Δευτέρα, 1 Ιουνίου 2015

Πώς καταφέραμε να γίνουμε παγκόσμιο παράδειγμα προς αποφυγή


Πόσο μπορεί να αντέξει μια αγορά, λειτουργωντας συνεχώς υπό την απειλή της ολικής κατάρρευσης;
Το ερώτημα, για τα ελληνικά δεδομένα, μόνο θεωρητικό δεν είναι.

 Η Ελλάδα ζει με αυτό το άγχος εδώ και μια 5ετια, περίπου. Ξεκίνησε με την προοπτική του
"τέλους" από “μήνα σε μήνα” κι έφτασε στο "ώρα με την ώρα".
 Είναι θαύμα ότι υπάρχει ακόμα.

Στην οικονομική ιστορία δεν συναντάται σε άλλη περίπτωση, οικονομία (δυτικής χώρας, τουλάχιστον) να βρίσκεται σε ύφεση τόσα χρόνια και να μην προκληθεί κοινωνική αναταραχή που να οδηγεί στα... καλάσνικοφ. Τώρα που το ξανασκεφτομαι δεν έχει υπάρξει άλλη φορά συνεχής 5ετης υφεση σε όλο το βόρειο ημισφαίριο.

Στα χρόνια που έρχονται η Ελλάδα θα διδάσκεται ως case study στα πανεπιστήμια όλου του κόσμου. Θα υπάρξουν καριέρες που θα στηθούν πάνω στην περίπτωση μας, με ό,τι αυτό συνεπάγεται (και οικονομικά).
 Κάποιοι μάλιστα λένε ότι μια από αυτές θα είναι κι εκείνη του νυν υπουργού Οικονομικών, Γιάνη Βαρουφάκη, αν και για να είμαστε δίκαιοι ήταν ο Γιώργος Παπανδρέου πρώτος αυτός που έκανε τον “γύρο του κοσμου”, επί πληρωμή, για να δίνει διαλέξεις, σχετικά με το ελληνικό ναυάγιο.

Ωστόσο, αυτό, στην παρούσα φάση, εμάς τους υπόλοιπους λίγο θα πρέπει να μας απασχολεί.
 Εκείνο που προέχει είναι να επιβιώσουμε.
 Τα υπόλοιπα θα τα βρούμε μετά.
Απλά, είναι να αναρωτιέται κανείς πώς καταφέραμε να γίνουμε παγκόσμιο παράδειγμα προς αποφυγή, όταν είχαμε τις καλύτερες δυνατές προϋποθέσεις για να πετύχουμε το οικονομικό θαύμα.

Σκέφτομαι ότι δεν πέρασαν παρά μόλις 10 χρόνια από τους Ολυμπιακούς του 2004, όταν κερδίσμαε ένα μεγάλο στοίχημα και φάνηκε ότι η χώρα ανεβαίνει μια ταχύτητα. Στην πραγματικότητα, ήταν εκείνη η στιγμή που χωρίς να το ξέρουμε πατούσαμε το κουμπί για το …υπόγειο.
Γιατί η δεκαετία που ακολούθησε ήταν ίσως η πιο καταστροφική από την σύσταση του νεώτερου ελληνικού κράτους.
Ο λόγος;
Η περιπέτεια στην οποία μπαίνουμε θα είναι πρωτοφανής και πολύ φοβάμαι ότι δεν θα πάρει μαζί της μόνο μια ή δύο γενιές, όπως λέμε τώρα απαισιόδοξα, αλλά πολύ περισσότερες…

Ο Τειρεσίας

απο το voria.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου