Πέμπτη, 5 Φεβρουαρίου 2015

Νεοφιλελευθερισμός και ΣΥΡΙΖΑ


απο τον Περικλή Γκόγκα ( Επίκουρος Καθηγητής στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης)

Θεωρητικά εμείς οι οικονομολόγοι (και όχι οι οικονομολόγοι που ασχολούνται με την πολιτική) που πιστεύουμε στο οικονομικό σύστημα του νεοφιλελευθερισμού θα έπρεπε να στεναχωρηθούμε με τον ερχομό του ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση.
Ένα αριστερό κόμμα δεν θα ήταν παράγοντας αισιοδοξίας για όσους είναι υπέρμαχοι της
«ελεύθερης αγοράς».
 Το πρόβλημά μας όμως είναι ότι δεν έχουμε δει νεοφιλελευθερισμό ούτε με την απερχόμενη κυβέρνηση.

Νεοφιλελευθερισμός είναι το οικονομικό και κοινωνικό σύστημα οργάνωσης που δίνει έμφαση στην ελεύθερη αλλά ελεγχόμενη από το κράτος για ατέλειες λειτουργία των μηχανισμών της αγοράς, μέσα σε ένα ισχυρό κοινωνικό κράτος δικαίου, παιδείας και πρόνοιας. Ένα άλλο όνομα του νεοφιλελευθερισμού είναι η «Κοινωνική Οικονομία της Αγοράς».
Σημερινά παραδείγματα νεοφιλελευθερισμού θα ήταν ο Καναδάς, η Δανία, η Νορβηγία, κλπ.

Έχοντας λοιπόν κατά νου τον ορισμό του τι πραγματικά είναι ο νεοφιλελευθερισμός, δεν μπορεί παρά να είναι κανείς αισιόδοξος με την αλλαγή της κυβέρνησης.

Οι πολιτικές που έχουν ακολουθηθεί (ακούσια ή εσκεμμένα) τα τελευταία 2,5 χρόνια αντιβαίνουν σε όλους τους κανόνες και τις οικονομικές θεωρίες τόσο των κεϋνσιανών όσο και των κλασικών οικονομικών και φυσικά των αξιών των νεοφιλελεύθερων οικονομολόγων.

Σε περίοδο ύφεσης και οι δύο σχολές προτείνουν από την φαρέτρα τους τα ίδια όπλα:
αύξηση των κρατικών δαπανών συνδυασμένη με την μείωση της φορολογίας.
Δηλαδή ακριβώς το αντίθετο με αυτό που έχει γίνει τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα.

Γι' αυτό και δεν είναι τυχαίο το γεγονός της μεγαλύτερης ύφεσης που είχε ποτέ η χώρα μας σε περίοδο ειρήνης με 6 συνεχόμενα χρόνια ύφεσης.

Το κοινωνικό κράτος έχει υποστεί σοβαρές ζημιές και το ίδιο και η κοινωνική πρόνοια που βασίζεται πλέον σε πολύ μεγάλο βαθμό στην ιδιωτική πρωτοβουλία.
Η παιδεία είναι θαύμα που λειτουργεί τόσο καλά μετά από τόσα πολλά χρόνια συνεχών μειώσεων στην χρηματοδότηση.
Πλήθος καθαρά εισπρακτικών μέτρων έχουν καταφέρει να περιορίσουν την οικονομική δραστηριότητα και να αποτύχουν και στην περίπτωση των εσόδων.

Είχαμε την εξιδανίκευση χωρίς να βασίζεται σε στοιχεία ούτε και στην πραγματικότητα του αποτυχημένου όπου και να επιχειρήθηκε πειράματος των «ιδιωτικών πανεπιστημίων» που είναι κάκιστα (Γερμανία, Πορτογαλία, Βέλγιο, κλπ).
Όλες οι κοινωνικές λειτουργίες του κράτους έχουν παραμεληθεί και αφεθεί στην τύχη τους λες και το κράτος λειτουργεί μόνο για την εξυπηρέτηση των δανείων και για κανέναν άλλο παράλληλο ή συμπληρωματικό λόγο.

Μέσα σε αυτό το αδιέξοδο και τον παραλογισμό το μήνυμα της νέας κυβέρνησης δεν είναι απειλητικό για έναν νεοφιλελεύθερο.
Αύξηση κρατικών δαπανών (ελπίζουμε ορθολογικά όσο αυτό είναι δυνατό) μέσα από σύνδεση της αποπληρωμής των δανείων με τους ρυθμούς ανάπτυξης, μείωση φορολογίας στα χαμηλά εισοδήματα και επιστροφή του αφορολόγητου ορίου για όλους που θα αυξήσουν την αγοραστική δύναμη του μέσου νοικοκυριού για να ξεκινήσει να λειτουργεί και πάλι η επιχειρηματική τάξη και να αυξηθεί η απασχόληση.
Η έμφαση στην παιδεία, στην υγεία, στο κοινωνικό κράτος που είναι σε κάθε περίπτωση στο πλευρό του πολίτη και όχι απέναντί του είναι στοιχεία που ανήκουν στους στόχους του νεοφιλελευθερισμού. Είναι υπαρκτά στις αντίστοιχες χώρες, Καναδά, Δανία, Φινλανδία, κλπ.

Η αλλαγή από την προηγούμενη χωρίς έμπνευση και σαφή κατεύθυνση πολιτική στην νέα σίγουρα δεν φοβίζει τον νεοφιλελεύθερο.
 Φυσικά όλα αυτά μένουν να τα δούμε και στην πράξη.

απο την imerisia.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου