Οι χρηματαγορές έχουν αισίως φτά­σει πολύ κοντά στο επίπεδο του φθινο­πώρου του 2008, όταν είχε ξεσπάσει το μεγάλο κραχ μετά την κατάρρευση της Lehman Brothers. Από τις 26 Ιου­λίου έως σήμερα τα χρηματιστήρια έχουν χάσει πάνω από 9 τρισ. δολάρια κεφαλαιοποίησης, κυρίως από τις τρα­πεζικές μετοχές της Ευρώπης και των ΗΠΑ. Μόνο μια εβδομάδα νέων αρνητι­κών ρεκόρ χωρίζει τις διεθνείς αγορές χρήματος από ένα νέο μεγάλο κραχ. Κι αυτή τη φορά όλα δείχνουν ότι θα είναι πολύ χειρότερο από το προηγούμενο.
«Να φοβάστε!»
Το «Economist» (1.10) εκδηλώνει τον διάχυτο πανικό λέγοντας: «Να φοβά­στε! Η παγκόσμια οικονομία θα συνε­χίσει να κατευθύνεται προς μια μαύρη τρύπα, εκτός κι αν οι πολιτικοί ενεργή­σουν πιο τολμηρά». Πρόκειται για την πιο μακάβρια αποκαθήλωση της ελεύ­θερης αγοράς και της θεολογικής λογι­κής που τη θέλει να λειτουργεί πάντα ορθολογικά. Αρκεί να μην παρεμβαί­νουν το κράτος και οι πολιτικοί.
Μα, αν οι ελεύθερες και παγκοσμι-οποιημένες αγορές είναι κάτι το από­λυτα αναγκαίο και λειτουργικό, τότε γιατί όλα εξαρτώνται από το πώς θα ενεργήσουν οι πολιτικοί; Πόσα και πό­σα διδακτορικά και νόμπελ Οικονομί­ας, ή σωστότερα οικονομικής θεολο­γίας, αποδεικνύονται σήμερα σαβού­ρα, άξια μόνο για σκουπιδοτενεκέδες, καθώς οι αγορές και οι θιασώτες τους έχουν εναποθέσει όλες τις ελπίδες τους στους πολιτικούς και στην τόλμη των ενεργειών τους...
Μόνο που είναι πλέον πολύ αργά. Τα κράτη σήμερα, ακόμη και τα πιο ανε­πτυγμένα, δεν έχουν ούτε επαρκή μέ­σα ούτε την αναγκαία οικονομική επι­φάνεια για να παρέμβουν διορθωτικά στις αγορές. Δεν διαθέτουν πια ούτε τη ρευστότητα που είχαν όταν ξέσπα­σε η παγκόσμια κρίση, μια και τη διο­χέτευσαν στη στήριξη των τραπεζών και των χρηματαγορών διεθνώς. Το αποτέλεσμα ήταν να συσσωρευτούν μεγαλύτερα χρέη και να διογκωθούν ακόμη περισσότερο οι τραπεζικές «φούσκες».
Από την άλλη, η κατάργηση της εθνικής ρύθμισης οδήγησε σε μια τρομακτική υποβάθμιση της κυρίαρχης πολιτικής. Οι αγορές δεν έχουν ανά­γκη από πολιτικούς ηγέτες, αλλά από πολιτικούς διαχειριστές, ικανούς να εκτελούν εντολές και να πειθαρχούν απόλυτα στις απαιτήσεις τους. Τώρα ωρύονται για «κρίση πολιτικής ηγεσί­ας». Και δεν έχουν άδικο.
Οι πολιτικοί των αγορών δεν διαθέ­τουν ούτε ανάστημα ούτε καν ανεξαρ­τησία σκέψης και δράσης, τέτοια που θα τους βοηθούσε να λειτουργήσουν παρεμβατικά στην κρίση του δικού τους συστήματος. Πρόκειται για ένα εξαιρε­τικά ιδιότυπο είδος αργυρώνητων πο­λιτικών, που ξέρουν μόνο από ίντριγκα και διαπλοκή. Πώς να ενεργήσουν σή­μερα με τόλμη, όταν φτιάχτηκαν ευθύς εξαρχής για να ενεργούν πάντα μέσα σε εξ αρχής δεδομένα και προκαθορι­σμένα πλαίσια;
Και καθώς η παγκόσμια κρίση της οι­κονομίας και της πολιτικής του κυρίαρ­χου συστήματος θα σπρώχνει τους θια­σώτες του σε περισσότερες εκκλήσεις και ενέργειες για ακόμη πιο ισχυρές δομές «παγκόσμιας διακυβέρνησης», τότε περισσότερο θα βαθαίνει η πρω­τοφανής ύφεση, πηγαίνοντας από κραχ σε κραχ, με μεσοδιαστήματα απατηλής «ανάκαμψης». Όχι της οικονομίας, ού­τε βέβαια της κοινωνίας, αλλά των αγο­ρών και της κερδοσκοπίας, που τώρα πια έχει μεταβληθεί σε βασική κινητή­ρια δύναμή τους.
Η... πολεμική «λύση»!
Κι αυτό διότι, αν κάτι έχουν διδάξει οι παγκόσμιες ιστορικές κρίσεις, σαν αυτήν που βιώνουμε σήμερα, είναι ότι δεν μπορούν να δοθούν διεθνείς λύ­σεις. Πρέπει αναγκαστικά να δοθεί λύ­ση σε εθνικό επίπεδο. Οι παγκόσμιες κρίσεις δεν μπορούν να βρουν τη λύση τους σε διεθνές επίπεδο, εκτός αν ξε­σπάσει παγκόσμια σύρραξη με τη μια ή την άλλη μορφή. Δεν συνέβη ποτέ και δεν πρόκειται να συμβεί σήμερα. Εκτός κι αν αυτοί που την αναζητούν σήμερα, ψάχνουν την ευκαιρία για να γεννη­θούν νέες πολεμικές συρράξεις.
Ορισμένοι δεν το κρύβουν. Όπως, π.χ., ο Πολ Κρούγκμαν, ο οποίος δεν κρύβει την άποψή του ότι μόνο ένας νέος πολεμικός παροξυσμός θα μπο­ρούσε να λυτρώσει την αμερικανική και την παγκόσμια οικονομία από την κρίση. Έτσι, στα τέλη Σεπτεμβρίου, σε μια ανοιχτή ομιλία του στο Μανχάταν της Νέας Υόρκης, ο Κρούγκμαν ισχυρί­στηκε ότι «αυτό που χρειαζόμαστε εί­ναι στην πραγματικότητα ένα οικονομι­κό ισοδύναμο του πολέμου». Και συνέ­χισε: «Αυτό που πραγματικά έφερε το τέλος στη Μεγάλη Ύφεση ήταν το τερά­στιο πρόγραμμα δημοσίων δαπανών, αλλιώς γνωστό ως Δεύτερος Παγκόσμι­ος Πόλεμος» («Huffington Post », 28.9).
Ο ίδιος λίγο νωρίτερα, κατά τη διάρκεια τηλεοπτικής εκπομπής, είπε με­ταξύ σοβαρού και αστείου: «Εάν εμείς ανακαλύψουμε ότι, ξέρετε, οι εξωγή­ινοι σχεδιάζουν να επιτεθούν στη Γη και χρειαζόμαστε μια μαζική συγκέ­ντρωση πόρων για την αντιμετώπιση της εξωγήινης απειλής και πραγματικά έπαιρναν δευτερεύουσα θέση ο πλη­θωρισμός και τα ελλείμματα του προϋ­πολογισμού, αυτή η ύφεση θα μπορού­σε να ξεπεραστεί σε 18 μήνες».

Και συνέχισε: «Και αν μετά, ξαφνικά, ανακαλύψουμε ότι κάναμε λάθος, ότι δεν υπάρχουν εξωγήινοι, θα ήμασταν καλύτερα...». Ένας άλλος παρευρισκό­μενος τον διέκοψε λέγοντας: «Δηλαδή μας λέτε ότι χρειαζόμαστε έναν Όρσον Γουέλς;». Ο Κρούγκμαν απτόητος του απάντησε: «Υπήρχε ένα επεισόδιο της “Ζώνης του Λυκόφωτος” [τηλεοπτική εκπομπή], όπου οι επιστήμονες επινό­ησαν μια ψεύτικη απειλή από εξωγήι­νους με σκοπό να πετύχουν την παγκό­σμια ειρήνη... Αυτή τη φορά τη χρεια­ζόμαστε για να πετύχουμε μια δημοσι­ονομική ενίσχυση» (CNN, 14.8).
Πολιτικό αδιέξοδο
Μπορεί όλα αυτά να είναι ένα ατυ­χέστατο και πολύ κακόγουστο αστείο, αλλά όσο επιμένει η παγκόσμια κρίση, όσο οι αγορές βιώνουν το πλήρες οικο­νομικό και πολιτικό αδιέξοδο, μπορεί ο παραλογισμός να εμφανιστεί ως η μό­νη βιώσιμη διέξοδος. Ειδικά για όσους επιμένουν ότι μόνο σε διεθνές επίπεδο μπορεί να αναζητηθεί λύση.
Δεν είναι η πρώτη φορά που συμβαί­νει κάτι τέτοιο. Την εποχή του Κέυνς πρυτάνευε επίσης η ίδια λογική, ότι οι­κονομική διεθνοποίηση και η αλληλε­ξάρτηση των οικονομιών αποτελεί το μοναδικό ελιξήριο για την ανάπτυξη και την ειρήνη. Στην κορύφωση όμως της παγκόσμιας κρίσης, δηλαδή το 1933, ο Κέυνς είχε αρκετή ανεξαρτη­σία σκέψης για να καταλήξει σε διαφο­ρετικό συμπέρασμα:
«Μεγάλωσα, όπως και οι περισσό­τεροι Άγγλοι, με σεβασμό στο ελεύ­θερο εμπόριο, όχι μόνο ως οικονομική θεωρία, την οποία ένα ορθολογικό και μορφωμένο πρόσωπο δεν θα μπορού­σε ποτέ να αμφισβητήσει, αλλά σχε­δόν ως μέρος του ηθικού νόμου. Θεω­ρούσα ότι διαφοροποιήσεις από αυτό αποτελούν ταυτόχρονα ηλιθιότητα και προσβολή. Σκεφτόμουν ότι οι ακλό­νητες πεποιθήσεις περί ελεύθερου εμπορίου της Αγγλίας, που διατηρού­νταν για σχεδόν εκατό χρόνια, είναι η εξήγηση τόσο απέναντι στον άνθρωπο όσο και απέναντι στα επουράνια της οικονομικής υπεροχής της...
Όμως δεν φαίνεται σήμερα προφα­νές ότι μια μεγάλη συγκέντρωση της εθνικής προσπάθειας για να κατακτη­θεί το εξωτερικό εμπόριο, ότι η διείσ­δυση της οικονομικής δομής μιας χώ­ρας από τους πόρους και την επιρροή των ξένων καπιταλιστών, ότι μια στενή εξάρτηση της δικής μας οικονομικής ζωής από τις διακυμάνσεις των οικονο­μικών πολιτικών των ξένων χωρών αποτελούν εγγυήσεις και διαβεβαιώσεις της διεθνούς ειρήνης. Είναι πιο εύκο­λο, υπό το πρίσμα της εμπειρίας και της διορατικότητας, να υποστηρίξει κανείς το αντίθετο.

Η προστασία των συμφερόντων μιας χώρας στο εξωτερικό, η κατάκτηση νέ­ων αγορών, η άνοδος του οικονομικού ιμπεριαλισμού, όλα αυτά μόλις και με­τά βίας μπορούν να αποφευχθούν ως αναπόσπαστο μέρος μιας κατάστασης πραγμάτων η οποία αποσκοπεί στην όσο το δυνατόν μεγαλύτερη διεθνή εξειδίκευση και στη μέγιστη γεωγρα­φική διάχυση του κεφαλαίου οπουδή­ποτε κι αν βρίσκεται η έδρα της ιδιο­κτησίας του.
Ενδεδειγμένες εγχώριες πολιτικές μπορούν συχνά να είναι πιο εύκολο να αποδώσουν, αν, για παράδειγμα, το φαινόμενο που είναι γνωστό ως “φυγή των κεφαλαίων” θα μπορούσε να απο­κλειστεί. Το διαζύγιο ανάμεσα στην ιδι­οκτησία και την πραγματική ευθύνη της διαχείρισης είναι σοβαρή υπόθεση στο εσωτερικό μιας χώρας, όταν, ως αποτέ­λεσμα των πολυμετοχικών εταιρειών, η ιδιοκτησία κατακερματίζεται μεταξύ αμέτρητων ατόμων που αγοράζουν το συμφέρον τους για σήμερα, το πωλούν αύριο και τους λείπει συνολικά τόσο η γνώση όσο και η ευθύνη απέναντι σε ό,τι προς στιγμήν τους ανήκει.
Όμως, όταν η ίδια αρχή εφαρμό­ζεται διεθνώς, είναι, σε περιόδους έντασης, ανυπόφορη – είμαι ανεύθυ­νος προς ό,τι μου ανήκει και εκείνοι που λειτουργούν ό,τι μου ανήκει είναι ανεύθυνοι απέναντί μου. Μπορεί να υπάρχει κάποιος χρηματοοικονομικός υπολογισμός, ο οποίος δείχνει να είναι συμφέρον ότι η αποταμιεύσεις μου θα πρέπει να επενδυθούν σε οποιαδήπο­τε περιοχή του κατοικήσιμου πλανήτη παρουσιάζει τη μεγαλύτερη οριακή απόδοση του κεφαλαίου ή το υψηλό­τερο επιτόκιο.
Αλλά η εμπειρία λέει ότι η συσσώ­ρευση μεγάλης απόστασης ανάμεσα στην ιδιοκτησία και τη λειτουργία της κάνει κακό στις σχέσεις μεταξύ ανθρώ­πων και είναι πιθανό ή βέβαιο ότι μα­κροπρόθεσμα θα δημιουργήσει εντά­σεις και εχθρότητες που θα μηδενίσουν τον χρηματοοικονομικό υπολογισμό... Ως εκ τούτου, γι’ αυτούς τους σοβα­ρούς λόγους, τείνω προς την πεποίθη­ση ότι, όταν η μετάβαση ολοκληρωθεί, ένας μεγαλύτερος βαθμός εθνικής αυ­τάρκειας και οικονομικής απομόνωσης μεταξύ των χωρών από ό,τι υπήρχε το 1914 μπορεί να εξυπηρετήσουν την υπόθεση της ειρήνης.
Σε κάθε περίπτωση η εποχή του οι­κονομικού διεθνισμού δεν ήταν ιδιαίτε­ρα επιτυχής όσον αφορά την αποφυγή του πολέμου. Και αν οι φίλοι του αντα­παντούν πώς οι ατέλειες της επιτυχίας του ποτέ δεν του έδωσαν μια δίκαιη ευ­καιρία, είναι λογικό να επισημάνει κα­νείς ότι μια μεγαλύτερη επιτυχία είναι ελάχιστα πιθανή τα επόμενα χρόνια». («The Yale Review », Vol. 22, no. 4 [June 1933], σ. 755, 58).
Να μη γίνουμε Τρίτος Κόσμος

Τα ίδια ακριβώς ισχύουν και σήμερα. Δεν μπο­ρεί να υπάρξει ούτε κατά διάνοια περίπτωση μια οικονομία να βρει την έξοδο από την παγκόσμια κρίση αν δεν προτάξει τη δική της εθνική συ­γκρότηση. Ιδίως όταν πρόκειται για μια οικονο­μία σαν την Ελλάδα. Πρέπει να αντιστραφούν οι όροι λειτουργίας και ανάπτυξης της οικονομίας. Δεν μπορεί να εξαρτάται από την προσέλκυση ξένου κεφαλαίου και το άνοιγμα των αγορών της. Δεν μπορεί να αναζητά πλούτη από το εξωτερικό εμπόριο και την εξωστρέφεια των επιχειρήσεων, που αποκαλείται ανταγωνιστικότητα. Χρειάζεται επειγόντως να αναταχθεί η οικονομία με επίκε­ντρο την εσωτερική αγορά και τις εγχώριες ανά­γκες της μεγάλης πλειονότητας του πληθυσμού. Είναι απαραίτητο να κινητοποιηθούν πρώτα και κύρια οι εσωτερικές δυνάμεις παραγωγής.
Πριν αναζητήσουμε στο εξωτερικό αγορές για προϊόντα και υπηρεσίες, πρέπει πρώτα να εξα­σφαλίσουμε την ικανοποίηση των πιο ζωτικών αναγκών της εγχώριας οικονομίας και κοινωνίας. Πρέπει να σπάσει η εξάρτηση της ελληνικής οι­κονομίας από τις εισαγωγές κεφαλαίου και εμπο­ρευμάτων. Διαφορετικά η Ελλάδα θα ακολουθή­σει τον δρόμο του Τρίτου Κόσμου, που μπορεί να παρουσιάζει εξαγωγικές επιδόσεις, αλλά κοινω­νικά και πολιτικά ανήκει ακόμη στον 18ο αιώνα. Δεν μπορεί να υπάρξει κανένας άλλος τρόπος για να ξεφύγουμε από το αδιέξοδο στο οποίο έχου­με βρεθεί.
Αυτόκλητοι σωτήρες
Την εποχή του Μεσοπολέμου, κατά τη διάρ­κεια της Μεγάλης Ύφεσης, όσο κι αν προσπάθη­σε το κυρίαρχο σύστημα να ακολουθήσει τις διο­ρατικές παρατηρήσεις του Κέυνς, δεν μπόρεσε.
Το Νιου Ντιλ στις ΗΠΑ και ο φασισμός ή ο ναζι­σμός στην Ευρώπη ήταν οι δυο ακραίες εκδοχές του καπιταλιστικού οικουμενισμού ή της παγκο­σμιοποίησης της εποχής εκείνης.
Οι λαοί, στην προσπάθειά τους να βρουν τον δικό τους δρόμο μέσα από το αδιέξοδο, δοκίμα­σαν τη λύση των Λαϊκών Μετώπων. Αν και η περί­οδος των Λαϊκών Μετώπων είναι η μόνη που έφε­ρε αποτελέσματα στην αντιμετώπιση της κρίσης προς όφελος του λαού, απέτυχε ως προς τον τε­λικό σκοπό της. Κι αυτό επειδή τα Λαϊκά Μέτω­πα έμειναν σε μια συμφωνία κορυφής, χωρίς να υπολογίζουν την αληθινή δυναμική των λαϊκών μαζών.
Τότε ήταν συνηθισμένο αυτόκλητες πρωτοπο­ρίες, ηγέτες και ηγετίσκοι να μιλούν για τη μάζα, να ξέρουν καλύτερα από αυτήν και να την κα­λούν να τους ακολουθήσει τυφλά. Η λογική αυτή έφερε τον εκφυλισμό σε ό,τι πιο ελπιδοφόρο για τους λαούς γέννησε εκείνη η εποχή.
Αδυναμία διεξόδου
Σήμερα τα πράγματα είναι τελείως διαφορε­τικά. Το κυρίαρχο σύστημα αδυνατεί να δώσει έστω και προσωρινή λύση στο αδιέξοδο όχι μό­νο της Ελλάδας, αλλά και παγκοσμίως. Οι αγορές δεν επιτρέπουν κανενός είδους ευελιξία ή τόλμη. Μόνο επιδείνωση της καταστροφής μπορεί να υποσχεθεί. Η λύση ενός αληθινού, αυθεντι­κού Λαϊκού Μετώπου μπορεί να υπάρξει σήμερα μόνο με τον λαό κυρίαρχο στη δική του οργάνω­ση. Χωρίς συμφωνίες κορυφής, πολιτικές συνι­στώσες και συνισταμένες. Μόνο με όρους αλη­θινής μαζικής αυτοοργάνωσης σε κάθε γειτονιά και χώρο δουλειάς. Χωρίς πιστοποιητικά κοινωνι­κών φρονημάτων ή δηλώσεις μετανοίας.

Η ώρα της δράσης έχει φτάσει...

Τα τονίζουμε όλα αυτά γιατί η ώρα των οικονομικοπολιτικών αναλύσεων τελείωσε. Το Eurogroup επίσημα πια μεθοδεύει την επίσημη πτώχευση της χώρας. Ο κ. Βενιζέλος ουσιαστικά το ανακοίνωσε με τη συνέντευξη που έδωσε την Τρίτη. Πώς αντι­μετωπίζει ένας λαός αυτό το άμεσο ενδεχόμενο της επίσημης πτώχευσης; Έχει κανείς απάντηση σ’ αυτό το ερώτημα;
Οι κυρίαρχες δυνάμεις επιδιώκουν να σπείρουν τον πανικό και την απόγνωση. Δεν θα δ ιστάσουν στο αμέσως επόμενο διάστημα να αναστείλουν ή να κα­θυστερήσουν για ένα διάστημα πληρωμές μισθών και συντάξεων για να πανικοβάλουν τον κόσμο και να τον κάνουν να παρακαλεί για την επέμβαση της τρόικας, να παρακαλεί για την 6η δόση κ.ο.κ.
Κοινωνική συνοχή
Πώς θα αντιμετωπίσει ο λαός αυτές τις ασκή­σεις πανικού και χτυπήματος του ηθικού του; Υπάρχει κάποια δύναμη που να δίνει σαφή απάντη­ση; Οι ηγεσίες των κομμάτων της αντιπολίτευσης πολιτεύονται με σκοπό να καρπωθούν τη δυσαρέ­σκεια του κόσμου στις επόμενες εκλογές. Σκασίλα τους για τα υπόλοιπα. Άλλοι πάλι ονειρεύονται ψη­φοδέλτια και πολιτικά μέτωπα που θα τους ανοί­ξουν την πόρτα του Κοινοβουλίου.
Υπάρχει λοιπόν τρόπος να αντιμετωπίσει ο λαός την επερχόμενη πτώχευση; Μονάχα ένας: να κρα­τήσει την ψυχραιμία του και να οργανωθεί στις γει­τονιές, να αποκαταστήσει και να περιφρουρήσει την κοινωνική του συνοχή, να μην επιτρέψει να τον πανικοβάλουν και να τον μετατρέψουν σε ζώο με αγελαία ένστικτα κοινωνικού κανιβαλισμού. Αυτό προέχει σήμερα. Και η μόνη δύναμη που μπορεί να το πετύχει σήμερα αυτό είναι το Ενιαίο Παλλαϊ­κό Μέτωπο, που απλώνεται γοργά σε όλες τις γει­τονιές, σε κάθε χωριό και πόλη της Ελλάδας. Μια νέα δύναμη έχει γεννηθεί και μαζί της η ελπίδα ότι μπορούμε να τα καταφέρουμε.

πηγη:dimitriskazakis.blogspot.com Διαβάστε περισσότερα...

read more “Εθνική λύση ή διάλυση”

Βγάζουν στο «σφυρί» 2.000 ακίνητα και δεν κουνιέται φύλλο!

Τον επόμενο μήνα η προκήρυξη για το Ελληνικό.Προς πώληση και η περιουσία των ΔΕΚΟ που φθάνει τα 10 δις.Η «λίστα» με τα ακίνητα που θα βγουν προς πώληση, έχει ήδη αρχίσει να συντάσσεται από την κοινοπραξία των τραπεζών..
«Πακέτο» από 2.000 ακίνητα του Δημοσίου ετοιμάζεται να βγάλει στο «σφυρί» η κυβέρνηση για να μπορέσει να μαζέψει τα 28 δις. ευρώ των αποκρατικοποιήσεων έως το 2014.

Κεντρική θέση σε αυτό το «πακέτο» έχει το μεγαλύτερο οικόπεδο της Ευρώπης, το παλιό αεροδρόμιο του Ελληνικού.
Το ακίνητο έχει ήδη ενταχθεί στο Ταμείο και οι διαδικασίες για την αξιοποίηση του έχουν ξεκινήσει. Τον επόμενο μήνα αναμένεται να βγει στον «αέρα» η προκήρυξη για την εκδήλωση ενδιαφέροντος από ιδιώτες επενδυτές.

Αυτό το οποίο περιμένουν στο υπουργείο Οικονομικών μετά την δημοσίευση της προκήρυξης είναι στην ουσία φορείς ή εταιρίες οι οποίες έχουν την απαιτούμενη οικονομική επιφάνεια αλλά και την τεχνογνωσία για να αναλάβουν την αξιοποίηση μιας τόσο μεγάλης δημόσιας έκτασης .
Μέχρι όμως να δημοσιευθεί η προκήρυξη οι αρμόδιες υπηρεσίες του Δημοσίου θα πρέπει να έχουν αποκρυσταλλώσει τους όρους αξιοποίησης των 6.500 στρεμμάτων ( πολεοδομικοί κανόνες , αναλογία πρασίνου και χώρων αξιοποίησης κλπ.)
Σε ερώτηση του bankingnews «Για το αν εξετάζεται το ενδεχόμενο η έκταση του Ελληνικού να δοθεί σε τιμή ευκαιρίας;», στελέχη του υπουργείου Οικονομικών απάντησαν ότι « η πώληση θα γίνει με βάση τις τιμές που θα προσφέρουν οι ιδιώτες επενδυτές. Θα υπάρξει ένα όριο απόδοσης της εκμετάλλευσης ,το οποίο αν ξεπεραστεί από τον ιδιώτη ανάδοχο θα πρέπει να καταβάλει και μεγαλύτερο τίμημα στο ελληνικό δημόσιο».
Στην ανώτατη τιμή που μπορεί να δώσει η αγορά θα προσπαθήσει η κυβέρνηση και τα υπόλοιπα ακίνητα που θα περάσουν στο Ταμείο Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου.
Η «λίστα» με τα ακίνητα που θα βγουν προς πώληση, έχει ήδη αρχίσει να συντάσσεται από την κοινοπραξία των τραπεζών, επικεφαλής της οποίας είναι η Εθνική τράπεζα που ενεργεί ως σύμβουλος του ελληνικού δημοσίου .
Στο υπουργείο Οικονομικών ξεκινούν ταυτόχρονα και τις διαδικασίες για την πώληση της ακίνητης περιουσίας των ΔΕΚΟ.
Αύριο Τετάρτη οι επικεφαλής των δημοσίων οργανισμών κλήθηκαν σε συνάντηση με εκπροσώπους του Ταμείου αλλά και της Εθνικής Τράπεζας, ώστε να οριστεί το χρονοδιάγραμμα και οι διαδικασίες για την αξιοποίηση των ακινήτων τους.
Σε επιστολή η οποία εστάλη στις διοικήσεις των επιχειρήσεων, ζητείται από αυτές η συνδρομή τους για:
- Την απρόσκοπτη πρόσβαση του χρηματοοικονομικού συμβούλου (Εθνική Τράπεζα) σε απαιτούμενα στοιχεία και πληροφορίες αναφορικά με τα ακίνητα που αποτελούν περιουσιακά στοιχεία της δημόσιας επιχείρησης
- Την παροχή στον σύμβουλο τυχόν τεχνικών εκθέσεων, μελετών, αποτιμήσεων και λοιπών αναφορών σε σχέση με την ακίνητη περιουσία της δημόσιας επιχείρησης
- Τη συνεργασία των στελεχών κάθε ΔΕΚΟ, προκειμένου να επικοινωνήσουν στον σύμβουλο τις ιδιαιτερότητες κάθε ακινήτου, καθώς και τις γενικότερες γνώσεις και απόψεις τους, βάσει της εμπειρίας τους
- Τη διαθεσιμότητα των στελεχών των νομικών υπηρεσιών και των στελεχών διαχείρισης της ηλεκτρονικής βάσης δεδομένων των ακινήτων ιδιοκτησίας της επιχείρησης.

Να σημειωθεί ότι η ακίνητη περιουσία των ΔΕΚΟ υπολογίζεται ότι φθάνει τα 10 δισ. ευρώ και στη συντριπτική πλειονότητά της είναι σήμερα ανεκμετάλλευτη.
Παράγοντες του υπουργείου θεωρούν ότι για την αξιοποίηση της «λιμνάζουσας» ακίνητης περιουσίας μπορούν να χρησιμοποιηθούν πλείστες μέθοδοι, κατά το πρότυπο ιδιωτικών επιχειρήσεων.
Αυτές έχουν να κάνουν με τη μακροχρόνια μίσθωση των ακινήτων, με τη χρήση του νόμου των Συμπράξεων Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα (ΣΔΙΤ), τη μετεγκατάσταση κτιρίων, καθώς και το sale and lease back.
Σύμφωνα με τους ίδιους παράγοντες, για κάθε ΔΕΚΟ θα χρησιμοποιηθεί η προσήκουσα προς αυτή μέθοδος αξιοποίησης της ακίνητης περιουσίας της.
«Πρωταθλητής» στην κατοχή ακίνητης περιουσίας είναι ο ΟΣΕ, καθώς η αξία της υπολογίζεται σε 5,2 δισ. ευρώ, αλλά σήμερα αξιοποιείται μόνο το 0,03% αυτής!
Σημαντική ακίνητη περιουσία κατέχουν τα Ελληνικά Αμυντικά Συστήματα -για παράδειγμα, 4.000 στρέμματα γης στο Λαύριο και 600 στρέμματα στην Ελευσίνα.
Ο ΟΔΔΥ διαθέτει 270 στρέμματα στη Μαγουλέζα, ενώ ο ΗΛΠΑΠ μια έκταση έτοιμη προς εκμετάλλευση-όμορη με το Στάδιο Καραϊσκάκη.
Με την αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας στο υπουργείο Οικονομικών υπολογίζουν να πιάσουν φέτος τον στόχο των 4 δις. ευρώ από τις αποκρατικοποιήσεις. Η κυβέρνηση βάδιζε για έσοδα 5 δις. ευρώ, όμως εκτιμήθηκε ότι πολύ δύσκολα θα έρθουν στα κρατικά ταμεία ακόμη και αν ενεργοποιηθεί ο όρος για πώληση αξιών σε «αγοραίες τιμές». Δηλαδή για μετοχοποιήσεις στη σημερινή -δυσμενή-χρηματιστηριακή κατάσταση, κάτι που κρίνεται απαγορευτικό στην παρούσα φάση.



πηγη bankingnews.gr Διαβάστε περισσότερα...

read more “Βγάζουν στο «σφυρί» 2.000 ακίνητα και δεν κουνιέται φύλλο!”

Χωρίς αποζημίωση όσοι ενταχθούν στην εφεδρεία

Οι δημόσιοι υπάλληλοι που θα ενταχθούν στην εργασιακή εφεδρεία δεν θα λάβουν τελικά αποζημίωση, σύμφωνα με το πολυνομοσχέδιο της κυβέρνησης (άρθρο 34), καθώς η καταβολή του 60% του βασικού μισθού τους έως και 24 μήνες συνυπολογίζεται στο ποσό της αποζημίωσης απόλυσης
Στο μεταξύ, το ενδεχόμενο της εφεδρείας θα αντιμετωπίσουν και οι υπάλληλοι αορίστου χρόνου 10 οργανισμών που - σύμφωνα με το νόμο 4002/2011 - γνώριζαν ότι θα μεταταχθούν σε κενές οργανικές θέσεις του δημοσίου.

Το πολυνομοσχέδιο που κατέθεσε το υπουργείο Οικονομικών, προβλέπει ότι όσοι υπάλληλοι αορίστου χρόνου από τους 22 συγχωνευόμενους οργανισμούς δεν μεταταχθούν μέχρι την 1η Νοεμβρίου σε κενές οργανικές θέσεις των φορέων υποδοχής (όπως σημείωνε ο εφαρμοστικός νόμος) θα τεθούν αυτόματα σε καθεστώς εφεδρείας.

Με την παραπάνω ρύθμιση αναμένεται να αυξηθεί ο αριθμός των «εφέδρων» που υπολογιζόταν εντός του 2011 από τους συγχωνευόμενους και καταργούμενους οργανισμούς, με στόχο να συμπληρωθεί ο αριθμός των 30.000 εφέδρων μέχρι το τέλος του 2011, μαζί με τους υπαλλήλους που θα τεθούν στο προσυνταξιοδοτικό καθεστώς.


Με ρύθμιση που συμπεριλήφθηκε στο πολυνομοσχέδιο, αλλά δεν υπήρχε στο σχέδιο που είχε θέσει στη δημοσιότητα το υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης στο άρθρο 34, τίθενται σε εργασιακή εφεδρεία από την 1η Νοεμβρίου το σύνολο των υπαλλήλων αορίστου χρόνου των καταργούμενων οργανισμών οι οποίοι είναι: Εθνικός Οργανισμός Έρευνας και Τεχνολογίας, Σταθμός Ελέγχου Κάπρων, Συμβούλιο Εθνικής Ενεργειακής Στρατηγικής, Εκπαιδευτικό Κέντρο Επιμόρφωσης Δασικών Υπαλλήλων, Εθνικό Κέντρο Θεάτρου και Χορού, Έργο Πολιτών, Εθνικό Στάδιο Νέας Ιωνίας Βόλου, Κέντρο Εκπαίδευσης Ιππασίας, Οργανισμός Προβολής Ελληνικού Πολιτισμού Α.Ε., ΑΓΡΟΚΤΗΜΑ Α.Ε.


πηγη ΠΡΕΖΑ TV Διαβάστε περισσότερα...

read more “Χωρίς αποζημίωση όσοι ενταχθούν στην εφεδρεία”

Σημείο των καιρών:Το κίνημα Wall Street πάει... Ελβετία, κόντρα στην υπέρμετρη εξουσία των τραπεζών!

Το κίνημα που ξεκίνησε πριν από έναν μήνα στην καρδιά του χρηματιστηριακού κέντρου της Νέας Υόρκης, κατά της «απληστίας» της Γουόλ Στριτ, θα αποτελέσει το πρότυπο για τις διαδηλώσεις που προγραμματίζονται να γίνουν το ερχόμενο Σάββατο στην Ελβετία (Ζυρίχη, Γενεύη και Βασιλεία) ως διαμαρτυρία για την "υπέρμετρη εξουσία του τραπεζικού τομέα", σύμφωνα με τους ακτιβιστές διοργανωτές.

Χίλιοι τουλάχιστον διαδηλωτές αναμένεται να συγκεντρωθούν το Σάββατο από περίπου τις 11:00 ώρα Ελλάδος στην Paradeplatz της Ζυρίχης, κέντρο της ελβετικής οικονομίας, όπου βρίσκονται οι έδρες των UBS και Credit Suisse.

«Στόχος μας είναι να είναι ειρηνική (η διαδήλωση), οποιαδήποτε άλλη συμπεριφορά θα είναι αντιπαραγωγική», εξήγησε ο Φάμπιαν Φίρερ, ακτιβιστής της ελβετικής πτέρυγας της οργάνωσης "We are change" (Εμείς είμαστε η αλλαγή), η οποία συσπειρώνει μεταξύ άλλων αντιτιθέμενους στο χρηματοπιστωτικό σύστημα.

Στην ομάδα στο Facebook "Occupy Paradeplatz", οι μετέχοντες στην οποία ανέρχονταν σήμερα σε σχεδόν 800, οι διοργανωτές εξηγούν ότι οι ελβετικές διαδηλώσεις θα διοργανωθούν στο πλαίσιο της παγκόσμιας ημέρας συγκεντρώσεων (βλ. σχετικά www.15october.net) ενώ αναμένουν την έγκριση των τοπικών Αρχών για τη δυνατότητα πραγματοποίησής τους.

«Οι τράπεζες έχουν μεγαλύτερο λόγο από τους πολίτες. Αυτό δεν πρέπει να γίνεται έτσι. Θα πρέπει να διορθωθεί αυτή η κατάσταση. Οι τράπεζες δεν θα πρέπει να σώζονται με τα λεφτά του φορολογούμενου και μετά να διαμαρτύρονται δύο χρόνια αργότερα για μια πιο αυστηρή ρύθμιση.
Όμως οι τράπεζες φαίνεται να ενδιαφέρονται περισσότερο για τη συσσώρευση κεφαλαίου, ώστε να μπορούν να κερδοσκοπούν στο Χρηματιστήριο», υπογράμμισε o Φίρερ.

Σύμφωνα με την www.occupytogether.org (μαζί για την κατάληψη) που παρουσιάζεται ως "ανεπίσημη" ιστοσελίδα καταγραφής στις ΗΠΑ των παρόμοιων κινητοποιήσεων με αυτές στη Νέα Υόρκη, τέτοιου είδους καταλήψεις έγιναν σε περίπου 68 πόλεις το Σάββατο, μεταξύ των οποίων η Ουάσινγκτον, το Λος Άντζελες, το Σικάγο, το Μαϊάμι και το Ντάλας.

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr Διαβάστε περισσότερα...

read more “Σημείο των καιρών:Το κίνημα Wall Street πάει... Ελβετία, κόντρα στην υπέρμετρη εξουσία των τραπεζών!”

Γιατί ο “κόσμος” δεν αντιδράει μαζικά σε αυτή την επίθεση οικονομικής εξαθλίωσης;

Υπάρχει ένα σύνολο εξηγήσεων που προσπαθούν να ερμηνεύσουν το γιατί ο “κόσμος” δεν αντιδράει μαζικά σε αυτή την επίθεση οικονομικής εξαθλίωσης, και έχουν προταθεί σαν τέτοιες ερμηνείες ο ατομισμός και το life-style, η έλλειψη ταξικής συνείδησης, ο φόβος της άγριας καταστολής που είδαμε, η προπαγάνδα των ΜΜΕ, η μοιρολατρεία, κλπ κλπ.

Είμαι βέβαιος πως οι περισσότερες εξηγήσεις ισχύουν. Ομως πέρα από αυτό θα πρέπει να λάβουμε επίσης υπόψη πως από τις πλατείες των Αγανακτισμένων πρέπει να πέρασε συνολικά το 1/3 του εκλογικού σώματος. Που σημαίνει πως εκείνοι που συμφωνούν με τις πλατείες είναι πολύ περισσότεροι και τουλάχιστον πάνω από το μισό του εκλογικού σώματος. Δηλαδή ο “κόσμος” αρχικά ήρθε.

Τι συμβαίνει και “τώρα” δεν έρχονται;

Είμαστε δηλαδή στην ίδια θέση κι εμείς οι Πλαταιείς (λολ) με την θέση στην οποία βρίσκονται τα αριστερά κόμματα. Τα οποία καλούνται να εξηγήσουν γιατί με τόση κοσμοχαλασιά και τέτοια επίθεση σε κατακτήσεις δυο αιώνων των κινημάτων των εργαζομένων, δεν καταφέρνουν ως κόμματα να συσπειρώσουν τον λαό και να κερδίσουν οπαδούς.

Νομίζω λοιπόν πως ενώ ισχύουν οι παραπάνω εξηγήσεις που παρέθεσα για την μη-προσέλευση, υπάρχει ακόμη μία, πολύ σοβαρή, που δεν την λαμβάνουμε υπόψη:

ΔΕΝ ΠΕΙΘΟΥΜΕ. Οπως ακριβώς δεν πείθουν και τα αριστερά κόμματα.

Δεν πείθουμε οτι μπορούμε να οδηγήσουμε τον λαό οργανωμένα ώστε να αντιμετωπίσει με επιτυχία την επίθεση που δέχεται ΚΑΙ στο οικονομικό πεδίο αλλά ΚΑΙ στο πεδίο της καταστολής (το “στρατιωτικό” σκέλος).

Διότι όταν σε μια πόλη, όπως έγινε στην Θεσσαλονίκη στην ΔΕΘ, γίνεται κατοχή και στρατιωτικός νόμος από μια μεραρχία 6.000 αστυνομικών, ο λαός έχει δίκιο να φοβάται να κατέβει ανοργάνωτος ΕΝΤΕΛΩΣ με τους “Πλαταιείς”. Γνωρίζοντας πως το ΠΑΜΕ και η ΓΣΕΕ, εκείνοι δηλαδή που έχουν μια οργάνωση που θα μπορούσε να “τα βγάλει πέρα” σε τέτοιες περιστάσεις, απλώς θα κάνουν την βόλτα τους και μετά θα εγκαταλείψουν το πεδίο της συγκέντρωσης. Και έτσι όποιος αποφασίσει να “κατεβεί”, θα απομείνει με τους Αγανακτισμένους μεν, ανοργάνωτους σχεδόν εντελώς, πολιτικά (και “στρατιωτικά”) δε.

Διότι δεν βλέπει ο λαός να υπάρχει κάποιου τύπου πολιτική οργάνωση ή κάποιου τύπου περιφρούρηση, στοιχεία που θα εγγυούνταν μια μαγιά εστιών πολιτικής αντίστασης.

Στις πλατείες ΔΕΝ έχουμε (δεν είχαμε καλύτερα, διότι τώρα δεν έχουμε σχεδόν καν πλατείες)
-ούτε πολιτική οργάνωση
-ούτε δημοκρατία

Εκτός κι αν εννοούμε δημοκρατία πως όποιος περνάει από την πλατεία ή κάνει την βόλτα του εκεί κοντά, μπορεί να πάρει μέρος και να ψηφίσει στην συνέλευση. Σαν η συνέλευσή μας να ήταν αντιπρόσωπος μιας οικουμενικότητας. Και όχι μιας ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΗΣ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΑΣ.

Εκτός κι αν αγνοούμε πως συνέλευση σημαίνει: πολιτικό σώμα ενός ΓΝΩΣΤΟΥ από τα πριν συνόλου. (Γνωστού με ονόματα, διευθύνσεις και τηλέφωνα. Και ει δυνατόν email, facebook, skype κλπ κλπ διευθύνσεις).

Δεν μπορεί να λειτουργήσει η δημοκρατία όταν η συνέλευση δεν έχει κατάλογο μελών. Δεν λειτουργεί έτσι αυτό το μηχανάκι. Θέλει κατάλογο.

Μέσα από μια τέτοια συνέλευση, ουσιαστικά πολιτική οργάνωση, στην οποία θα μπορούσε μεν να πάρει μέρος και να μιλήσει ή να ψηφίσει ο οποιοσδήποτε περαστικός αλλά με συμβουλευτική και όχι αποφασιστική ψήφο, θα είχαμε την δυνατότητα, κλωνοποιόντας την και ανά γειτονιά, να καλούμε τον “κόσμο” (με παπάκια και ντουντούκες και οτι άλλο μέσο σκεφτούμε) για την επόμενη συγκέντρωση-πορεία, έχοντας ουσιαστικά συστήσει μία πολιτική οργάνωση, βγαλμένη από τα σπλάγχνα του λαού, και την οποία θα μπορούσε έτσι να εμπιστευτεί ο λαός, ώστε να τον οδηγήσει στις επερχόμενες συγκρούσεις και να συνταχτεί στις γραμμές της για να πολεμήσει για τα δίκια του.

Οταν οι “Πλαταιείς” αποτελέσουμε πολιτική εναλλακτική ελπίδας, απέναντι στα κοινοβουλευτικά και εξωκοινοβουλευτικά κόμματα, που όλα είναι οργανωμένα με ΟΛΙΓΑΡΧΙΑ, ο λαός θα αρχίσει σιγά σιγά να μας εμπιστεύεται.

Τώρα συνεχίζουμε να τον καλούμε σε κάτι εντελώς ανοργάνωτο τη στιγμή που ο εχθρός πυροβολεί με νομοσχέδια και εφαρμόζει στρατιωτικούς νόμους με μεραρχίες.

Θραξ Αναρμόδιος Διαβάστε περισσότερα...

read more “Γιατί ο “κόσμος” δεν αντιδράει μαζικά σε αυτή την επίθεση οικονομικής εξαθλίωσης;”

Ενοικιάζονται "μποστάνια" στις γερμανικές μεγαλουπόλεις

Δύο ευφάνταστες επιχειρηματίες, η Νάταλι Κιρχμπάουμερ και η Βάντα Γκάντερς, νοικιάζουν εκτάσεις γύρω από μεγαλουπόλεις σαν λαχανόκηπους. Εκατοντάδες Γερμανοί τρώνε σε 14 πόλεις λαχανικά και φρούτα δικής τους παραγωγής.
Η επιχείρηση των δύο κυριών έχει ήδη αποσπάσει το βραβείο προώθησης αγροτικών προϊόντων της Αγροτικής Ένωσης της Γερμανίας, διότι στο πρότζεκτ τους έχουν συμπεριλάβει αγρότες και αγροκτήματα που προμηθεύουν σπόρους, φυτά και δενδρύλλια ή παρέχουν βασικές γνώσεις κηπουρικής καλλιέργειας.

Εκτάσεις προς ενοικίαση υπάρχουν έξω από το Βερολίνο, τη Φραγκφούρτη, το Ανόβερο, την Κολωνία, τη Βόννη, το Ντίσελντορφ, το Πότσνταμ, το Βισμπάντεν και άλλες έξι μικρές πόλεις της Γερμανίας. Ο καλλιεργητής που θέλει δικά του λαχανικά και φρούτα μπορεί να επιλέξει όχι μόνον το μέγεθος του λαχανόκηπου, αλλά και τα είδη που θέλει να καλλιεργήσει.

Βιοκαλλιέργεια και απολαυστική γεύση

Μοναδική προϋπόθεση: οι καλλιέργειες είναι οικολογικές. Τηρούνται όλα τα κριτήρια της βιοκαλλιέργειας, με τη βοήθεια βιοκαλλιεργητών φάρμερ και αγροτών. Αυτό είναι δεσμευτικό και αναφέρεται ρητά στο συμβόλαιο ενοικίασης του λαχανόκηπου.
Το κόστος του ενοικίου είναι ανάλογο με τα τετραγωνικά. Έτσι ένας κήπος 45 τμ. κοστίζει 179 ευρώ το μήνα, ενώ ένας 85τμ. 329 ευρώ. Και στους δύο κήπους οι αγρότες φυτεύουν 20 είδη φυτών, λαχανικών και φρούτων. Υπάρχουν ασφαλώς και μεγαλύτερες εκτάσεις με 600 ή και 1000 ευρώ.

Η ενοικίαση γίνεται μέσω της ιστοσελίδας των δύο πανέξυπνων κυριών: meine-ernte.de. Τα απαραίτητα σύνεργα, ο γενικός εξοπλισμός και τα βιβλία κηπουρικής και γεωργικής βιοκαλλιέργειας τα προμηθεύουν επίσης μέσω της ιστοσελίδας, καθώς και τη συνεργασία αγροτών και φάρμερ που βοηθούν κυρίως στην αρχή τους νεόκοπους αγρότες.
Η αμοιβή των αγροτών συμπεριλαμβάνεται στο ενοίκιο. Μόνον εάν πρέπει να προσφέρουν ιδιαίτερες και χρονοβόρες υπηρεσίες (μέχρι σήμερα συνέβη μία φορά μόνον) πληρώνονται κάτι παραπάνω από τον ενοικιαστή του λαχανόκηπου.
Η ιδέα του λαχανόκηπου κατακτά συνεχώς μεγαλύτερα στρώματα του πληθυσμού. Πολλοί γνωρίζουν για πρώτη φορά την πραγματική γεύση ενός λαχανικού ή ενός φρούτου. Υπολογίζεται ότι γύρω στο 30% των κατοίκων στις γερμανικές μεγαλουπόλεις επιδιώκει να αποκτήσει έναν λαχανόκηπο.
Πηγή: Deutsche Welle Διαβάστε περισσότερα...

read more “Ενοικιάζονται "μποστάνια" στις γερμανικές μεγαλουπόλεις”

Νόμπελ Οικονομίας 2011

Στοκχόλμη, Σουηδία
Στους Αμερικανούς Τόμας Σάρτζεντ και Κρίστοφερ Σιμς δόθηκε το Νόμπελ Οικονομίας για το 2011.

Σε ανακοίνωση της Σουηδικής Ακαδημίας αναφέρεται ότι το Νόμπελ αφορά στη δουλειά που έκαναν ως προς την ανάπτυξη μοντέλων για τη μέτρηση των επιπτώσεων της οικονομικής πολιτικής σε μεταβλητές όπως το ΑΕΠ, ο πληθωρισμός, η απασχόληση και οι επενδύσεις.

Οι δύο οικονομολόγοι «ανέπτυξαν μεθόδους για να απαντήσουμε σε πολλά ερωτήματα σχετικά με τη σχέση αιτίου και αποτελέσματος μεταξύ της οικονομικής πολιτικής και διαφόρων μακροοικονομικών μεταβλητών, όπως το ΑΕΠ, ο πληθωρισμός, οι επενδύσεις και η εργασία», ανέφερε η Ακαδημία.

«Πιστεύω ότι οι μέθοδοι που χρησιμοποίησα και τις οποίες ανέπτυξε ο Τομ είναι σημαντικές ώστε να βρούμε έναν τρόπο να ξεφύγουμε από την κακή κατάσταση» στην οποία βρίσκεται τώρα η παγκόσμια οικονομία, δήλωσε ο κ. Σιμς μιλώντας μέσω τηλεφώνου στη συνέντευξη Τύπου που διοργάνωσε η Ακαδημία μετά την ανακοίνωση της βράβευσής τους.

Πρόσθεσε μάλιστα ότι: «Αυτό που θα κάνω είναι να κρατήσω για λίγο τα χρήματα και να σκεφτώ».

Ο κ. Σιμς δήλωσε ότι δεν περίμενε να κερδίσει παρά την έντονη φημολογία που τον ήθελε να βραβεύεται και πρόσθεσε ότι «δεν θα μπορούσα να είμαι πιο χαρούμενος», καθώς μοιράζεται το βραβείο με τον συμπατριώτη του Τ. Σάρτζεντ.

Ο Τόμας Σάρτζεντ, 68 ετών καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης, «αρχικά μας βοήθησε να κατανοήσουμε τις επιπτώσεις των συστηματικών μεταβολών της πολιτικής», διευκρίνισε η Ακαδημία.

Ο Κρίστοφερ Σιμς, 68 ετών καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Πρίνστον, «επικεντρώθηκε στον τρόπο με τον οποίο τα σοκ επιδρούν σε ολόκληρη την οικονομία», πρόσθεσε.

Το Νόμπελ Οικονομίας καθιερώθηκε το 1968. Δεν περιλαμβανόταν στην αρχική ομάδα των βραβείων που είχε θεσπίσει ο Νόμπελ με τη διαθήκη του το 1895.

πηγη:econoteach.blogspot.com Διαβάστε περισσότερα...

read more “Νόμπελ Οικονομίας 2011”